Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Риппон Дюк (31 мамыр 1817 – 16 тамыз 1909) – ағылшын сәулетшісі және жер өлшеуші. Ол Дербиширдегі Бекстон қаласындағы әйгілі Виктория дәуірінің бірнеше ғимараттарын жобалаған.
Robert Rippon Duke (31 May 1817 16 August 1909) was an English architect and surveyor who designed various prominent Victorian buildings in Buxton, Derbyshire.
Өмір
Герцог 1817 жылы Халл қаласында кит аулаушының ұлы болып дүниеге келді. Ол Бакстонға көшіп, 1831 жылы Бакстон иелігінде шебер-жолдас болып жұмыс істеді. 1849 жылдан 1852 жылға дейін ол Спринг-Гарденстегі Корольдік қонақ үйдің (Винстер-плейс) құрылысын қадағалады. Содан кейін ол серіктесі Сэмюэл Тернермен бірге Тернер және Дьюк құрылыс компаниясын құрды. Ол өздігінен сурет салуды үйренді және 31 Spring Gardens мекенжайында жеке сәулет бюросын ашты. Ол Бакстон, Фэрфилд және Бербидж механикалық және әдеби институтының негізін қалаушы мүшесі болды және 1856 жылы оның президенті қызметін атқарды. Оның құрылыс компаниясы 1862 жылы банкрот болды. 1863 жылы ол Девонширдің 7-ші герцогының Бакстон иелігінің сәулетшісі болып тағайындалды. Ол 45 жыл бойы Девоншир иелігінің архитекторы, жер өлшеуші және құрылыс инспекторы болып қызмет етті. Бұл жұмысқа жолдарды жоспарлау, құрылыс жобаларын бекіту, шарттарды сақтау және жер мәмілелерін жүзеге асыру кірді. Ол 50 жыл бойы Бакстон Бат қайырымдылық қорының қамқоршысы болды. 1883 жылы ол өзінің сәулет бизнесін Уильям Рэдфорд Брайденге сатты. Өмірінің соңғы жылдары герцог ревматизмге шалдығып, дөңгелек креслоға отыруға мәжбүр болды. Ол "The Square" алаңындағы тұрғын үйлерде танымал Бакстон су дәрігерлері сэр Чарльз Скудамор және доктор Уильям Генри Робертсонмен бірге тұрды. 1870 жылы ол Манчестер жолындағы Парк Хаус жеке үйін жобалады.
Duke was born in Hull, the son of a whaler, in 1817. He moved to Buxton and in 1831 became an apprentice carpenter at Buxton Estate. From 1849 to 1852 he supervised the building of the Royal Hotel (Winster Place) on Spring Gardens. He then formed the Turner and Duke building company with partner Samuel Turner. He was a self taught draughtsman and established his own architect's practice at 31 Spring Gardens. He was a founder member of the Buxton, Fairfield and Burbage Mechanics and Literary Institute and its president in 1856. His building company collapsed in 1862. In 1863 he was appointed as architect for the 7th Duke of Devonshire's Buxton Estate. He remained in the position of architect, surveyor and building inspector for the Devonshire Estate for 45 years. This work involved the layouts of roads, approving building designs, enforcing covenants and conducting land deals. He was a trustee for the Buxton Bath Charity for 50 years. He sold his architect's business to William Radford Bryden in 1883. In later life Duke suffered from rheumatism and was confined to a wheelchair. He was a resident at The Square, alongside renowned Buxton water physicians Sir Charles Scudamore and Dr William Henry Robertson. In 1870 he designed his own home Park House on Manchester Road.
Шығармалары
Дьюк Бекстон павильоны бақтарындағы Октагон концерт залын Эдвард Милнердің іргелес павильонының стиліне сәйкес жобалаған және ол алғаш рет 1876 жылы жұртшылыққа ашылды. Бұл Виктория дәуірінің архитектурасының шыны мен құйма темірден жасалған шедеврі, Бекстон опера үйіне жақын орналасқан (оны Франк Матчем жобалап, 1903 жылы салған). Риппон Дьюк негізінен жауапты болған тағы бір маңызды Бекстон ғимараты – Девоншир куполы. Бастапқыда грузин сәулетшісі Джон Карр Йорктік Уильям Кавендиш, 5-ші Девоншир герцогы үшін оның тамаша Жарты айына сүйемелдеу үшін жобалаған үлкен сегізбұрышты тұрақ, ол бірнеше маңызды өзгерістерге ұшырады. 1859 жылы Бекстон моншаларының қайырымдылық қоры Девоншир герцогін ғимараттың бір бөлігіне, бұл кезде 120 жылқыға арналған жоспарланған сыйымдылықтан мүлдем өзгеше, "Коттонополис" және айналасындағы көптеген қалалардан емделуге келген "ауру кедейлер" үшін қайырымдылық ауруханасын ашуға рұқсат сұрады. Девонширдің сәулетшісі, Лондондағы Сент-Томас ауруханасының сәулетшісі Генри Курри ғимараттың үштен екі бөлігін ауруханаға айналдырды. 1878 жылы Бекстон моншаларының қайырымдылық қорының басшысы, доктор Уильям Генри Робертсон, Девонширдің 7-ші герцогін қаладағы басқа жерде жаңа тұрақтар салу шартымен бүкіл ғимаратты пайдалануға беруге көндірді. Роберт Риппон Дьюкке 300 төсектік аурухананы жобалау тапсырылды, ол Бат пен Харрогейтпен қайырымдылық медициналық көмек көрсетуде бәсекелесе алатын болды. "Коттон Дистриктс" емделушілер қоры қайта құруға 25 000 фунт стерлинг бөлді. Риппон Дьюк өзінің жобасына сол кездегі әлемдегі ең үлкен тірегі жоқ күмбезді қосты; шифермен жабылған және 22 иілген болат қабырғадан тұратын алып болат құрылыс. 