Кіріспе
АҚШ генералы Джордж Говард Бретт (7 ақпан 1886 – 2 желтоқсан 1963) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-әуе күштерінің генералы болды. Әуе авиациясының алғашқы адамы болған Брет, Бірінші дүниежүзілік соғыста штаб офицері қызметін атқарды. 1941 жылы Жапониямен соғыс басталғаннан кейін, Брет Америка-Британ-Голландия-Австралия командованиесінің (ABDACOM) орынбасары болып тағайындалды, бұл одақтастардың қысқа мерзімді маңызды командасы Оңтүстік-Шығыс Азия мен Оңтүстік-Батыс Тынық мұхитындағы одақтас күштерін бақылады. 1942 жылдың басында ол Дуглас Макартур келгенге дейін Австралиядағы АҚШ әскерлеріне жетекшілік етті. Содан кейін Брет Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты аймағындағы барлық одақтас әуе күштеріне қолбасшылық етті. 1942 жылдың қарашасында ол АҚШ Кариб теңізі қорғаныс командованиесінің қолбасшысы болып тағайындалды және соғыстың соңына дейін осы лауазымда қалды.
George Howard Brett (7 February 1886 – 2 December 1963) was a United States Army Air Forces General during World War II. An Early Bird of Aviation, Brett served as a staff officer in World War I. In 1941, following the outbreak of war with Japan, Brett was appointed Deputy Commander of a short lived major Allied command, the American British Dutch Australian Command (ABDACOM), which oversaw Allied forces in South East Asia and the South West Pacific. In early 1942, he was put in charge of United States Army Forces in Australia, until the arrival of Douglas MacArthur. Brett then commanded all Allied Air Forces in the Southwest Pacific Area. In November 1942, he was appointed commander of the US Caribbean Defense Command and remained in this post for the rest of the war.
Таяу Шығыс
1939 жылы қарашада оның тікелей бастығы генерал-майор Генри Х. "Хап" Арнольд уақытша Армия Бас штабына ауысқанда, Бретт Әуе корпусының бастығы міндетін атқарды. 1941 жылдың мамырында ол төрт жылға Әуе корпусының бастығы болып тағайындалды, бірақ 1941 жылдың маусымында Арнольдты АҚШ Әуе күштерінің Бас штабына тағайындаған қайта ұйымдастыру Әуе корпусының бастығы лауазымын маңызсыз етірді.
Шығыс Үндістан
1941 жылдың желтоқсан айында АҚШ пен Жапония арасында соғыс басталғанда жағдай өзгерді және Бретт жаңа бұйрық алды. Ол алдымен Рангунға, содан кейін Үндістанның британдық бас қолбасшысы сэр Арчибальд Уэвеллдің серігі ретінде Чункингке ұшып барды, онда екеуі де генерал-сиссимус Чан Кай-шекпен кездесті. Олар Бірманы қорғауға көмектесу үшін қытай әскерлерінің уәдесін алды. Рангунға жақын жерде Уэвелл мен Бретттің ұшағына жапондық ұшақтар шабуыл жасады, олар Мьянмадағы дос әуежайға шұғыл қонуға мәжбүр болды. Жапондықтар бұл аймақты бомбалады, бірақ ешбір генерал зардап шекпеді. Брет 1942 жылдың 1 қаңтарында Уэвелл басшылығымен Америкалық-Британдық-Голландтық-Австралиялық Командованиесінің (ABDA) Жоғарғы Бас қолбасшысының орынбасары болып тағайындалды және 1942 жылдың 7 қаңтарында генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Жапондық күштердің Оңтүстік-Шығыс Азия арқылы жылдам ілгерілеуі одақтастар бақылауындағы аумақты тез арада екіге бөлді. Брет 1942 жылдың 23 ақпанында Явадан Австралияға аттанып, келесі күні Мельбурнға жетіп, Австралиядағы АҚШ әскерлеріне басшылық етуді қайтадан қолға алды. ABDA 25 ақпанда ресми түрде таратылды.
