Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық автор, өнертапқыш, уфолог (1910–1978)
American author, inventor, ufologist (1910–1978)
Джордж Вашингтон Ван Тассель (12 наурыз 1910 – 9 ақпан 1978) – американдық «байланыс жасаған» (контактер), уфолог және автор.
George Washington Van Tassel (March 12, 1910 – February 9, 1978) was an American contactee, ufologist and author.
Ерте өмір
Ван Тассель 1910 жылы Огайо штатының Джефферсон қаласында дүниеге келді және жақсы жағдайдағы орта таптық отбасында өсті. Ол орта мектепті 10-сыныпта бітіріп, Кливлендке жақын шағын муниципалды әуежайда жұмыс істеді; сонымен қатар жеке ұшқыш куәлігін алды. 20 жасында Калифорнияға көшіп келді, онда туысының гаражында автомеханик болып жұмыс істеді. Гаражда жанармай құю кезінде ол Мохаве шөліндегі Ландерс қаласының жанындағы 7 қабатты алып тас – Giant Rock маңында шахтада жұмыс істейтінін айтқан эксцентрикалық, жалғызбасты Фрэнк Крицермен танысты. Басқалар Фрэнк Крицерді Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германиядан келген иммигрант деп есептеді; бірақ ол АҚШ-та туған. Крицер неміс тыңшысы деген күдік тудырып, 1942 жылы Giant Rock маңындағы полиция қоршауында динамит жарылысынан өзін-өзі өлтірді. Крицердің қазасы туралы хабарды алғаннан кейін Ван Тассель Giant Rock жанындағы кішкентай, тасталған әуежайды Жерді басқару бюросынан жалға алуға өтініш берді, және әуежайды дамыту мен күтіп ұстау үшін Федералдық үкіметтен келісімшарт алды. Ван Тассель 1930-1947 жылдар аралығында Дуглас Эйркрафт, Хьюз Эйркрафт және Локхид компанияларында ұшақ механиктері мен ұшу инспекторы болып жұмыс істеді. Хьюз Эйркрафт компаниясында ол бас ұшу инспекторы болды. Дөңгелектелген ағаш құрылымның сыртында айналатын металл аппараты бар еді, ол оны "электростатикалық дирод" деп атады. Ван Тассель оның ферромагниттік емес материалдардан жасалғанын мәлімдеді: ағаш, бетон, шыны және шыны талшықтары, тіпті металл бұрандалар мен шегелер де жоқ. Интегратрон Ван Тассельдің ресми ашылуға бірнеше апта қалғанда күрт қайтыс болуына байланысты толыққанды аяқталмады. Соңғы кезде бітпеген Интегратронға келгендердің кейбіреуі онда болғанда жаңғырып, ішінде "дыбыс ванналарын" сезінетінін айтады.
Van Tassel was born in Jefferson, Ohio in 1910, and grew up in a fairly prosperous middle class family. He finished high school in the 10th grade and held a job at a small municipal airport near Cleveland; he also acquired a private pilot license. At age 20, he moved to California, where at first he worked as an automobile mechanic at a garage owned by an uncle. While pumping gas at the garage, he met Frank Critzer, an eccentric loner who claimed to be working a mine somewhere near Giant Rock, a 7 story boulder near Landers, California in the Mojave Desert. Frank Critzer was claimed by others to be a German immigrant during World War II; however, he was born in the US. Critzer was under suspicion as a German spy and killed himself by a dynamite explosion during a police siege at the Rock in 1942. Upon receiving news of Critzer's death, Van Tassel applied for a lease of the small abandoned airport near Giant Rock from the Bureau of Land Management, and was eventually given a Federal Government contract to develop and maintain the airstrip. Van Tassel became an aircraft mechanic and flight inspector who at various times between 1930 and 1947 worked for Douglas Aircraft, Hughes Aircraft, and Lockheed. While at Hughes Aircraft he was their Top Flight Inspector. The domed wood structure has a rotating metal apparatus on the outside he called an "electrostatic dirod". Van Tassel claimed it was made of non ferromagnetic materials: wood, concrete, glass, and fibreglass, lacking even metal screws or nails. The Integratron was never fully completed due to Van Tassel's sudden death a few weeks before the official opening. In recent times some people who visit the unfinished Integratron claim to be rejuvenated by staying there, and experiencing "sound baths" inside.
Конвенциялар мен ұйымдар
Ван Тассель – Джордж Адамски, Труман Бетурум, Даниэль Фрай, Орфео Ангелуччи сияқты 1950-ші жылдардың классикалық «байланыс жасаған» адамы болды. Ол 1953 жылдан 1978 жылға дейін жыл сайын Жайтастың жанында «Giant Rock Spacecraft Convention» – «Жайтас ғарыш кемелері конвенциясын» өткізді, ол 1959 жылы ең көп қатысушыны – 10 000 адамды тартты. Қонақтар көлікпен шөлге сапар шегіп, немесе Ван Тасселдің «Гигант-Рок әуежайы» деп аталатын шағын әуежайына ұшақпен қонды.
Van Tassel was a classic 1950s contactee in the mold of George Adamski, Truman Bethurum, Daniel Fry, Orfeo Angelucci and many others. He hosted "The Giant Rock Spacecraft Convention" annually beside the Rock, from 1953 to 1978, which attracted at its peak in 1959 as many as 10,000 attendees. Guests trekked to the desert by car or landed airplanes on Van Tassel's small airstrip, called Giant Rock Airport.
Өлім
Джордж Ван Тассель Санта-Ана қаласында басылымды басып шығарып жатқанда және достарына қонаққа барғанда дүниеден озды.
George Van Tassel died in Santa Ana while printing a publication and visiting friends.
Жарияланымдар
Ван Тассельдің "Мен ұшқыш табаққа мініп жүрдім" (1952, 1955) кітабында ол "Солгондадан" және ғарыштан келген көптеген басқа адамдардан "ғарыштық білім" алғаны туралы айтады. Оның өзге еңбектері: "Into This World and Out Again" (1956), "The Council of Seven Lights" (1958), "Religion and Science Merged" және "When Stars Look Down".
Van Tassel's book, I Rode A Flying Saucer (1952, 1955), recounts his claims of receiving "cosmic wisdom" from "Solgonda" and a large number of other people from space. Among his other works are Into This World and Out Again (1956), The Council of Seven Lights (1958), Religion and Science Merged, and When Stars Look Down.