Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дәстүрлі гендерлік ролдердің әйелдер үшін көрінісі
Expression of traditional gender roles for women
Kinder, Küche, Kirche немесе 3 Ks – «балалар, ас үй, шіркеу» деп аударылатын неміс сөзі. Ол неміс империясы тұсында әйелдің қоғамдағы рөлін сипаттау үшін қолданылған. Бүгінде бұл көбінесе қарапайымдықпен қабылданады, қазіргі батыс қоғамында ескірген әйел үлгісі ретінде есептеледі. Бұл фраза американдық «аяқ киімсіз және жүкті», британдық Виктория дәуіріндегі «Әйелдің орны – үйде» немесе Мейдзи Жапониясындағы «Жақсы әйел, дана ана» деген сөздермен шамалас.
Kinder, Küche, Kirche , or the 3 Ks, is a German slogan translated as "children, kitchen, church" used under the German Empire to describe a woman's role in society. It now has a mostly derogatory connotation, describing what is seen as an antiquated female role model in contemporary Western society. The phrase is vaguely equivalent to the American "barefoot and pregnant", the British Victorian era "A woman's place is in the home" or the phrase "Good Wife, Wise Mother" from Meiji Japan.
Шығуы
Бұл сөз тіркесінің шығу тегі әдетте соңғы неміс императоры Вильгельм II-ге не оның бірінші әйелі, император Августа Викторияға байланыстырылады. Ол оны неміс тіліндегі бірнеше ұқсас «нөмір бойынша айтылған мақалдардан» қабылдаған болуы мүмкін. Олардың ішіндегі ең қызықтысы – 1870 жылы Карл Фридрих Вильгельм Вандер жариялаған «Германия халқына арналған қазына» атты екінші томдағы сөздікте келтірілген: «Діңгелек әйелден төрт К талап етіледі, атап айтқанда, ол шіркеуге, бөлмеге, ас үйге және балаларға құрметпен қарауы керек». Вандер осы мақалдың шығу тегін Иоганн Матезиус Сиракі туралы 16 ғасырдағы түсіндірмесіне сілтеме жасайды. Ол тағы бір ұқсас сөз тіркесін де тізімдейді: «Жақсы үй шаруасының әйелі бес К-ға қамқорлық жасауы керек: бөлме, балалар, ас үй, жертөле, киім», ол алғаш рет 1810 жылы Иоганн Михаэль Сайлердің неміс мақал-мәтелдер жинағында пайда болды. 1844 жылы «Германия ақсүйектеріне арналған газет» осы соңғы сөзді дәстүрлі соңғы бетіне қысқаша хабар ретінде жариялады. Бұл сөз тіркесі қазіргі түрінде 1890 жылдардың басында жазыла бастады. «Германиядан кейін, әйелдер көрінетіндей қоғамдық істерге қызығушылық танытпайды және жас императордың «Әйелдер үш К-ға – die Küche, die Kirche, die Kinder (ас үй, шіркеу және балалар) арнасын» деген нұсқауына сөзсіз бағынатын сияқты, ағылшын әйелдерінің барлық маңызды мәселелерге белсенді қызығушылығы мен ықпалы жаңартушы болды», – деп жазды Мари К. Ремик 1892 жылы «Англиядағы әйелдің саяхат жазбаларында». Бұл сөз тіркесі 1890 жылдары либералды жазуларда және сөздерде бірнеше рет қолданылды. 1899 жылдың тамызында ықпалды британдық либерал «Вестминстер газеті» оқиғаны кеңінен талқылап, төртінші «К» туралы да айтты. «Америкалық ханым мен кайзер. Императрицаның төрт К-сы» атты мақала кайзердің екі американдық суфражистканы қабылдауын сипаттайды. Оларды тыңдағаннан кейін кайзер: «Мен әйеліммен келісемін. Ал оның не дегенін білесіз бе? Оның айтуынша, әйелдер төрт К-тан тыс іске араласуға тиіс емес. Төрт К – Kinder, Küche, Kirche және Kleider: Балалар, ас үй, шіркеу және киім». Кайзердің 4 К-сы 1911 жылы Шарлотта Перкинс Гилманның «Адам жасаған әлем» кітабында қайта пайда болады. «3 К» нұсқасы әлдеқайда танымал және кеңінен белгілі болып қала берді.
