Леонардо да Винчинің аяқталмаған «Патшалар табынуы» суреті

Кіріспе

Леонардо да Винчидің аяқталмаған суреті

"Патшалардың табынуы" – итальяндық Ренессанс суретшісі Леонардо да Винчидің аяқталмаған ерте суреті. Леонардоға 1481 жылы Флоренциядағы Сан-Донато шіркеуінің августин монахтары тапсырыс берді, бірақ ол келесі жылы Миланға кетіп, суретті аяқтамай қалдырды. Ол 1670 жылдан бері Флоренциядағы Уффици галереясында сақтаулы тұр.

Сипаттама

Алдыңғы планда Мәриям мен Бала бейнеленген, олар Магиялардың табыну үшін тізе бүгіп отырғандарымен бірге үшбұрышты пішін құрайды. Олардың артында жарымшеңберде ілесіп келе жатқан тұлғалар бейнеленген, олардың ішінде жас Леонардоның автопортреті болуы мүмкін (оң жақта). Сол жақтағы фондық суретте пұтқа табынушы ғимараттың қираған қалдықтарын көруге болады, жұмысшылар оны жөндеп жатыр сияқты. Оң жақта атқа мінген адамдардың шайқасы мен жартасты ландшафттың эскизі бейнеленген. Бұл қираған ғимараттар Максенций базиликасына сілтеме болуы мүмкін, ортағасырлық аңыз бойынша, римдіктер оның бойы бикеш қыз дүниеге келгенше тұрады деп сенген. Оның Мәсіх туған түні құлап кеткені айтылады. (Бірақ шындығында ол одан кейін ғана салынған.) Қираған үйінділер Леонардоның дайындық перспективалық суретінің бөлігі болып табылады, онда соғысып жатқан атты әскерлер де бейнеленген. Ортадағы пальма ағашы Мәрияммен байланысты, өйткені Сүлейменнің Әнiндегi «Сен пальма ағашындай сұлусың» деген сөз тіркесі оның бейнесін көрсетеді деп есептеледі. Пальма ағашының тағы бір аспектісі – оның ежелгі Римде жеңістің символы ретінде қолданылуы, ал христиандықта ол шейіттікті білдіреді – өлімге жеңіс. Суреттегі екінші ағаш – қарақұмық тұқымдасына жатады, оның тұқымдары құнды тастар мен әшекейлерді өлшеу үшін қолданылады. Сондықтан ол тәждермен байланысты, бұл Мәсіхті патшалардың патшасы немесе Мәриямды болашақ аспан патшайымы ретінде көрсетеді, сондай-ақ бұл жаңа туған Мәсіхке табиғаттың сыйы екенін білдіреді. Микеланджелоның «Дони Тондо» картинасындағыдай, фон, бәлкім, христиан әлемінің жеңіске жеткен, алдыңғы жақтағы оқиғалармен ашылған, бұрынғы діндер әлемін бейнелейді. Суретші суреттің алдыңғы жағындағы кейіпкерлерді жарықтандыру үшін жарқын түстерді пайдаланады. Мәриям мен Бала, шындығында, жарық түсі саналатын сары түске боялған. Ағаштар кез келген ағаштар үшін ерекше саналатын көк түске боялған. Оң жақта бірнеше сыншылардың пікірінше, 30 жастағы Леонардо да Винчидің ең сенімді автопортретін көруге болады. (А. Паратикоға қараңыз.) Бұл суреттің көп бөлігі солтүстік суретшісі Рожиер ван дер Вейденнің ертеректегі туындысына әсер еткен. Фигуралардың арақатынасы, кеңістік және көрерменнің тұрғысы, биік көкжиек, сәл көтерілген көзқарас, кеңістіктің алысқа қарай тартылуы және ландшафттың ортасындағы жартастың алдында тұрған орталық фигуралық топ – барлығы ван дер Вейденнің «Мәсіхтің жерленуі» (1460, Уффици) картинасынан алынған.

