Кіріспе

Қытай философы және генералы (1472–1529) тайваньдық актер. Ван Шурен (26 қазан 1472 – 9 қаңтар 1529), әдеби есімі Боань, көркем есімі Янминцзи, көбінесе Ван Янмин деп аталады, – Мин әулеті кезеңіндегі қытай каллиграфы, генерал, философ, саясаткер және жазушы. Чжу Сиден кейін ол конфуциандық ілімдері арқылы Чжу Сидің дәстүрлі философиясының рационалистік екіұстауын жоққа шығарғандықтан, ең маңызды неоконфуциандық ойшыл ретінде кеңінен танылады. Ван мен Лу Сяньшань Лу-Ван мектебінің, яки Ақыл мектебінің негізін қалаушылар саналады. Қытайда, Жапонияда және Батыс елдерінде оны жеке есімімен емес, құрметті есімімен таниды.

Өмір және кезеңдер

Ван Цзэцзян провинциясының Юяо қаласында бюрократиялық қызмет дәстүрі бар ғалым отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Ван Хуа 1481 жылы императорлық емтиханда бірінші (Чжуанюань, 狀元) атанды және Ритуалдар министрлігінің вице-министрі болды, бірақ кейіннен Лиу Цзинь евнухты ренжіткені үшін қызметтен төмендетіліп, содан кейін мемлекеттік қызметтен шығарылды. Уанг 1492 жылы юрен дәрежесін, ал 1499 жылы джинси дәрежесін алды. Кейіннен 1506 жылы евнухты ренжіткені үшін қуылғанға дейін түрлі мемлекеттік мекемелерде атқарушы көмекші болып жұмыс істеді. Дегенмен, ол Цзянси провинциясының губернаторы болып тағайындалғаннан кейін кәсіби мансабын қайта бастады.

Әскери ерліктер

Ван табысты генерал болды және әскерлеріне қатаң тәртіп салғанымен белгілі болды. 1517 және 1518 жылдары Цзянси, Фуцзянь және Гуандуң провинцияларындағы шаруалар көтерілісін басу туралы петицияларға жауап ретінде жіберілді. Соғыстың салдарынан болатын қираушылыққа алаңдаған ол, соттан кешірім беруге рұхсат сұрап, көтерісшілердің әскери күштерін табысты түрде талқандады.

Нинг ханзадасының көтерілісін басу

1519 жылы Цзянси провинциясының губернаторы болған кезде, Фуцзяндағы көтерілістерді басуға бағытталған сапарында Ван кенеттен Нинг князі Чжу Чэньхао бастаған Нинг князінің көтерілісіне тап болды. Князьдің Нанчан қаласындағы бекінісі оған Янцзы өзенімен төмен қарай жүзіп, оңтүстік астанасы Нанкинге шабуыл жасауға мүмкіндік беретін еді. Сондықтан Ван бұл мүмкіндіктің алдын алу үшін шайқасқа белсенді дайындық жасады, сонымен бірге князьді армиялар оны қоршауға келе жатыр деп сендіру үшін түрлі алдаулар жасады. Князь алданып, күдіктенгендіктен Нанкинге күш-қуат жинау үшін уақыт берді. Ақырында, үкіметтік күштермен шайқасуға мәжбүр болған Нинг князі жеңіліп, тұтқындалды. Осы жорықта Ван сонымен қатар соғыста фоланг-джиді – жаңадан келген португалдық саудагерлерден Қытайға әкелінген, зеңбірекпен зарядталатын кальверн пушкасын қолдану туралы алғашқы деректерді келтірді. Ван Янминнің ілімі 19 ғасырда көптеген жапондық реформаторлар мен революционерлерге үлкен әсер етті. Бұл Мейдзи кезеңінің соңында Жапонияда оның ой-пікірлеріне қызығушылықтың артуына себеп болды, сол кезде Лян Цычао және Чан Кайши сияқты көптеген қытайлық белсенділер Жапонияда тұрды. Кейбір қытай және корей ойшылдары Ван Янминнің ілімі Жапониядағы қазіргі бушидоның ("жауынгер жолы") дамуына зор ықпал еткенін және өз елдерінің халқының рухын нығайту үшін этиканы дамытуға көмектескенін сенді. Рус-жапон соғысының жапон адмиралы Того Хейхачиро Ванның ықпалымен "Өмір бойы Янминнің үлгісімен өтті" (一生低首拜陽明) деген мөр жасады. Жапонияда көптеген ғалымдар мен саясаткерлер (жапон тілінде "Йомеигакуша" (陽明学者) деп аталатын топ) Ван Янминнің мектебінен (Ойомей гаку) шықты, олардың ішінде Кумазава Банзан, Сайго Такамори, Такасуги Шинсаку және Накае Тоджу болды. Накае Тоджу жапондық Ойомей гакудың негізін қалаушы деп есептеледі.

Ескерткіштер

Чан Кай Шек Тайваньдағы ұлттық тарту, Янгминшанды, Ванның құрметіне атады; ал Нанчан қаласындағы бір көше де Чан Кай Шектың ықпалымен жергілікті шенеуніктер Ванның есімімен Янгмин жолы деп аталды. Бұған қоса, Тайваньдағы Ұлттық Ян Мин университеті де осы философтың есімімен аталған. Гуйчжоу провинциясының астанасы Гуйян қаласында Ван Янминге ескерткіш, мұражай және тақырыптық саябақ орнатылды; қалада Ван Янминнің роботты нұсқасы да бар. Ванның туған жері – Чжэцзян провинциясының Юяо қаласындағы қалалық әкімдік орта мектепке оның лақап атын берді.

Аудармалар

. Қоғамдық домен. Чан нашар аударма деп санайды. Чинг, Джулия (1972). Ван Ян Миннің философиялық хаттары. Канберра, Австралия: Австралия Ұлттық университетінің баспасы. 67 хат және түсіндірмелер. Чан, Уинг Цит (1963). Қытай философиясының деректер жинағы. Принстон, Нью-Джерси: Принстон университетінің баспасы. Тек үзінділер. Чан, Уинг Цит (1963). Практикалық өмірге арналған нұсқаулар және Ван Ян Миннің басқа да неоконфуциандық жазбалары. Колумбия университетінің баспасы. Ванның екі маңызды еңбегі – 傳習録 және 大學問 толық аудармасы. Үзінділер ғана, бірақ Ванның хаттарының кейбіреулерінің алғашқы аудармаларын қамтиды.