Кіріспе

Питтсбург, Пенсильвания, АҚШ-та шығарылатын, жабық күнделікті газет.

"Питтсбург Диспетчері" 1846 жылдан 1923 жылға дейін қызмет еткен Питтсбургтегі маңызды газет болды. Бас редактор Дэниел О'Нилл газетті кеңейткеннен кейін, ол АҚШ-тағы ең ірі және табысты газеттердің біріне айналды деген хабар бар. 1880 жылдан 1887 жылға дейін жақын орналасқан Кокран Миллс қаласында туған Нелли Блай "Диспетчерде" әйелдер фабрикасының жұмысшылары туралы зерттеу мақалаларын жазып, кейіннен Мексикадан шетелдік тілші ретінде хабарламалар жіберді. Газет саяси тұрғыдан тәуелсіз болды және ең алдымен сот істері туралы толыққанды баяндамаларымен танымал болды.

Қосымша тәрбие жылдары

Полковник Дж. Херон Фостер құрған «Диспетчер» газеті алғаш рет 1846 жылдың 9 ақпанында жарық көрді. Бұл Батыс Пенсильванияда жарық көрген алғашқы бір пенилік газет болды, бастапқыда тек төрт беттен тұрды. Газет экономикалық төмендеу кезінде құрылғанына қарамастан, бастапқыда-ақ пайда әкелді. Фостер АҚШ-тағы құлдыққа қарсы күрестің белсенді жақтасы болды және жергілікті нарықтың да осы пікірде екенін анықтағаннан кейін, газетке құлдыққа қарсы бағыт берді. Ол сондай-ақ әйелдердің сайлау құқығын да ынталы түрде қолдады. Оның қызы Рейчел Фостер Эйвери Ұлттық американдық әйелдер сайлау құқығы қауымдастығының белгілі бір өкілі болды. Ол жаңалықтар қызметіне әйелді жұмысқа алып, онымен бірге жұмыс істегісі келмейтін еркектерді кетіп қалуға шақырды. Бастапқыда Фостер газеттің бизнес-менеджері және қаржыландырушысы ғана емес, сонымен қатар көптеген мақалалардың авторы болды, тіпті қолмен басып шығару жұмыстарын да өзі атқарды.

Фостер мен Флисон

1849 жылы Фостер RC Fleeson серіктесін тартты және фирманың атын Foster & Fleeson деп өзгертті. Азамат соғысы басталғанда Фостер Одақ әскеріне қосылды, бірақ газет шығару тоқтатылмады. Газеттің тәуелсіздікке ұмтылуы және сот істерін жан-жақты баяндауы оның табысқа жетуіне себеп болды: "Диспетчердің ең маңызды ерекшелігі – округтің түрлі соттарының толық, нақты және қызықты баяндамалары болды. Осы мәселеде судьялар мен адвокаттар газеттегі құқықтық білімді жоғары бағалап, бірнеше рет маңызды істерде қазылар алдында сөйлеген кезде, куәліктерді Диспетчерде жарияланған нұсқасымен талдады, тіпті оны қолмен жазылған ескертпелерден оқыды – сол кезде стенографтар болған жоқ." 1857 жылы Диспетчер Питтсбургтің ең ірі газетіне айналды, оның күндізгі және апталық таралымы 14 000 дананы құрады, ал екінші орындағы Хроника газетінің таралымы 5 584 дана болды. Флисон 1863 жылы қайтыс болғанға дейін газетте қызмет етті. Газет партиялық саясаттан тәуелсіз болғанымен, Азамат соғысына дейінгі Диспетчер редакциялық бағытымен құлдыққа қарсы «Еркін топырақ» партиясын, кейін «Біз білмейміз» қозғалысын, соңында республикашылдарды қолдады. 1850-ші жылдардың ортасында газеттің «Біз білмейміз» қозғалысына деген ықыласы Фостердің бұл қозғалыстың бәсекелес партияларға қарағанда реформа жасауға ыңғайлырақ деп сенгенін көрсетті, ол оларды жемқор және шетелдік сайлаушылардың ықпалында деп есептеді. Фостер қозғалыстың ұлттық сезімін және католицизмге қарсылығын қорғап, «шетелдік католиктердің көпшілігі құлдыққа дауыс береді» және иммигранттар тойымдылыққа қарсы реформаларға қарсы шыққан «ром партиясының» көп бөлігін құрайды деп мәлімдеді.

