Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Манхэттендегі кеңсе үйі, Нью-Йорк
Office skyscraper in Manhattan, New York
Шанин ғимараты (/tʃæ/nɪ/n/ CHANin), сонымен қатар 122 East 42nd Street деп белгілі, Нью-Йорк қаласының Манхэттен орталығындағы 56 қабатты кеңсе үйі. Ол 42-ші көше мен Лексингтон авенюінің оңтүстік-батыс бұрышында, солтүстікке қарай Гранд Централ терминалына жақын және батысқа қарай 110 East 42nd Street үйіне іргелес орналасқан. Ғимаратты оның құрылысшысы Ирвин С. Чаниннің құрметіне атаған. Құрылыс Sloan & Robertson фирмасының архитекторлары Джон Слоан және T. Марко Робертсон жасаған, ал Шаниннің архитекторы Жак Деламарр көмектескен, стильдік шешімі арт-деко. Онда Рене Пол Шамбеланның архитектуралық мүсіндері, сондай-ақ кірпіш пен терракоттан жасалған фасады бар. Ғимараттың биіктігі 680 фут (207 м), ал шатыры 649 фут (198 м) биіктікте, үстіне 31 фут (9 м) биіктіктегі шпиль орнатылған. Шанин ғимараты 1916 жылғы аймақтық жоспарлау ережелеріне сәйкес келу үшін көптеген кері шегінулерді қамтиды. Шанин ғимараты 1927–1929 жылдары Гранд Централ терминалының маңындағы соңғы дамытылмаған участоктардың бірінде, бұрынғы қойма орнында салынды. Ашылған кезде ғимарат дерлік толығымен жалға берілді және ол Нью-Йорктегі үшінші ең биік ғимарат болды. Жылдар бойы жоғарғы қабаттарда кинотеатр, панорамалық алаң және радиостанция орналасқан, ал төменгі қабаттар кеңселер мен автобус станциясы ретінде пайдаланылды. Ғимарат 1978 жылы Нью-Йорк қаласының тарихи ескерткіші деп жарияланды және 1980 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
The Chanin Building ('/tʃ//æ//n//ɪ//n/ CHANin), also known as 122 East 42nd Street, is a 56 story office skyscraper in Midtown Manhattan in New York City. It is on the southwest corner of 42nd Street and Lexington Avenue, near Grand Central Terminal to the north and adjacent to 110 East 42nd Street to the west. The building is named for Irwin S. Chanin, its developer. The structure was designed in the Art Deco style by John Sloan and T. Markoe Robertson of the firm Sloan & Robertson, with the assistance of Chanin's architect Jacques Delamarre. It incorporates architectural sculpture by Rene Paul Chambellan, as well as a facade of brick and terracotta. The skyscraper reaches 680 feet (207 m), with a 649 feet (198 m) roof topped by a 31 feet (9 m) spire. The Chanin Building includes numerous setbacks to conform with the 1916 Zoning Resolution. The Chanin Building was constructed in 1927–1929 on the site of a warehouse, one of the last remaining undeveloped sites around Grand Central Terminal. Upon opening, the building was almost fully rented, and it was the third tallest building in New York City. Over the years, the upper floors have contained a movie theater, observation deck, and radio broadcast station, while the lower floors were used as offices and a bus terminal. The building was designated a New York City landmark in 1978, and was added to the National Register of Historic Places in 1980.
