Рэймонд Линдвалл: Австралиялық крикетші, жылдам доп тастаушы (1921-1996). 61 тест матчында өнер көрсетті, регбиде де ойнады. Крикет тарихындағы ең үздік ойыншылардың бірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық крикетші және регби лигасының футболшысы (1921–1996)
Australian cricketer and rugby league footballer (1921–1996)
Реймонд Рассел Линдуолл (3 қазан 1921 – 23 маусым 1996) – 1946 жылдан 1960 жылға дейін Австралия құрамасы сапында 61 тестілік матчта ойнаған австралиялық крикетші. Ол барлық уақыттағы ең ұлы жылдам боулерлердің бірі саналады. Сонымен қатар, ол "Сент-Джордж" клубында жоғары деңгейдегі регби лигасының футболында ойнады, клуб үшін екі ірі финалға қатысып, содан кейін толықтай тестілік крикетке назар аудару үшін карьерасын аяқтады. Оң қолмен жылдам лақтыратын Линдуолл өз дәуіріндегі ең жылдам боулер және барлық уақыттағы ең жақсылардың бірі деп есептелді. Ол өзінің техникасын Англияның ұлы жылдам боулері Харольд Ларвудтан алды. Кит Миллермен бірге Линдуолл крикет тарихындағы ең ұлы жұптардың бірі саналған жаңа допты лақтыру тобын құрды. Линдуолл классикалық стилімен танымал болды: тегіс және ырғақты жүгіруі, боулинг техникасы бойынша оқулыққа лайықты қимылдары, одан ол өзінің сауда белгісі – жоғары жылдамдықпен кешірек қозғалатын аутсвингерін жасады. Линдуолл аутсвингерін қатал йоркермен, жылдамдықтың ұсақ өзгерістерімен және қарсыластардың басына қарай сырғанап келетін қорқынышты боксшымен үйлестірді. Кейін карьерасында Линдуолл инсвингерді дамытты, ол оның әртүрлілігімен, жылдамдығымен және бақылауымен бірге оны өз заманының ең қауіпті боулеріне айналдырды. Линдуолл – жан-жақты крикетші; ол күшті соққы беретін, тестілік деңгейде екі жүздік соққан және төменгі қатардағы ойыншылардың арқасында Австралияның позициясын жақсартқан ойыншы. Оның ең танымал жетістігі – 1948 жылы Англияға жасаған турдағы Австралия боулингіне жетекшілік еткені, Дон Брэдман басқарған команда турды жеңіліссіз аяқтады және крикет тарихындағы ең ұлы командалардың бірі саналды – "Жеңілмейтіндер". Линдуоллдың Австралия крикет тарихындағы орны оны 1996 жылы Австралия Крикет Даңқы залына алғашқы он мүшелердің бірі ретінде енгізуге мүмкіндік берді. 2000 жылы Линдуолл Австралия Крикет Кеңесінің ғасыр командасына енді. Ирланд-швед тегінен таралған бес баланың бірі Линдуолл Ұлы депрессия кезінде қиын балалық шақты бастан өткерді, ата-анасы екеуі де орта мектепті бітіргенге дейін қайтыс болды. Линдуолл бала кезінде Англияның сол дәуірдегі ең жылдам боулері Харольд Ларвудтың 1932–33 жылдардағы атақты Бодилайн сериясында қысқа тарту арқылы австралиялық соққы берушілерді қорқытқандығын көргеннен кейін шабыттанды. Жасөспірім шағында Линдуолл Сент-Джордж клубындағы Сиднейлік сыныптық крикетте сол кездегі әлемдегі ең үздік боулер саналған Тест аяғы спиннері Билл О'Райлидің жетекшілігімен жоғары деңгейге көтерілді. Линдуолл 1941–42 жылдары Жаңа Оңтүстік Уэльс үшін бірінші сыныпқа дебют жасады. Сол кезде Линдуолл жақсы спортшы болды және Нью-Саут-Уэльс регби футбол лигасының бірінші сыныбында "Сент-Джордж" клубында толық қорғаушы ретінде ойнады. Жапонияның Перл-Харборға