Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Леонардо да Винчи салған сурет.
Painting by Leonardo da Vinci
Бенуа Мадоннасы, сондай-ақ Гүлдермен Мадонна және Бала деп те аталады, Санкт-Петербургтегі Эрмитаж мұражайында сақталатын итальяндық Ренессанс шебері Леонардо да Винчидің суреті. Леонардоның 1478 жылдың қазанында бастаған екі Мадоннасының бірі, ол 1478–1480 жылдары аяқталды; екіншісі – қазір Мюнхендегі Альте Пинакотекада сақталатын Карнеол Мадоннасы.
The Benois Madonna, otherwise known as the Madonna and Child with Flowers, is a painting by the Italian Renaissance master Leonardo da Vinci in the Hermitage Museum, Saint Petersburg. One of two Madonnas begun by Leonardo in October 1478, it was completed 1478–1480; the other was the Madonna of the Carnation, now in the Alte Pinakothek, Munich.
Тарих
Беноа Мадоннасы Леонардоның шебері Андреа дель Верроккьодан тәуелсіз суреттелген алғашқы туындысы болуы мүмкін. Леонардоның бұл жұмыстың екі алғашқы эскизі Британдық мұражайда сақталады, бірақ сурет басқа суретшілермен қайта боялған болуы мүмкін. Алдын ала сызбалар мен суреттің өзі Леонардоның көру және перспектива идеяларына қызығушылығын көрсетеді. Бала анасының қолын орталық көру нүктесіне бағыттауға тырысады деп есептеледі. Беноа Мадоннасы Леонардоның ең танымал туындыларының бірі болып табылады. Оны жас суретшілер, соның ішінде Рафаэль, Лондонның Ұлттық галереясындағы Розалы Мадоннасында кеңінен көшірген. Ғасырлар бойы сурет жоғалып, кейін табылып, қайтадан жоғалып, тағы да табылып, содан соң қайтадан жоғалып кеткен деп есептелді. Шындығында, 1790 жылдары оны орыс артиллериясының генералы және өнерді жақсы білетін Корсаков Алексей Иванович (1751–1821) Италияда сатып алған. Корсаковтың қайтыс болуынан кейін, оның ұлы оны жеке өнер галереясы бар Астрахан балық саудагері Александр Петрович Сапожниковке 1400 рубльге сатты. Кейін ол оның бай қайырымды ұлы Александр Александрович Сапожниковке (1827–1887) берілді. Ақырында, оның қызы Мария Сапожникова (1858–1938) сәулетші Леон Бенуаға (1856–1928) үйленгенде, картина Бенуа отбасының мұрасына айналды. 1909 жылы картина Санкт-Петербургте Бенуа коллекциясының құрамында тамаша көрмеге қойылды. 1912 жылы Бенуа отбасы картинаны сатуды ойлап, Лондонның өнер сатушысы Джозеф Дювеннен бағалау сұрады, ол 500 000 франк бағасын берді. Өнер тарихшысы Бернард Беренсон картина туралы сынды пікірлер айтып, оның түпнұсқа екендігіне күмән келтірді:
It is likely that the Benois Madonna was the first work painted by Leonardo independently from his master Andrea del Verrocchio. Two of Leonardo's preliminary sketches for this work are in the British Museum, although the painting was probably overpainted by other hands. The preliminary sketches and the painting itself suggest that Leonardo was concentrating on the idea of sight and perspective. The child is thought to be guiding his mother's hands into his central vision. The Benois Madonna has proved to be one of Leonardo's most popular works. It was extensively copied by young painters, including Raphael in his Madonna of the Pinks in the National Gallery, London. For centuries, the painting was presumed to have been lost, then found, then lost, then found, then lost. It had in fact been acquired in Italy by the Russian artillery general and art connoisseur Корсаков, Алексей Иванович (1751–1821) in the 1790s. Upon Korsakov's death, his son sold it for the sum of 1,400 roubles to the Astrakhan fishing merchant Alexander Petrovich Sapozhnikov, who had his own art gallery; it was then passed on to his wealthy philanthropist son Alexander Alexendrovich Sapozhnikov (1827–1887). Finally, when his daughter Maria Sapozhnikova (1858–1938) married the architect Leon Benois (1856–1928), the painting became part of the inheritance of the Benois family. In 1909, the painting was sensationally exhibited in Saint Petersburg as part of the Benois collection. In 1912, the Benois family considered selling the painting and requested an appraisal from the London art dealer Joseph Duveen, who gave an evaluation of 500,000 francs. The art historian Bernard Berenson made disparaging comments about the painting, raising doubts about its authenticity:
Бір күні маған «Беноа Мадоннасын» көруге шақырды. Мен өзімді жас әйелдің алдында таптым, оның маңдайы жоққа жақын, екі жағы шипалы, тісі жоқ күлкісі, көздері тұманды және мойны бүктеліп кеткен. Ерекше, қарт адамға ұқсайтын осы бейне баламен ойнап жатыр, ол денесі мен аяқ-қолдарына бекітілген қуыс маска сияқты көрінеді. Қолдары жаман, бүктемелері мақсатсыз және тым көп, түсі сарысуға ұқсайды. Дегенмен, мен осы қиын жағдайдың Леонардо да Винчидің туындысы екенін мойындауға мәжбүр болдым. Бұл қиын болды, бірақ бұл күш мені босатты, мен сезінген ашу мені бостандықты жариялауға батылдық берді. Алайда, осы пікір таластарына қарамастан, Беноа Мадоннасы 1914 жылы Императорлық Эрмитаж мұражайына рекордтық сомаға сатылды. Сатып алуды Эрмитаждағы суреттер кураторы Эрнст Фридрих фон Липхарт жасады, ол да Винчиді суретші деп анықтады. Төлемдер бөліп-бөліп жүргізілді, тіпті 1917 жылғы Қазан төңкерісінен кейін де жалғасты. 1914 жылдан бері картина Санкт-Петербургтегі Эрмитаж мұражайында қойылып келеді.
One unhappy day I was called to see the 'Benois Madonna'. I found myself confronted by a young woman with a bald forehead and puffed cheeks, a toothless smile, blear eyes, and a furrowed throat. The uncanny, anile apparition plays with a child who looks like a hollow mask fixed on inflated body and limbs. The hands are wretched, the folds purposeless and fussy, the color like whey. And yet I had to acknowledge that this painful affair was the work of Leonardo da Vinci. It was hard, but the effort freed me, and the indignation I felt gave me the resolution to proclaim my freedom. Despite these wrangles about attribution, however, the Benois Madonna was eventually sold to the Imperial Hermitage Museum in 1914 for a record amount. The purchase was made by Ernst Friedrich von Liphart, then curator of paintings at the Hermitage, who identified da Vinci as the artist. The payments were made in installments, continuing even after the 1917 October Revolution. Since 1914 the painting has been exhibited in the Hermitage Museum, Saint Petersburg.
Сипаттама және түсіндіру
Бұл кішкентай суретте қараңғы бөлме бейнеленген, онда Құдай ана баласымен бірге орындықта отыр, баласы оның тізесіне жатқан. Оның жас, дөңгелек беті жанға қуат сыйлайды, ол зәйтүн және қоңыр түсті киім киген, ал тізелерін қоңыр және көк түсті іш киім жабады. Кемерлі гүлдің бұтағын, құдайлық нышанды Мәсіх баласы ұстап тұр, ал оны Құдай ана ұстап отыр. Көзге көрінетін түсті тұлғалардың беттері нәзік алтынмен жалатылған сәулелермен безендірілген. Басқаша қараңғы интерьерде, екі аркалы терезеден ақшыл көк аспан көрініс табады.
This small painting shows a dark room with the Virgin seated on a bench with her Child outstretched on her lap. Her young rounded face is lively; she is clothed in an olive and brown raiment, with brown and blue underwear covering her knees. The amply proportioned Christ Child grasps a cruciform sprig of flowers which the Virgin is holding. The faces of the vividly coloured figures are crowned with delicately gilded haloes. In an otherwise dark interior, a double arched aperture gives a glimpse on to pale blue skies.