Сайт
Ғимарат Нью-Йорк қаласындағы Манхэттеннің Мидтаун және Мюррей Хилл аудандарындағы 122 Шығыс 42-ші көшеде орналасқан. Ол шығысында Лексингтон даңғылымен, солтүстігінде 42-ші көшемен, оңтүстігінде 41-ші көшемен шектеледі. Жер учаскесі 42-ші көше бойымен 125 фут (38 м), 41-ші көше бойымен 175 фут (53 м) және Лексингтон даңғылы бойымен 197,5 фут (60 м) өлшенген. Ғимаратқа өзінің жеке ZIP коды 10168 тағайындалған; 2019 жылға қарай Манхэттенде өзінің ZIP коды бар 41 ғимараттың бірі болды. Chanin ғимараты Grand Central терминалының маңындағы Terminal City аймағының бір бөлігі болып табылады; тікелей батысында 110 East 42nd Street және Pershing Square ғимараты орналасқан. Grand Hyatt New York қонақ үйі 42-ші көшенің ар жағында орналасқан, ал Socony–Mobil ғимараты Лексингтон даңғылының арғы жағында, ал Chrysler ғимараты екі көшенің бұрышында диагональды орналасқан. Онда 56 қабат бар. Дизайнның көп бөлігі Рене Пол Шамбелан мен Жак Деламаррдың еңбегі болды. Біріншісі Ар-Деко стилі сияқты түрлі стильдегі сәулет мүсіндеріне маманданған, ал екіншісі Шанин компаниясының қызметкерлеріне жетекшілік еткен.
The building is at 122 East 42nd Street in the Midtown and Murray Hill neighborhoods of Manhattan in New York City. It is bounded by Lexington Avenue to the east, 42nd Street to the north, and 41st Street to the south. The lot measures 125 feet (38 m) along 42nd Street, 175 feet (53 m) along 41st Street, and 197.5 feet (60 m) along Lexington Avenue. The building is assigned its own ZIP Code, 10168; it was one of 41 buildings in Manhattan that had their own ZIP Codes as of 2019. The Chanin Building is part of the Terminal City area around Grand Central Terminal; directly to the west are 110 East 42nd Street and the Pershing Square Building. The Grand Hyatt New York hotel is located across 42nd Street, while the Socony–Mobil Building is located across Lexington Avenue and the Chrysler Building is diagonally across both streets. it contains 56 stories. The design was mostly the work of Rene Paul Chambellan and Jacques Delamarre. The former specialized in architectural sculpture in numerous styles, such as the Art Deco style, while the latter led the staff of the Chanin Company.
Нысан
Шанин ғимаратында бірнеше артқа шегінулер бар. Қоршаған көшелердің енінің әртүрлі болуына байланысты, 1916 жылғы қала құрылысы ережелеріне сәйкес, қасбеттің әр жағы үшін кедергілердің үш жеке тобы міндетті болды. Шанин ғимаратының көлемі Чикаго қаласы үшін Элиел Саариненнің салынбаған Трибун мұнарасының жобасынан шабыт алды. Ғимарат негізінен Ар-деко стилінде салынған болса да, оның көлемінде Халықаралық стильдің де дизайнылық ерекшеліктері көрінеді.
The Chanin Building employs a series of setbacks Because of the varying widths of the surrounding streets, three separate groups of setbacks were mandated for each elevation of the facade as per the 1916 Zoning Resolution. The Chanin Building's massing was inspired by that of Eliel Saarinen's unbuilt proposal for Chicago's Tribune Tower. Though the building is primarily designed in the Art Deco style, the massing also exhibits design characteristics of the International Style.
