Жоғалған әйелдер алқабы

Кіріспе

1953 жылы Рон Ормондтың түсірген фильмі

"Жоғалған әйелдер" – 1953 жылы түсірілген америкалық, қара-ақ түсті, төмен бюджетті ғылыми-фантастикалық фильм. Режиссерлері – Герберт Тевос және Рон Ормонд, сценарий авторы – Тевос пен Орвилл Х. Хэмптон. Хэмптон экранда тек диалог жетекшісі ретінде көрсетілген.

Сюжет

Грант Филлипс пен Дорин Калберсон "Мюерто шөлінде" адасып қалады. Олар сусызданудан және күннің әсерінен өлтіріліп бара жатқан кезде, оларды америкалық мұнай геодезігі Фрэнк пен оның мексикалық серігі Пепе тауып алады. Екі құрбан Мексикадағы "Amer Exico Field Hospital" ауруханасында сауығып жатыр. Грант өзінің оқиғасын "Доктор" Таккерге, бригадир Дэн Малкахи мен Пепеге айтып бере бастайды. Фильм бір жыл бұрын Зарпа-Месада өткен оқиғаға қайта оралады. Танымал ғалым Лиланд Мастерсон д-р Араньяның шақыруын қабыл алып келеді. Аранья "керемет" ғылыми еңбектер жазған, Мастерсон онымен кездесуді асыға күтуде. Араньяның теориясы Мастерсонды қызықтырады, бірақ Аранья оның жұмысы теориялық емес екенін айтады. Ол адам өлшеміндегі тарантул жәндіктерін және жәндіктердің қабілеттері мен инстинкттері бар әйелдерді табысты тәжірибемен жасады. Оның жаратылысы Тарантелланың қайта қалпына келтіру қабілеті бар. Ол оның өмір сүру ұзақтығын бірнеше ғасыр деп күтеді. Оның эксперименттері еркектерде аз сәттілікке жетті, олар деформацияланған ергежейтіпке айналды. Ол өзінің туған Германияда кино карьерасын жасағанын және Марлен Дитрих пен Эрих фон Строхаймның фильмдерін түсіргенін мәлімдеді. Тевос сонымен қатар Дитрихтің "Көк періште" (1930) фильмін режиссерлік еткенін мәлімдеді, бірақ шын мәнінде оны Йозеф фон Штернберг түсірген. "Жоғалған әйелдердің тақтасы" Тевос / Шоленбахтың жалғыз белгілі фильмдегі жұмысы болды. Продюсерлер Тевос фильмінің дистрибьюторын табуда қиындықтарға тап болғаннан кейін, ол 1952 жылдың көктемінде Howco Productions Inc. компаниясына сатылды, ал Рон Ормонд қосымша материалды режиссерлікке тағайындалды. Тандра Куинн Ормонд жасаған жаңа сахналардың арасында Джеки Куган мен Куинн кейіпкерлерінің өлтірілу көріністері болғанын еске алды. Кэтрин Виктор Ормондтың оны шөлде түсіру үшін жалдағанын айтады. Фильм түсіру орындарына Red Rock Canyon мемлекеттік паркі кірді. Фильмнің музыкасын Хойт Кертин жазған. Ол фламенко гитарасы мен фортепианоны ашық джаз стилінде біріктірген. Бұл музыка кейіннен Эд Вудтың "Jail Bait" (1954) фильмінде қайта қолданылды. Лайл Талбот, "Өрмек әйел" актрисалары Долорес Фуллер мен Мона Маккиннон сияқты Вудтың бірнеше фильмдерінде, соның ішінде "Ғарыштан келген 9-жоспар" (1959) фильмінде ойнады. Фильмдегі ергежейтіптердің бірі - Анджело Росситто, 1920 жылдары кинодағы мансабы басталған, "Қарлы жол" қорқынышты фильмдерінің ардагері. Тарантелла фильмнің басты кейіпкері болғанымен, ол сөйлемейтін рөл болды. Актриса Куинн "Неандертальдық адам" (1953) фильмінде соқыр және саңырау рөлін ойнады. Онжылдықтар өткен соң Куинн өзінің ешқашан кинода "жақсы сөйлейтін рөлге" ие болмайтынын еске алды. "Жоғалған әйелдердің Месасында" қолданылған өрмек тірегінің қозғалысы шектеулі болды, оның жалғыз әрекеті секіру болды. Фильм туралы сыншы Гленн Эриксон: "Бұл фильмді көру есірткіге тәуелді болумен бірдей. Сюжет, актерлік ойын және қарапайым логика біріне-бірі сәйкес келмейді. Режиссура Эд Вуд стилінде нашар: камера ешқашан дұрыс орналаспайды, әрбір монтаж және кесілім қиын", - деп жазды ол. AllMovie үшін фильмді шолып шыққан Ричард Гиллиам "[оқиға] сызықты емес, керісінше, ұсақ-түйектерден тұрады, кейіпкерлер ағаштан жасалған, ал жалпы фильм - жайсыз, суық бұзылыс" деп жазды. Сынықшы Найджел Хонибоун фильмді "үмітсіз шатастырған және адастырған" деп сипаттады, "саундтрек сізді есіңізден шығарады, өйткені бір рефрен қайта-қайта қайталанады" және фильм "соншалықты нашар, сіз өзіңізден сұрауыңыз керек, ол шынымен де жаман ба?" Фильмді RiffTrax та пародиралады.