The Virgin Mary and Child are depicted in the foreground and form a triangular shape with the Magi kneeling in adoration. Behind them is a semicircle of accompanying figures, including what may be a self portrait of the young Leonardo (on the far right). In the background on the left is the ruin of a pagan building, on which workmen can be seen, apparently repairing it. On the right are men on horseback fighting and a sketch of a rocky landscape. The ruins are a possible reference to the Basilica of Maxentius, which, according to medieval legend, the Romans claimed would stand until a virgin gave birth. It is supposed to have collapsed on the night of Christ's birth. (In fact it was not even built until a later date.) The ruins dominate a preparatory perspective drawing by Leonardo, which also includes the fighting horsemen. The palm tree in the center has associations with the Virgin Mary, partly due to the phrase "You are stately as a palm tree" from the Song of Solomon, which is believed to prefigure her. Another aspect of the palm tree can be the usage of the palm tree as a symbol of victory for ancient Rome, whereas in Christianity it is a representation of martyrdom—triumph over death—so in conclusion we can say that the palm, in general, represents triumph. The other tree in the painting is from the carob family; the seeds from this tree are used as a unit of measurement for valuable stones and jewels. It is therefore associated with crowns, suggesting Christ as the king of kings or the Virgin as the future queen of heaven, as well as that this is nature's gift to the newborn Christ. As with Michelangelo's Doni Tondo, the background is probably supposed to represent the Pagan world supplanted by the Christian world, inaugurated by the events in the foreground. The artist uses bright colors to illuminate the figures in the foreground of the painting. The Virgin and Child are, in fact, painted yellow, the color of light. The trees are painted blue, an unusual color for trees of any kind. On the right side, the most credible self portrait of Leonardo da Vinci as a 30 year old can be seen, according to several critics. (See Angelo Paratico.) Much of the composition of this painting was influenced by an earlier work of the Northern artist Rogier van der Weyden. The relationship between figures, space and the viewer's standpoint, the high horizon, slightly raised viewpoint, space receding into the far distance, and a central figural group poised before a rock formation in the middle of the landscape are all copied from van der Weyden's Entombment of Christ (1460, Uffizi).

Басқа суретшілер

Сурет 1481 жылы аяқталмағандықтан, тапсырыс Филиппино Липпиге берілді, ол 1496 жылы Леонардоға тапсырылған суреттің орнына Магияның басқа құлшылық етуін суретке түсірді. Ол сондай-ақ Уффициде сақталады. 1488 жылы Доменико Гирландайо Леонардоның тақырыбын кеңейтіп, жеке сурет жасады. 2002 жылы Калифорния университетінің Сан-Диего қаласындағы филиалының, көркемөнер диагностикасы бойынша түлегі, флоренциялық Маурицио Серачиниге Уффици картинаның бетін зерттеуді тапсырды, оның қалпына келтірілуіне зиян келтірмейтінін анықтау мақсатында. 1977 жылы Флоренцияда құрылған және «мәдени мұраны диагностикалауға» бағытталған «Эдитек» компаниясын басқаратын Серачини, суретті ең ұсақ бөлшектерге дейін зерттеу үшін жоғары ажыратымдылықтағы цифрлық сканерлеуді, сондай-ақ термографиялық, ультрадыбыстық, ультракүлгін және инфрақызыл диагностикалық әдістерді пайдаланды. Ол картинаны зақымдамай қалпына келтіру мүмкін емес екенін және суреттегі сызбаның тек Леонардоның қолынан шыққандығын тұжырымдады. Суреттегі сызбаның үстіндегі барлық бояу жұмыстарына басқа суретші(лер) жауапты болды. Серачини «Бүгін біз көріп отырған "Құрбандық әкелу" суретінің ешқандай бөлігі Леонардоның қолынан шыққан жоқ» деді. "Құрбандық әкелу" суретіне қатысты диагностикалық зерттеулерінің бір бөлігі ретінде Серачини суреттің күрделі сызбасының 2400-ден астам егжей-тегжейлі инфрақызыл фотосуреттерін және ғылыми талдауларын аяқтады. Серачини қолданған диагностикалық әдістердің нәтижелері алғаш рет 2002 жылы New York Times газетінің тілшісі Мелинда Хеннебергермен сұхбаттасуда жарияланды. 2005 жылы тергеудің соңына жақындағанда Серачини тағы бір сұхбат берді, бұл жолы Guardian газетінің тілшісі Джон Хуперге. Серачини өз нәтижелерін 2006 жылы жариялады: М. Серачини, "Леонардо да Винчидің "Құрбандық әкелу" суретіне қатысты диагностикалық зерттеулер", П. Гаулуцци редакциялаған "Леонардоның ақылы – Жұмыстағы әмбебап гений" көрме каталогы, Giunti Florence, 2006, 94–101 беттер. Smithsonian Channel телеарнасының "Да Винчи детективі" бағдарламасында Серачини, олар тапсырыс берген алтарь үшін жасалған алдын ала сызбаларды көргеннен кейін, Сан-Донато монастырының монахтары оларға ұсынылған сенсациялық сценарийге байланысты оны қабылдамаған деп болжайды. Олар үш қарияны қоса алғанда дәстүрлі бейнелеуді күткен, бірақ олар Мәсіх баласын қоршаған, байланыссыз, жартылай құрғақ денелердің хаосын және суреттің арт жағындағы толыққанды шайқас көрінісін көрді. Олар оны жоюдың орнына, сақтауға жіберді. Кейін, Леонардоның туындыларының құнының артуына байланысты, ол қайта жаңғыртылып, белгісіз суретшілер оны сатуға ыңғайлы ету үшін қайта бояды. Панельді қайта өңдеу Леонардоның бастапқы дизайнына өзгерістер енгізді.