Фасад
Шанин ғимараты сары кірпіш, әк тасы және терракотамен қапталған. Ғимараттың кеңсе қабаттарына үш кіреберіс бар, олар геометриялық өрнек фонда тұлғаланған сегіз гипстен жасалған рельефтермен безендірілген. Екі рельеф жетістік пен табысты бейнелейді, ал қалған алтысы осы мақсаттарға жетуге көмектесетін физикалық және зияли қасиеттерді көрсетеді. Ғимараттың негізіндегі дүкен терезелерінің айналасында қара бельгиялық мәрмәр орнатылған, ал терезелердің өзі шыныдан жасалған. Бұл дүкен терезелері жоғарғы қабаттардағы екі бөлікке сәйкес келеді, кең көрмелерге мүмкіндік береді. Төменгі қасбеттің бойымен екінші терракота фризі созылып, өткір зигзагтар мен иілген жапырақтардан тұратын әсерлі жинақты ұсынады. Эдвард Трамбуллдың арт-деко стилінде жасалған басрельефі қасбетті айналып өтеді. Шанин компаниясының 52-қабаттағы кеңселерінің үстіндегі мұнарасында 53-қабаттың сыртындағы тіреулермен абстрактілі өрнектермен проекцияланған әшекейлер бар. Бастапқыда Шанин ғимаратының мұнарасындағы 212 жасанды шам 30 миллион шам қуатына тең болды. Бұл шамдар ғимараттың ерекшеліктерін көрсету үшін арналған және арт-деко стилінің ерекшелігі болды; қола әшекейлері едендегі толқындарда, пошта жәшіктерінде және лифт есіктерінде жалғасып, арт-деко стилін сырттан ішке қарай кеңейтеді. Бастапқыда еденде ромб пішіндес панельдер болған, бірақ жылдар өте көп адам аяқтарынан тозып кеткен. Ішінде үш лифт банкісіне бөлінген 21 жоғары жылдамдықты жолаушылар лифтісі де бар. Лифттердің терминалы мәрмәрмен әрленген, күту залдары мен билет кассаларымен жабдықталған.
The Chanin Building is clad with buff brick, limestone, and terracotta. There are three entrances to the building's office stories, which are ornamented with eight plaster reliefs of personified figures against a geometric pattern. Two of the reliefs symbolize achievement and success, while the other six depict physical and mental attributes by which those objectives are attained. The base of the building bears black Belgian marble around the storefront windows, which are each made of plate glass. These storefront windows correspond to two bays on upper stories, allowing for wide displays. A second terracotta frieze runs the whole length of the lower facade, presenting a dramatic collection of angular zigzags and curvy leaves. A bas relief by Edward Trumbull, designed in the Art Deco style, wraps around the facade. The crown, above the Chanin Company's 52nd story offices, contains abstract patterned projecting ornamentation, with buttresses outside the 53rd floor. Originally, 212 artificial candles at the crown of the Chanin Building provided the equivalent of 30 million candlepower. These lights, meant to highlight the details of the building, were characteristic of the Art Deco style; The bronze ornamentation continues in the waves on the floor, mailboxes, and elevator doors, extending the general Art Deco style from the outside inward. Originally, the floors had lozenge shaped panels, but heavy pedestrian traffic wore down these panels over the years. Also inside are 21 high speed passenger elevators, split up into three elevator banks, The terminal was outfitted with marble surfaces and also contained waiting rooms and ticket offices.
Жоғарғы қабаттар
Үшінші қабаттан 48-ші қабатқа дейін негізінен жалдауға берілетін кеңсе кеңістігі орналасқан, ал 49-шы және 50-ші қабаттарда Чэнин ағайындарының кеңес залы мен кеңселерi бар. Жоғары қабаттар бастапқыда Чэнин ұйымының кеңселері болды, онда Art Deco стиліндегі әдемі дәретханасы бар еді, оны құрылыс саласының конвенциясының төрешілері «Американың ең жақсы дәретханасы» деп атады. Салынған кезде Манхэттеннің орталық көкжиегіндегі ең ірі нысан болғандықтан, ғимараттың 54-ші қабатында ашық бақылау алаңы болды. Содан бері бірнеше адам 54-ші қабаттан секіріп, өз өміріне қол жұмсады. Кейіннен, жақын маңдағы басқа ғимараттар (соның ішінде Лексингтон авенюі мен 42-ші көшенің қиылысындағы Крайслер ғимараты) Чэнин ғимаратын биіктігімен басып өтті, сондықтан 20-шы ғасырдың ортасында бақылау алаңы жабылды. 1965 жылы хабар тарату құрылғысы Эмпайр-Стейт ғимаратына көшірілді.
