Кіріспе

Неотибицен туысына жататын цикадалар - Cicadidae тұқымдасына жататын ірі денелі жәндіктер. Олар Солтүстік Американың шығысында және бұрынғы Бермуда аралдарында жаз айларында не күздің басында пайда болады. Көпте қолданылатын атаулар: цикада, егін шыбығы, банка шыбығы және жаңылысқан саранча.

Таксономия

2015 жылы бұл түрлер Тибицен туысынан (қазір Lyristes Horvath, 1926 туысы), тек бірнеше еуропалық түрлерді қамту үшін жиырма бірінші ғасырда қайта анықталды, ал Батыс АҚШ және Мексикадан таралған түрлер енді бөлек Хадоа туысына жатқызылды. Сонымен қатар, бірнеше бұрынғы Неотибицен түрлері Мегатибицен туысына көшірілді. Неотибицен түрлері АҚШ-тың шығысында ең көп кездесетін цикадалар. 13 немесе 17 жыл сайын жер бетіне шығатын мерзімді цикадалардан өзгеше, Неотибицен түрлерін жыл сайын көруге болады, сондықтан оларды "жылдық цикадалар" деп атайды. Жыл сайын пайда болатындықтарына қарамастан, Неотибицендердің жер астында дамуына бірнеше жыл уақыт қажет болуы мүмкін, себебі өмірлік циклы өлшенген барлық цикада түрлері осылай дамиды, егер олар егіс зиянкестері ретінде өспесе. Олардың жыл сайынғы қайта пайда болуы, әдетте, ұрпақтардың алмасуымен байланысты.

Байланыс

Cicadinae тұқымдасының басқа мүшелері сияқты, Neotibicen түрлерінің де қатты, күрделі әндері болады, тіпті (көп жағдайда) ерекше ән фразаларымен. Еркектер түстен кейін немесе кешке (түрлеріне байланысты) ұрғашыларды тарту үшін қатты дауыстар шығарады. Бұл дыбыстар әр түрге тән және көбінесе цикадалар сияқты, ішектегі арнайы тимпаналды мүшелер арқылы жасалады. Бұл дауыстар қатты гуылдаудан бастап, ұзақ соққылауға дейін жетеді, кейде пульстік сипатқа ие болады.