Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польшалық қайырымдылық шаруасы граф Владислав Замойский (1853–1924) – Францияда туған поляк ақсұлуы (шляхчич), дипломат және Корник, Глухов, Януш, Бабин және Баргов иеліктерінің мұрагері (Познань Ұлы Герцогтығындағы иеліктер). Польшаның Татра тауларындағы және Закопанедегі жерлерді сатып алған ол ертедегі эколог және қайырымдылық шаруасы болды. Ол Жозеф Ретингердің ұстазы болды, ол екі дүниежүзілік соғыс және одан кейін, оның әкесі қайтыс болғаннан кейін халықаралық саяси белсендіге айналды.
Polish philanthropist
Count Władysław Zamoyski (1853–1924) was a French born Polish nobleman (szlachcic), diplomat and heir of Kórnik, Głuchów, Janusz, Babin and Bargów (estates in the Grand Duchy of Poznań). Having acquired estates on the Polish side of the Tatra Mountains and in Zakopane, he was an early ecologist and philanthropist. He was mentor to Józef Retinger, who was to become an international political activist during the two world wars and beyond, following the death of the latter's father.
Ерте өмір
Ол Парижде Крым соғысының ардагері генерал Владислав Замойский мен Жадвига Дзялинскаяның үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Оның екі қарындасы болды: Мария (1857–1858), ол Англияда қайтыс болды, және тағы бір Мария Замойска (1860–1937). 1871 жылы ол Шарльмен аталған лицейде бакалавриат емтиханын тапсырды, ал 1874 жылдан 1878 жылға дейін Эколь политехникаға түсуге төрт рет әрекеттенді. Оның сәттілікке жеткені нақты емес, себебі бұл мәселе бойынша дереккөздерде қарама-қайшылық бар. Ол француз армиясында қызмет етіп, екінші лейтенант шеніне дейін көтерілді. Француз үкіметінің өкілі ретінде Австралия мен Океанияға сапар шегіп, көрмелерге қатысып, құнды этнографиялық заттар әкеліп қайтты.
He was born in Paris the elder son of general Władysław Zamoyski, Crimean War veteran, and Jadwiga née Działyńska. He had two sisters, Maria (1857–1858) who died in England and a further Maria Zamoyska (1860–1937). In 1871 he took the baccalauréat at the Lycée Charlemagne and between 1874 and 1878 made four attempts to gain entry to the École polytechnique. It is not certain that he succeeded as sources vary on the subject. He served in the French Army and rose to the rank of second lieutenant. As a representative of the French government, he travelled to Australia and Oceania to take part in exhibitions and brought back valuable ethnographical items.
Польшадағы қызмет
Замойский 1881 жылы ағасы Ян Канти Дзялыньскийден Корник (сарай, кітапхана және дендрариймен) және басқа да мүліктерді мұраға алғанда Польшаға көшті. 1885 жылы француз азаматы ретінде ол пруссиялықтар тарапынан Корниктен қуылды және осыған байланысты Галициядағы Закопанеге көшті. Онда ол Познань (ипотекалық) банкінің қызметін дамытуға көмектесті. 1889 жылы Татра ормандарын сақтап қалу мақсатында, ол Закопане иелігін аукционда сатып алды, ағаш және кен өнеркәсібімен айналысатын Йозеф Голдфингердің ұсынысын бір центке басып өтті. Анджей Храмецпен бірлесіп, ол Чабовкадан Закопанеге теміржол салуға және тау курортымен макадамды жол байланысын орнатуға қол жеткізді. Ол Грацтағы Халықаралық трибуналда Моски Око, Татран көлі және оған жапсарлас аумаққа қатысты Венгриямен болған шекаралық дауды жеңіп алды.
Zamoyski moved to Poland when he inherited Kórnik (with the castle, library and arboretum) in Greater Poland, and other properties from his uncle, Jan Kanty Działyński in 1881. In 1885, as a French citizen, he was expelled from Kórnik by the Prussians and consequently moved to Zakopane in Galicia. There, he promoted the activity of the Poznań (mortgage) Bank. In 1889, concerned to save the Tatra forests, he bought at auction the Zakopane estates, beating by one cent, the bid of the timber and mining industrialist, Józef Goldfinger. With Andrzej Chramiec he succeeded in bringing the railway from Chabówka to Zakopane and building a Macadamised road link to the mountain resort. He succeeded in winning a boundary dispute with Hungary at the International Tribunal in Graz over the ownership of Morskie Oko, the Tatran lake and the adjacent territory.
Францияда
Содан кейін ол Францияға қайтып оралды, онда аман қалған қарындасы Мариямен бірге поляк эмигранттары үшін бірнеше қайырымдылық және білім беру мекемелерін құрды, оның ішінде Opieka Polska ерекше аталады. Ол Czci i Chleba қайырымдылық қорының төрағасы және Польша әдебиеті мен өнері қоғамын құрушылардың бірі болды.
He next travelled back to France where with his surviving sister, Maria, he founded several charitable and educational institutions for the Polish émigré population, notably, Opieka Polska. He was chairman of the Czci i Chleba charity and was a co founder of the Polish Literary and Arts Society.
Кейінгі жылдар
Ол 1920 жылы Польшаға қайтып келді. Ол да, оның қарындасы да ешқашан үйленбеді. Өсиеті бойынша барлық мүлігін поляк халқына қалдырды және Корникте Польша дендрология институтын құрды.
He returned to Poland in 1920. Neither he nor his sister ever married. He left all his properties to the Polish nation in his will, and initiated the Polish Institute of Dendrology in Kórnik.