The third through 48th floors consist almost entirely of leasable office space, while the 49th and 50th floors contain the Chanin brothers' boardroom and offices. The floors above were originally the offices of the Chanin Organization, with an Art Deco restroom that a building trade convention's judges referred to as "America's finest bathroom". As a dominant landmark in the midtown skyline upon its opening, the building had an open air observation deck on the 54th floor. Over the years, several people have committed suicide by jumping off the 54th floor observation deck. In later years, other nearby buildings surpassed the Chanin Building in height (including the Chrysler Building, diagonally across Lexington Avenue and 42nd Street), and so the observation deck was closed in the mid 20th century. In 1965, the transmitter was moved to the Empire State Building.
Тарих
1913 жылы жер астындағы Grand Central терминалының құрылысы аяқталуы Terminal City-нің, Grand Central төңірегіндегі аймақтың қарқынды дамуына, сондай-ақ жылжымайтын мүліктің бағасының өсуіне себеп болды. Олардың қатарында 47-ші көше мен Парк-авенюдегі New York Central ғимараты, сондай-ақ қазіргі Чанин ғимаратының қарсы бетінде, 42-ші көшеде орналасқан Grand Central Palace сарайы болды. 1920 жылға қарай бұл аймақ "Нью-Йорк Таймс" газетінің айтуынша, "үлкен азаматтық орталыққа" айналды. 1882 жылы салынған Манхэттен қоймасы әлі де қайта құрылмаған еді. Ол және оның інісі Генри I. Чанин 1924 жылы Манхэттендегі алғашқы ғимараттарын жобалады. Содан кейін олар Рокси театры мен Линкольн қонақ үйі сияқты ойын-сауық индустриясымен байланысты бірнеше театрлар мен басқа да құрылыстарды салған және басқарған. Чанин Grand Central терминалының төңірегіндегі аймақта Тудор Сити, Саттон Плейс және Лексингтон мен Парк авенюларындағы қонақ үйлер мен пәтерлердің салынуының арқасында өсуге мүмкіндік бар деп сенді.
The completion of the underground Grand Central Terminal in 1913 resulted in the rapid development of Terminal City, the area around Grand Central, as well as a corresponding increase in real estate prices. Among these were the New York Central Building at 47th Street and Park Avenue, as well as the Grand Central Palace across 42nd Street from the present Chanin Building. By 1920, the area had become what The New York Times called "a great civic centre". One site that had yet to be redeveloped was the Manhattan Storage Warehouse, which was built in 1882 He and his brother Henry I. Chanin designed their first Manhattan buildings in 1924. They then built and operated a number of theaters and other structures related to the entertainment industry, including the Roxy Theatre and the Hotel Lincoln. Chanin believed the area around Grand Central Terminal had potential for growth because of the construction of hotels and apartment buildings at Tudor City, Sutton Place, and Lexington and Park Avenues.