Grant Phillips and Doreen Culbertson get lost in the "Muerto Desert." They are nearly dead from dehydration and sunburn when discovered by Frank, an American oil surveyor, and his Mexican companion, Pepe. The two victims recover in the "Amer Exico Field Hospital" somewhere in Mexico. Grant starts narrating his story to "Doc" Tucker, foreman Dan Mulcahey, and Pepe. The film flashes back a year earlier in Zarpa Mesa. Famous scientist Leland Masterson arrives, having accepted an invitation from a fellow scientist, Dr. Aranya. Aranya has reportedly penned "brilliant" scientific treatises, and Masterson looks forward to meeting him. Aranya's theories intrigue Masterson, but Aranya states his work is not theoretical. He has already completed successful experiments creating both human sized tarantula spiders and human women with the abilities and instincts of spiders. His creation, Tarantella, has regenerative abilities sufficient to regrow severed limbs. He expects her to have a lifespan of several centuries. His experiments have had less success in male humans, who become afflicted with disfiguring dwarfism. reportedly claimed to have had a film career in his native Germany and to have directed films starring Marlene Dietrich and Erich von Stroheim. Tevos also claimed to have directed the Dietrich film The Blue Angel (1930), which was actually directed by Josef von Sternberg. Mesa of Lost Women was Tevos/Schoellenbach's only known film credit. When the producers had difficulty securing a distributor for the Tevos footage, it was sold to Howco Productions Inc. in the spring of 1952, with Ron Ormond assigned to direct additional material. Tandra Quinn recalled that among the new sequences created by Ormond were the scenes of the Jackie Coogan and Quinn characters being killed. Katherine Victor said that she was hired by Ormond in order to create her desert sequences. Filming locations included the Red Rock Canyon State Park. The film's musical score was composed by Hoyt Curtin. It makes use of flamenco guitar and piano, combined in an apparent free jazz style. This music was later reused in the Ed Wood film Jail Bait (1954). The narrator Lyle Talbot also appeared in several films by Wood, including Plan 9 from Outer Space (1959), as did the "spider woman" actresses Dolores Fuller and Mona McKinnon. One of the dwarfs in the film was Angelo Rossitto, a veteran of Poverty Row horror films whose film career had started in the 1920s. Although Tarantella is a key character of the film, it was a silent part. Actress Quinn also had a silent part in The Neanderthal Man (1953), playing a deaf mute. Decades later, Quinn recalled that she never received "a decent speaking part" in a film. The spider prop used in Mesa of Lost Women was limited in movement, a single jump being its only action feat. Film critic Glenn Erickson wrote that "watching [the film] is like being on drugs. The storyline, the performances and simple narrative logic just don't add up. The direction is incompetent in a decidedly Ed Wood style: The camera is never in a good position and every insert and cutaway is awkward," adding that the "ridiculously complicated plot hides the fact that nothing really happens," and that the "film [has] lapses in judgment that boggle the mind." In his review of the film for AllMovie, Richard Gilliam wrote that "[t]he story is more incoherent than non linear, the characters are woodenly constructed, and the overall film is a dull, tepid mess." Critic Nigel Honeybone described the film as "hopelessly muddled and misguided," claimed "the soundtrack will drive you insane as the same refrain is repeated again and again and again," and speculated that the film is "so bad you have to ask yourself, is it actually evil?" The film was also spoofed by RiffTrax.