1870 жылдары теміржол инженері Футнер мырзаның кеңесінен кейін бұл көрсеткіш қайта қарастырылды, ол Тай көпірінің апатты жағдайы туралы айтты (оның құрылымы жақтан соққан жел мен дауылдың күшіне есеп бермегендіктен құлаған). Риппон Дьюктің 1881 жылғы қайта жаңартуынан кейін Девоншир ауруханасы диаметрі бойынша әлемдегі ең үлкен күмбезге ие болды. Бұл Римдегі Пантеоннан (43 м) және Санкт-Петер базиликасынан (42 м), сондай-ақ Санкт-Пол соборынан (34 м) асып түсті. Девоншир куполы мен оны қоршаған Виктория дәуіріндегі виллалар қазір Дерби университетінің факультеті – Девоншир кампусы. Дьюк Пулдың үңгірлеріне кіреберіс жолын 1852 жылы жобалады. Ол 1868 жылы Фэрфилд Веслиан шіркеуін, 1872 жылы Хардвик тауындағы Троица епископтық шіркеуін және 1874 жылы Холл Банктің төменгі жағындағы Берлингтон қонақ үйін (кейіннен Савой) жобалады. 1860 және 1870 жылдары Роберт Риппон Дьюк Кавендиш террасасының (қазіргі Броуд Уолк) бойындағы Виктория дәуіріндегі әсем виллаларды, Хартингтон жолындағы Торнклиф коттеджін, Марлборо жолындағы Спринг Банк пен Нолл, сондай-ақ Девоншир жолындағы Гамильтон және Арнсайд виллаларын жобалады. Ол 1879 жылы өзінің әріптесі және досы Сэмюэл Тернердің естелігіне арналған су ішетін шөмеле (Тернердің мемориалдық сусын бұрқағы) жобалады, ол Террас жолындағы ыстық моншалардың алдында орналасқан. Дьюк Генри Курри жобалаған Palace қонақ үйінің құрылыс жұмыстарын қадағалады және 1887 жылы оның кеңейтулерінің сәулетшісі болды. Ол сондай-ақ Кавендиш циркіндегі пошта бөлімін жобалады. Р.Р.Дьюктің жеке құрылыс компаниясы 1861 жылы Террас жолындағы Сент-Аннның Рим католик шіркеуін және 1861 жылы Хардвик тауындағы қауымдық шіркеуді (1983 жылы бұзылған) салды.
Duke designed the Octagon concert hall in Buxton Pavilion Gardens, matching the style of Edward Milner's adjoining pavilion, and it first opened to the public in 1876. It is a glass and cast iron masterpiece of Victorian architecture, situated near the Buxton Opera House (which was designed by Frank Matcham and built in 1903). The other great Buxton building for which Rippon Duke was largely responsible is the Devonshire Dome. Originally a vast octagonal stable block designed by Georgian architect John Carr of York for William Cavendish, 5th Duke of Devonshire to accompany his magnificent Crescent, it has undergone several major transformations. In 1859, the Buxton Bath Charity had persuaded the Duke of Devonshire to allow part of the building by then accommodating nothing like the 120 horses for which it was designed to be converted to a charity hospital for the use of the ‘sick poor’ coming in for treatment from the ‘Cottonopolis’ and many towns around. Devonshire estate architect, Henry Currey, architect for St Thomas’s Hospital in London, converted two thirds of the building into a hospital. Then, in 1878, the Buxton Bath Charity trustees under their doughty chairman Dr William Henry Robertson, persuaded the 7th Duke of Devonshire to give them the use of the whole building in exchange for providing new stables elsewhere in the town. Robert Rippon Duke was commissioned to design a 300 bed hospital to rival Bath and Harrogate for charity medical provision. The Cotton Districts Convalescent fund put up £25,000 for the conversion. Rippon Duke included in his design what was then the world's largest unsupported dome; a vast steel construction clad in slate and comprising 22 curved steel arms. This figure was revised upwards following advice from a railway engineer, Mr Footner, in the 1870s, who retold an account of the Tay Bridge disaster (which collapsed because its structure had not taken into account the stresses of lateral wind and storms). After Rippon Duke's redevelopment in 1881, the Devonshire Hospital had the largest dome in the world at in diameter. This exceeded the Pantheon (43m) and St Peter's Basilica (42m) in Rome, and St Paul's Cathedral (34m). The Devonshire Dome and its surrounding Victorian villas are now the Devonshire Campus a faculty of the University of Derby. Duke designed the Poole's Cavern Lodge in 1852. He designed Fairfield Wesleyan Chapel in 1868, Trinity Episcopal Church on Hardwick Mount in 1872 and the Burlington Hotel (subsequently The Savoy) at the bottom of Hall Bank in 1874. In the 1860s and 1870s Robert Rippon Duke designed grand Victorian Villas along Cavendish Terrace (now called Broad Walk), Thorncliffe Cottage on Hartington Road, Spring Bank and The Knoll on Marlborough Road and Hamilton and Arnside villas on Devonshire Road. He designed Turner's Memorial drinking fountain in 1879 (in memory of his colleague and friend Samuel Turner), which stands in front of the Hot Baths on Terrace Road. Duke was the Clerk of Works for the Palace Hotel (designed by Henry Currey) and he was the architect for its extensions in 1887. He also designed the Post Office at Cavendish Circus. R. R. Duke's own building company also built St Anne's Roman Catholic Church on Terrace Road in 1861 and the Congregational Church on Hardwick Mount in 1861 (demolished in 1983).