Даму
Шанин ғимаратының алаңындағы көкжиек салудың алғашқы жоспары 1925 жылы жасалған, онда құрылыс салушы 35 қабатты көкжиек салуды ұсынған. Бастапқыда Chanin ағайындары Rouse & Goldstone жобалаған 45 қабатты үлкен шаршы мұнараны салуды жоспарлаған. Қойманың өзі екі метрлік қабырғаларымен "тонаушылардан, өрттен және шабуылдан" қорғалғандықтан, оны тазарту қиын болды. Бұл үшін 7500 жүк көлігімен кірпіш, 1000 металл сынығы және 3500 текше метр жер шығарылды. 1927 жылдың маусым айында Шанин ғимаратының ресми жоспарлары Нью-Йорк қаласының құрылыс бөліміне тапсырылды, сол кезде қойманың 60 пайызы бұзылған болатын. Жақын маңдағы Грейбар ғимараты, Першинг-сквер ғимараты және Шығыс 42-ші көшедегі 110-шы үйдің сәулетшілері Слоан және Робертсон Шанин ғимаратын жобалау үшін шақырылды. Болаттан жасалған қаңқаның салмағы шамамен екі миллион фунтқа бағаланды және 1,5 миллион түйреуіш пен 160 мың бұрандамен бекітілді. Көптеген адамдар құрылыс процесін көру үшін жиі тоқтап қалады. Құрылыс кезінде қиындықтар туындады: бірде құрылыс кранының иілімі 20-шы қабаттан құлап, жүк көлігін жартылай бөліп жібермеге болды, бірақ ешкім зардап шекпеді не өлді. Темір конструкциясы сол маусымда аяқталды. Ғимарат 1928 жылдың тамызында толық аяқталды. Осылайша, Шанин ғимараты Терминал қаласындағы алғашқы ірі көкжиекке айналды және Нью-Йорктегі Вулворт ғимараты мен Метрополитен өмірді сақтандыру компаниясы мұнарасынан кейін үшінші ең биік ғимарат болды. Ирвин Чанин "тиімді, қазіргі заманғы" жабдықтармен жалға алушыларды тартуға көбірек назар аударды. Бастапқыда лоббиде Балтимор және Огайо темір жолының автобус терминалы, билет кассалары және күту залдары орналасқан. Офистік кеңістікте Кимберли Кларк қағаз компаниясы, Pan American Petroleum and Transport Company және Fairchild Aircraft сияқты жалға алушылар болды, ал Chanin компаниясы 50-ші қабаттан жоғары барлық кеңістікті алды. Сондай-ақ, жертөледе өзін-өзі қызмет көрсету және үстелге қызмет көрсету мейрамханасы ашылды. Ұлы депрессия кезінде жалға беру белсенді түрде жалғасты. 1947 жылы ғимараттың иелері Шанин ғимаратын басқаратын Лексингтон даңғылы мен 42-ші көше корпорациясының жұмысын қайта ұйымдастыруға өтініш берді. Кейінгі жылдары Шанин ғимараты қонақ Кейн және Неттлфолдс, Говард Джонсон мейрамханасы және 1964 жылғы Барри Голдвотердің президенттік науқанының Нью-Йорк штаб-пәтері сияқты жалға алушыларды тарта берді. Сонымен қатар, ғимаратта АҚШ шахмат чемпионаттары өтті. Осы жетістікке қарамастан, Шанин ғимараты кейбір мәселелерге тап болды: оның иелері, Нельсон мұнарасы мен Century Apartments иелерімен бірге 1974 жылы жылжымайтын мүлік салығын алдауда айыпталды. Шанин ғимаратының иелері жылжымайтын мүлік салығынан 138 549 доллар жалтарған деп есептелді. Шанин ғимараты 1978 жылы Нью-Йорк қаласының ескерткіштерін сақтау комиссиясымен қалалық ескерткіш деп жарияланды және 1980 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. 1990 жылдары ғимарат Стэнли Сталь басқаратын синдикатқа тиесілі болды. Қазіргі жалдаушылар арасында Apple Bank, оның жалғыз акционері Сталь, сондай-ақ 1994 жылы ғимаратқа көшіп келген Халықаралық құтқару комитеті бар.
