Кіріспе

1195 жылғы шайқас

Шамкор шайқасы 1195 жылғы 1 маусымда Аррандағы Шамкор қаласының жанында болды. Бұл шайқаста грузин әскері, Дәуіт Сослан басшылығымен, Нусрат әл-Дин Әбу Бакрдың Елдигузид әскеріне қарсы маңызды жеңіс оді. Шайқас "Әзірбайжан атабегі" деп те белгілі Елдигузидтер мен Грузия патшалығы арасындағы бірнеше қақтығыстың бөлігі ретінде өтті. 1130 жылдарда Елдигузид билігінің нығаюы грузин патшаларының әскери экспансиялық саясатының жаңаруымен бірге жүрді, олардың территориялары мұсылман Ширванымен және Арранмен шектесетін болды.

Өмірбаян

Бұл шайқасқа дейін Елдигузид иеліктерінде династиялық соғыс (1191–1195) болған. Билік күресінде жеңіске жеткен Әбу Бәкір "Жахан пахлаван" (1195–1210) өзінің ағасы Қутлуқ Инанджды өлтірді және кіші інісі Әмір Михранды оның жекжаттысы, Ширваншах Ахситан I (1160–1196) сарайына қашуға мәжбүр етті. Ширваншах Әмір Михранмен бірге Грузия Корольдігінің астанасы Тбилисиге барып, Ширванның ресми қорғаушысы Грузия патшайымы Тамардан көмек сұрады. Грузин сарайында зор құрметпен қарсы алынып, оларға қажетті көмек көрсетілді, содан кейін консорт Давид Сослан бастаған грузин армиясы Ширванға жорық жасады.

Шайқас

Әбу Бәкір өз клиенттері – мұсылман әмірлерімен күші біріктіріп, 1195 жылдың 1 маусымында нығайтылған Шамкор қаласы түбінде жауға шабуыл жасады. Дәуіт Сослан қала қақпаларын бұзу үшін салыстырмалы түрде аз күш жіберді, ал өзі Грузияның басты әскерлерін жаудың тылына терең шабуылға бастады. Бірақ, нашар жолдар мен қиын ландшафт грузиндерге кедергі келтірді, ал Атабегтер біраз уақыт бойы қаланы қорғады. Дегенмен, Дәуіт Сосланның бұл әрекеті шешуші болды және Әбу Бәкірдің әскері ауыр жеңіліске ұшырады. Шамкор ақыры грузиндердің бақылауына көшті, олар жау әскерін Гянджа қаласына дейін қуды, ол да өз кезегінде жеңімпаздардың қолына түсті.

Салдары

Грузин әскері көптеген тұтқындарды және мол олжаны, оның ішінде халифаның туын алды, оны патшайым Тамар Хахули монастырына сыйлады. Шамкор бекінісін басып алғаннан кейін Давид Сослан Гәнжә қаласына бет бұрды. Қалаға жақындағанда, ақсүйектер, саудагерлер, қади (мұсылман судьясы) және ғалымдар оны қарсы алды. Олар қақпаны ашып, алтынмен тілген кілемдерді сұлтан сарайының есігіне дейін төседі. Давид сарайға кіріп, сұлтанның тағына отырып, кеңес шақырды және "сол уақыт пен күнге лайық" той ұйымдастырды. Шамкор және оның төңірегі Ширваншах Әмір Миһранға вассалдық құқығымен берілді. Әбу Бәкір өзінің астанасына қайтып оралды, содан кейін ағасы Әмір Михранды улады.