О'Нилл мен Рок

Азамат соғысынан кейін, 1865 жылы газеттің екі қызметкері – Дэниел О’Нилл мен Александр В. Рук газеттің жартысына иелік етті, ал 1868 жылы Фостер қайтыс болған соң толық бақылауды алды. О’Нилл бірнеше жыл қала редакторы болып жұмыс істеген, қаланың жағдайын жақсы білген және мемлекеттік және ұлттық мәселелерде тәуелсіздік танытқан, газеттің редакциялық бетінің бейтараптығын нығайтқан. Газет әлі де төрт беттен тұрған, бірақ басшылық жаңа ротациондық баспа машиналарын сатып алып, газеттің көлемін едәуір ұлғайтты, соңында оның көлемін екі есеге арттырып, АҚШ-тағы ең ірі және табысты газеттердің біріне айналдырды. Бұл шығынды қауіпті десе де, газет бағасы аптасына 6 центтен 15 центке дейін өсті, халық бұл өзгеріске разы болды және тираж өсіп, "Диспетч" 14 000 данамен Питтсбургтегі ең көп таралған газетке айналды.

Технологияны жаңарту

Екі серіктес газетті 1877 жылы О'Нилл қайтыс болғанға дейін басқарды. О'Ниллдің өлімінен кейін, Даниэльдің інісі Юджин М. О'Нилл, Рукпен бірге газетте басты рөлге ие болды. Э. М. О'Нилл ағасының саяси және қоғамдық мәселелерге тәуелсіз көзқарасын сақтап, жалғастырды, бұл оқырман қауымға ұнады. 1877 жылы, Даниэль қайтыс болған жылдың өзінде, баспахана өртеніп, зауыты жойылды. О'Нилл айналмалы баспаны қағаздың екі жағын бірден баса алатын, заманауи "жетілдірілген баспа"мен алмастырды. Олар бір мезгілде басылатын парақтың мөлшерін кішірейте келіп, беттер санын екі есеге арттырды. Кішірек көлем және үлкенірек бет саны "Dispatch" газетін бәсекелестерінен ерекшелендірді, олардың көпшілігі кең форматтағы ескі жапсырмалы баспаны қолданды. Жаңа технологияны енгізудің тағы бір артықшылығы – баспаның қағазды басып, бүктеу мүмкіндігі болды. Бұрын баспаханада жұмыс істеген жігіттер газет сату үшін көшеге жіберілді, бұл баспагердің маркетингтік күшін екі есеге арттырды. О'Нилл Питтсбург газеттерінің ақпарат жинау бөлімін басқарды. Ол кезде көптеген газеттер ұлттық жаңалықтар үшін Associated Press ақпараттық агенттігіне сүйенді. Осының салдарынан барлық газеттер бір сөзбен бірдей хабарларды жариялады. О'Нилл өзінің жетілдірілген баспа машиналарынан түскен үнемді қайта инвестициялап, Вашингтон және елдің басқа да жаңалықтар орталықтарында тілшілерді жұмысқа алды. Нәтижесінде, жаңа перспектива ашылды және бәсекелес газеттерден өзгеше мақалалар жарияланды. Бұл артықшылық 1880 жылғы президенттік сайлауда айқын көрінді, онда Джеймс А. Гарфилд сайланды.

