Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай генералы (1904–1981)
Chinese general (1904–1981)
Ду Юминг (28 қараша 1904 – 7 мамыр 1981), Гоминьданның далалық қолбасшысы болған. Ол Вампоа академиясының бірінші түлегі, Чиангтың Солтүстік жорығына қатысып, Қытайдың оңтүстігінде және Қытай-жапон соғысының Бірма майданында активті қызмет еткен. 1945 жылы жапондар капитуляциялағаннан кейін, ол Қытай азамат соғысындағы маңызды қолбасшылардың бірі болды. 1945 жылдан 1947 жылға дейін Ду Солтүстік-Шығыс Қытайдағы ұлтшыл күштерге басшылық етті және ондағы коммунистік күштерге қарсы бірнеше маңызды шайқаста жеңіске жетті, оның ішінде Сипинг шайқасында коммунистік генерал Линь Бяоны екі рет жеңді. Оның табыстарына қарамастан, Чианг 1947 жылы оны қолбасшылық лауазымынан шеттетуге мәжбүр болды, содан кейін коммунистік күштер аймақты жылдам басып алды. Ду азамат соғысында тұтқынға түсіп, он жылға жуық тұтқындық өмірге мәжбүр болды. 1959 жылы босатылып, коммунистік үкіметте қызмет етті. 1957 жылы физика саласында Нобель сыйлығын алған Ян Чен Нин оның күйеу баласы болды.
Du Yuming (; 28 November 1904 – 7 May 1981), was a Kuomintang field commander. He was a graduate of the first class of Whampoa Academy, took part in Chiang's Northern Expedition, and was active in southern China and in the Burma theatre of the Sino Japanese War. After the Japanese surrendered in 1945, he was an important commander in the Chinese Civil War. From 1945 to 1947 Du commanded Nationalist forces in Northeast China and won several important battles against Communist forces there, including defeating the Communist general Lin Biao twice at Siping. Despite his successes, Chiang relieved him from command in 1947, after which Communist forces quickly took control of the region. Du was captured later in the civil war and spent a decade as a prisoner of war. He was released in 1959, and given a position in the Communist government. Yang Chen Ning, who won the Nobel Prize in Physics in 1957, was his son in law.
Ерте әскери мансап
Чианг Кайшектің сенімді шәкірті Ду Вампоа әскери академиясының бірінші курсын бітірген. Екінші Қытай-Жапон соғысы кезінде ол Қытайдың алғашқы механикаландырылған дивизиясы – 200-ші дивизияны құрып, оның бірінші қолбасшысы болды. Кейін ол бірінші Чанша жорығында және Оңтүстік Гуанси шайқасында КМТ 5-ші армиясына басшылық етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 1942 жылдың наурыз айының ортасынан маусым айының басына дейін Бурмадағы науқанда генерал-лейтенант Джозеф Стилвеллдің басшылығымен Бурма-Юньнань жолындағы шайқаста Қытай экспедициялық корпусының Ұлттық орталық армиясының сол 5-ші армиясына басшылық етті. Жапондықтардың қысымымен британдық армия құлап, Бурманы тастап кеткенде, Ду 50 000 қытай сарбазының қаза болуына әкелген асығыс жоспарланған шегінуге бұйрық берді. Генерал Сун Ли Дженнің Қытайға қайту жолы қауіпті болғандықтан, британдықтармен бірге Үндістанға шегінуі керек деген кеңесіне қарамастан, Ду Қытайға қайтып келді. Дудың ізінен ерген көптеген сарбаздар тропикалық аурулар мен аштықтан немесе Остік күштерінен Мьянма ормандарында қаза тапты, ал Сунның әскері Үндістанға ұйымдасқан түрде шегінді. Ол Қытайға қайтқанда Чианг Кайшектің бұйрығымен әрекет еткендіктен, науқанның нәтижесі үшін жазаланбады.
