Кіріспе

Мартирдiк қасиеттi Георгий – оңтүстiк Лондонның тарихи Боро ауданындағы шіркеу. Ол қазіргі Лондонның Саутварк ауданында, Лонг-Лейн, Маршалси-роуд және Тэбард-стрит көшелерiнiң қиылысында орналасқан. Мартирдiк Георгий – Әулие Георгийдің құрметіне аталған. Ғибадатхана II* санаттағы ескерткiш болып табылады. Шіркеу Чарльз Диккенспен тығыз байланысты, оның әкесi Маршалси түрмесiнде қарызға байланысты қамалған. Түрменiң сақталған қабырғасы шіркеудің солтүстік жағына iргелес орналасқан. Диккенс өзі жақын маңдағы Лант көшесiнде, Сент-Джордж шіркеуiнiң Вестри клеркiне тиесiлi үйde тұрып жатқан. Бұл оның өмiрiнiң ең ауыр кезеңi болды, жасөспiрiм шағында әкесi түрмеде болғанда, ол "қара бояу фабрикасында" жұмыс iстеуге мәжбүр болды, ал оның әдеби мансабы мүмкiн емес арман сияқты көрінгенi жөн. Кейiн ол "Кiшкентай Доррит" романының бiрнеше сахналарын Сент-Джордж шіркеуi мен оның айналасына орналастырды. Шіркеудің шығыс терезесiнде Кiшкентай Дорриттiң шағын бейнесi бар. Бұл сондай-ақ Лондон Сити компаниясының шіркеу кеңселерiнiң және Гильдиялық Манордың гильдиялық шіркеуi болып табылады. 2008 жылдан берi жыл сайынғы Саутварк Квит Рентс салтанаты Корольдiң естелiк рәсiмiнен бұрын өткiзiледi.

