Кіріспе

Малай түбегінде орналасқан жартылай аңызға толы Малай индустар патшалығы – Гангга Негара (сөзбе-сөз – Ганг қаласы) Малай жылнамаларында еске алынған. Зерттеушілердің пікірінше, бұл патшалықтың орталығы Беруас қаласы болған және ол 1025-1026 жылдар аралығында Тамилакам патшасы Ражендра Чола I жасаған шабуылдан кейін құлаған. Тағы бір малай жылнамасы – «Хикаят Меронг Махавангса», Кедах жылнамалары ретінде белгілі, Гангга Негараны Кедахтың Меронг Махавангсасының ұлы Раджа Ганджи Сарджуна құрған болуы мүмкін, ол, әлде Ұлы Александрдың, әлде Хмерлік патшалық әулетінің ұрпағы саналған, бұл оқиға 2 ғасырдан ертерек болған. Раджа Ганга Шах Йохан осы патшалықтың билеушілерінің бірі болды.

Шығу тегі

Гангья Негара санскрит тілінде "Ганг өзеніндегі қала" деген мағынаны білдіреді, бұл атау Камбуджа халқы қоныстанған Солтүстік-Батыс Үндістандағы Гангьянагар қаласынан шыққан. Камбуджалар – бастапқыда Памир және Бадахшан аймақтарында мекендеген, үнді-еуропалық тілдік отбасының үнді-ирандық руы. Көбінесе индуист саудагерлер ретінде танымал болған олар, 2000 жыл бұрын Оңтүстік-Шығыс Азияда Меконг аңғарында және Малай архипелагында – Фунан, Ченла, Чампа, Кхмер, Ангкор, Лангкасука, Сайлендра, Шривиджая сияқты колониялар құрды. Тарихшылар Камбуджа саудагерлері Гуджараттан Шри-Ланкаға, содан кейін Малай түбегінің солтүстігіндегі Лигорға (Накхон Шри-Таммарат) және Таиланд пен Камбоджаға құрлық жолымен сапар шеккенін анықтады.

Беруа

Беруас патшалығын алғаш зерттеу 1849 жылы полковник Джеймс Лоу, ал бір ғасырдан кейін Х. Г. Кварич Уэльс жүргізді. Музей және ескіліктер департаментінің мәліметінше, екі зерттеуші де Гангга Негара патшалығының біздің заманымыздың 100-1000 жылдары аралығында болғанын растады, бірақ оның нақты орналасқан жерін анықтай алмады. Жылдар бойы ауыл тұрғындары ежелгі патшалықтарға тиесілі деп саналатын заттарды тауып келді, олардың көпшілігі қазір Беруас мұражайында көрсетілуде. Көрмеде 128 кг салмақты зеңбірек, қылыштар, кристер, монеталар, қалайы құймалар, Мин әулеті мен түрлі кезеңдерге жататын керамикалық бұйымдар және үлкен құмыралар бар. Бұл заттардың жасалған мерзімі 5-6 ғасырларға дейін жетеді. Осы заттардың арқасында Пэнкалан (Ипох), Кинта аңғары, Танжунг Рамбутан, Бидор және Сунай Сипут аймақтары патшалық құрамына кірген деген болжам жасалды. Сондай-ақ, заттар патшалықтың орталығы бірнеше рет ауысқан болуы мүмкін екенін көрсетеді. Гангга Негара, мұсылман діні қабылданғаннан кейін Беруас деп аталды.

Беруа ағашы

Беруас ауданында ацхелік патшалық қабір тастары табылды. Бұл дерек Ачехтен келген Самудера Пасай князі Малик Беруас ағашының астында демалып өткені туралы тағы бір тарихи мәліметке сілтеме жасайды. Осы ағаш аймаққа есімін берген, және оны бүгінге дейін жақын орналасқан Пенгалан Бару және Батанг Кубу ауылдарында көруге болады.