A trusted protégé of Chiang Kai shek, Du was a graduate of the first cadet class at the Whampoa Military Academy. During the Second Sino Japanese War, he was the creator and first commander of the 200th Division, China's first mechanized division, and later commanded the KMT 5th Army in the First Changsha Campaign, and Battle of South Guangxi. During World War II, he commanded the same 5th Army of the Nationalist Central Army of the Chinese Expeditionary Force in Burma in the Battle of Yunnan Burma Road from mid March to early June 1942, during the Burma Campaign under Lieutenant General Joseph Stilwell. When the British Army collapsed and abandoned Burma under Japanese pressure, Du was forced to order a hastily planned withdrawal that resulted in the loss of 50,000 Chinese soldiers. Du fell back to China despite General Sun Li Jen's advice that, because the route back to China was hazardous, he should instead retreat with the British to India. Most of the men who followed Du died in the Burmese jungle of tropical disease and starvation or were killed by Axis forces, while Sun's army retreated in an orderly fashion into India. Because he was acting on the orders of Chiang Kai shek when he withdrew to China, he was not punished for the outcome of the campaign.
Қытай Азамат соғысы
Соғыстан кейін Ду 1945 жылғы қазан айында Юньнаньның жергілікті соғыс әміршісі Лонг Юнды жою арқылы оңтүстік-батыстағы ұлтшылдардың беделін нығайтуға көмектесті. Содан кейін Ду Гоминьдан бақылауын нығайту үшін Солтүстік-Шығыс майданына ауыстырылды. 1945 жылы азамат соғысы қайта басталғаннан кейін Ду бірқатар жеңістерге қол жеткізді. 1945 жылғы қарашада ол коммунистік күштерден Шанхайгуань маңындағы стратегиялық позицияны қайтарып алды. Кейін, 22 қарашада стратегиялық маңызы бар Цзиньчжоу қаласын қайта басып алды, бұл коммунистік күштерді аймақтағы маңызды қалаларды басып алу әрекеттерінен уақытша бас тартуға және уақытша атысты тоқтатуға мәжбүр етті. 1946 жылғы сәуірде шайқастар қайта басталды, ал мамыр айында Ду Сипинг шайқасында Линь Бяоны жеңді. Коммунистердің шегінуінен кейін ол оларды қуды, 21 мамырда Гонгжулингті және 23 мамырда Чанчуньді басып алды. Оның ілгерілеуі Соңхуа өзенінің оңтүстік жағалауында тоқтатылды, себебі күштері тым созылып кеткенінен қаушады. Дудың Сипингтегі жеңісі Джордж Маршаллтың делдалдығымен Қытай бойынша жалпы атысты тоқтатуға әкелді, осы кезеңде Ду байланыс және жабдықтау желілерін нығайтты. 1947 жылдың қаңтарына дейін Солтүстік-Шығыс Қытайда атыс тоқтады, содан кейін Ду өз күштерінің көп бөлігін Корея шекарасындағы коммунистік күштерге шабуылға жіберді. Ду әскерлерін оңтүстікке басқарып кеткенде, Линь Бяо 20 000 сарбазына Соңцзян өзенінен өтіп, партизандық шабуылдар жасады, көмекші күштерді тосқауылға алды, оқшауланған гарнизондарға шабуыл жасады және Ду жіберген күшті, жақсы дайындалған әскерлермен шешуші қақтығыстардан аулақ болды. Коммунистер бұл іс-әрекеттің барысында көп мөлшерде жабдықтарды тонап, КМТ-ның инфрақұрылымын жойды, олар өткен аумақтардағы көпірлер, теміржолдар, бекіністер, электр желілері және қайықтарды қиратты. Ду солтүстікке күш жібергенде, оңтүстіктегі коммунистік күштер алға жылжып, Тонгхуада Дудың күштерін қоршап алды. Ду өз күштерін оңтүстікке, Линцзяндағы коммунистердің штабына шабуыл жасауға жібергенде, олар тұзаққа түсіп, жойылды. Ду Чан Кайшеннен көмек сұрағанда, оның өтініші қабылданбады. 1947 жылғы жазда күштерінің жеңілісінен кейін Ду күштерін алты дивизияға қайта ұйымдастырып, Чанчунь, Цзилинь қаласы, Сипинг (бұрыннан қоршауда болған) және Батыс Ляониннің қорғанысына назар аударды, бұл Бейпин мен Нанкинмен байланыс сақтау үшін қажет болды. Қорғанысқа баса назар аудару арқылы ол реакциялық ұстанымды қабылдап, науқанның бастамасын жоғалтты. 