шабуыл жасауымен штаттар аралық крикет тоқтатылды, ал 1943 жылы Линдуолл армияға қосылып, 1945 жылға дейін Жаңа Гвинеяда қызмет етті. Линдуолл тропикалық аурудың салдарынан әлі де зардап шегіп Австралияға оралды, бірақ ол бірінші сыныптық крикетке қайта оралғанда тез әсер етті. Ол 1946 жылғы наурыз айында Жаңа Зеландияға сапар жасап, кейіннен аккредиттелген матчтағы тестілік дебютін жасады. Линдуолл Австралияға оралып, қысты Сент-Джордж клубында футбол ойнап, командасына 1946 жылғы NSWRFL маусымының ірі финалына жетуге көмектесті, содан кейін ол тек крикетке назар аудару үшін карьерасын аяқтады. Линдуолл Миллермен 1946–47 жылдар маусымында әйгілі серіктестігін бастады, ол Англияға қарсы алғашқы Аш сериясын көрді. Линдуолл екінші тестіде алғашқы тестілік жүзін соғып, Австралияның соғыстан кейінгі дәуірде үстемдігін орнатуда ең көп жүлде алды. Келесі маусымда Үндістанға қарсы боулингте бірінші орынға шықты, содан кейін Англияның "Жеңілмейтіндер" турнесі кезінде Австралия шабуылға жетекшілік етті. Ол турда 86 жүлде алды, оның ішінде 27 тестілік матчта, бұл кез-келген боулер үшін ең көп. Ол ең жақсы нәтижелерін "Овал" стадионында өткен бесінші тестіде көрсетті, онда Англия 52 ұпайға жеңіліп, 6 ұпайға 20 ұпайға қалды. Линдуоллдың күш-жігері оны Wisden-нің бес үздік крикетшісінің бірі деп атады. "Жеңілмейтіндер" турнесінен кейін Линдуолл 1949–50 жылдары Оңтүстік Африкадағы алаңдарды өзіне қолайлы деп таппады және соңғы тестіде ойнамады. Келесі маусымда Англияға қарсы қайта оралып, тағы да бір серияда жеңіске жетті. Келесі жылы ол көп мақтаған Батыс Индия соққы берушілерін тоқтатуға үлкен үлес қосты, бірақ ол қысқа тарту боулингін көп пайдаланғаны үшін сынға ілікті. 1952 жылы Линдуолл Англиядағы Ланкашир лигасының ойындарына қатысып, инсвингерін дамытты. Ол 1953 жылы қартайып бара жатқан ұлттық командамен оралды және Аш сериясын жоғалтса да, комментаторлар Линдуоллдың боулинг өнері жағынан өзінің шыңында екенін айтты. Австралияға оралғаннан кейін Линдуолл жұмысқа байланысты солтүстікке, Квинслендке көшті, содан кейін 1954–55 жылдары жарақат пен аурудан зардап шекті, нәтижесінде Англия Ашты оңай сақтап қалды. Кариб теңізінде жақсы өнер көрсеткеннен кейін Линдуолл 1956 жылғы Англия турнесінің жартысын жарақаттан кейін өткірді және Австралия үшін үшінші тізбекті Аш сериясын жоғалтты. Австралияға қайта оралған кезде Линдуолл Мұмбайдағы Үндістанға қарсы тестілік матчта тұрақты капитан Иан Джонсонның жарақаттарынан кейін Австралияға бір рет қана жетекшілік етті. Англияға қатарынан жеңіліске ұшырағаннан кейін Австралиялық таңдау комиссиясы жаңа буынға өтуді бастады және Линдуоллды 1957–58 жылдары Оңтүстік Африкаға сапарға алудан бас тартты. Линдуолл келесі маусымда 37 жасында Тест командасына қайта оралып, Клэрри Гримметтің Австралияның тестілік рекордын 216 жүлдеден асып түсті. Ол келесі маусымдағы Үнді субконтинентіне жасаған турдан кейін 228 тестілік жүлдемен Тест крикетінен кетті. Зейнетке шыққаннан кейін Линдуолл Тест әлемдік рекордын иеленуші Деннис Лилиді баптады және ұлттық таңдау комиссиясының мүшесі болды. 2009 жылы Линдуолл ICC Крикет Даңқы залына енгізілді.