Юджин М. О'Нилл жылдары

1880 жылы Рук қайтыс болғанда, Юджин М. О’Нилл газеттің және оның редакциялық бағытының бақылауын өз қолына алды, соңынан Руктің мұрагерлерінен толық иелігін сатып алды. Э. М. келесі 12 жыл бойы редакциялық және бизнес бөлімдерін басқарды. Газет 1883 жылдың 9 қыркүйегінде жексенбілік басылымын шығара бастады, осы күні оқырмандарының бос уақытын пайдаланып, күнделікті газетке қарағанда терең мақалалар мен кең таңдау ұсынып, бағасын ақтады. Бұл стратегия бірден табысқа жеткізді. 1870 жылы жексенбілік газет шығаруға жасалған бұрынғы әрекет сол жылы сәтсіз аяқталған. 1888 жылы газеттің меншік құқығы корпоративтік нысанда "The Dispatch Publishing Company" деген атпен қайта ұйымдастырылды, онда Е. М. О’Нилл президент, Бэйкуэлл Филлипс қазынашы, ал К. А. Рук хатшы болып тағайындалды. Филлипс – 1884 жылы қайтыс болғанға дейін газеттің бір бөлігіне ие болған Ормби Филипстің ұлы. Аллегени қаласының бұрынғы мэрі Филлипс фирманың бизнес-менеджері болған. Юджин О’Нилл 1902 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін газеттің жұмысын қадағалап отырды. Александр Руктің ұлы Чарльз А. Рук корпорацияны сатып алып, президенттікке және газеттің бас редакторы лауазымына өтті, Юджин О’Нилл вице-президент, ал Дэниел О’Ниллдің ұлы Флоренс қазынашы болды. 1908 жылы Чарльз Уэйкфилд Кэдман "Dispatch" газетінің музыка редакторы және сыншысы болып жұмысқа орналасты.

Қағаз тапшылығы

1917 жылы АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы қағаз тапшылығының, әсіресе газет қағазының басталған кезеңі болды. Солтүстік-Батыс университетінің Бизнес зерттеулер бюросы мәліметтеріне сәйкес, 1916 және 1917 жылдар аралығында газет қағазының бағасы екі есеге өсті. Жағдайды одан да қиындатқан нәрсе – келесі бес жыл ішінде қағаз табудың өте қиын болуы еді. 1920 жылы мәселе шегіне жетті, көптеген газеттер газет қағазын таппай, өте қысқартылған нұсқаларын шығаруға мәжбүр болды. 1921 жылы газеттің таралымы 56 857 дананы құрады. 1940 жылы газет қағазының бағасы тағы екі есеге өсіп, соғысқа дейінгі бағадан төрт есе жоғары деңгейге жетті. 23 наурызда газеттің бірінші бетінде 86 жаңалық тақырыбы жарияланды және шартты клиенттерден басқа ешқандай жарнама болмады. Қағаз тапшылығының себебі – еліздегі жалпы өндірістің төмендеуі емес, керісінше, ол тұрақты түрде өсіп келе жатты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі күшті экономика және оның нәтижесінде туған жарнамалық жарылыс сұраныстың артуына алып келді, бірақ қағаз фабрикалары осы сұранысты қанағаттандыра алмады.

Жабу және тарату

Шығындардың күрт өсуі және жаңа баспа технологиясына жұмсалған қаражаттың артуы 1910 және 1920 жылдары өнеркәсіптің бірігуіне алып келді. Scripps Howard сияқты көп қалалық газеттер синдикаттары тәуелсіз газеттерді сатып алып, оларды біріктіріп немесе шығындарды азайту үшін жапты. Ірі қалада 5-10 газет болу дәуірі аяқталып жатты. The Pittsburgh Dispatch газеті 1923 жылғы 14 ақпанда соңғы нөмірін шығарды, оның мүлігі, жабдығы және беделі басқа Питтсбург газеттеріне – Pittsburgh Post, The Gazette Times және Pittsburgh Press газеттеріне сатылды. Газет таралымы басқа газеттермен біріктірілді, ал Питтсбургтегі 1331-1335 Fifth Avenue мекенжайындағы Rook ғимараты сатылды. Газеттің Associated Press-ке мүшелігі Pittsburgh Sun газетіне ауыстырылды. Dispatch газетін иеленген газеттер сол кезде Pittsburgh Leader газетінің активтерін де иеленді.