11 маусымда Линьнің әскерлері Сипингке оралып, оны қоршауға ала бастады. Сипингтің қоршауындағы Дудың қолбасшысы Чэнь Мингрен болды, ол 29 000 сарбазға басшылық етті. Линьнің әскерлері келгенге дейін Чэнь күштерін мықты позицияларда бекіте алды, ал коммунистердің алғашқы толқындары ауыр шығынға ұшырады. Сипингтегі қорғаушылар тиімді әуе көмегінен де пайдаланды. Коммунистер қалаға екі рет еніп, бірақ екі рет те ауыр шығынға ұшырап кері шегінді. Маусымның ортасына қарай шабуылшылар шаршап, әлсіреп бастады, ал 24 маусымда Хэбэйден және Дудың басқа аймақтардағы гарнизондарынан ұлтшыл күштері келе бастады. 1 шілдеде қоршау бұзылды және шабуылшыларға Соңцзян өзенінің солтүстігіне шегінуге бұйрық берілді. Коммунистер 13 000 мен 40 000 арасында шығынға ұшырады (көздерге байланысты), ал Сипингтегі ұлтшыл гарнизоны 3 000-нан сәл астам адамға дейін азайды. Ұлтшыл көздері 94 000 жау әскерін тұтқынға алғанын және Линь армиясының 143 000 адамы дезертирлік жасағанын хабарлады. Коммунистік көздер дезертирлік деңгейінің сәл төмен екенін растады, кейбір бөлімдерде дезертирлік деңгейі 20% -дан асып кеткенін хабарлады. Чан Кайшен бұл шайқасты шешуші жеңіс деп бағалады, бірақ Дуды Солтүстік-Шығыстан шақырып алып, оның орнына Чанның сүйікті генералдарының бірі Чен Ченді тағайындады. Дудың Сипингтегі жеңісінен кейін Чан Ченді Солтүстік-Шығысқа Линьге қарсы «соңғы соққыны» беруі үшін жіберген болуы мүмкін. Ду шақырылғаннан кейін көп ұзамай Линь Бяо Ченді жеңіп, 1948 жылы Маньчжурияны басып алды. Сючжоудағы әскери жағдай нашарлағанда, ол Солтүстік-Шығыс Қытайдан алынып, Хуан Байтаоның армия тобын құтқару үшін Сючжоу бандиттерді жою штабының орынбасары ретінде Сючжоуға ұшып келді. Ол бұлай істей алмады және Янцзыға шығуға тырысқанда қоршауға алынды. 66 күндік қатаң шайқастан кейін…
After the war, Du helped strengthen the Nationalist position in the Southwest by removing Long Yun, the local warlord of Yunnan, in October 1945. Du was then transferred to the Northeast Theatre to consolidate Kuomintang control. After the civil war resumed in 1945, Du was able to win a number of victories. In November 1945 he retook strategic positions around Shanhaiguan from Communist forces. Later, on November 22, he retook the strategic city of Jinzhou, which forced Communist forces to temporarily abandon any attempts to take major cities in the region and to agree to a temporary ceasefire. Fighting resumed in April 1946, and in May Du defeated Lin Biao in the Battle of Siping. Following the Communist withdrawal he pursued them, capturing Gongzhuling on May 21 and Changchun on May 23. His advance was eventually halted at the south bank of the Songhua River due to concerns about overextending his forces. Du's victory in Siping led to a general ceasefire across China brokered by George Marshall, during which Du consolidated his communication and supply lines. The ceasefire held in Northeast China until January 1947, when Du led the majority of his forces to attack Communist forces on the Korean border in January 1947. When Du led his forces south, Lin Biao ordered 20,000 of his soldiers to cross the Songjiang River, where they staged guerrilla raids, ambushed relief forces, attacked isolated garrisons, and avoided decisive confrontations with strong and well prepared armies that Du had sent to counterattack them. While the Communists did so they looted large quantities of supplies and destroyed the infrastructure of the KMT held territories that they passed through, including bridges, railroads, fortifications, electrical lines, and boats. When