Raymond Russell Lindwall (3 October 1921 – 23 June 1996) was an Australian cricketer who represented Australia in 61 Tests from 1946 to 1960. He is widely regarded as one of the greatest fast bowlers of all time. He also played top flight rugby league football with St. George, appearing in two grand finals for the club before retiring to fully concentrate on Test cricket. A right arm fast bowler of express pace, Lindwall was widely regarded as the greatest pace bowler of his era and one of the finest of all time. He modelled his action on the great England fast bowler Harold Larwood. Together with Keith Miller, Lindwall formed a new ball pairing regarded as one of the greatest to have played cricket. Lindwall was known for his classical style, with a smooth and rhythmic run up and textbook side on bowling action, from which he generated his trademark outswinger which moved away late at high pace. Lindwall mixed his outswinger with a searing yorker, subtle changes of pace and an intimidating bouncer that skidded at the heads of opposing batsmen. Later in his career, Lindwall developed an inswinger, which together with his variety, pace and control made him the most feared paceman of his time. Lindwall was a fine all round cricketer; he was a hard hitting batsman who scored two centuries at Test level and often improved Australia's position with his lower order batting. His best known performance was his role in leading the Australian bowling during the 1948 tour of England under Don Bradman; the 1948 Australian team went through the tour undefeated and gained the sobriquet The Invincibles which saw it regarded as one of the finest teams in cricketing history. Lindwall's place in Australian cricket history saw him inducted into the Australian Cricket Hall of Fame in 1996 as one of the ten inaugural members. In 2000, Lindwall was named in the Australian Cricket Board's Team of the Century. One of five children of Irish Swedish descent, Lindwall had a difficult childhood during the Great Depression, with both parents dying before he finished high school. Lindwall was inspired in his childhood after watching England's Harold Larwood, the fastest bowler of the era, terrorise the Australian batsmen during the notorious Bodyline series of 1932–33 with short pitched intimidatory bowling. During his teenage years, Lindwall rose through the ranks of Sydney Grade Cricket at St. George under the tutelage of Test leg spinner Bill O'Reilly, who was regarded as the finest bowler in the world at the time. Lindwall made his first class debut for New South Wales in 1941–42. At the same time, Lindwall, a fine athlete, was playing for St. George in the first grade of the New South Wales Rugby Football League premiership as a full back. With the Japanese attack on Pearl Harbor, interstate cricket was cancelled and in 1943, Lindwall joined the army and served in New Guinea until 1945. Lindwall returned to Australia still suffering from the after effects of tropical disease, but he quickly made an impact upon the resumption of first class cricket. He did well enough to gain selection for a tour of New Zealand, where he made his Test debut in March 1946 in a match that was retrospectively accredited. Lindwall returned to Australia and spent the winter playing football for St. George, helping his team to the grand final of the 1946 NSWRFL season, after which he retired to concentrate solely on cricket. Lindwall began his celebrated opening partnership with Miller during the 1946–47 season which saw his first Ashes series against England. Lindwall brought up his maiden Test century in the Second