Кіріспе

Сент-Энри – Канаданың Квебек провинциясының Монреаль қаласының оңтүстік-батысында орналасқан аудан, Le Sud Ouest районының құрамында. Сент-Энри шығысынан Атвотер даңғылымен, батысынан Монреаль-Вест қаласымен, солтүстігінен Виль-Мари тас жолымен (136 бағдарламасы) және оңтүстігінен Лашин каналымен шектеледі.

Сипаттама

Сент-Энри тарихи түрде француз-канадтық, ирландтық және қара жұмысшы табының ауданы ретінде белгілі. Көптеген жағдайларда бай Вестмоунт немесе Фалаиз Сен-Жакқа қарай бұрылып тұрған NDG-мен салыстырылады, соңғы жылдары ол джентрификацияның күшті әсеріне ұшырады. Бұл аймақ – тарихи түрде былғары өңдеу шеберханалары болған Les Tanneries деп аталған, Сент-Генри шіркеуі арқылы Сент-Генри аталған, ол бір кезде өрт сөндіру және полиция бөлімшесімен бірге Сент-Генри алаңын құрады. Жақын жердегі жолаушылар теміржол станциясының қыжылдауы Оскар Петерсонның 1964 жылғы "Place St. Henri" әнінде мәңгілікке сақталған. Сент-Энри Сент-Энри–Пти-Бургуане–Пуант-Сен-Шарль муниципалды округінің бөлігі болып табылады. Le Sud Ouest аудандық әкімшілігі Сент-Энридегі қайта жаңартылған зауытта орналасқан, бұл ауданның өнеркәсіптік мұрасына куәлік етеді. Сондай-ақ, бұл ауданда Макгилл университетінің студенттік жатақханасы – Солин Холл орналасқан. Бұрынғы шоколад фабрикасында 300-ге жуық студент тұрады, бұл университеттегі кампустан тыс жалғыз жатақхана. Сент-Энриде екі метро станциясы бар: Лионель Груль және Place Saint Henri.

Тарих

Сент-Анри шіркеуінің атауы, Сент-Сулпис семинариясының жетекшісі болған Анри Огюст Ру (1798–1831) құрметіне берілген. Сент-Анри муниципалитеті 1875 жылы Сент-Анри ауылы мен Турко, Броди, Сент-Агустин және Сент-Маргарита секілді айналасындағы елді мекендерді біріктіре отырып құрылды. 1905 жылы муниципалитет Монреаль қаласының құрамына енді. Уақыт өте кеңістік көп өзгергенмен және ғимарат енді RCA Victor фабрикасы ретінде пайдаланылмаса да, бұл ескі RCA ғимаратында Эмиль Берлинердің толқын мұражайы (le Musée des Ondes Emile Berliner) орналасқан. Мұражай граммофонды ойлап тапқан Эмиль Берлинердің өмірін, сондай-ақ оның өнертабыстарының тарихын және оның отбасы енді компаниямен байланысы болмағаннан кейін де компанияның тарихын көрсетеді. Бұл мұражай – технология мұражайы, ол дыбыс толқындарының табиғатын және ғылымын зерттейді. Атвотер базары және тарихи No. 23 өрт сөндіру стансасы сияқты ауданның көптеген танымал арт-деко ғимараттарын Ладгер Лемье жобалаған. Аймақ Lionel Groulx және Place Saint Henri метро станцияларымен қамтамасыз етілген.

Кіріспе

Сент-Энри Ле-Суд-Уэст ауданында орналасқан және 1905 жылы Монреаль қаласының құрамына кірді. Лашин каналына жақындығы осы ауданның ірі өнеркәсіптік жұмысшы табының қалыптасуына әсер етті. Өнеркәсіп 1825 жылы канал ашылғаннан бастап 1970 жылы жабылғанға дейін дамыды. Каналдың жабылуы жұмысшы табынан тұратын ауданда жұмыссыздыққа алып келді, мыңдаған адамдар жұмыссыз қалды. Сент-Энри кедейлік, шеттетілу және нашар жағдаймен байланысты болды. Осы деиндустриализация ауданды джентрификация үшін қолайлы орынға айналдырды. Лашин каналының жанында және қала орталығымен, Ескі Монреальмен шектесетін құнды жерде орналасқан Сент-Энри ескі өнеркәсіптік ғимараттарды саябақтарға, көп мақсатты жобаларға, пәтерлерге, дүкендерге және мейрамханаларға қайта жаңартуға дайын тұрды. Бұл өзгеріс 2002 жылы канал қайта ашылғанда басталды, ашық саябақтар мен жаяу және велосипед жолдары пайда болды, бұл аймаққа көбірек тұрғындар мен туристерді тартты. Кейбір адамдар Сент-Энриді джентрификацияның құрбаны деп санайды, оның себебі жас тұрғындардың келуі және саябақтар мен коммерциялық кеңістіктердің арқасында ауданның жандануы. Бұрын фабрикалары бар жұмысшы табының ауданы ретінде сипатталған, қазіргі түрі – "жанды және таң қалдыратын аудан", ол тұруға қолайлылығы мен атмосферасы бойынша Монреальдің екінші ең жақсы ауданы болып саналады.

