Аманда Смит: Құлдықтан бастау алып, әлемдік миссионер болған американдық уағызшының өмірі
Amanda Smith
Аманда Смит – афроамерикандық дін қызметкері, құл болған, балалар үйін құрған. Әлемдік әдістелік лагерь жиналыстарында толық қасиеттену доктринасын уағыздаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Африкалық америкалық евангелист Аманда Смит (Берри; 23 қаңтар 1837 – 24 ақпан 1915) – американдық методист уағызшысы және бұрынғы құл, ол Чикагоның сыртындағы Аманда Смит жетімдер үйі мен тасталып, мұқтаж қалған афроамерикандық балаларға арналған өндірістік үйді қаржыландырды. Ол Веслиандық қасиеттілік қозғалысының белгілі бір көшбасшысы болды және әлемдегі методисттік лагерь жиындарында толық қасиеттену доктринасын уағыздады. Оның шөбересі – өте құрметті доктор А. Луиза Бонапарт.
African American evangelist
Amanda Smith ( Berry; January 23, 1837 – February 24, 1915) was an American Methodist preacher and former slave who funded the former Amanda Smith Orphanage and Industrial Home for Abandoned and Destitute Colored Children outside Chicago. She was a leader in the Wesleyan Holiness movement, preaching the doctrine of entire sanctification throughout Methodist camp meetings across the world. Her great granddaughter is the Most Reverend Dr. A. Louise Bonaparte.
Ерте өмір
Смит Балтимор округінің Мэриленд штатындағы Лонг Грин қаласында, құл болған ата-анасы Сэмюэл Берри мен Мариам Мэтьюстің он үш баласының ең үлкені болды. Оның әкесіне сенім артылып, қожайынының жесірі оған шаруашылықты тапсырды. Берри күнделікті жұмысын аяқтаған соң, өзі мен отбасына қосымша ақша табу үшін қалаға шығуға рұқсат алды. Ол Балтимор базары үшін сыпыртқылар мен қамыстан тоқылған кілемшелер жасап, көбінесе түндерін ұйықтамай өткізді. Ол өзінің, содан кейін отбасының бостандығын сатып алып, Пенсильвания штатына қоныс аударды. Аманда үш жарым ай ғана мектепте оқығаннан кейін, Пенсильвания штатының Йорк қаласының жанында бес баласы бар жесір әйелге қызметші болып жұмысқа орналасты. Сол жерде ол мефодист шіркеуінде өткен рухани жаңғыруға қатысты.
Smith was the eldest of the thirteen children of enslaved parents Samuel Berry and Mariam Matthews in Long Green, Maryland, a small town in Baltimore County. Her father was a well trusted man, and his master's widow trusted him enough to place him in charge of her farm. After his duties for the day were done, Mr. Berry was allowed to go out and earn extra money for himself and his family. Many nights he would go without sleeping because he was busy making brooms and husk mats for the Baltimore market. He purchased his own freedom, then that of his family; they then settled in Pennsylvania. Having had only three and a half months of formal schooling, Amanda went to work near York, Pennsylvania, as the servant of a widow with five children. While there, she attended a revival service at the Methodist Episcopal Church.
Жас кезі
Смит күйеуі Америка Азамат соғысында қаза тапқаннан кейін өзін және қызын асырау үшін аспазшы және кір жууші болып жұмыс істеді. Смит отыз екі жасқа келгенде екі күйеуінен және бес баласының төртеуінен айырылды. Дін ағынан жүргізілетін жиналыстар мен рухани жаңаруларға қатысу оған қайғысын басуға және депрессиядан сақтануға көмектесті. Ол Африкалық Методист Епископтік шіркеуіне (AME) белсенді қатысып, Веслиандық қасиеттілік қозғалысын жетектеген методист уағызшысы Фиби Палмермен танысты. Смит әрқашан қарапайым басканшақ қалпақ пен қоңыр немесе қара түсті квакер орамасын киіп, кілемшелі сумкамен жүретін. 1878 жылы Смит қызы Мэйзиді Англияға оқуға жіберді, олар екі жылдай онда тұрды. Ол жетімдер үйімен қаржылық қиындықтар, ғимаратты қиратқан өрт, Смит пен қызметкерлер арасындағы жанжалдар, көршілердің шағымдары және жетімдер үйін тексерушілердің тексеруден өткізбеуі сияқты мәселелерге байланысты келіспеушіліктерге тап болды. Смит қайтыс болғаннан кейін екі жыл өткен соң, үйде тағы бір өрт шығып, екі қыз қаза тапты, ал үй мүлдем жабылды.
Smith worked as a cook and a washerwoman to provide for herself and her daughter after her husband was killed in the American Civil War. By the time Smith was thirty two, she had lost two husbands and four of her five children. Attending religious camp meetings and revivals helped her work through her grief and avoid depression. She immersed herself in the African Methodist Episcopal (AME) Church and met Phoebe Palmer, a Methodist preacher who led the Wesleyan Holiness movement. Smith always wore a plain poke bonnet and a brown or black Quaker wrapper, and carried a carpetbag suitcase. In 1878, Smith arranged for her daughter, Mazie, to study in England, where they both stayed for two years. She met conflict with the orphanage due to problems such as financial, a fire that destroyed the building, conflict between Smith and the staff, complaints from neighbors, and failed inspections by the orphan home investigators. Two years after Smith's death another fire broke out in the home, killing two girls, and it was closed for good.
Кейінгі өмір және өлім
Оның өмірбаяны 1893 жылы "Автобиография, Иеміздің миссис Аманда Смитпен болған қарым-қатынасының тарихы, оның иманды өмірлік еңбегі және Америка, Англия, Ирландия, Шотландия, Үндістан және Африкаға тәуелсіз миссионер ретінде жасаған саяхаттары" деген атаумен жарық көрді. Ол 1915 жылы 78 жасында дүние салды.
Her autobiography was published in 1893, titled An Autobiography, The Story of the Lord's Dealing with Mrs. Amanda Smith, the Colored Evangelist Containing an Account of her Life Work of Faith, and Her Travels in America, England, Ireland, Scotland, India, and Africa, as An Independent Missionary. She died in 1915 at the age of 78.