Test and was the leading wicket taker as Australia established its ascendancy in the post war era. He topped the bowling the following season against India and then led the Australian attack during its celebrated Invincibles tour of England. He took 86 wickets for the tour, including 27 in the Tests, the most by any bowler. He was at his best in the Fifth Test at The Oval, when England were skittled for only 52, taking 6/20 as the hosts were unable to cope with his high pace swing. Lindwall's efforts saw him named as one of the five Wisden Cricketers of the Year. Following the Invincibles tour, Lindwall found the pitches in South Africa in 1949–50 less to his liking and was dropped for the final Test. He returned in the following season against England, regularly taking wickets in another series win. The following year, he played a major part in stopping the much vaunted West Indian batsmen, but he was criticised for his prolific use of short pitched bowling. In 1952, Lindwall played in the Lancashire League in England, where he developed his inswinger. He returned to 1953 with an ageing national team in decline and despite the loss of the Ashes, commentators felt that Lindwall was at his zenith in terms of his bowling craft. Upon returning to Australia, Lindwall moved north to Queensland due to work commitments and then suffered a season of injury and illness in 1954–55 which saw him perform poorly as England retained the Ashes easily. After a strong performance in the Caribbean, Lindwall missed half of the 1956 English tour with injury and was otherwise ineffective as Australia lost its third consecutive Ashes series. During the return trip to Australia, Lindwall captained Australia for the only time in a Test match against India in Mumbai, after injuries forced out regular captain Ian Johnson. Following the repeated defeats to England, the Australian selectors instituted generational change and gambled on a radical youth policy which saw Lindwall dropped for the 1957–58 tour of South Africa. Lindwall forced his way back into the Test team at 37 years of age in the following season, breaking Clarrie Grimmett's Australian Test record of 216 wickets. He retired from Test cricket after the tour of the Indian subcontinent in the following season, with a total of 228 Test wickets. In retirement, Lindwall mentored Test world record holder Dennis Lillee and also served as a national selector. In 2009, Lindwall was inducted into the ICC Cricket Hall of Fame.
Алғашқы жылдар
Линдуолл Маскоттада, Сиднейдің оңтүстік-шығыс жаққа орналасқан қалашығында, бес баланың төртіншісі болып дүниеге келді. Оның бір кіші әпкесі, екі үлкен әпкесі болды, олардың бірі – Франк Уэстонға үйленген Айлин Линдуолл, және бір ағасы бар еді. Швеция және Ирландиядан келген иммигранттардың немересі Линдуоллдің балалық шағы қиын болды, анасы Кэтрин жеті жасында пневмониядан қайтыс болды. Әкесі Артур Су және кәріз басқармасында жұмыс істеді, бірақ балалар әкесі мектеп бітіргеннен кейін оларды қаржылай қолдауға шамасы келмейтінін білді. 11 жасында Линдуолл ағасы Джекпен бірге 1932–33 жылдарғы «Пепел» (Ashes) сериясының бірінші тестісінің екінші күні Сиднейдегі крикет алаңында болды. Серияда Англияның капитаны Дуглас Жардин басқаратын, Харольд Ларвуд бастаған жылдам шабуыл тобының «Бодилайн» тактикасы қолданылды. Ларвуд, Линдуолл сияқты бойы шамалы, алты футтан кем болатын, қарсылас соққышыларды жылдам боулингпен қорқытып, олардың жоғарғы денелеріне бағытталған қысқа соққыларды жіберді. Ларвудтың тегіс, ырғақты жүгірісі және классикалық жағынан әрекет етуі Линдуоллдың кейіннен танымал болуына себеп