Кіріспе

Ханс Бауман (Hans Baumann) (1914 жылдың 22 сәуірі – 1988 жылдың 7 қарашасы) – неміс ақыны, ән жазушы, әдеби аудармашы және балалар кітаптарының авторы. Басқа Ханс Бауман есімді адамдар да болған.

Өмірбаян

Бауман 1914 жылы Баварияның Амберг қаласында әскери отбасында дүниеге келді. Ол католик ұйымы "Жаңа Германияға" мүше болды. Жасөспірім кезінен бастап өлеңдер мен поэмалар жаза бастады (мысалы, "Macht keinen Lärm", 1933). 1934 жылы Гитлер жастарының жетекшілері оны байқап, Берлинге әнші, автор және журналист ретінде жұмыс істеуге шақырды. 1935 жылы Бауман SS Sturm 11/75 құрамына қабылдануға өтініш берді. 1933 жылы НСДАП-қа қосылды. Содан кейін екі жыл Вермахтта қызмет етті. 1930 жылдары ол саяси және романтикалық тақырыптарда көптеген өлеңдер, балладалар мен әндер жазды. Оның әндерінің кейбіреулері, мысалы, 1932 жылғы әйгілі "Es zittern die morschen Knochen" ("Жынық сүйектер дірілдейді", әсіресе "Denn heute da hört uns Deutschland/Und morgen die ganze Welt" деген сөздерімен танымал, ағылшын тілінде "Бүгін Германия бізді естиді / Ал ертең бүкіл әлем", мұндағы "da hört" жиі "gehört" - "тиесілі" деп ауыстырылды) 1935 жылы Рейхсработдистің ресми марш әніне айналып, Ұлттық-социалистік қозғалыста өте танымал болды және қазіргі таңда қабылданбайды. "Hohe Nacht der klaren Sterne" балладасы сияқты басқалары нацистік мазмұны аз болды және белгілі бір деңгейде бүгінге дейін орындалады. Осы кезеңде "Unser Trommelbube", "Wir zünden das Feuer", "Der helle Tag" және тағы да басқа әндер жинақтары жарық көрді. 1938 жылдың қыркүйегінде Бауман Пасауға келгенде, "Donau Zeitung" газеті оқырмандарына Бауманның Болгарияға бет алғанын хабарлады. Газет сонымен қатар Бауманның "Bayerische Ostmark" журналына жариялаған соңғы мақаласы туралы жариялады, онда ол Пасауды мақтады. 1939 жылдың ақпанында Бауман Пасаудағы Весте Оберхаусқа оралды, онда ол өзінің жаңа пьесасы "Rüdiger von Bechelaren"-нен үзінділер оқыды. 1940 жылдың шілдесінде пьеса екінші рет қойылды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда 1939 жылы ол неміс армиясына қосылып, соғыстың көп бөлігін Шығыс майданында пропаганда бөлімінде (Propagandakompanie 501) өткізді. Соғыс жылдарында мүмкіндігінше жұмысын жалғастыра отырып, ол екі соғыс өлеңдер жинағын жазды ("Briefgedichte", 1941 және "Der Wandler Krieg", 1942). 1942 жылдың желтоқсанында Бауман тағы да Пасауға оралды. Бұл жолы Элизабет Зогльманға үйлену үшін. Қонақтардың арасында Ханс Каросса да болды. 1944 жылдың сәуірінде "Donau Zeitung" газеті Ханс Бауманның Пасаудағы Гитлер жастарын алдында сөйлеген сөзі туралы хабарлады. Соғыстан кейін және тұтқын лагерінде болғаннан кейін ол Ұлттық-социалистік үкіметтің саясатынан бас тартып, балалар мен жасөспірімдер үшін ең танымал қазіргі заманғы жазушылардың бірі ретінде қайта оралды. Оның романдары табиғат және тарихи тақырыптарға арналған (мысалы, "Мен Ганнибалмен бірге жүрдім", "Даланың ұлдары", "Билеген аю Барнаба", "Бауырластардың қайығы", "Колумбтың ұлы", "Ур жерінде") және көптеген халықаралық сыйлықтарға ие болды, оның ішінде 1968 жылы ең жақсы балалар кітабы үшін "New York Herald Tribune" сыйлығы және 1971 жылы "Batchelder" сыйлығы. Олар Розмари Сатклифтің романдарымен салыстырылды, ал оның ерте кітаптары маңызды туындылар ретінде сипатталды: "ұзақ, күрделі әңгімелер, қиын түсініктермен және психологиялық мәселелермен толы". Оның басқа әдеби жанрларға жасаған тырабы сәтті болмады, өйткені соғыстан кейінгі неміс әдеби және саяси орталарында оның бұрынғы NS-ге қатысы болғандықтан күдікпен қарады. 1962 жылы ол өзінің нақты жеке басын ашқаннан кейін 1959 жылы "Im Zeichen der Fische" (псевдониммен жазылған) драмасы үшін алған беделді "Gerhard Hauptmann" сыйлығын қайтаруға мәжбүр болған кезде әдеби даудың ортасында болды. Бауман орыс тілінен неміс тіліне көптеген кітаптарды аударған, оның ішінде Достоевский, Толстой, Анна Ахматова және басқалардың еңбектерін. Оның өзінің шығармалары жиырмадан астам тілге аударылды. 1988 жылдың 7 қарашасында Мурнау-ам-Стаффелзееде (Бавария) қайтыс болды.