Қытай коммунистік партиясының қайраткері Сян Ин (1895-1941)
Xiang Ying
Сян Ин (1895-1941) – қытай коммунистік партиясының негіздеушісі, Екінші дүниежүзілік соғыстағы «Жаңа төртінші армия» штабының саяси басшысы. Биографиясы, қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қытайлық генерал (1895–1941)
Chinese general (1895–1941)
Сян Ин (; 1895(?) – 1941) – соғыс жылдарының қытай коммунистік қайраткері және Қытай Коммунистік партиясының алғашқы негіздеуші мүшесі. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жаңа Төртінші армияның саяси штаб бастығы шеніне жеткен. 1941 жылы Қытай-жапон соғысы кезінде оның штабының бір мүшесі тарапынан өлтірілгенге дейін.
Xiang Ying (; 1895(?) – 1941) was a war time Chinese communist leader and an early founding member of the Chinese Communist Party who reached the rank of political chief of staff of the New Fourth Army during World War II until his assassination by a member of his staff in 1941 during the Sino Japanese War.
Өмірбаян
Бастапқыда еңбек ұйымдастырушысы болған ол 1921 жылы Уханьда партияға қосылды. 1923 жылы ақпанда Пекин-Ханкоу теміржолы жұмыскерлерінің танымал ереуілін ұйымдастыруға көмектесті. Ол Ұлттық партиямен (Куоминтаң) және Коммунистер арасындағы азамат соғысы кезінде Қытай Коммунистік партиясының саяси және әскери жетекшілігінде қызмет етті. Ол ККП-нің Цзянси кеңесі кезінде (1931–1934 жж.) жоғары лауазымды қызметтер атқарды. 1934 жылдың қазан айында Ұзақ жорықтың басында Сян қалды және марш жасағандардың қоршаудан шығуына мүмкіндік беретін тылға қарсы шайқас жүргізді. Мао Цзэдун жетекшілігімен марш жасағандар Яньаньға бет алды, ал Сян Цзянси аймағында қалып, ұлтшыл күштерді әлсірету үшін партизандық операцияларды үйлестірді. 1937 жылдың шілдесінде жапондықтар басып кірген кезде ұлтшылдар мен коммунистер арасында біріккен майдан (Екінші біріккен майдан) жарияланды, және Сянның партизандары заңды жауынгерлік күштердің ядросына айналды: Жаңа Төртінші армия. Бұл армия жапондықтардың тылында жұмыс істеді және Яньаньдағы коммунистік жетекшіліктен, сондай-ақ Нанкиннен Чунцинге көшіп келген ұлтшыл жетекшіліктен келген бұйрықтарға бағынды. Сян мен Маоның қарым-қатынасы сенімсіздік пен қақтығысқа негізделген; Сян Маоның ең аз сенген әскери шенеунігі саналды. 1939 жылдың көктемінде Сян Жаңа Төртінші армия штабының хатшысы Ян Фанға Маоның келіні, Мадам Мао ретінде танымал Цзян Циннің Шанхайда актриса болып жұмыс істеген кезіндегі қызметін тергеп қарауды тапсырды. Янның есебі, Сян қол қойған, Яньаньға телеграмма арқылы жіберілді және Маоның Цзян Цинге үйленбеуі керектігін нақты айтты. Бұл топтардың қайшы бұйрықтары шатасуға әкелді, нәтижесінде 1941 жылдың наурыз айында Сян ұлтшыл күштердің армияға шабуылы кезінде қаза тапты. Оны Жаңа Төртінші армияның алтын қорларын иелену үшін өз штабының мүшесі Лю Хоуцзун өлтірді. Сян оқиғадан кейін алтынды өзімен бірге алып жүрді. Лю Сянды және тағы екі офицерді өлтіргеннен кейін алтынмен қашып, ұлтшылдарға берілді, олар алтынды дереу қабылдап, оны түрмеге қамады. Кейіннен босатылып, өмірінің қалған бөлігін Синьюдағы тұз дүкенінде жалған есіммен жұмыс істеді. 1952 жылы Люды Хуан Ифан, Синью округінің қоғамдық қауіпсіздік бюросының орынбасары және Жаңа Төртінші армияның бұрынғы күзетшісі анықтады. Лю тез тұтқындалды және сол жылдың тамызында мемлекетке опасыздық жасағаны үшін жазаланды. Бұл оқиға екі тарап арасындағы сенімсіздік немесе мойынсұнбаушылық, немесе екеуінің нәтижесі болды, бұл жапондықтар 1945 жылдың жазында Қытайдың ішкі аймағынан толық шегінуді бастағаннан кейін, сол жылдың соңында капитуляцияға дейін толыққанды азамат соғысының жаңаруына әкелді. Кейбір тарихшылар Сянды Мао Цзэдунның шешімсіздігінің құрбаны деп санайды. Маоның жақтастары Сянның ұлтшылдардың әлеуетті қауіптерін дұрыс түсінбеуі, сондай-ақ оның жеке амбициялары оның өліміне әкелді деп мәлімдеді.
Initially a labor organizer, he joined the Party in Wuhan in 1921. He continued to work in labour actions and helped lead the famous Beijing–Hankou railway workers' strike in February 1923. He went on to serve in the Communist Party of China political and military leadership during the civil war between the Nationalists (Kuomintang) and the Communists. He held high office during the CCP's Jiangxi Soviet period (1931–1934). In October 1934, at the beginning of the Long March, Xiang stayed behind to fight a rearguard action that would allow the marchers to get out of the ring of surrounding Nationalist forces. The marchers, with Mao Zedong as their leader, went on to Yan'an, while Xiang remained in the Jiangxi region, coordinating guerrilla operations to harass Nationalist forces. When the Japanese invaded in July 1937, a united front (the Second United Front) was declared between Nationalists and Communists, and Xiang's guerrillas became the nucleus of a legitimate fighting force: the New Fourth Army. This army operated behind Japanese lines, and was subject to orders coming from both the Communist leadership in Yan'an, and the Nationalist leadership, which had moved inland from Nanjing to Chongqing. Xiang and Mao had a relationship based on mistrust and conflict; Xiang was considered the military officer Mao trusted the least. In the spring of 1939, Xiang ordered the secretary of the New Fourth Army Headquarters, Yang Fan, to investigate the activities of Jiang Qing, Mao's fiancee, better known as Madame Mao, when she had been an actress in Shanghai. The report by Yang, which was signed by Xiang, was cabled to Yan'an and explicitly stated that Mao should not marry Jiang Qing. Contradictory orders from these groups led to confusion, and eventually the New Fourth Army incident, in which Xiang was killed in an assault on the army by the Nationalist forces in March 1941. He was killed by a member of his own staff, Liu Houzong for the gold resources of the New Fourth Army. Xiang had carried the gold on his own person in the aftermath of the incident. After Liu killed Xiang and two other officers, he absconded with the gold and surrendered to the Nationalists, who promptly accepted the gold and jailed him. He was later freed, and spent the rest of his life working at a salt shop in Xinyu under an assumed identity. In 1952, Liu was identified by Huang Yifan, deputy director of the Xinyu County Public Security Bureau and former guard in the New Fourth Army. Liu was quickly arrested, and executed for treason in August the same year. The incident was a result of either mistrust or disobedience, or both, between the two parties that would lead to the resumption of full scale civil war once the Japanese began a full retreat out of China's interior in the summer of 1945, prior to their surrender later that year. Some historians have argued that Xiang was the victim of the indecision of Mao Zedong. Mao's supporters argued that Xiang's misunderstanding of the potential threats posed by the Nationalists, along with his own ambitions, led to his demise.