болды. Линдуолл ағасымен бірге Хёрствиллге оралды, онда Рей Ларвудқа еліктеуге тырысты. Ол Ларвудтың соққышыларды физикалық жағынан қорқытуын, сондай-ақ МакКейбтің динамикалық соққысын қайталауды қалады. Линдуолл Ларвудтың әрекетін көшедегі крикет ойындарында қайталауға тырысты, содан кейін бастауыш мектепте сыныптастарын қорқытты. Ол кезде Линдуолл Сент-Джордж командасының үшінші құрамында болды, бірақ желтоқсан айында болашақ «Invincibles» командасының мүшесі Артур Морриспен бірге бірінші құрамға ілікті. Аға команданың капитаны Билл О’Райли болды, ол Австралия құрамасында тестілік матчтарда ойнаған және әлемдегі ең үздік боулингші саналды. О’Райли мықты мінезді адам болды және Линдуолл үшін әкелік фигураға айналды. Линдуолл командаға желге қарсы соққы беретін боулингші ретінде келді. О’Райли жылдам боулингшілердің жаңа доппен бірнеше овер ғана пайдалы екенін ойлады, сондықтан Линдуоллға жүгірісін ұзартып, мүмкіндігінше жылдам лақтыруды тапсырды. Моррис пен Линдуолл екеуі де О’Райли олар үшін таңдаған салаларда әлемдік деңгейдегі ойыншыларға айналды. 1938–39 жылғы маусымның соңында Линдуолл әлі крикетші ретінде танылмаған еді. Бұрынғы тестілік ойыншы Чарли Маккартни Сент-Джордж командасында талант пен қабілетсіздік байқағанын айтты. Линдуолл мектепке қайта оралды, үшінші сыныптық регби ойнап жатып, оқу бітіру куәлігін алуға тырысты. Шілде айында Линдуоллдың әкесі қайтыс болды, оны және оның төрт бауырларын жетім қалдырды. Шеффилд қалқаны маусымы 1941 жылдың желтоқсан айында Перл-Харборға жасалған шабуылдан кейін бір айдан соң тоқтатылды, бұл соғысты Тынық мұхиты аймағына кеңейткенін көрсетті. Сиднейдегі сыныптық крикет жарысы жалғасты, және Линдуолл Сент-Джордж командасына үш мәрте чемпиондыққа жеңіске көмектесті, 22.19 орташа есеппен 27 викет алып, 27.00 орташа есеппен 405 ұпай жинады. Сондай-ақ, Сент-Джордж командасы Кентербери Банкстаун командасынан 11–9 есебімен жеңілді. Осы уақыт аралығында жапондықтар Австралияға жақындап келді. Малайя құлап, Австралияның солтүстігіндегі Дарвин қаласы жапон әуе шабуылына ұшырады. Соғыстың қиындықтары оның салмағын 73 кг-ға дейін төмендетті, бұл оның 178 см бойы үшін өте аз салмақ еді. Квинслендке қарсы СКГ-да өткен ойында 180 минутта 134 ұпай соққан, соққы шеберлігін көрсеткен, ал Оңтүстік Австралияға қарсы 9/77 викет алып, оның жан-жақты қабілетін көрсетті. Маусымда 33 викет алған Линдуолл боулингті штаттық әріптесі Эрни Тошакпен бірге ашты. Линдуоллдың желімді викетте мүмкіндіктері шектеулі болды, себебі О’Райли мен Тошактың баяу боулингісіне қолайлы жағдай болды, олар тиісінше сегіз және жеті викет алды. Линдуолл Австралияның жалғыз иннингінде бір ғана ұпай соқты. Оның жақсы өнер көрсетуі оны бірінші сыныпқа көтерді, және сол маусымда Сент-Джордж Драгонз Балмен Тайгерс командасына қарсы ірі финалға жолдама алды. Линдуоллдың гол соғу қабілеті сол күні көрсетілмеді, себебі Балмен ойынды 13–12 есебімен жеңіп, Санкт-Джордждың төртеуіне үш рет ұтып алды, Линдуолл қақпаға барлық соққыны жіберді. Ол О’Райлидің кеңесі бойынша регбиден бас тартып, крикетке көңіл бөлді. Ол алғашқы ұпайларын 31 ұпаймен жинап, Австралия 645 ұпай жинады. Ол бірінші иннингте қысқа уақытқа ғана 0/23 есебімен ойнады, бірақ суық тигеннен кейін алаңнан шықты, бұл оның екінші иннингте боулинг жасауына мүмкіндік бермеді, Австралия үлкен иннингпен жеңіске жетті. – рекордтық түсімдер 44 063 фунт стерлингті құрады. Линдуолл Австралияның алғашқы иннингінде тек тоғыз ұпайға шығарылды, Алек Бедсер оны боулингпен шығарды. Ол Кит Миллермен сәтті жылдам боулинг серіктестігін құрды, бұл ағылшын соққышыларына «бастапқы шабуылды» жасады, әсіресе Лен Хаттонға. Бір ағылшын