Австралия
Уже генерал Дуглас Макартур был также приказан прибыть в Австралию. Бретт получил предупреждение от начальника штаба, генерала Джорджа Маршалла, о том, что МакАртур попросит его отправить эскадрилью дальних бомбардировщиков на Минданао. Единственными самолетами, которые смог найти Бретт, были B-17 19-й бомбардировочной группы, которые участвовали в тяжелых боях в кампаниях на Филиппинах и в Голландской Ост-Индии. Бретт обратился к вице-адмиралу Герберту Ф. Лири, командующему военно-морскими силами в районе Анзак, с просьбой одолжить несколько из двенадцати недавно прибывших военно-морских B-17. Лири отказал. Поэтому Бретт отправил четыре старых самолета 19-й бомбардировочной группы. Лишь один, B-17 без тормозов, пилотируемый лейтенантом Харлом Пизом, добрался до Минданао; два вернулись из-за неисправности двигателя, а четвертый потерпел крушение в море, его экипажу удалось спастись. Макартур пришел в ярость и послал сообщение Маршаллу. Сообщение из Вашингтона, округ Колумбия, убедило Лири выдать Бретту четыре новых B-17, и эти самолеты прибыли на Минданао 16 марта 1942 года и смогли доставить Макартура и его свиту в Австралию. Несмотря на отсутствие тормозов, Пиз также вернулся, перевозя шестнадцать беженцев. Бретту было поручено позвонить премьер-министру Джону Кертину и сообщить ему о прибытии Макартура. Хотя Кертин не знал о предстоящем прибытии Макартура и ожидал, что Бретт будет командовать американскими войсками в Австралии, он был убежден выдать рекомендацию о назначении Макартура Верховным главнокомандующим Юго-Западной Тихоокеанской зоной. Хотя Бретт считал, что у него "очень дружеские отношения" с Кертином, Бретт почувствовал, что Кертин "больше заинтересован в соблюдении партийной линии по вопросам заработной платы, рабочего времени и условий труда, чем в угрозе, исходящей от японцев". Генерал Джордж Кенни позже вспоминал, что, думаю, он [Бретт] совершил свою первоначальную ошибку, своего рода пренебрежением к этой лейбористской группировке и сближением с консервативной группировкой, которая была отстранена от власти Лейбористской партией и не собиралась возвращаться к власти. Но Бретт подумал, что они вернутся, поэтому он принимал от них развлечения и развлекал их в ответ и стал с ними довольно близок. Они, в свою очередь, подбадривали его и говорили ему, что знают, что он станет командующим всеми союзными силами в Австралии. Да, и он поверил в это, что было очень жаль. Реорганизация в апреле 1942 года, которая учредила зону Юго-Западной Тихоокеанской зоны, сократила силы армии США в Австралии до снабженческой и административной организации, которая вскоре была переименована в Службу снабжения. Вместо этого Бретт стал командующим союзными военно-воздушными силами Юго-Западной Тихоокеанской зоны, со штабом в Мельбурне. Одним из первых приказов Макартура Бретту была бомбардировочная миссия на Филиппины, приказ, который был доставлен лично начальником штаба Макартура, генерал-майором Ричардом К. Сазерлендом. Бретт возразил, что его самолеты изношены, его люди устали, потери могут быть высокими, и Филиппины все равно потеряны. Сазерленд сказал ему, что Макартур хочет, чтобы миссия была выполнена. Бретт делегировал ее бригадному генералу Ральфу Ройсу, который лично возглавил миссию. Бретт наградил Ройса Крестом за выдающиеся заслуги. В дальнейшем вся связь с Сазерлендом осуществлялась через начальника штаба Бретта, вице-маршала авиации Уильяма Бостока. Макартур лично написал Бретту выговор. После этого последовало дальнейшее разногласие между Макартуром и Бреттом. 6 июля 1942 года Маршалл связался по радио с Макартуром, чтобы предложить ему генерал-майора Джорджа Кенни или бригадного генерала Джимми Дулиттла в качестве замены Бретту. Макартур выбрал Кенни. Бретт вернулся в Соединенные Штаты на своем B-17 "The Swoose" 4 августа 1942 года. Накануне Макартур наградил его Серебряной звездой "за храбрость в действиях при воздушной разведке в зоне боевых действий Юго-Западной Тихоокеанской зоны в течение месяцев мая, июня и июля 1942 года".
Панама
Бірнеше уақыт бойы командалық тапсырмасыз болғаннан кейін, Брет 1942 жылдың қарашасында генерал-лейтенант Франк М. Эндрюстің орнына АҚШ Кариб теңізі қорғаныс командованиесінің және АҚШ армиясының Панама каналы бөлімінің командирі болып тағайындалды. 1945 жылы Бас инспектор, генерал-лейтенант Даниэль Исом Султан, армия қаражатын және мүлкін дұрыс пайдаланбағандығы туралы Бретке қатысты бірнеше шағымды тергеді. Ол Маршаллға көптеген шағымдардың миссияға байланысты оқиғалар мен шығыстарды бұрмалау екенін, қалған шағымдардың негізі жоқ екенін және басқа шаралар қабылдамау керектігін хабарлады. Брет өз еркімен зейнеткерлікке өтініш берді және 1945 жылдың 30 сәуірінде генерал-майор шенімен зейнеткерлікке шықты, бірақ келесі күні уақытша генерал-лейтенант ретінде және Кариб теңізі қорғаныс командованиесінің және Панама каналы бөлімінің бас қолбасшысы ретінде қайтадан қызметке алынды. 1945 жылдың 10 қазанында Бретт команданы генерал-лейтенант Уиллис Д. Криттенбергерге тапсырды. Панамадағы қызметі үшін Брет екінші рет "Еңбегі үшін мақтау" медалімен марапатталды. Мақтау қағазында "оның әскери стратегияны кеңінен түсінуі және әуе және жер тактикасы туралы жоғары білімі" және "Ол Орталық және Оңтүстік Америка республикаларына жарты шардың ынтымақтастығының маңыздылығы мен қажеттілігін жеткізуде үлкен жетістікке жетті, оларды американдық идеалдармен сіңірді, олардың қару-жарақ пен жабдықтарын үйлестірді және оларды американдық оқыту әдістерімен оқытты – бұл Америка республикалары арасындағы қарым-қатынасты одан әрі жақсартуға ықпал етті" делінген.