The first plan for a skyscraper at the Chanin Building site was made in 1925, when a developer proposed a 35 story skyscraper. The Chanin brothers initially planned to erect a bulky square 45 story tower designed by Rouse & Goldstone. The warehouse itself was difficult to clear, since its 5 feet (2 m) walls had been designed to protect against "burglary, fire and assault". The process entailed clearing away 7,500 truck loads of brick, 1,000 of scrap metal, and 3,500 of loose earth. The official plans for the Chanin Building were filed with the New York City Department of Buildings in June 1927, at which point 60 percent of the warehouse had been demolished. Sloan & Robertson, architects of the nearby Graybar Building, Pershing Square Building, and 110 East 42nd Street, were hired to design the Chanin Building. The steel frame weighed an estimated and was held together by 1.5 million rivets and 160,000 bolts. Crowds frequently stopped to observe the construction process. The erection of the frame was not without problems: in one incident, the boom of a construction derrick fell from the 20th floor, nearly splitting a truck in half, though no one was injured or killed. The steelwork was completed by that June, The building held its topping out ceremony in August 1928. The Chanin Building thus became the first major skyscraper in Terminal City, and the third tallest building in New York City behind the Woolworth Building and the Metropolitan Life Insurance Company Tower. Irwin Chanin was instead focused on attracting tenants with an "efficient, up to date" facility. Initially, the lobby space was occupied by the Baltimore and Ohio Railroad's bus terminal, ticket offices, and waiting rooms. The office space included such tenants as the Kimberly Clark paper company, Pan American Petroleum and Transport Company, and Fairchild Aircraft, while the Chanin company took all the space above the 50th floor. and a self service and table service restaurant opened in the basement. Through the Great Depression, leasing proceeded actively. The building's owners filed to reorganize the operations of the Lexington Avenue and 42nd Street Corporation, which operated the Chanin Building, in 1947. In subsequent years, the Chanin Building continued to attract tenants such as Guest Keen and Nettlefolds, a Howard Johnson's restaurant, and the Barry Goldwater 1964 presidential campaign's New York state headquarters. In addition, the building hosted U. S. Chess Championships. Despite this success, the Chanin Building faced some issues: its owners, along with those of the Nelson Tower and Century Apartments, were charged with real estate tax fraud in 1974. The Chanin Building's owners were estimated to have evaded $138,549 in real estate taxes. The Chanin Building was designated a city landmark by the New York City Landmarks Preservation Commission in 1978, and was added to the National Register of Historic Places in 1980. By the 1990s, the building was owned by a syndicate headed by Stanley Stahl. Modern tenants include Apple Bank, of which Stahl was the only stockholder, as well as the International Rescue Committee, which had moved to the building in 1994.
Сыни қабылдау
Ғимарат салынып біткеннен кейін көп ұзамай сәулет сыншысы Маталек Прайс Architectural Forum журналындағы мақаласында ғимараттың "барлық уақыттың сәулет өнеріне тамаша үлес қосып, архитектуралық мұражайға айналғанын" және "архитекторлар бұл жолы масштабтағы қателіктерге де, ұсақ-түйек мәселелерге де жол бермей, көркемдік көріністі сақтап қалған" деп жазды. Хью Феррисстің суреттерімен жабдықталған жарнамалық буклетте Шанин ғимараты "американдық бизнестің романтикалық драмасының көрініс алаңы" деп сипатталған. 2010 жылы жарық көрген AIA Нью-Йорк қаласы бойынша нұсқаулығының бесінші басылымы Шанин ғимаратын "стильдік уақытшалық емес, классикалық стильде салынған" деп бағалап, "мұндай жоғары деңгейдегі өзін-өзі жетілдіру қазіргі заманғы құрылысшылардың шамасынан асып түседі" деген пікірді келтірді. Тарихшы Дональд Л. Миллер: "Сыртқы түрі қарапайым, бірақ ішкі безендірілісі ерекше әсем" деп мәлімдеді.
Shortly after the building's completion, architectural critic Matlack Price wrote in an Architectural Forum article that the building was "a splendid contribution to the architecture of all time", and that "The architects have not here compromised a fine vision either with major errors in scale or with minor trivialities." A promotional brochure, with artwork by Hugh Ferriss, described the Chanin Building as the "mise en scène for the romantic drama of American business." The fifth edition of the AIA Guide to New York City, published in 2010, characterized the Chanin Building as being "classic style, rather than stylish ephemera. Such distinguished self improvement seems beyond the grasp of current developers." Historian Donald L. Miller stated, "Restrained on the outside, the inside is exuberantly ornate".