Кіріспе

Америкалық актриса (1903–1997)

Лилиан Бони (туған аты Берта Евгения Бони; 14 мамыр 1903 жылы Швейцариядан иммигранттар болып келген. Оның кіші інісі Чарльз Рейнхардт Бони (1906–1963) болды. Жасөспірім кезінде ол отбасын көмектесу үшін модель болып жұмыс істеді және Флоренц Зигфелд оны өзінің «Зигфелд Фоллиз» ревюіне жасөспірім кезінде шақырды. 1920 жылдардың басында ол заңды түрде өзінің атын Лилиан Бони деп өзгертті және Голливудқа көшті, онда ол үнсіз фильмдерде ойнай бастады. Ол көп ұзамай 1920 жылдардың ең танымал актрисаларының біріне айналды, Дуглас Фэрбенкстің «Қара қарышқыры» (1926) Technicolor фильмінде, «Бейнелі періштедегі» (1929) Родео Уэст рөлінде және «Американдық сұлулықта» (1927) ойнады. 1923 жылы ол жетінші фильмінің режиссері Ирвин Уиллатқа тұрмысқа шықты. Екеуі 1929 жылы ажырасып кетті. Довтың көптеген еркек жанкүйерлері болды, олардың ең табандысы Говард Хьюз еді. Ол Хьюзбен үш жылдық махаббатқа берілді және оған үйленуге келісім берді, бірақ ол қарым-қатынасты тоқтатты. Хьюз оны «Cock of the Air» (1932) фильмінде комедиялық рөлде ойнатты. Ол сондай-ақ оның «The Age for Love» (1931) фильмінде де ойнады. Дов сонымен қатар ұшқыш, ақын және суретші болды. Олардың некесі 1970 жылы оның қайтысына дейін 35 жылға созылды. Жұбайдың Роберт Алан Кенэстон, кіші деген ұлы болды, ол актриса Клэр Келлиге үйленді және 1995 жылы рактан қайтыс болды, сондай-ақ асырап алған қызы Гейл болды, ол қысқа мерзімге медиа-магнат Мерв Адельсонға тұрмысқа шықты. Билли Дов кейіннен 1973 жылы сәулетші Джон Миллерге үшінші рет тұрмысқа шықты, бірақ ол ажырасумен аяқталды.

Соңғы жылдар

Алмаз бас фильмінде (1963) эпизодтық рөлден басқа, Доув енді ешқашан киноға оралмады. Ол зейнеткерлік жылдарын Ранчо Миражда өткізіп, кейін Калифорния штатының Вудленд-Хиллс қаласындағы Motion Picture & Television Country House and Hospital-ге көшіп өтті, онда ол 1997 жылғы Жаңа жыл қарсаңында 94 жасында пневмониядан көз жұмды.