Сент-Энридегі gentrification дәлелі

Көршіліктің демографиялық құрамының өзгеруі – gentrification көрсеткіші. Атап айтқанда, жоғары білімі бар тұрғындардың және 25-34 жас аралығындағы тұрғындардың үлесінің артуы gentrification нысаны болып табылады. Бұл топтың gentrification-ға қатысуы, ішінара, орталық аудандардағы ыңғайлы жағдайларға байланысты, бұл «шығармашыл класс» деп аталатын топты құнсызда саналатын аудандарға тартады. Сент-Энриде 2001-2011 жылдар аралығында 25-34 жас аралығындағы тұрғындардың үлесі жеті пайыздық тармаққа өсті: 20,1%-дан 27,1%-ға дейін. Ал Монреальде осы жас аралығындағы тұрғындардың үлесі 16,3%-дан ғана артты. Сент-Энри тұрғындарының орташа отбасылық табысын Монреаль тұрғындарының табысымен салыстырғанда, ауданның кірісі салыстырмалы түрде артқанын көруге болады. 2001 жылы Сент-Энридегі орташа отбасылық табыс Монреальдегіден 29% төмен болды. Сент-Энри тұрғындарының осы қарсылыққа қатысу формасы бейресми мінез-құлықтан бастап, ресми түрде ұйымдастырылған және қарсылыққа толы әрекеттерге дейін жетеді, ал біріншісі – күнделікті қарсылық. Хэллоуиндегі демонстрацияда «Автономды кеңістік үшін ұжым» бос тұрған мүлікті коммерцияландыруға қарсы тұрғын үй құқықтары мен балама жолдары үшін митинг өткізіп, шеру ұйымдастырды. Соңғы жылдары арзан баспананың орнына қымбат пәтерлер салынып жатқандықтан, 2016 жылы жалға алушылар күнінде бірнеше ондаған адамдар коалиция ұйымдастырған шеруге қатысты, ол Квебек экономикалық даму министрі кеңсесінің алдында аяқталды. Бұл ұйымдастырылған қарсылық түрлері, зорлыққа немесе бейбітшілікке бағытталған, Сент-Энриде gentrification процесімен бірге жүреді. Сент-Энриде gentrification кеңірейген сайын, аудан тұрғындары неолибералды қала құрылысы жоспарларына қарсы тұру үшін ұйымдастырылған және нақты саяси белсенділікке көшуде. Сент-Энридегі қарсылық – бұл аудандық мәселелерге ұжымдық шешімдер табуға бағытталған, халықтың бастамасымен жасалған әрекеттер. Бұл шешімдер ресми билік органдарына жүгінеді, нәтижесінде қолжетімді баспананы дамыту бағдарламалары мен Квебек үкіметінің талаптары пайда болады.

Жентрификация арқылы тікелей орын ауыстыру

Твиг Молеси туралы. Сент-Энридегі жаңару процесіне байланысты, өмір бойы аз қамтамасыздықпен тұратын тұрғындар мен жаңадан келген пәтер иелері арасында қақтығыстар туды, соңғылары Сент-Энри ауданына қатысты өздерінің жаттығын жоққа шығарды. Ескі тұрғындар мен жаңадан келгендер де бір-біріне деген кемсітушілік пен жоғарыпарсылық танытып, бір ауданда тұратын адамдар арасында әлеуметтік жік тудырады. Бұл мінез-құлық орынға қатысты сезімдердің өзгеруін және мәдени ығысуды көрсетеді. Мұндай ығысу "жаңа келгендердің талғамдары, нормалары және тілектері бұрынғы тұрғындардың талғамдарын ығыстырып, орнын басады" дегенді білдіреді. Соңында, мәдени ығысу – жаңару процесінің тағы бір жанама салдары. 2006 жылы Сент-Энриде жаңа IGA супермаркеті ашылды. Бұрын тұрғындар отбасылық шағын дүкендерге және "депаннерлерге" сүйенген. Осылайша, аз қамтамасыздықпен жалға беріп тұратын адамдар азық-түлік дүкенінің болуынан ауданнан шеттетілгендей сезінеді. Бұл сезім Сент-Энридегі жаңадан жаңартылған Луи Сир паркінде де байқалады. Парк балаларға арналған екі ойын алаңы, футбол алаңы және пойыз жолының жанында орналасқан, иттерге арналған қоршалған аймақ қосылып қайта жаңартылғаннан кейін, иттерді серуендетушілер үшін тартымды болды. Нәтижесінде, ата-аналар агрессивті иттерден қорқып, балаларын осы аймақтарда ойнатуға батыл болмады.