Джордж Джеймс Генри Лис Мильн: Англиялық сәулет тарихшысының өмірі мен қызметі
James Lees-Milne
Джордж Джеймс Генри Лис Мильн (1908-1997) – ағылшын архитектор тарихшысы, National Trust қызметкері, ел үйлері сарапшысы. Оның күнделіктері әлі де қолжетімді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын сәулет тарихшысы (1908–1997)
English architectural historian (1908–1997)
(Джордж) Джеймс Генри Лис Милн (6 тамыз 1908 – 28 желтоқсан 1997) – 1936 жылдан 1973 жылға дейін Ұлттық Траст ұйымында жұмыс істеген ағылшын жазушысы және ауылдық үйлер саласындағы сарапшы. Ол сәулет тарихшысы, романист және өмірбаян жазушы болды. Оның кең көлемді күнделіктері бүгінгі күнге дейін жарылып келеді.
(George) James Henry Lees Milne (6 August 1908 – 28 December 1997) was an English writer and expert on country houses, who worked for the National Trust from 1936 to 1973. He was an architectural historian, novelist and biographer. His extensive diaries remain in print.
Ерте өмір
Лис Милн 1908 жылғы 6 тамызда Уорстерширдегі Уикхэмфорд Манор қаласында Джордж Джеймс Генри Лис Милн ретінде дүниеге келді. Оның өмірбаясын жазған Майкл Блохтың айтуынша, "Тағы бір өзім" кітабында Лис Милн "ескі округтік отбасынан шыққандығы және Уикхэмфорд олардың туған жері екендігі туралы ой қалдырған. Бұл толыққанды дұрыс емес еді. Оның әкесі Уикхэмфордты сатып алып, Джим дүниеге келгенге екі жыл бұрын Ланкаширден Уорстерширге көшкен". Ол үш баланың екіншісі және сәтті мақта өндіруші және фермер Джордж Кромптон Лис Милннің (1880–1949) және оның әйелі Хелен Кристинаның (1884–1962), Глостерширдегі Генри Бейлидің қызы болған. Лис Милннің анасының әкесі – сэр Джозеф Бейли, 1-ші баронет. Оның інісі, Джозеф Бейли, екінші баронет, кейін Гланск бароны атанды. Джордж Лис Милн, бір кезде Чешир атты әскерінде лейтенант болған, отбасылық бизнестің – A. және A. Crompton & Co. Ltd-тің төрағасы болды, ол негізінен Ланкаширдегі мақта фабрикасынан байлық жинады. Лис Милннің ата-анасы "ерекше қайшылықтағы жұп" болды: оның әкесі "ұялшақ, бірақ тұрақты" және "дәстүрлі көзқарастағы", "құмар ойындары мен махаббатқа құмар", "қатаң уақытылы және үнемі жоспарлар құратын" болса, анасы "тежеусіз, психикалық тұрақсыздықтың белгісімен, ол Бейли отбасында таралған және Лис Милн өзінде де болуы мүмкін деп қорқып жүрген". Ол "әдеттен тыс", "қайратты және импульсті" болды, ал "ол әзілге бейім болса, күйеуінде ондай сезім болмады". Оның ата-анасы "күлкілі екі есімді" кейіпкерлер ретінде "Тағы бір өмірде" бейнеленген. Лис Милннің қарындасы Одри 1905 жылы туды және Мэтью Артурға, 3-ші барон Гленартурға үйленді. Оның інісі Ричард 1910 жылы дүниеге келді. Лис Милн отбасы Лис отбасының кіші тармағына жатты, олар кейіннен Ланкаширдегі Тёрленд қасiрiн иеленді, бұрын Олдхэмге жақын Кларксфилд деген шағын елді мекендегі жерді жалдап, кейін Джеймс I тұсында Дунхэм Массидегі Бут отбасынан сатып алды. Келесі буын "мақта иіруші және өндіруші шеберлері" ретінде сәттілікке жетті. Олардың мүшелері "қатаң мінезді" болды (Лис Милн олардың ұраны "Спорт және ішімдік" болуы керек деп ұсынды). Жерінде көмірдің табылуы олардың байлығын арттырды, бірақ ол "оларды