Du sent forces north, Communist forces in the south advanced and besieged Du's forces at Tonghua. When Du sent his forces back south to attack the Communist headquarters at Linjiang, they fell into an ambush and were destroyed. When Du requested reinforcements from Chiang Kai shek, his request was rejected. Following his forces' defeat in the summer of 1947, Du reorganized his forces into six divisions, and focused on the defense of Changchun, Jilin City, Siping (which was already under siege) and West Liaoning, which was necessary to maintain communication with Beiping and Nanjing. By focusing on defense he effectively adopted a reactionary position and lost the initiative of the campaign. On June 11 Lin's forces returned to Siping and began to engage and besiege it. Du's commander in the siege of Siping was Chen Mingren, who commanded 29,000 soldiers. Before Lin's forces arrived, Chen was able to entrench his forces in strong positions, and the first waves of Communist attackers suffered heavy casualties. The defenders in Siping also benefited from effective air support. The Communists were able to break into the city twice, but were driven back both times with heavy casualties. By mid June the attackers were beginning to suffer from attrition and exhaustion, and by June 24 Nationalist reinforcements began to arrive from Hebei, and from Du's garrisons in other areas. On July 1 the siege was broken and the attackers were ordered to retreat north of the Songjiang river. The Communists suffered between 13,000 and 40,000 casualties (depending on the source), while the Nationalist garrison at Siping was reduced to slightly over 3,000 men. Nationalist sources also reported that they had captured 94,000 enemy soldiers, and that 143,000 men in Lin's army had defected. Communist sources confirm slightly lower rates of desertion, with some divisions reporting a desertion rate of over 20%. Chiang Kai shek interpreted the battle as decisive victory, but recalled Du from the Northeast and replaced him with Chen Cheng, who was one of Chiang's favourite generals. After Du's victory at Siping, Chiang may have sent Chen to the Northeast in order for Chen to have what Chiang believed would be the "final blow" against Lin. Shortly after Du was recalled, Lin Biao defeated Chen, taking control of Manchuria in 1948. When the military situation in Xuzhou got serious, he was extracted from North East China and flown to Xuzhou as Deputy Commander of Xuzhou Bandit Suppression Headquarters to rescue Huang Baitao's Army Group. He was unable to do so and he himself was besieged as he attempted to breakout to the Yangtze. After 66 days of intense combat, he was finally defeated and Chiang's forces North of the Huai river were completely annihilated.
Тұтқындау және босату
1948-1949 жылдардағы Хуайхай шайқасынан кейін Ду тұтқынға алынып, содан кейін Пекиннің Гонгделин қайта тәрбиелеу түрмесінде 1959 жылға дейін соғыс қылмыскері ретінде ұсталды. 1959 жылы төраға Мао оны Ван Яову, Сонг Силиан және басқа да бірнеше бұрынғы Қытай Республикасы армиясының генералдарымен бірге кешіріп, босатты. Бостандыққа шыққаннан кейін ол Қытай Халық Саяси Кеңес Конференциясына тағайындалды. 1981 жылдың мамыр айында Пекинде қайтыс болды.
After the 1948 49 Battle of Huaihai, Du was taken prisoner and later held in Beijing's Gongdelin Re education prison until 1959 as a war criminal. In 1959, Chairman Mao pardoned and released him along with Wang Yaowu, Song Xilian and several other former ROC Army generals. After his release, he was appointed to the Chinese People’s Political Consultative Conference. He died in May 1981 in Beijing.