журналисі бұл «Бодилайн» екенін жазды, бұл Вик Ричардсон, Алан Киппакс және Клэрри Гримметтің ашуын тудырды, олар нағыз «Бодилайнды» көрген еді. Линдуолл өзінің алғашқы «Пепел» (Ashes) викетін алды, әлемдік рекордты ұстаған Лен Хаттонды Колин МакКуллдің сұңғылықпен ұстауына себеп болды, содан кейін Билл Эдричті қадамнан тыс деп таныды. Линдуолл кейіннен екінші иннингте Англия капитаны Уолли Хаммондты шығарды. Аделаидада өткен төртінші тестіде Линдуолл өзінің тестілік карьерасында хет-трикке ең жақын келді. Ол төрт доптың ішінде үш соққышыны таза боулингпен шығарды, сәтті болмаған доп Дуг Райттың қақпасына тие берді, нәтижесінде 4/52 көрсетті. Линдуолл екінші иннингте тағы екі викет алды, Австралия 3–0 есебімен жеңіске жетті, тағы да иннингпен жеңіске жетті. Линдуолл екі жақтан дағы боулинг көрсеткіштері бойынша көшбасшы болды, 20.38 орташа есеппен 18 викет алып, 32.00 орташа есеппен 160 ұпай жинады.
Lindwall was born in Mascot, a south eastern suburb of Sydney, the fourth of five children. He had one younger sister, two older sisters one of which was Eileen Lindwall who married Frank Weston and an older brother. The grandson of Swedish and Irish immigrants, Lindwall had a difficult childhood with his mother Catherine dying of pneumonia when he was seven. His father Arthur had a job at the Water and Sewerage Board, but the children were aware that their father could not financially support them beyond school leaving age. At the age of 11, Lindwall and his elder brother Jack were spectators at the Sydney Cricket Ground on the second day of the First Test of the 1932–33 Ashes series. The series saw the usage of the notorious Bodyline tactics by England's pace battery led by Harold Larwood under the captaincy of Douglas Jardine. Larwood, a man of relatively short stature like Lindwall, was less than six feet and intimidated opposition batsmen with express pace bowling, aiming short pitched bouncers at their upper body. Larwood also had a smooth, rhythmic run up and a classical side on action, something for which Lindwall became famous. The Lindwall brothers returned to their home in Hurstville, where Ray henceforth attempted to emulate Larwood. He wanted to replicate the physical threat posed by Larwood to batsmen, as well as the dynamic batting of McCabe. Lindwall attempted to copy Larwood's action in his routine street cricket matches, before terrorising his classmates at primary school. Lindwall was only in the Third XI of St. George at the time, but by December, he was in the First XI along with future Invincibles teammate Arthur Morris. The senior team was captained by Bill O'Reilly, a leg spin bowler who represented Australia in Tests and was regarded as the best bowler in the world. O'Reilly was a firm man and came to be a father figure for Lindwall. Lindwall came into the team seeing himself as an into the wind swing bowler. O'Reilly felt that pace bowlers were only useful for a few overs with new ball, so he instructed Lindwall to lengthen his run up and bowl as fast as possible. Both Morris and Lindwall became world leading players in the fields that O’Reilly chose for them. By the end of the 1938–39 season, Lindwall had not yet established himself as a cricketer. Former Test batsman Charlie Macartney lamented what he perceived as a lack of talent and substance at St. George. Lindwall returned to school, attempting to obtain his Leaving Certificate while also playing third grade rugby. In July, Lindwall's father died, leaving him and his four siblings orphaned. The Sheffield Shield season was cancelled a month later after the December 1941 Pearl Harbor attack, that