өркениетке жеткізбеді" – Лис Милннің арғы атасы Джозеф Лис (1819–1890) "өздерінің құштарлықтарына байланысты Нимрод, Рамрод және Балық аулау таяғы деп аталған үш сауатсыз бауырдың бірі" болды. Жүсіп – "Балық аулау таяғы" болды. Джеймс Артур Лис, "Рамродтың" ұлы, Миддлтондағы Алкрингтон Холлдың иесі, "Норвегиядағы үш" (олардың екеуі) кітабының авторы болды. Олар Кромптон Холлдың Кромптон және Парк Хаустың Милнс отбасыларымен некелік байланыста болды. Мильн есімі 1890 жылы Лис Милннің атасы Джеймс (отбасынан алғаш рет Итонға оқуға түскен) анасының туысының мүлкін мұраға алу шарттарын орындау үшін патшалық лицензиямен қосылды. Олдхэмдегі Консервативтік партияның тірегі, Уинстон Черчилльдің кандидатурасын қолдаған бұл Джеймс Лис Милн баронеттік атақтан бас тартты (ол оның немересі Джеймске тиесілі болар еді), себебі ол көпшілік алдында сөйлеуге тура келуі мүмкін деп ойлады. Алған мүліктерінің ішінде Ланкаширдегі Кромптон Холл болды, ол Уикхэмфорд Манорымен бірге Джордж Кромптон Лис Милнге тиесілі болды. (Ол соңында екеуін де сатты, бірақ біріншісі отбасында қалды). Лис Милн Гертфордширдегі Локерс Парк мектебінде, Итон және Оксфордтағы Магдален колледжінде оқыды, ол 1931 жылы тарих мамандығы бойынша үшінші сынып дипломмен бітірді.
Lees Milne was born on 6 August 1908 at Wickhamford Manor, Worcestershire as George James Henry Lees Milne. His biographer Michael Bloch observed that in Another Self, Lees Milne "conveys the impression that he hailed from an old county family and that Wickhamford was their native seat. This was not quite the case His father had bought Wickhamford, and moved from Lancashire to Worcestershire, only two years before Jim's birth." He was the second of three children and the elder son of a prosperous cotton manufacturer and farmer, George Crompton Lees Milne (1880–1949), and his wife, Helen Christina (1884–1962), a daughter of Henry Bailey, JP and Deputy Lieutenant of Coates, Gloucestershire. Lees Milne's maternal grandfather was Sir Joseph Bailey, 1st Baronet. His uncle, Joseph Bailey, second baronet, was later created Baron Glanusk. George Lees Milne, once a lieutenant in the Cheshire Yeomanry, chaired the family business, A. and A. Crompton & Co. Ltd, deriving a fortune mainly from a Lancashire cotton mill. Lees Milne's parents were a "curiously contrasting couple" – his father "shy but steady" and "conventional in outlook" with a "predilection for gambling and philandering", "obsessively punctual and constantly making plans". His mother was "uninhibited with a streak of mental instability which ran in the Bailey family and which [Lees Milne] always feared might lurk in himself." She was "unconventional", "whimsical and impulsive", and where "she had a sense of humour, he [her husband] had none." An exaggerated portrait of his parents as "a pair of ludicrous eccentrics" appears in Another Life. Lees Milne's sister, Audrey, born in 1905, married Matthew Arthur, 3rd Baron Glenarthur. His brother Richard was born in 1910. The Lees Milne family belonged to a junior branch of the Lees family that later came to own Thurland Castle, Lancashire, having been