Қытай суретшісі Ғун Сянь: Нанькин мектебінің көрнекті өкілі
Gong Xian
Гун Сянь (1618-1689) – қытай суретшісі, Нанкин мектебінің басшысы, «Нанкиннің сегіз шебері» қатарында. Ландшафттар, таулар оның туындыларында басты орын алады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XVII ғасырдағы Нанкин мектебінің суретшісі Гун Сянь (1618–1689; нақты туған жылы 1617 немесе 1620 жылдары даулы, 1617 жылы туды деген де болжам бар; Цзянсу провинциясының Куншань қаласында туған) – Мин және Цин әулеттерінің соңында өмір сүрген, Нанкин (Жинлинг) сегіз шеберінің бірі және Нанкин мектебінің бас суретшісі болған қытай суретшісі. Ол сондай-ақ Цысянь (岂贤), Банкян (半千), Банму (半亩) және Ейи (野遗); Чайжанрен (柴丈人) және Чжуншаньляо (钟山野老) аттарымен де белгілі болған. Ол Цинь әулетінің басында ақын және каллиграф Лу Цянмен бірдей үлкен даңққа ие болды. Оларды "Әлемнің екі жартысы" (天下二半) деп атады (Гун Сянь: Банкян; Лу Цян, Банынь).
17th century Nanjing school painter
Gong Xian (; 1618–1689; the specific year of birth is disputed as early as 1617 or as late as 1620; born in Kunshan, Jiangsu) was a Chinese painter in the late Ming and early Qing Dynasties, one of the Eight Masters of Nanjing (Jinling) and the leading painter of the Nanjing school. He was also known as Qixian(岂贤), Banqian(半千), Banmu(半亩) and Yeyi(野遗); Chaizhangren(柴丈人) and Zhongshanyelao(钟山野老). He enjoyed equal popularity with the poet and calligrapher Lu Qian in the early Qing Dynasty. They were called "Two Ban of the World" (天下二半), (Gong Xian: Banqian; Lu Qian, Banyin).
Көркемдік мансап
Негізінен пейзаж суретшісі болған Гонг Сяньнің суреттерінің көп бөлігі тауларға арналған. Оның туындыларында шыршық ағаштары да жиі кездеседі. Гонг Сянь – құлаған Мин әулетіне адал ғалым. Бастапқы жылдары ол біріктіру шараларына қатысты. Мин әулетінің соңындағы соғыс кезінде өмірін сақтап қалу үшін қашуға мәжбүр болды және көшпенді өмірге кетті. Ол Янчжоуда көп жылдық жер аударуда болды, сол кезде Цинге қарсы туындылар жазып, өзінің ерекше "жарық Гонг" және "қараңғы Гонг" стильдерін дамытты. Гонг Сянь – әдебиетшілердің бірі және проза мен поэзиямен айналысқанымен танымал. Нанкин Цин империясының қолына түскеннен кейін ғана ол өмірлік күнкөрісінің негізгі құралы ретінде кәсіби сурет салуға кірісті. Дегенмен, өмірінде көптеген ұлы туындылар жасағанмен, ол өмір бойы кедейлікте қайтыс болды.
Primarily a landscape painter, mountains were the subject of most of Gong Xian's paintings. Willows are also a common theme in his work. Gong Xian was a scholar loyal to the fallen Ming Dynasty. In the early years, he participated in the reunification activities. During the war in the late Ming Dynasty, he was forced to flee to save his life and drifted away. He spent many years at Yangzhou in exile, during which he continued to author anti Qing works, and develop his characteristic "light Gong" and "dark Gong" styles. Gong Xian was also one of the literati and known for his work with prose and poetry. It was only after the fall of Nanjing to the Qing that he took up professional painting as his primary means of making a living. However, despite painting several great pieces over his life, he ultimately died as he lived, in poverty.
Қасиеттер ескерткіші
Сойелу қақпасының ортасындағы тас тақтадағы "Киньлианшань" деген жазуды Гонг Сянь жазған. Еске алу залы Киньлианшань тауының оңтүстік-батыс жағында салынған. Саое мұнарасының атының шығу тегі туралы мәліметтер Цинь әулетінің Цянлонг кезеңіне қатысты тарихи құжаттарда кездеседі. Гонг Сянь бір кезде өзінің портретын салған. Сол суретте ол жапырақ сыпырып жүрген монахқа айналып, бұл сурет Саое мұнарасы деп аталған. Ғимарат Цинь дәуірінде өртенген. 1889 жылы Гуансю императорының бұйрығымен ғимарат қайта жаңартылып, 1901 және 1914 жылдары тағы екі рет қайта құрылған.
The word "Qingliangshan" on the stone plaque in the middle of the gate of Soyelou was written by Gong Xian. The Memorial Hall was built on the southwest side of Qingliang Mountain. Regarding the origin of the name of the Saoye Tower, there are historical records in the Qianlong period of the Qing Dynasty. Gong Xian once made a self portrait. In this painting, he turned into a monk who was sweeping leaves, which was named the Saoye Tower. The building was destroyed by fire in the Qing Dynasty. In 1889, at the edict of Emperor Guangxu, the building was rebuilt, and it was rebuilt twice in 1901 and 1914.