Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон қылыш өнері стилі Suiō ryū Iai Kenpō (水鷗流 居合 剣法) – классикалық жапон қылыш өнерінің стилі. Оны Сеңгоку дәуірінің соңында Мима Йоичизаэмон Кагенобу негіздеді. Бұл стиль иайдзюцуға маманданған, бірақ сонымен қатар джодзюцу, нагинатадзюцу және кусаригамадзюцу сияқты басқа да өнерлер де оқытылады.
Japanese style of swordsmanship
Suiō ryū Iai Kenpō (水鷗流 居合 剣法) is a style of classical Japanese swordsmanship. It was founded by Mima Yoichizaemon Kagenobu at the end of the Sengoku period. The style specialises in iaijutsu but other arts, such as jōjutsu, naginatajutsu and kusarigamajutsu are practised as well.
Тарих
Мима Йоичизаэмон Кагенобу (1577–1665) Дева провинциясында Мима Сайгудың, Дзюнсися Гонгэн қасиетті орындағы дін қызметкерінің отбасында дүниеге келді. Жастық шағында ол семсерлесудің Бокуден рю мектебін, сондай-ақ Шинто тау дін қызметкерлері (Конго Дзё дзёхо) қолданған джо стилін үйренді. 18 жасында ол әкесінің досы, самурай Сакурай Гороэмон Наомицумен достық айқаста жеңілді, ол Хаясидзаки мектебінің иай техникаларын қолданған. Содан кейін ол оның шәкірті болды. Осы техникалардың негізгі принциптерін алғаннан кейін және өзінің жеке стилін жасауға уәде берген соң, Йоичизаэмон бүкіл Жапонияны аралап, өзінің шеберлігін басқа жауынгерлермен сынады. Осы кезеңде ол Хиэй тауындағы буддалық монахтардың нагинатадзюцу техникасын үйренді, оны монахтар Соғыс кезеңінде жиі қолданған. Йоичизаэмон бұл уақытта жауынгерлік өнерінің тек физикалық жағын ғана дамытуға қанағаттанбады. Оның орнына, ол аскетикалық тәжірибелерді жалғастырды, түнде медитация жасады, тіпті таулардың тереңіне оңаша қасиетті орындарға ұзақ сапарлар жасады. Оның дене және рухани жаттығулардағы табандылығы оны ақырында рухани оянуға жеткізді. Оның еңбек еткенінің жиырмасыншы жылында, ол су бетінде ойсыз, жеңіл қалқып жүзген ақ шағалалар туралы көрініс көрді және енді ол семсерін дәл осылай оңай қолдана алатынын түсінді. Осы көрінісіне сүйене отырып, Йоичизаэмон 64 негізгі техниканы жасады және оның ашылуынан туындаған стильді «Суйо рю», яғни Сулы шағала семсерлесу стилі деп атады. Дәстүрдің рухани, философиялық аспектілері Суйо рю техникаларына сіңген, ал негізгі ваза, яғни техникалар тікелей Миманың Рёбу-Шинтоға негізделген ілімдерімен байланысты, бұл Шинто құдайларын Миккё буддизміне түсіндіру жүйесі. Йоичизаэмон өмір бойы жаттығуды және саяхаттауды жалғастырды, ал 67 жасында Суйо рюді ұлы Мима Йохачиро Кагенагаға тапсыру үшін зейнеткерлікке шықты. Негізін қалаушы белгілеген негізгі техникаларға Йохачиро 10 негізгі Гоин және Гоё формаларын қосты, олар негізгі техниканы нығайтуға қызмет етеді. 9-шы соке Фукухара Шинзаэмон Кагенори Масаки рю Фукухара ха Кусаригамадзюцу-ны құрды, ол ішінара Манрикигусаридің Масаки рю-сына негізделген, ол содан бері Суйо рю Иай Кенпоның әр басшысына жеке дәстүр ретінде беріліп келеді. Техниканы ауызша жеткізу дәстүрі бүгінгі күнге дейін жалғасуда, Суйо рю Иай Кенпоның 15-ші сокесі Кацусе Йошимицу Кагехиро (сондай-ақ иайдо кёси 7. дан, кендо кёси 7. дан, дзёдо рэнси 6. дан) тұлғасында. Дәстүрдің бас кеңсесі, Хэкиункан («Көк бұлттар залы») Жапонияның Шидзуока префектурасындағы Шидзуока қаласында орналасқан.