The origins of the phrase are normally attributed to either the last German Emperor Wilhelm II, or to his first wife, Empress Augusta Victoria. She is likely to have adopted it from one of several similar German "sayings by number". The most suggestive of these is listed in the second volume of German proverbs Glossary: A Treasury for the German People published in 1870 by Karl Friedrich Wilhelm Wander: "Four K's are requisite of a pious woman, namely, that she keeps regard for church, chamber, kitchen, children." Wander refers for the origins of this saying to a 16th century commentary on Sirach by Johannes Mathesius. He also lists another similar phrase: "A good housewife has to take care of five K: chamber, kids, kitchen, cellar, clothes," which appeared first in the 1810 collection of German proverbs. by Johann Michael Sailer. In 1844 "The newspaper for the German Nobility" published this latter saying in its traditional last page "feature" short statements. The phrase started to appear in its current form in writing in the early 1890s. "After Germany, where women apparently take no interest in public affairs, and seem to obey to the letter the young emperor's injunction 'Let women devote themselves to the three K's,die Küche, die Kirche, die Kinder' (kitchen, church, and children), the active interest and influence of English women on all great questions were refreshing." wrote Marie C. Remick in A Woman's Travel notes on England in 1892. The phrase then was used multiple times throughout the 1890s in liberal writing and speeches. In August 1899 the influential British liberal Westminster Gazette elaborated on the story, mentioning, as well, the fourth "K". A story titled "The American Lady and the Kaiser. The Empress's four K's" describes an audience given by the Kaiser to two American suffragettes. After hearing them out, the Kaiser replies: "I agree with my wife. And do you know what she says? She says that women have no business interfering with anything outside the four K's. The four K's are – Kinder, Küche, Kirche, and Kleider: Children, Kitchen, Church, and Clothing". Kaiser's 4 K's is encountered again in Charlotte Perkins Gilman's 1911 book The man made world. The "3 K's" variation has remained by far more popular and well known.
Үшінші рейх
Үшінші рейх саяси риторикасында әйелдер мен аналарды басымдыққа қойды. Көптеген әйелдер Ұлттық социалистік партияны қолдады, себебі ол әйелдерді үйде тұрып, үй шаруасына қамқорлық жасауға шақырған өткеннің отбасылық құндылықтарына оралуға үндеді. Барбара Коста кейбіреулер үшін Веймар Республикасындағы заманауи әйел германдық аналық және жалпы әйелдік туралы бұрынғы түсініктерге құрметсіздік ретінде қарастырылғанын айтады. 1933 жылы Адольф Гитлер канцлер болып тағайындалғанда, ол жаңа үйленген жұптарға 1000 марка (сол кездегі 9 айлық орташа жалақы) қарыз алуға құқығы бар «Некеге ынтымақтандыру туралы» заңды енгізді. Бірінші баласы болғанда, олар 250 марканы өзінде қалдыра алатын болды. Екінші баласы туғанда тағы 250 марканы сақтап алатын. Төртінші баласына жеткенде қарыздың барлығын қайтарып алды. 1934 жылдың қыркүйегінде Ұлттық социалистік әйелдер ұйымына сөйлеген сөзінде Гитлер неміс әйелі үшін «оның әлемі – күйеуі, отбасы, балалары және үйі» дей келіп, осы саясатты «Kinder» және «Küche» насихатындағы баса назармен және төрт немесе одан да көп бала туған әйелдерге Германия анасының Құрмет белгісін беру арқылы нығайтты. Сонымен қатар, әйелдерді жұмыстан үй шаруашылығына қайта бағыттау үшін әлеуметтік және құқықтық механизмдер құрылды. Әйелдердің білім алу және кәсіби таңдау мүмкіндіктері шектелді, заңның барлық салалары, мемлекеттік қызмет және медицинаның жоғарғы деңгейі ерлердің ғана құзыретіне берілді. Т. С. Элиот өзінің бір эссесінде 1939 жылғы 10 мамырдағы «Evening Standard» газетінде жарияланған «Асханаға қайту» деген мақалаға сілтеме жасап, оған түсініктеме береді:
