Кіріспе

Американдық скрипкашы және химик Леопольд Годовский кіші (27 мамыр 1900 – 18 ақпан 1983), әйгілі пианист және композитор Леопольд Годовскийдің үлкен ұлы, Леопольд Маннспен бірге алғашқы практикалық түсті мөлдір фильм – Кодахромды жасаған американдық скрипкашы және химик болған.

Басталуы

Манн мен Годовскийдің түсті фотосуретке қатысты тәжірибелері 1917 жылы "Біздің теңіз флоты" фильмін Prizma Color түсірілімінде көргеннен кейін басталды, ол түсті фильм деп жарнамаланды. Сапасы нашар болғандықтан, жігіттер алданғанын сезініп, осы мәселені шешуге бел буды. Олар әрқайсысы үш линзадан тұратын кинокамера мен проектор жасады, линзалар қызыл, жасыл және көк-күлгін сүзгілермен жабдықталған. Олар бірнеше қара-ақ суретке түсіріп, оларды сүзгілер арқылы қайта проекциялады. Бұл жүйені патенттеді, бірақ ол коммерциялық өндіріс үшін қолайлы болған жоқ.

Жеке өмір

Годовский UCLA-да скрипканы оқыды және Лос-Анджелес филармониясы мен Сан-Франциско симфониялық оркестрінің солисі және бірінші скрипкашысы болды. Ол сонымен қатар физика мен химияны оқу үшін UCLA-ға түсті. Ол ХХ ғасырдың басындағы ең ұлы пианисттердің бірі болған әкесі Леопольд Годовскиймен бірге концерттер берді, олар Джузеппе Гварнери дель Гесу жасаған 1734 жылғы сирек кездесетін "Принц Дориа" Кремонск скрипкісін қолданды. Годовский кіші Джордж және Айра Гершвиннің қарындасы Фрэнсис Гершвинге үйленді, ол танымал суретші және мүсінші болды. Олардың ұлы Леопольд III Годовский де концерттік пианист болды. 1922 жылға қарай Годовский Калифорниядағы оркестрдегі жұмысынан бас тартып, Нью-Йоркке қайтып келді, онда ол Маннмен бірге музыкант ретінде жұмыс істеді. Бос уақытында олар түрлі-түсті фотосуретке түсірумен айналысты.

Ашылу

1922 жылдың соңында Еуропаға өнер көрсетуге бара жатқанда, Маннс Кухн, Лоеб және Ко инвестициялық фирмасының аға серіктесімен кездейсоқ танысып, түсті фотосуретке қатыстығындағы прогресі туралы айтты. Бірнеше ай өткен соң фирма кіші серіктестерінің бірі Льюис Л. Штраусты Маннстің үйіне түсті процесті көру үшін жіберді. Нәтижелер Кухн, Лоебті осы процеске инвестиция салуға ықпал етті.

Түстер процесін дамыту

Қаржылай қолдаумен Годовский мен Манн арнайы зертхана салып, 1924 жылы өз жұмыстарына қосымша патенттер алды. 1930 жылы Eastman Kodak компаниясы нәтижелерге қатты әсерленді, сондықтан оларды Рочестерге көшіріп, Kodak компаниясының зерттеу мүмкіндіктерін пайдалануға келісімшарт жасады. Кодахром пленкасы қара және ақ күміс галоидты желатин эмульсиясының үш қабатымен жабылды, бірақ әр қабат түстер спектрінің үштен бір бөлігіне ғана сезімтал болды – негізінен қызыл, жасыл немесе көк түске. Арнайы химиялық өңдеу және процедуралар осы қабаттарда қосымша циан, қызғылт немесе сары бояу бейнелерін жасады, қара және ақ күміс бейнелер дамытылғанда. Олар өз мақсатына жеткеннен кейін күміс бейнелер химиялық жолмен алынып тасталды, сондықтан дайын хромогендік пленка тек желатинге сіңірілген үш бояу қабатынан тұрады. [Бұл толыққанды дұрыс емес. Барлық үш қабат та көк жарыққа сезімтал. Ең жоғарғы қабат көк жарықты сіңіретін «Кэри Лиа күміс» «фильтр» қабатымен жабылды. Бұл көк жарықтың төменгі екі қабатқа жетуіне кедергі келтірді. Ол қызыл және жасыл жарықтарды өткізеді. Тірекке жақын қабат көк және қызыл жарыққа сезімтал. Қызыл жарық туралы ақпарат сол жерде жазылды. Оның үстіндегі қабат көк және жасыл жарыққа сезімтал. Ең жоғарғы қабат көк жарық туралы ақпаратты тіркеді.] Кодахром 16 мм кинофильм 1935 жылы сатуға шығарылды, ал 1936 жылы Кодахром 35 мм және 8 мм кинофильмдері шығарылды. Technicolor Monopack, Kodachrome Commercial-дың 35 мм нұсқасы (алғашқыда негізгі түсірілімге арналған 16 мм төмен контрастты камералық фильм, тікелей көрсетуге емес) кейіннен кәсіби қолдануға жарамды алғашқы үш түсті фильм болды (Technicolor-дың эксклюзивті бояу беру баспасымен біріктірілгенде) және 1950 жылдары Eastmancolor негативтік пленкасымен ауыстырылғанға дейін Monopack бірнеше толық өндірістерде (және көптеген екінші бірліктерде) қолданылды. 1955 жылы үш жолақты Technicolor өзі Eastmancolor негативімен ауыстырылды. Годовскийге 1940 жылы Эдвард Лонгстрет медалі табысталды. Годовский мен Манн 2005 жылы Ұлттық өнертапқыштар даңқы залына енгізілді. Бостон университетінің Фотографиялық ресурс орталығы Леопольд Годовскийдің құрметіне екі жылда бір рет түсті фотосуретке арналған сыйлық тартады.