Жаңа Зеландияның Poor Knights аймағының теңіз қорығы
Poor Knights Islands Marine Reserve
Жаңа Зеландиядағы Poor Knights аралдарының теңіз қорығы – әлемдегі үздік дайвинг орындарының бірі. Су асты әлемін зерттеңіз! Тутакака қаласынан саяхаттар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландияның жағалауындағы қорғалған аймақ
Protected area off the coast of New Zealand
Poor Knights Islands Marine Reserve – Жаңа Зеландияның Солтүстік аралының жағалауындағы қорғалған аймақ. 1981 жылы құрылған қорық белгілі бір аумақты қамтиды және Табиғатты қорғау департаменті басқарады. Ол Кедей рыцарлар аралдарын және жақын орналасқан Sugarloaf Rock және High Peak Rocks тас тіректерін қоршап тұрады. Бұл әлемдегі су астына сүңгуге ең танымал он орынның бірі, ал Тутукака қаласынан су астына сүңгу саяхаттары үнемі ұйымдастырылады. Сонымен қатар, бұл қорық Жаңа Зеландияның ең белгілі теңіз сардары және теңіз қорықтарын қолдаушысы Уэйд Доактың зерттеулері мен құжаттамаларының негізгі аймақтарының бірі болып табылады.
The Poor Knights Islands Marine Reserve is a protected area off the coast of the North Island of New Zealand. The reserve, established in 1981 and covering an area of , is administered by the Department of Conservation. It surrounds the Poor Knights Islands and adjacent rock stacks Sugarloaf Rock and High Peak Rocks. It is one of the world's ten most popular sites for scuba diving. with dive trips regularly leaving from the town of Tutukaka. The reserve has also been one of the primary areas studied and documented by Wade Doak, one of New Zealand's most prominent marine experts and advocates for marine reserves.
Резервтегі балық аулау тарихы
1981 жылы қорық құрылғанда коммерциялық балық аулауға тыйым салынды, бірақ хобби ретінде балық аулауға рұқсат берілді. Толық балық аулауға тыйым салу 17 жыл өткен соң, 1998 жылы күшіне енді. Қазіргі таңда теңіз жануарларына зиян келтіруге, сондай-ақ теңіз қорығындағы тастар мен қабықшаларды алып кетуге тыйым салынған. Бір теңіз шақырымы (1852 м) шегінде коммерциялық балық аулауға жол жоқ, ал бір мен үш теңіз шақырымы аралығында ұзын желілі балық аулау ғана рұқсат етіледі. Аралдар теңіз фаунасының көп түрлілігіне байланысты дайвингке танымал орын, сонымен қатар табиғи аркалар мен үңгірлерді қамтитын ерекше жер бедерімен де әйгілі.
When the reserve was founded in 1981, commercial fishing was banned, but recreational fishing was still allowed. A full ban on fishing was finally implemented seventeen years later in 1998. Currently, it is prohibited to disturb marine life or remove rocks or shells in the marine reserve. No commercial fishing is permitted within one nautical mile (1,852 m) and long lining is the only commercial fishing permitted between one and three nautical miles. The islands are a popular diving location due to the variety of marine fauna found there, and are popular also for their intriguing landforms, which include natural arches and caves.
Балық аулау ережелерін өзгертудің әсері
Бір зерттеуде Пур-Найтс аралдары төңірегінде балық аулауға тыйым салынған қорық құрылғанда, пагрус (Pagrus auratus) балығының реакциясы зерттелді. Пур-Найтс және екі салыстыру орны – Брет мүйісі мен Мокохинау аралдары, төрт жыл бойы, жылда екі рет, балықты жеммен тартып түсіретін су асты видеосы (BUV) арқылы зерттелді. 1998 жылдың қазан айында Пур-Найтс толыққанды теңіз қорығы мәртебесіне ие болғаннан кейін, балық ауланатын бақылау аймақтарымен салыстырғанда, пагрус балығының саны мен биомассасы айтарлықтай артты. Бұл әсіресе ірі пагрус (>270 мм) үшін көрінеді, олардың саны соңғы зерттеуде алғашқы қорық зерттеуімен салыстырғанда 7,4 есе жоғары деңгейге дейін жылдам өсті, ал пагрус балығының жалпы биомассасы 818%-ға ұлғайды. Осы кезеңде салыстыру орнында пагрус балығының саны, биомассасы немесе мөлшері айтарлықтай өспеді. Пагрус балығының тығыздығының күрт өсуі қорықтың ішіндегі өсімнен емес, ересек балықтардың қорыққа қоныс аударуынан туындады. Осы нәтижелер қорықтың алғашқы жылдарында қолданылған жартылай балық аулау ережелерінің мақсатты түрлерді қорғау үшін тиімсіз екенін көрсетеді.
A study examined the response of snapper (Pagrus auratus) to the establishment of a no take reserve around the Poor Knights Islands. The Poor Knights and two reference locations, Cape Brett and the Mokohinau Islands, were sampled biannually for four years using baited underwater video (BUV). Following full marine reserve status at the Poor Knights in October 1998, snapper showed significant increases in abundance and biomass relative to fished control locations. This was particularly apparent for large snapper (>270 mm), whose numbers increased rapidly to levels 7.4 times higher in the final survey compared to the initial pre reserve survey, and total snapper biomass increased by 818%. There was no significant increase in the abundance, biomass or size of snapper at the reference locations over this time. While the incredible increase in snapper density resulted from the immigration of adult fish into the reserve, rather than from within reserve recruitment, these results suggests that partial fishing regulations, as implemented in the early years of the reserve, are ineffective for protecting targeted species.