Owing to the painting's unfinished status in 1481, the commission was handed over to Filippino Lippi, who painted another Adoration of the Magi, completed in 1496, in substitution of the one commissioned to Leonardo. It is also housed in the Uffizi. Domenico Ghirlandaio completed a separate painting, expanding upon Leonardo's theme, in 1488. In 2002 Maurizio Seracini, an art diagnostician alumnus of the University of California, San Diego, and a native Florentine, was commissioned by the Uffizi to undertake a study of the paint surface to determine whether the painting could be restored without damaging it. Seracini, who heads Editech, a Florence based company he founded in 1977 focused on the "diagnostics of cultural heritage", used high resolution digital scans as well as thermographic, ultrasound, ultraviolet and infrared diagnostic techniques to study the painting in ultra fine detail. He concluded that the painting could not be restored without damaging it and that only the underdrawing is by Leonardo. Another artist (or artists) was responsible for all of the existing paintwork on top of the underdrawing. Seracini stated that "none of the paint we see on the Adoration today was put there by Leonardo." As a part of his diagnostic survey on the Adoration of the Magi, Seracini completed more than 2,400 detailed infrared photographic records of the painting's elaborate underdrawing, and scientific analyses. The new images revealed by the diagnostic techniques used by Seracini were initially made public in 2002 in an interview with the New York Times reporter Melinda Henneberger. In 2005, nearing the end of his investigation, Seracini gave another interview, this time to the Guardian reporter John Hooper. Seracini finally published his results in 2006: M. Seracini, "Diagnostic Investigations on the Adoration of the Magi by Leonardo da Vinci" in The Mind of Leonardo – The Universal Genius at Work, exhibition catalogue edited by P. Gauluzzi, Giunti Florence, 2006, pp. 94–101. In the Smithsonian Channel TV program, Da Vinci Detective, Seracini conjectures that, upon seeing the preliminary drawings for the altarpiece they had commissioned, the monks of San Donato rejected it due to the sensational scenario presented to them. Fully expecting a traditional interpretation including the three wise men, they were instead confronted with a maelstrom of unrelated, half emaciated figures surrounding the Christ Child, as well as a full blown battle scene in the rear of the picture. Rather than destroy the work they chose instead to relegate it to a storage house. It was only much later, and probably in the context of the subsequent rise in value of Leonardo's artworks, that the work was resurrected and painted over by unknown persons to make it more salable. This later re working of the panel resulted in alterations to Leonardo's original design.