Цикламат: Жасанды тәттілендіргіш және қауіпсіздік туралы мәліметтер
Cyclamate
Цикламат – жасанды тәттілендіргіш, қанттан 30-50 есе тәтті. Саккаринмен қосылып қолданылады, бағасы арзан әрі ыстыққа төзімді. ЕС қауіпсіз деп санайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Цикламат - жасанды тәттілендіргіш. Ол сахарозадан (асхана қанты) 30-50 есе тәтті, сондықтан коммерциялық қолданыстағы жасанды тәттілендіргіштердің арасында ең әлсізі болып табылады. Ол көбінесе басқа жасанды тәттілендіргіштермен, әсіресе сахаринмен бірге қолданылады; 10 бөлік цикламатқа 1 бөлік сахариннің арақатынасы жиі кездеседі және екі тәттілендіргіштің де жағымсыз дәмін жасырады. Ол көптеген тәттілендіргіштерге қарағанда арзан, соның ішінде сукралозаға да, және қыздыру кезінде тұрақты болады. Қауіпсіздікке қатысты алаңдаушылықтар салдарынан бірнеше елде қолдануға тыйым салынды, бірақ Еуропалық Одақ оны қауіпсіз деп есептейді.
Cyclamate is an artificial sweetener. It is 30–50 times sweeter than sucrose (table sugar), making it the least potent of the commercially used artificial sweeteners. It is often used with other artificial sweeteners, especially saccharin; the mixture of 10 parts cyclamate to 1 part saccharin is common and masks the off tastes of both sweeteners. It is less expensive than most sweeteners, including sucralose, and is stable under heating. Safety concerns led to it being banned in a few countries, though the European Union considers it safe.
Химия
Цикламат – циклама қышқылының (циклогексансульфамин қышқылының) натрий немесе кальций тұзы, ал ол циклогексиламиннің бос негізін сульфамин қышқылымен немесе күкірт триоксидімен реакцияға түсіру арқылы алынады. 1973 жылға дейін Abbott Laboratories компаниясы натрий цикламатын (Сукарил) ингредиенттер қоспасы арқылы, оның ішінде таза натрийді (еріткіштегі суспензияланған қабыршақтар немесе таяқшалар) циклогексиламинмен араластырып, салқындатып, жоғары жылдамдықты центрифугалық сепаратордан өткізіп сүзгілеп, кептіріп, гранулалап, ұнтақ немесе таблетка түрінде микроұнтақтайтын.
Cyclamate is the sodium or calcium salt of cyclamic acid (cyclohexanesulfamic acid), which itself is prepared by reacting freebase cyclohexylamine with either sulfamic acid or sulfur trioxide. Prior to 1973, Abbott Laboratories produced sodium cyclamate (Sucaryl) by a mixture of ingredients including the addition of pure sodium (flakes or rods suspended in solvent) with cyclohexylamine, chilled and filtered through a high speed centrifugal separator, dried, granulated and micro pulverised for powder or tablet usage.
Тарих
Цикламат 1937 жылы Иллинойс университетінде аспирант Майкл Сведа ашқан. Сведа лабораторияда қызу түсіретін препаратты синтездеумен айналысты. Ол сигаретті зертхана үстеліне қойып, қайта аузына салғанда, цикламаттың тәтті дәмін сезген. Цикламатқа патентті DuPont сатып алды, кейіннен Abbott Laboratories компаниясына сатылды. Олар қажетті зерттеулерді жүргізіп, 1950 жылы жаңа дәрілік препарат туралы өтініш берді. Abbott цикламатты антибиотиктер мен пентобарбитал сияқты кейбір дәрілердің ащы дәмін жасыру үшін пайдалануды жоспарлады. 1958 жылы ол GRAS (жалпы қауіпсіз деп танылған) мәртебесін алды. Цикламат диабетпен ауыратын адамдар үшін үстелде қолданылатын тәттілендіргіш ретінде таблетка және сұйық түрінде сатылды. Цикламатқа жылудың әсері болмағандықтан, оны тамақ пісіру және нан пісіру үшін қолдануға жарамды деп сатты. 1966 жылы жүргізілген зерттеулерде кейбір ішек бактерияларының цикламатты циклогексиламинді жасау үшін десульфонаттай алатыны анықталды, бұл қосылыс жануарларда созылмалы уыттылық тудыруы мүмкін деген күдік болды. 1969 жылы жасалған зерттеуде, цикламат пен сахариннің 10:1 арақатынастағы қоспасы егеуқұйрықтарда қатерлі ісіктің пайда болуын арттыратыны анықталды. Жарнамаланған зерттеуде, сахарин мен цикламат қоспасын күніне 550 банка диеталық сусын ішетін адамдарға тең келетін мөлшерде берілген 240 егеуқұйрықтың сегізінде көк шөлке ісігі пайда болды. Сату көлемі арта берді, 1969 жылы цикламаттың жылдық сатылымы 1 миллиард долларға жетті, бұл қоғамдық қауіпсіздікке қадағалаушылардың цикламатты пайдалануды шектеу үшін күшін арттырды. 1969 жылдың қазан айында Денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қамсыздандыру департаментінің хатшысы Роберт Финч, Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы комиссары Герберт Л. Лей, кішінің келісімінсіз, цикламаттан GRAS мәртебесін алып тастап, оны жалпы қолданыстағы тағамдарда пайдалануға тыйым салды. Бірақ, қосымша таңбалаумен диеталық өнімдерде шектеулі қолдануға рұқсат берілді. 1970 жылдың қазан айында FDA жаңа комиссардың басшылығымен АҚШ-тағы барлық тағам және дәрі-дәрмек өнімдерінен цикламатты толығымен тыйым салды. Abbott Laboratories өз зерттеулері 1969 жылғы зерттеудің нәтижелерін қайталай алмағанын мәлімдеді және 1973 жылы FDA-ға цикламатқа тыйым салуды алып тастау туралы өтініш берді. Бірақ, бұл өтініш 1980 жылы FDA комиссары Джере Гоян тарапынан қабылданбады. Abbott Labs және Calorie Control Council (диеталық тағамдар индустриясын қолдайтын саяси лобби) 1982 жылы екінші өтініш берді. FDA барлық қолжетімді мәліметтерді қарағаннан кейін, цикламаттың тышқандар мен егеуқұйрықтарда канцерогендік емес екенін мәлімдеді. Дегенмен, АҚШ-та азық-түлік өнімдерінде цикламатқа тыйым салынды. Өтініш қазір тоқтап тұр, бірақ белсенді қарастырылмайды. Бұл Abbott Labs өтініші бойынша ма, әлде FDA өтінішті жеткіліксіз деп санай ма, әлі белгісіз. 