Mima Yoichizaemon Kagenobu (1577–1665) was born in the Dewa Province to Mima Saigū, a priest at the Jūnisha Gongen Shrine. In his youth he studied the Bokuden ryū of swordsmanship, as well as a style of jō practiced by Shintō mountain priests (Kongō Jō jōhō). When he was 18, he was beaten in a friendly duel by his father's friend, the samurai Sakurai Gorōemon Naomitsu, who had utilized iai techniques of the Hayashizaki school, and afterwards began to study under him. After being given an overview of those techniques and vowing to create a style of his own, Yoichizaemon travelled throughout Japan, to test his skills against other martial artists. During this period he trained in the naginatajutsu of the Buddhist monks from Mount Hiei, techniques that were applied often by the monks during the Warring States period. Yoichizaemon was not content to develop only the physical side of his martial arts during this time. Instead, he continued training in ascetic practices, and meditated nightly, even going so far as to go on long retreats to secluded holy sites deep in the mountains. His perseverance in both his physical and spiritual training led to his eventual enlightenment. In the twentieth year of his exertions, he was struck with a vision of white gulls floating effortlessly and without conscious thought on water, and realised he could now use his sword in the same effortless manner. Based on his vision Yoichizaemon created the traditions 64 core techniques and named the style that arose from his revelation the "Suiō ryū", or Water Gull style of swordsmanship. The spiritual, philosophical aspects of the tradition permeate the Suiō ryū's techniques, and the core waza, or techniques, are directly linked to Mima's teachings based on Ryōbu Shintō, a system of interpreting Shintō deities into Mikkyō Buddhism. Yoichizaemon continued training and travelling throughout his life, and at age 67 retired to pass the Suiō ryū to his son, Mima Yohachirō Kagenaga. To the core techniques established by the founder, Yohachirō added the ten basic Goin and Goyō forms, which serve to establish strong basic technique. The 9th sōke Fukuhara Shinzaemon Kagenori created Masaki ryū Fukuhara ha Kusarigamajutsu, in part based on the Masaki ryū of Manrikigusari, which has been handed down ever since as a separate tradition to each headmaster of the Suiō ryū Iai Kenpō. The tradition of oral transmission of techniques continues to the present day, in the person of the 15th sōke of Suiō ryū Iai Kenpō, Katsuse Yoshimitsu Kagehiro (also iaidō kyōshi 7. dan, kendo kyōshi 7. dan, jōdō renshi 6. dan). The headquarters of the tradition, the Hekiunkan ("Hall of Blue Clouds"), is located at Shizuoka City, Shizuoka prefecture, Japan.
Степендері
Қазіргі заманғы кю және дан дәрежелерінің орнына Суйё-рю, көптеген басқа корю сияқты, дәстүрлі мендзё лицензиялар жүйесін қолданады. Бұл лицензиялар төменнен жоғарыға қарай: Шодэн, Чудэн, Шё Мокуроку, Чу Мокуроку, Дай Мокуроку, Шё Мэнсё, Мэнсё Кайдэн және Инка. Инка лицензиясы тек дәстүрдің жалғасына беріледі және басқаларға қол жетімді емес. Бұл лицензиялар сокэнің практикант дәстүрде физикалық және рухани даму көрсеткенін, ал кейіннен рю ілімдерін жеткізуге оның рұқсаты бар екенін мойындауы болып табылады. Классикалық мектептерде де кең таралғандай, оның ілімдерін дұрыс үйрену үшін практик ант, кеппан арқылы мектепке ресми түрде қосылуы керек. Осы антта болашақ мүше мектептің бейберекеттігін сақтау үшін сокэнің рұқсатысыз Суйё-рюді оқытуға немесе көрсетуге уәде бермейді.
Instead of the modern kyū and dan grades, Suiō ryū, like most other koryū, uses a more traditional menjō system of licenses. These licenses are, from lowest to highest, Shoden, Chūden, Shō Mokuroku, Chū Mokuroku, Dai Mokuroku, Shō Menkyo, Menkyo Kaiden and Inka. The Inka license is given only to the successor to the tradition and is not accessible to others. These licenses act as recognition from the sōke that the practitioner has demonstrated a physical and mental progression in the tradition and later that they have his permission to transmit the teachings of the ryu. As is also common in classical schools, to properly learn its teachings the practitioner must formally join the school through an oath, keppan. In this oath the future member swears not teach or demonstrate Suiō ryū without the permission of the sōke to preserve the school's integrity.
Танымал мәдениетте
Популярлы манга сериясының авторы «Кодзуре Ооками» (子連れ狼) немесе «Жалғыз қасқыр мен бала» Коике Кадзуо, серияның басты кейіпкері қолданатын қылыш өнері стилі үшін Суйо рю атауын қолданды. Оның нақты бар екенін білген соң, ол құрмет көрсету үшін Шидзуокадағы Хекюнкан деп аталатын дәстүрдің бас кеңсесіне барды. Кейін телешоудың екінші сериясының төбелес хореографы, Йородзуя Кинносуке, Хекиунканға сапар шегіп, дәстүрдің қимылдарына әсерленгеннен кейін мектептің каталарын біраз уақыт үйренді. Бұл телешоудың соңғы сериясында дәстүрден алынған нақты каталар орындалып, басқа да көркемделген қимылдардың арасында қолданылды.
The writer of the popular manga series Kozure Ookami (子連れ狼) or Lone Wolf and Cub, Koike Kazuo utilized the name of the Suio ryu for the style of swordsmanship practiced by the protagonist of the series. After learning of its actual existence he visited the headquarters of the tradition in Shizuoka, called the Hekiunkan, to pay his respects. Later, the fight choreographer of the second series of the TV show, featuring Yorozuya Kinnosuke, visited the Hekiunkan and impressed with the movements of the tradition spent some time learning the kata of the school. In the final series of this TV show, the actual kata from the tradition are performed and referenced in amongst the other more stylized movements.