tenant farmers on an estate called Clarksfield near Oldham, which they later purchased from the Booth family of Dunham Massey in the reign of James I. Succeeding generations became successful as "master cotton spinners and manufacturers". Its members were "a rough lot" (Lees Milne suggested their motto should have been "Sport and Booze"). Though the discovery of coal on their land increased their wealth, it "did not civilise them" – Lees Milne's great grandfather, Joseph Lees (1819 1890), was "one of three barely literate brothers known, after their respective obsessions, as Nimrod, Ramrod and Fishing Rod". Joseph was "Fishing Rod". James Arthur Lees, the son of "Ramrod", owner of Alkrington Hall, Middleton, was the author of Three in Norway (by two of them). They had ties of marriage to two families he claimed to be "slightly grander": the Cromptons of Crompton Hall and the Milnes of Park House. The name Milne was added by royal licence in 1890 by Lees Milne's grandfather James (the first of the family to attend Eton) to comply with terms for inheriting the estate of a maternal relative. A pillar of the Conservative Party in Oldham, supporting Winston Churchill's candidacy, this James Lees Milne was said to have refused a baronetcy (which would have come to his grandson James) on the grounds that he might have to make public speeches. The estate acquired included Crompton Hall, Lancashire, which alongside Wickhamford Manor was owned by George Crompton Lees Milne. (He eventually sold both, but the former stayed in the family). Lees Milne attended Lockers Park School in Hertfordshire, Eton, and Magdalen College, Oxford, from which he graduated with a third class degree in history in 1931.
Мансап
1931 жылдан 1935 жылға дейін Лис Милн 1-ші барон Ллойдтың жеке хатшысы болды. 1936 жылы ол Ұлттық сенім қорының (National Trust) қаңтар үйлер комитетінің хатшысы болды. Николас Бирнс Лис Милннің өзі, өмірі және өнер мен сәулетке деген сүйісқақтығы туралы соншалықты ашық айтқанын, оның авторлық қарым-қатынасы оқырманмен ерекше, оңай немесе кездейсоқ бөліспейтін, мақтан тұтпайтын қарым-қатынасқа айналғанын атап көрсетеді. Оның басқа еңбектері бірнеше өмірбаянды қамтиды, мысалы, Гарольд Николсон, Девонширдің бакалавр герцогы және Лорд Эшер, сондай-ақ автобиографиялық роман. 1993 жылы Лис Милн жаңа жылдық құрмет көрсетулер тізіміндегі CBE-ден бас тартты, өйткені ол рыцарь атағына лайық деп ойлаған.
From 1931 to 1935, Lees Milne was private secretary to the 1st Baron Lloyd. In 1936 he became secretary of the Country Houses Committee of the National Trust, Nicholas Birns notes that Lees Milne spoke "so candidly about himself, his life, and his love of art and architecture that his authorial relationship with the reader becomes a privileged one, not to be readily or casually communicated, not to be flaunted or brandished." His other works included several biographies, for instance of Harold Nicolson, The Bachelor Duke of Devonshire, and Lord Esher, and an autobiographical novel. In 1993 Lees Milne declined a CBE in the New Year's Honours list, having felt that a knighthood was his due.