The Third Reich made women and mothers a priority in their political rhetoric. Many women supported the National Socialist Party because it urged returning to the family values of the past when women were encouraged to stay at home and concern themselves with taking care of the household. Barbara Kosta argues that, to some, the modern woman of the Weimar Republic was viewed as an insult to previous conceptions of Germanic motherhood, and womanhood in general. When Adolf Hitler was appointed Chancellor in 1933, he introduced a Law for the Encouragement of Marriage, which entitled newly married couples to a loan of 1000 marks (around 9 months' average wages at that time). On their first child, they could keep 250 marks. On their second, they could keep another 250. They reclaimed all of the loan by their fourth child. In a September 1934 speech to the National Socialist Women's Organization, Hitler argued that for the German woman her "world is her husband, her family, her children, and her home", a policy which was reinforced by the stress on "Kinder" and "Küche" in propaganda, and the bestowing of the Cross of Honor of the German Mother on women bearing four or more babies. Concomitantly, social and legal mechanisms were set up to deflect women away from employment and into domestic life. Women's educational and professional choices were restricted, with the entire areas of law, civil service, and the upper end of medicine becoming exclusively male domains. In one of his essays, T. S. Eliot reproduces and then comments upon a column in the Evening Standard of May 10, 1939 headed Back to the Kitchen' Creed Denounced":
Транспорт министрлігінің Боуэр ханымы, қауымдастық бұл тыйымды (яғни тұрмысқа шыққан әйелдер мемлекеттік қызметкерлерге қарсы) алып тастау үшін шаралар қабылдауы керек деп ұсынды, өйткені бұл институт нацистік сенімнің негізгі қағидаларының бірін – әйелдерді асхана, балалар және шіркеу саласына ығыстыруды бекітеді. Есептің қысқартылуы Мисс Бауэрге толық әділеттілік жасамайды, бірақ мен есепке қатысты пікірімде дұрыс екенін ойлаймын, себебі нацистік идеология бұрыс және оның артық-кемін талқылаудың қажеті жоқ. Инциденттің өзі «әйелдерді төмендету» термині мәселені бұрмалайды. Біз үйленген әйелдердің назарын ас үйге, балаларға және шіркеуге аударудың қажеттігін мойындауымыз мүмкін бе? Немесе егер оларға көмектесе алса, ешбір қалыпты үйленген әйел жалақы алуға бармайды дейміз бе? Екі жалақы алуға мәжбүр ететін жүйе ғана қайғылы. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияда әйелдер қарулы күштердегі шығынның өсуіне және майдан шебіндегі жабдықтардың жетіспеуіне байланысты қайтадан зауыттарға жұмысқа алынды.
Miss Bower of the Ministry of Transport, who moved that the association should take steps to obtain the removal of the ban (i. e. against married women Civil Servants) said it was wise to abolish an institution which embodied one of the main tenets of the Nazi creed – the relegation of women to the sphere of the kitchen, the children and the church. The report, by its abbreviation, may do less than justice to Miss Bower, but I do not think that I am unfair to the report, in finding the implication that what is Nazi is wrong, and need not be discussed on its own merits. Incidentally, the term "relegation of women" prejudices the issue. Might one suggest that the kitchen, the children and the church could be considered to have a claim upon the attention of married women? or that no normal married woman would prefer to be a wage earner if she could help it? What is miserable is a system that makes the dual wage necessary. During World War II in Germany, women eventually were put back in the factories because of the growing losses in the armed forces and the desperate lack of equipment on the front lines.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
Бұл тіркес 1950-1960 жылдары ағылшын тілді елдерде феминистік және феминизмге қарсы жазбаларда жиі қолданыла берді. Сондықтан, ерекше атап айту керек, Наоми Вайштейннің "Психология әйелді құрайды" деген классикалық феминистік мақаласының алғашқы нұсқасы "Балалар, ас үй, шіркеу ғылыми заң ретінде: Психология әйелді құрайды" деп аталған.
The phrase continued to be used in feminist and anti feminist writing in the English speaking world in the 1950s and 1960s. So, notably, the first version of the classic feminist paper by Naomi Weisstein "Psychology Constructs the Female" was titled "Kinder, Küche, Kirche as Scientific Law: Psychology Constructs the Female".