Бленхейм: Оңтүстік Каролинаның дәмді имбирлі суының тарихы
Blenheim Ginger Ale
Бленхайм имбирлі сусын – Оңтүстік Каролинада 1890ж. дәрігер жасаған, асқазан дерттерін емдеуге арналған табиғи минералды су және имбирьден жасалған сусын.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Blenheim Ginger Ale – Оңтүстік Каролина штатының Дилон округіндегі Хамер қаласындағы Blenheim Bottlers компаниясы бөтелкеге құйған, бірақ бастапқыда Оңтүстік Каролина штатының Марлборо округіндегі Бленхайм қаласында құйылған имбирлі сусын. Оның тамыры Оңтүстік Каролинаның Пи-Ди аймағында тереңге дейін сіңген, себебі ол 1890 жылдары жергілікті дәрігердің Жамайка имбирі мен қантты жергілікті минералды сулармен араластырып, асқазан қышқылуына (диспепсияға) қарсы ем ретінде таратуынан пайда болған.
Blenheim Ginger Ale is a ginger ale bottled by Blenheim Bottlers in Hamer, Dillon County, South Carolina, but was originally bottled in Blenheim, Marlboro County, South Carolina. It has deep roots in the Pee Dee region of South Carolina, as it was created by a local doctor in the 1890s by mixing Jamaica ginger and sugar with local mineral waters and dispensed as a tonic for dyspepsia.
Тарих
1781 жылы Азаттық күрескері Джеймс Спирс Революциялық соғыс кезінде британдықтардан қашуға тырысқанда, оның аяқ киімі табиғи бұлақтың лайына батып қалды; ол оны тастап, қашып кетті. Қайтып келгенде, ол аяқ киімін тауып, оның қалдырған іздегі су мөлшерін байқады. Ол суды татып көргенде, оның құрамында көптеген минералдар бар екенін анықтады. Табиғи бұлақ туралы хабар тез тарады, көп ұзамай бұл аймақ бай плантация иелері арасында танымал болды және 1800 жылдардың соңында шағын қала пайда болды. 1890 жылдардың соңында доктор К.Р. Мэй асқазан ауруларынан шағымданатын науқастарына минералды бұлақтың суын тағайындауды бастады. Науқастар судың темірге ұқсас күшті дәміне жиі шағымданатындықтан, дәрігер оны жағымдырақ ету үшін ямайкалық имбирь мен қант қосуға шешім қабылдады. Жаңа қоспаның танымалдығы артып, доктор Мэй 1903 жылы А. Дж. Мэтисонмен бірлесіп, «Бленхайм» су шаю компаниясын ашты. 1993 жылы «Бленхаймді» әлемге әйгілі «Шекараның оңтүстігінде» аттракционының иесі Алан Шафер сатып алды. Алғашқы зауыт ескі болғандықтан, Шафер оны жөндеудің орнына, су шаю өндірісін «Шекараның оңтүстігіне» жақын жаңа зауытқа көшіруге шешім берді. Алайда, бұл дәмді су тағам мен шарап әуесқойлары арасында жанкүйерлікке ие болды. 1998 жылдың ақпан айында «Нью-Йорк Таймс» газетінің журналисі Билл Граймс оның дәмін былай сипаттады: «Бірінші жұтымнан кейін төрт рет жұтыну сезімі пайда болады. Екіншісі мұрын қуыстарын тазалап, тіл мен тамақты қызумен қоздырады». Сәттілігіне қарай, «Бленхаймнің» рецепті 110 жылдан бері өзгерген жоқ және үш нұсқасы бар: #3 Hot (қызғылт сары қап), #5 Not As Hot (алтын қап) және #9 Diet (ақ қап).
As the story goes, in 1781, Patriot James Spears was attempting to run from the British during the Revolutionary War, when his shoe became stuck in the mud of the natural spring; he left it and kept running. Upon his return, he recovered his shoe and noticed the amount of water in the depression his shoe left. He tasted the water and noticed its strong mineral content. Word of the natural spring spread quickly and before long, the area became popular among the wealthy plantation owners and by the late 1800s a small town was established. In the late 1890s, Dr. C. R. May began prescribing the mineral springs' water to his patients complaining of stomach troubles. Because his patients frequently complained about the strong iron like taste of the water, the doctor decided to make the water more palatable by adding Jamaican ginger and sugar. The new concoction's popularity took off and Dr. May partnered with A. J. Matheson to open the Blenheim Bottling Company in 1903. In 1993, Blenheim was bought by Alan Schafer, who also owned the world famous South of the Border roadside attraction. Since the original plant was older, Schafer decided that rather than refurbish the building, he would move the bottling operations to a new plant located next to South of the Border. The spicy ale has, however, developed a cult following among food and wine aficionados. In February 1998, New York Times journalist Bill Grimes described the taste this way: "The first swallow brings on a four sneeze fit. The second one clears out the sinuses and leaves the tongue and throat throbbing with prickly heat." Luckily for its loyal followers, Blenheim's recipe has not changed in over 110 years and has three varieties to choose from: #3 Hot (pink cap), #5 Not As Hot (gold cap) and #9 Diet (white cap).