Кіріспе
1928 жылғы 12-15 маусым аралығында Канзас-Ситидегі Конгресс залында республикалық съезд өтті. Президент Кулидж 1928 жылы қайта сайлануға қатыспайтынын күтпеген жерден жариялағандықтан, сауда министрі Герберт Кларк Гувер Республикалық партияның кандидаттығына басты үміткер атанды. Бұрынғы Иллинойс штатының губернаторы Фрэнк Лоуден және Канзас штатының сенаторы Чарльз Кертис кандидаттыққа түсті, бірақ танымал және жетістіктерге жеткен Гуверге қарсы олардың ешқандай мүмкіндігі болмады. Чикаго қаласының мэрі Уильям Хейл Томпсон өзін кандидат деп есептеді, бірақ Рут Ханна Маккормиктің қолдауы болмағандықтан, оның кандидаттығы сәтсіз аяқталды. Гувер бірінші раундта 837 дауыспен ұсынылды, ал Лоуденге 72, Кертиске 64 дауыс берілді, қалғандары шашырап кетті. Джон Л. МакНаб Гувердің кандидаттығын жариялады. Қабылдау сөзінде Гувер: «Біз Америкада бүгін тарихтың ешбір елінде болмаған кедейлікпен күрестің соңғы жеңісіне ең жақынбыз», – деді. Осы және елдің болашағы туралы басқа да оң көзқарастар 1932 жылғы сайлауда оған қарсы пайдаланылды, онда ол Франклин Рузвельтке жеңіліп қалды.
The 1928 Republican National Convention was held at Convention Hall in Kansas City, Missouri, from June 12 to June 15, 1928. Because President Coolidge had announced unexpectedly he would not run for re election in 1928, Commerce Secretary Herbert Clark Hoover became the natural front runner for the Republican nomination. Former Illinois Governor Frank Lowden and Kansas Senator Charles Curtis were candidates for the nomination but stood no chance against the popular and accomplished Hoover. Chicago Mayor William Hale Thompson considered himself a candidate, but without the support of Ruth Hanna McCormick, his candidacy was unsuccessful. Hoover was nominated on the first ballot with 837 votes to 72 for Lowden and 64 for Curtis and the rest scattered. John L. McNab delivered Hoover's nomination address. In his acceptance speech, Hoover said, "We in America today are nearer to the final triumph over poverty ever before in the history of any land." That and other optimistic remarks about the country's future were used against him in the 1932 election, which he lost to Franklin Roosevelt.
Өмірбаян
Кулидж 1927 жылдың тамызында екінші толық мерзімге кандидат болмайтынын жариялағаннан кейін, Гувер жетекші кандидатқа айналды. Иллинойс штатының губернаторы Фрэнк Лоуден, вице-президент Чарльз Доуес, Индиана штатының сенаторлары Джеймс Эли Уотсон, Канзас штатының Чарльз Кертис, Батыс Вирджиния штатының Гай Д. Гофф және Огайо штатының Фрэнк Уиллис та Гуверге қарсылас болуы мүмкін болды. Гувер Вильсон, Хардинг және Кулидж әкімшіліктеріндегі еңбегі үшін көптеген адамның құрметіне ие болды, бірақ партияның көптеген белгілі мүшелері оның партияға адалдығына, саясат және қамқорлық мәселелерінде күмәнданды. Калифорния штатының сенаторы Хирам Джонсон сияқты кейбір прогрессивті республикашылар Гуверді ұнатпады, бірақ сенатор Уильям Э. Бора сияқты басқалары Гувердің кандидатурасын қолдады. Көптеген партия жетекшілері қаржы министрі Эндрю Меллонды 1928 жылы кандидат болуға шақырып, қысым жасады, бірақ 73 жасында Меллон 1928 жылы кандидат болуға өте ескі деп ойлады. Меллон бұрынғы мемлекеттік хатшы және 1916 жылғы республикашыл кандидат Чарльз Эванс Хьюзді сайлау науқанына қатысуға көндіруге тырысты, бірақ Хьюз кандидаттыққа үміткер болудан бас тартты.
Платформа
Платформа Кулидж әкімшілігін 1920-ші жылдардың ортасындағы өркендеу үшін мақтады, сондай-ақ ұлттық борышты азайту, салықты төмендету, қорғау тарифін сақтау, шетелдік борыштардың жойылуына қарсы тұру, Бірінші дүниежүзілік соғыстан туындаған шетелдік үкіметтерге талаптарды реттеу, Кулидждің сыртқы саясатын жалғастыру, төрелік келісімдерді қолдау, мемлекеттік қызметті қорғау, ауыл шаруашылығын қорғауға арналған тариф пен ауыл шаруашылығы өнімдерін экспорттауды жалғастыру, көмір өндіру саласына көмек көрсету, жол құрылысына қаржыландыруды жалғастыру, ұжымдық келісімдер шартуға құқық, теміржолдарды реттеу, тәуелсіз американдық сауда флотын сақтау, радио байланыс құралдарын мемлекеттік бақылауда ұстау, ірі көлемді тауарларды тасымалдауға көмектесетін су жолдарын салу, соғыс ардагерлерін қолдау, коммуналдық қызметтерді федералды деңгейде реттеу, табиғатты қорғау, заңды күшпен қамтамасыз ету, адал үкімет, Батыстағы құрғақ жерлерді мелиорациялауды жалғастыру, әуе почтасын жақсарту, шетелдік иммигранттардың иммиграциясын және натурализациясын шектеу, Вашингтондық теңіз келісімін орындауды жалғастыру, Аляска мен Гавайиге аймақтық мәртебесін сақтау, мемлекеттік қызметте әйелдердің қатысуын арттыру, президентке қорғаныс материалдық ресурстарын және қызметтерін жұмылдыруға өкілеттік беру, үндістер жөніндегі комиссия құру және линчеваниеға қарсы заң қабылдау, сондай-ақ "Американдық азамат үшін дербестік" саясатын жалғастыруға уәде берді. Гувердің тараптары ерте жеңіске жетті, президент Кулидждің осы мәселедегі ұстанымын қолдаған және МакНарри-Хоуген шаруашылық жәрдем беру туралы заң жобасының қағидаларын қабылдамаған ауыл шаруашылығы баптарын бекіту арқылы. Бұрынғы губернатор Лоуден ауыл шаруашылығы баптарының қанағаттандырмас екенін жариялап, президенттікке үміткерліктен бас тартты.
Дұға ету
Әр төрт күндік конгресс әр түрлі дін қызметкерлерінің ұзақ тілеулерімен ашылды – бір яһуди, бір католик, бір епископальдық, бір методист. Бұл төрт діни ағым сол кездегі американдықтардың көпшілігін құрады. Барлық дін қызметкерлері конгресс өткен Миссури штатындағы болды. Әрқайсысы конгресс ұйымдастырушылары тізімінде ресми капеллан ретінде тіркелген. 12 маусымда Батыс Миссури епархиясының епископы С. С. Партридж ашылу тілеуін оқыды. Екінші, үшінші және төртінші күндерде сөз сөйлегендер: Канзас-Сити епархиясының католик епископы Томас Ф. Лиллис, Канзас-Сити қаласындағы «Кенесет Израиль Бет-Шолом» қауымының раввині Герман М. Коэн және Канзас-Сити методистік епископтық епархиясының епископы Э. Л. Уолдорф.