Теодор Флиднер: Немец діншісі және қайырымдылық қызметінің жаңаруы
Theodor Fliedner
Теодор Флиеднер – неміс лютерандық пастыры, қайырымдылық қызметін ұйымдастырушы. Түрмелердегі жағдайды жақсартуға, деконэсса институтын жаңартуға үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс лютерандық пастор Теодор Флиднер (21 қаңтар 1800 – 4 қазан 1864) бір кезде үй мұғалімі болып жұмыс істеген. 1821 жылы ол Кейзерсверт (қазіргі Дюссельдорф) қалыңының кедей муниципалитетінде пасторлық қызметке кірісті. Қала экономикалық дағдарысқа байланысты шіркеуді және діни қызметті қаржылай қолдауға шамасы келмегендіктен, ол қайырымдылық жинау мақсатымен сапарға шықты. Вестфалиядан бастап, ол Нидерланды мен Англияға да сапар шекті.
German Lutheran minister
Theodor Fliedner (21 January 18004 October 1864 He was, for a time, a house teacher. In 1821 he assumed the pastorate in the poor municipality of Kaiserswerth (now in Düsseldorf). When the town could no longer support church and ministry due to an economic crisis, he undertook journeys to collect donations. Beginning in Westphalia, these travels also took him to the Netherlands and England.
Мансап
Нидерландта ол 1745 жылы осы институтты жаңғыртқан Моравия шіркеуімен араласқанда диакониссаның ежелгі шіркеу қызметімен танысты. 1826 жылы Флиднер Рейн-Вестфалия түрме қоғамын (Rheinisch Westfälische Gefängnisgesellschaft) құрды. Флиднер тұтқындарды босатылғаннан кейін күтуге бірінші қадам жасау қажеттігін түсінді, сондықтан 1833 жылы Кайзерсвертте босатылған әйел қылмыскерлерге арналған панажай ашты.
In the Netherlands he became acquainted with the ancient church office of deaconess while spending time among the Moravian Church, which had revived the institution in 1745. and in 1826, Fliedner created the Rhenish Westphalian Prison Society (Rheinisch Westfälische Gefängnisgesellschaft). Fliedner realized that the first step must be toward looking after the prisoners on their release, and accordingly, in 1833, he opened at Kaiserswerth a refuge for discharged female convicts.
Диаконшаларды даярлау
Көптеген қалаларда сол кезде ауруханалар болған жоқ. Ертедегі христиан шіркеуінің диакондық үлгісіне еліктей отырып, Фрай мен меннониттерден алған білімдерін және жеке ойларын пайдалана отырып, Флиднер жас әйелдердің мұқтаж науқастарды іздеп, оларға күтім жасау жоспарын жасады. Ол үшін, әйелдерге теология және медбикелік білім беретін институт құру қажет болды. Ол 1836 жылдың 13 қазанында Кайзерсвертте аурухана мен диакониссалар даярлайтын орталықты ашты. Диакониссалар кедей және ауырған адамдарға қамқорлық етуге ант берді, бірақ қалаған жағдайда жұмыстарын тастап, қайтадан әдеттегі өмірге орала алатын болды. 1842 жылы әйелі Фридерика қайтыс болғаннан кейін, ол Каролина Бертомен жаңа өмірлік серігін (және маңызды қызметкерін) тапты. Олар 1844 жылы Дортмундта және 1847 жылы Берлинде, Пруссия королі Фредерик Вильгельм IV және оның әйелі королева Елизаветаның қолдауымен диакония институттарын ашты. 1855 жылы Флиднер өзінің жемісті қызметінің нәтижесінде Бонн университетінен теология ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды. Флиднердің халықаралық деңгейдегі беделінің көрсеткіші – оның ең белгілі шәкірті Германиядан тыс елден келгендігі. 1841 жылы ағылшын медбике реформаторы Флоренс Найтингейл алғаш рет осы жерге келді. Ол діни сеніміне таң қалды және диакониссалардың көпшілігі шаруа отбасынан екенін атап өтті. Ол 1851 жылы оқуын аяқтады. Бүгінде Дюссельдорф қаласындағы бір ауруханаға (Florence Nightingale Krankenhaus) оның есімі берілген. Ол қоғамды жаңартушы ретінде Америка Евангелистік лютеран шіркеуінің қасиеттілер күнтізбесінде 4 қазанда және Германия Евангелистік шіркеуінің күнтізбесінде 5 қазанда еске алынады.
In many cities, there were no hospitals at that time. Following somewhat the model of the early Christian Church's diaconate, incorporating ideas learned from Fry and the Mennonites, and applying his own thoughts, Fliedner developed a plan whereby young women would find and care for the needy sick. For this, he needed to create Kaiserswerther Diakonie, an institute where women could learn both theology and nursing skills. He opened the hospital and deaconess training center in Kaiserswerth on 13 October 1836. Deaconesses took vows to care for their poor and sick charges, but they could leave their work and return to outside life if they so chose. After his wife, Friederike, died in 1842, he found a new life companion (and important employee) in Caroline Bertheau. They opened institutes for the diaconate in 1844 in Dortmund and in 1847 in Berlin with the support of King Frederick William IV of Prussia, and his wife Queen Elizabeth. In 1855 Fliedner received the degree of Doctor of Theology from the University of Bonn, in recognition of his practical activities. A sign of the international respect Fliedner garnered is that his most famous pupil came from outside Germany. English nursing reformer Florence Nightingale first visited in 1841. She was impressed by the religious devotion and noted most of the deaconesses were of peasant origin. She graduated from the facility in 1851. Today, one of Düsseldorf's hospitals (Florence Nightingale Krankenhaus) bears her name. He is commemorated as a renewer of society in the Calendar of Saints of the Evangelical Lutheran Church in America on 4 October and by the Evangelical Church in Germany on 5 October.