Жеке өмір
1936 жылы желтоқсанда король Эдуард VIII тақтан бас тартқан кезде Лис Милн Диана, леди Мослиге (Диана Митфорд) барып еді. Оның мақсаты – олармен бірге күйеуі сер Освальд Мосли жалға алған 17 ғасырлық үйді қарап шығу еді. Кейін ол Дианамен (оның күйеуі Лондонда болған) бірге корольдың бас тарту туралы сөзін тыңдағанда, көздерінен жас мөлдірегенін жазды. Ол бір кезде оның ағасы Том Митфордқа ғашық болған, олар бірге Итон колледжінде оқыған, ал Том 1945 жылы Бірмадағы шайқаста қаза болғанда қатты қайғырған. Лис Милн өз заманының көптеген белгілі зиялы және қоғамдық қайраткерлерімен жақын қарым-қатынаста болды, соның ішінде Нэнси Митфорд, Диана Митфорд, Гарольд Николсон (бұрынғы жақыны, оның екі томдық өмірбаян жазған), Клементина Хадсон (Бэнбери аристократы) және Сирил Коннолли. 1951 жылы Лис Милн көрнекті бағбандар мен ландшафт дизайнерлерінің бірі Альвильде, виконтесса Чаплинге үйленді. Альвильда Лис Милн 1994 жылы қайтыс болды. Джеймс Лис Милн 1997 жылғы 28 желтоқсанда Тетберидегі ауруханада дүние салды. 1974 жылдан бастап ол және Альвильде Глостерширдегі Бадминтон иелігіндегі Эссекс үйінде тұрды, бірақ көп күндерін Уильям Томас Бекфордтың Лансдаун Крессенттегі кітапханасында өткізді. Бадминтон тұрғанда ол үй иесі, Бофорттың 10-шы герцогымен қарым-қатынасын уланды, оның түлкі аулауға құштарлығы мен өкіметтік мінезі оны қынжырды. Бірақ Альвильда Лис Милн қайтыс болғаннан кейін Бофорттар оған Эссекс үйінде тегін тұруға ұсыныс жасады. Лис Милн олардың мейірімділігіне риза болды, бірақ тәуелсіздігін жоғары бағалады, жалға төлеуге жеткілікті қаражаты болды және оның достары, Девоншир герцогы мен герцогинясы Чатсвортта тұрақты қонақ ретінде өмір сүруге ұсынған ұсынысты да қабылдамады. Батты сақтау қорының мүшесі ретінде ол 1977 жылы құрылған Бекфорд мұнарасы қорының негізін қалаушы мүшесі болды, оның мақсаты ғимаратты және оның жиын-тоғысын қоғамдық игілік үшін сақтау еді.
Lees Milne was visiting Diana, Lady Mosley (Diana Mitford) in December 1936 when King Edward VIII abdicated. His purpose was to examine the 17th century house that she and her husband Sir Oswald Mosley were renting. He wrote later how he and Diana (her husband was in London) had listened to the King's broadcast abdication speech with tears running down their faces. He had been a lover of her brother Tom Mitford when they were at Eton College together and was devastated when Tom was killed in action in Burma in 1945. Lees Milne was friendly with many prominent intellectual and social figures of his day, including Nancy Mitford, Diana Mitford, Harold Nicolson (a former lover, of whom he wrote a two volume biography), Clementine Hudson (a Banbury aristocrat), and Cyril Connolly. In 1951, Lees Milne married Alvilde, Viscountess Chaplin, née Bridges, a prominent gardening and landscape expert. Alvilde Lees Milne died in 1994. James Lees Milne died in a hospital at Tetbury on 28 December 1997. and a brief spell in Bath, from 1974 he and Alvilde lived at Essex House on the Badminton estate, Gloucestershire, although he worked most days in William Thomas Beckford's library at Lansdown Crescent, Bath. While living at Badminton he began a feud with his landlord, the 10th Duke of Beaufort, whose foxhunting and autocratic manner appalled him. After Alvilde Lees Milne's death, however, the Beauforts offered to let him to live at Essex House rent free. Lees Milne was touched, but valued his independence, had the income to pay rent and did not accept the offer, nor that of his friends, the Duke and Duchess of Devonshire, to live as a permanent guest at Chatsworth. As a Trustee of the Bath Preservation Trust, he became a Founding Trustee of its Beckford's Tower Trust, founded in 1977 to maintain the building and its collection for public benefit.
Танымал мәдениетте
Лис Милннің күнделіктерінен шабыттанған үш пьесадан тұратын «Sometimes into the Arms of God», «The Unending Battle» және «What England Owes» атты серия 2013 жылдың шілде айында BBC арнасында көрсетілді.
A series of three plays inspired by Lees Milne's diaries – Sometimes into the Arms of God, The Unending Battle and What England Owes – was broadcast by the BBC in July 2013.