Кіріспе

Чилидің 4-ші президенті (1841-1851)

Мануэль Бульнес Прието (; 25 желтоқсан 1799 – 18 қазан 1866) – чилилік әскери және саяси қайраткер. Ол Чилидің екі рет президенті болды: 1841 жылдан 1846 жылға дейін және 1846 жылдан 1851 жылға дейін. Консепсьон қаласында туған ол 1841 және 1851 жылдар аралығында Чили президенті қызметін атқарды. 16 жасында испан билігі оны революционер деп тұтқындады, бірақ көп ұзамай босатылып, 1818 жылы Сан-Мартин армиясына қосылды. Ол Чили Тәуелсіздік соғысы кезінде Сан-Мартиннің полковнигі болып қызмет етті. Үш жылдық үздіксіз соғыстан (1820–1823) кейін ол арауканиялық үндістерді уақытша бағындырды. 1831 жылы бригадир-генерал болып тағайындалды. 1832 жылы Кордильера тауларын кесіп өтіп, Эпулафкен шайқасында Пинчера бауырларын жеңіске ұшыратты. Содан кейін Бульнес 1838 жылы Перуде генерал Санта-Крусқа қарсы чилилік армияға қолбасшылық етті; Лиманы басып алып, Уараc және Пуэнте-дель-Буин шайқастарында жеңіске жеткеннен кейін Гамарраның әскерімен бірігіп, Юнгай шайқасында (1839 жылғы 19 қаңтарда) Санта-Крусты жеңіп, Перу мен Боливия арасындағы конфедерацияны тоқтатты.

Президенттік (18411851)

Оның президенттік кезеңдері білім беру және мәдениеттің кеңеюімен сипатталды, бұл шетелдік зиялыларды Чилиге шақыру арқылы қолдауға ие болды. Ұлттық институт реформаланды және бірнеше бастауыш мектептер, сондай-ақ Жозе Абелардо Нунес атындағы жоғары мектеп құрылды. Сантьягода Чили университеті 1842 жылы оның басшылығымен, ал Сантьяго университетінің негізін қалаған техникалық оқу мектебі құрылды. Бұлнес 1829 жылғы Азамат соғысында бір-біріне қарсы шыққан топтарды келісуге жеткізу үшін жалпы кешірім жариялады. Ұлттың стратегиялық мақсаттарына қатысты, Бұлнес 1843 жылы Магеллан бұғазының үстемдігін орнату және бекіту үшін Фуэрте Булнеске негіз салды. Алты жылдан кейін бұл елді мекен Пунта-Аренасқа көшірілді, өйткені бастапқы орналасқан жері тұрақты қоғамның дамуы үшін жеткіліксіз болды: ол әлемдегі ең оңтүстік муниципалитет болып табылады және қазірге дейін солай болып келеді, сонымен қатар елдің оңтүстігінде экономикалық дамудың маңызды орталығы болып табылады. 1848 жылғы төңкерістерден кейін Еуропалықтар үшін эмиграцияға түрткіс болғандықтан, Чилидің бұрын тым сирек қоныстанған оңтүстік бөлігін отарлау үшін немістер таңдалды. Бұлнес президенттігі кезінде бұрынғы отаршылдық держава Испания Чилидің тәуелсіздігін мойындады және Чилидегі алғашқы теміржол құрылысына қатысты. Мануэль Булнес Прието Сантьягода қайтыс болды.