2000 жылы 24 жылдық эксперименттің нәтижелерін сипаттаған мақала жарияланды. Экспериментте 16 маймылға қалыпты диета берілді, ал 21 маймылға күніне 100 немесе 500 мг/кг цикламат берілді. Жоғары дозадағы маймылдардың екеуінде және төмен дозадағы маймылдардың бірінде қатерлі ісік пайда болды, әрқайсысында әртүрлі қатерлі ісік болды, сондай-ақ үш қатерсіз ісік табылды. Авторлар зерттеудің нәтижесі цикламаттың канцерогенді екенін көрсетпегенін, себебі ісіктердің барлығы әртүрлі болды және оларды цикламатпен байланыстыру мүмкін емес еді. Зат ДНҚ-ны зақымдайтын қасиеттерін ДНҚ-ны қалпына келтіру сынақтарында көрсетпеді. 1960 жылдардың соңында Ұлыбританияда цикламатқа тыйым салынды, бірақ 1996 жылы Еуропалық Одақ қайта бағалағаннан кейін рұқсат берілді. Филиппинде цикламатқа 2013 жылы Филиппиннің тамақ және дәрі-дәрмек басқармасы тыйым салуды алып тастағанға дейін тыйым салынды, оны тұтынуға қауіпсіз деп жариялады. Цикламат АҚШ және Оңтүстік Кореяда тыйым салынған күйде қалады.
Cyclamate was discovered in 1937 at the University of Illinois by graduate student Michael Sveda. Sveda was working in the lab on the synthesis of an antipyretic drug. He put his cigarette down on the lab bench, and when he put it back in his mouth, he discovered the sweet taste of cyclamate. The patent for cyclamate was purchased by DuPont and later sold to Abbott Laboratories, which undertook the necessary studies and submitted a New Drug Application in 1950. Abbott intended to use cyclamate to mask the bitterness of certain drugs such as antibiotics and pentobarbital. In 1958, it was designated GRAS (Generally Recognized as Safe) by the United States Food and Drug Administration. Cyclamate was marketed in tablet form for use by diabetics as an alternative tabletop sweetener, as well as in a liquid form. As cyclamate is stable to heat, it was and is marketed as suitable for use in cooking and baking. In 1966, a study reported that some intestinal bacteria could desulfonate cyclamate to produce cyclohexylamine, a compound suspected to have some chronic toxicity in animals. Further research resulted in a 1969 study that found the common 10:1 cyclamate–saccharin mixture increased the incidence of bladder cancer in rats. The released study was showing that eight out of 240 rats fed a mixture of saccharin and cyclamates, at levels equivalent to humans ingesting 550 cans of diet soda per day, developed bladder tumors. Sales continued to expand, and in 1969, annual sales of cyclamate had reached $1 billion, which increased pressure from public safety watchdogs to restrict the usage of cyclamate. In October 1969, Department of Health, Education & Welfare Secretary Robert Finch, bypassing Food and Drug Administration Commissioner Herbert L. Ley, Jr., removed the GRAS designation from cyclamate and banned its use in general purpose foods, though it remained available for restricted use in dietary products with additional labeling; in October 1970, the FDA, under a new commissioner, banned cyclamate completely from all food and drug products in the United States. Abbott Laboratories claimed that its own studies were unable to reproduce the 1969 study's results, and, in 1973, Abbott petitioned the FDA to lift the ban on cyclamate. This petition was eventually denied in 1980 by FDA Commissioner Jere Goyan. Abbott Labs, together with the Calorie Control Council (a political lobby representing the diet foods industry), filed a second petition in 1982. Although the FDA has stated that a review of all available evidence does not implicate cyclamate as a carcinogen in mice or rats, cyclamate remains banned from food products in the United States. The petition is now held in abeyance, though not actively considered. It is unclear whether this is at the request of Abbott Labs or because the petition is considered to be insufficient by the FDA. In 2000, a paper was published describing the results of a 24 year long experiment in which 16 monkeys were fed a normal diet and 21 monkeys were fed either 100 or 500 mg/kg cyclamate per day; the higher dose corresponds to about 30 cans of a diet beverage. Two of the high dosed monkeys and one of the lower dosed monkeys were found to have malignant cancer, each with a different kind of cancer, and three benign tumors were found. The authors concluded that the study failed to demonstrate that cyclamate was carcinogenic because the cancers were all different and there was no way to link cyclamate to each of them. The substance did not show any DNA damaging properties in DNA repair assays. In the late 1960s, cyclamate was banned in the United Kingdom; however, it was approved after being re evaluated by the European Union in 1996. In the Philippines, cyclamate was banned until the Philippine Food and Drug Administration lifted the ban in 2013, declaring it safe for consumption. Cyclamate remains banned in the United States and South Korea.