Тарих

Дәстүрлі агиографияға сәйкес, Киелі Георгий Рим армиясында сарбаз болып қызмет етті және 303 жылы император Диоклетианның бұйрығымен христиандарды қудалаудан бас тартқаны және өзінің христиандығын мойындағаны үшін өлтірілді. Саутварк шіркеуі туралы ең алғашқы мәлімет Бермондси аббаттығының жылнамасында келтірілген, онда шіркеуді 1122 жылы Томас Ардерн мен оның ұлы Томас сыйлағандығы айтылады. Бұл оқиға Акра шайқасынан кейін болды, сол кезде еуропалық, әсіресе нормандық крестоносшылар арасында Киелі Георгий туралы әңгімелер кеңінен тарады. Шіркеудің арналуы Ардерндердің крестоносшыларға қатысуымен байланысты болуы мүмкін. Бұл сыйлыққа Эссекс округындағы Хорндондағы олардың иеліктерінен алынған ондықтар және "Лондон көпірінің жері, бес солид кіріс әкелетін" кірді. Бұл мәлімдеме осы Киелі Георгий шіркеуінің Ұлы Лондонда осындай арналумен алғашқы шіркеу екенін көрсетеді және Эдуард III оны Гартер орденінің қамқоршысы ретінде қабылдауынан 200 жылдан астам бұрын салынғанын көрсетеді. Бұл мәлімдеме сондай-ақ Лондон көпірінің жері туралы алғашқы мәлімет болып табылады. Қазіргі діни қызметкерді қалалық Көпір үйі тағайындады. 1415 жылы Агинкур шайқасынан жеңіспен оралған Генрих V Лондон әкімдерімен шіркеудің баспалдағында күшті қарсылыққа тап болды. Мерекеге орай "Агинкур әні" жазылуына тапсырыс берілді. Осы шайқаста ақ түстегі қызыл Георгий кресі алғаш рет қолданылды. Сол жылы Георгий Англияның қамқоршысы болып жарияланды. Батыс мұнарасы Бороу Хай-стрит бойындағы көшенің қисықтығының арқасында солтүстік және оңтүстік жағынан көрініс аясын басып алады, осы жерде ол қазір Ұлы Довер көшесімен кездеседі. Бастапқыда шіркеуден оңтүстікке қарай Кент көшесіне (қазір Табард көшесі деп аталады) бағытталған, Доверге тарихи жолға апаратын тар Church Street болған. Көлік ағынының көптігіне байланысты 1750 жылы Ұлы Довер көшесі Кент көшесіне параллель салынды, бұл Лондон көпірінен батысқа қарай Вестминстер көпірінен шығысқа қарайғы алғашқы жол өткелі үшін жол желісін жақсартудың бір бөлігі болды. Кейіннен Табард көшесі шіркеудің солтүстік жағындағы шіркеу ауласынан өтіп, шіркеуді жол аралының ортасында қалдырды, бірақ шығыс жағы жаяу жүргіншілерге арналған. Қазіргі шіркеу осы жердегі үшінші шіркеу деп саналады. Бұрын белгісіз болған Норман шіркеуі болған, оның екінші шіркеуден табылған жазулы тастары сақталған. Бұл шіркеу XIV ғасырдың соңында қоңырау мұнарасы бар шіркеумен ауыстырылды, бұл Антон ван ден Вингард Лондонның жоспарлық көрінісінің кем дегенде бір бөлігін зерттеген жері болуы мүмкін, оған шіркеудің суреті кіреді, бірақ кейінірек перспективаға түсірілген жағдайда сәл орыннан ауысқан. Сондай-ақ, шіркеу 1733 жылы Уильям Хогарт жасаған Саутварк жәрмеңкесінің гравюрасында да бейнеленген, одан бір жыл бұрын бұзылған. Ғимарат 1734 және 1736 жылдар аралығында Джон Прайс жобасымен классикалық стильде қайта салынды, оның құнының бір бөлігі 50 жаңа шіркеу салу комиссиясынан алынған 6000 фунт стерлингтен құралды. Негізгі қалалық ливер компаниялары мен Көпір үйі де бұл қайта құруға қолдау көрсетті, олардың гербтері кеменің төбесін және боялған шыныларын безендіреді. 1852 жылы англикан евангелисті Уильям Кэдман Саутварктегі Киелі Георгий Мартирі шіркеуінің пасторы болды, ол кезде Лондондағы ең ірі шіркеулердің бірі болды, онда 30 000 адам тұрды. 1852 жылы шіркеу 1000 адамды қабылдай алатын, бірақ Кэдман келген кезде қызметтердің көбі бос болғаны хабарланды. Кэдман 1859 жылға дейін қызмет етті, осы кезеңде ол реформалар сериясы арқылы мәхәллені жандандырды. Ол Киелі Георгий шіркеуін "барлық аймақтарда жұмыс істейтін еріктілер тобының операциялық орталығына" айналдырды. Ол еріктілерді, жазба оқырмандарын және оқытушыларды жігерлендірді және оқытты. Ол әрбір ауданда жергілікті дін қызметкерлерімен Жазба сабақтарын ұсынатын ұлттық немесе жаппай мектеп құруды ұсынды. Ол ең кедей аймақтарда ғибадат етуге және оқуға рұхсат етілген мектептер құрды. Жергілікті қауымдарға жаңа шіркеулер мен шіркеуханалар салуға жетекшілік етуге өкілеттік берілді. Кэдманның Киелі Георгий Мартирі шіркеуінің пасторы болған кезінде, шіркеу және жаңа шіркеу Сент-Полс, Уолворт салынды. Оңтүстік қабырғаның іргетасы 1938 жылы нығайтылды және екінші дүниежүзілік соғыста ғимаратты құлаудан сақтап қалды, өйткені жаудың шабуылдарынан көп зиян келді. Шіркеу 2005 жылдың қыркүйегінен 2007 жылдың наурызына дейін қалпына келтіру жұмыстары үшін жабылды. Осы уақыт аралығында қауым жақын маңдағы Гай шіркеуінде ғибадат етті. Жаңа "крипта", шын мәнінде, негізін қалаушы жұмыстардың нәтижесінде құрылған шіркеу залы, орталық Лондонда жаңа конференциялар өткізу орталығын ұсынады. Киелі Георгий шіркеуіндегі қызметтер 2007 жылдың 1 сәуір күні Палм жексенбісінде қайта басталды.

Сәулет

Шіркеу қызыл кірпіштен және Портленд тасынан салынған, ал шатыры мыс пен шайырдан жасалған. Батыс жаққа кіреберісінде ионикалық бағаналармен тірелген фронтон бар. Тимпанға періштелердің мүсіндері ойылған, кіреберіске дейін сегіз сатыр бар. Шіркеудің шығыс терезесін, ішінде Диккенстің Эми Доррит кейіпкерінің тізе бүгіп тұрған бейнесі бар, Марион Грант жобалаған.