Кіріспе

Канадалық кәсіпкер және саясаткер Винсент Джордж Керрио (5 ақпан 1924 жыл – 30 қазан 2009 жыл) – Канаданың Онтарио провинциясындағы кәсіпкер және саясаткер. Ол 1975 жылдан 1990 жылға дейін Онтарио заңнамалық жиналысында либерал партиясынан депутат болып қызмет етті және Дэвид Петерсон үкіметінде министр болды. Онтариода кабинет министрі қызметін атқарған алғашқы итальяндық канадалық ол болды.

Өмірбаян

Керрионың әкесі, сондай-ақ Винсент, ХХ ғасырдың басында Италиядан Канадаға көшіп келді. Керрио Ниагара шарлауығында дүниеге келді және Ниагара шарлауығының колледждік кәсіптік институтында (NFCVI) білім алды. Керрио 1930-шы жылдары отбасылық бизнесте, кейін Керрио дәнекерлеу жұмыстарында жұмыс істей бастады. Компания Керрио мен Герман құрылысы, кейіннен Керрио құрылысы болып өзгерді, ал кіші Керрио оның президенті болды. Ол сонымен қатар Ниагара шарлауығының керлинг клубының президенті де болды. Керрио мен оның әйелі Розаның Винсент Энтони мен Майкл есімді екі ұлы болды. Винсент Энтони әкесінен кейін отбасылық бизнесті жалғастырды және Ниагара-Фоллс қалалық кеңесінің мүшесі болды.

Саясат

Ол 1975 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы құрамына сайланды, Ниагара шарлауы округінде 172 дауыспен үстемдік еткен прогрессивті консерватор Джон Клементті жеңді. Ол 1977 және 1981 жылдардағы сайлауларда одан да үлкен артықшылықпен қайта сайланды. 1943 жылдан бері үкіметте болмаған Онтарио либералдық партиясы 1985 жылғы провинциялық сайлаудан кейін азшылық үкімет құрды. Ниагара шарлауынан оңай қайта сайланған Керрио 1985 жылдың 26 маусымында Табиғи ресурстар министрі және Энергетика министрі болып тағайындалды. Ол 1987 жылғы провинциялық сайлаудан кейін бұрынғы лауазымында қалды. 1988 жылы Керрио Онтарио провинциялық парктеріндегі минералдық іздеу және кен өндіру қызметін тоқтатты. Ол 1989 жылы Онтариодан ірі көлемде су экспорттауға тыйым салды. Сондай-ақ ол Онтариоға жабайы түйеқұстың қайта оралғанын қадағалады. 1988 жылы Керрио Темагамидегі (Онтарио, Канада) Анишнабе аумағынан өтетін Red Squirrel ағаш кесу жолын кеңейтуге рұқсат берді. Бұл 1988-1989 жылдары Теме Аугама Анишнабай және экологиялық белсенділер тарапынан бірнеше кедергілерге әкеп соқты. Керрио Ниагара өзенінде үшінші гидроэлектр стансасын салуды көздейтін "Бек 3" жоспарының белсенді жақтаушысы болды. Керрио 1989 жылдың 2 тамызында үкіметтен кетіп, 1990 жылы қайта сайлануға түспеді.

Кейінгі өмірі

Керрио Ниагара шарлауындағы итальяндық қауымның жетекші тұлғасы болып қала берді. Керрио Құрылысынан өзге, оның отбасы Car Mar Manufacturing және Niagara Hospitality Inns компанияларын басқарды. Ол 2009 жылдың 30 қазанында Үлкен Ниагара ауруханасында, алты айдан бері лейкемиямен ауырып жатқанда қайтыс болды. Керрионың әйелі Роза 2021 жылдың 7 ақпанында табиғи себептерден дүние салды.