Кіріспе

Дәмді үнділік тағам, бастауын Үндістаннан алған
Ливан қаласы

Шаат немесе шаат (IAST: cāṭ) – Үндістанда пайда болған дәмді тағамдардың бір тобы, әдетте, аперитив ретінде немесе Оңтүстік Азиядағы көшелердегі дүкендер мен тағам арбаларынан ұсынылатын шағын тағам. Оның бастауы Үндістанның Уттар-Прадеш штатында, бірақ Оңтүстік Азияның қалған бөлігінде кеңінен танымал болды.

Этимология

Бұл сөз хинди тіліндегі cāṭ चाट (дәм тату, тағам), cāṭnā चाटना (жегенде саусақтарды жалау) және пракрит тіліндегі caṭṭei चट्टेइ (құмармен жеу, шумен жеу) сөздерінен туындаған.

Шолу

Шааттың барлық түрлері қуырылған қамыр негізінде жасалады, оған әртүрлі ингредиенттер қосылады. Алғашқы шаат – картоп кесектері, қуырылған нан дахи вада немесе дахи бхалла, нут немесе бұршақ, қышқыл-тұзды дәмдеуіштер, ащы үнді балдырмасы және саунт (кептірілген имбирь мен тамаринд соусы), сондай-ақ безендіру үшін жас жасыл кориандр жапырақтары мен йогурттан тұрады. Бірақ, танымал түрлеріне алю тикки немесе самоса (пияз, картоп, кориандр, бұршақ, ыстық дәмдеуіштер және йогурттың бір тамшысымен), бхель пури, дахи пури, панипури, дахи вада, папри шаат және сев пури кіреді. Осы түрлердің ортақ элементтері: дахи (йогурт), ұсақталған пияз және кориандр, сев (жіңішке, кептірілген сары тұзды кеспе), және чаат масаласы, әдетте амчурдан (кептірілген манго ұнтағы), зире, кала намактан (Гималай тау тұзы), кориандр, кептірілген имбирь, тұз, қара бұрыш және қызыл бұрыштан тұрады. Барлық ингредиенттер біріктіріліп, кішкентай металл табаққа немесе кептірілген және ыдыс пішінді жасалған бананың жапырағына салынып беріледі.

Тарих

Қазір шаат деп саналатын тағамдардың кейбіреулерін, мысалы, Дахи Ваданы ежелгі заманға дейін табуға болады. Дахи ваданың аналогы – кширавата рецепті 12 ғасырдағы санскрит энциклопедиясы «Манасолласада» келтірілген, оны қазіргі Карнатака аймағынан билік еткен Сомешвара III құрастырған. Тағам тарихшысы К.Т. Ачаяның сөзіне қарағанда, дахи ваданың сипаттамалары б.з.д. 500 жылдан ертерек әдебиеттерде де кездеседі. Тамақ антропологы Куруш Далалдың пікірінше, шаатты ұйымдасқан құбылыс немесе ерекше тағамдар тобы ретінде еске түсіретін тағы бір тағам 17 ғасырдың соңында Моғол императоры Шах-Джахан тұсында Солтүстік Үндістанда (қазіргі Уттар-Прадеш) пайда болған. Патшалық дәрігерлер Дели халқына қаладан өтетін Ямуна өзенінің сілтілі суына қарсы шара ретінде дәмді және қуырылған тағамдар мен дахи жеуді ұсынған. Көптеген шааттар 20 ғасырдың соңында Үндістанның Уттар-Прадеш штатының кейбір аймақтарында пайда болды, бірақ қазір Оңтүстік Азия және көрші елдердің барлық жерінде танымал. Олардың кейбіреуі мәдени синкретизмнің нәтижесі болып табылады.

Өңірлер

Шаат Оңтүстік Азияда, Үндістан, Пәкістан, Непал және Бангладеш елдерінде танымал.