signalled the widening of the war into the Pacific arena. The Sydney grade cricket competition continued, and Lindwall helped St. George to a hat trick of premierships with 27 wickets at 22.19 and 405 runs at 27.00. and St. George were defeated by Canterbury Bankstown 11–9. All the while, the Japanese were inching ever closer to Australia. Malaya had fallen and the northern Australian city of Darwin had been the subject of Japanese air raids. despite the rigours of war having reduced him to just 73 kg, which was thin for his height of 178 cm. An innings of 134 not out in just 180 minutes against Queensland at the SCG underlined by cutting and driving exhibited his batting skill, and with a haul of 9/77 against South Australia further underlining his allround credential. With 33 wickets for the season, Lindwall opened the bowling with state teammate Ernie Toshack. Lindwall had limited opportunities on a sticky wicket which favoured the slower bowling of O’Reilly and Toshack, who took eight and seven wickets respectively. Lindwall made a duck in Australia's only innings. His strong performances saw him promoted to first grade and that season St. George Dragons qualified for the grand final against the Balmain Tigers. Lindwall's goalkicking abilities were not on display that day, as Balmain won the game 13–12, scoring three tries to St George's four, with Lindwall missing every kick at goal. He retired from competitive rugby on the advice of O`Reilly to concentrate on cricket. He scored his first runs with 31 as Australia reached 645. He bowled only briefly in the first innings, with 0/23 before being forced from the field with chickenpox, which prevented him from bowling in the second innings as Australia secured a heavy innings victory. – with record receipts of £44,063. Lindwall was dismissed for only nine in Australia's first innings, bowled by Alec Bedser. He set up a successful fast bowling partnership with Keith Miller, known for giving the English batsmen an "opening blitz", especially Len Hutton. One English pressman wrote that this was Bodyline, to the anger of Vic Richardson, Alan Kippax and Clarrie Grimmett who had seen the real thing. Lindwall took his first Ashes wicket, having Test world record holder Len Hutton caught for two by a diving Colin McCool before having Bill Edrich leg before wicket. Lindwall later dismissed English captain Wally Hammond in the second innings. In the Fourth Test at Adelaide Lindwall came the closest to a hat trick in his entire Test career. He finished England's innings by clean bowling three batsmen in four deliveries, with the unsuccessful ball barely missing Doug Wright's stumps to end with 4/52. Lindwall took two further wickets in the second innings as Australia took a 3–0 series win with another innings victory. Lindwall topped the bowling averages on either side with 18 wickets at 20.38, in addition to his 160 runs at 32.00.
Жеңімсіздер
Нәтижесінде Линдуолл 1948 жылы Англияны жеңіліссіз аралаған сэр Дональд Брэдменнің Invincibles құрамына кірді. Турдың басталуына дейін Линдуолл екі мәселемен айналысты. Линдуоллдың аяғының тізесі зақымдалған болатын, ал оның аяғын сүйреп баруы медиада және төрешілер арасында оның заңдылығына қатысты күңкілдеулер тудырды. Брэдман 1938 жылғы тур кезінде Вурчестерге қарсы дәстүрлі турдың ашылу матчында Эрни МакКормиктің 35 рет гол соқпағанын еске алды, бұл оның сенімділігін жойды. Линдуолл Вурчестердегі алғашқы матчта топқа түспеді, сондықтан турдың қалған бөлігіне дейін солай болды. Линдуолл бірінші тестіге Трент-Бриджде дайындалды, онда ол тур ойынында алты жүлде алды. Австралия бірінші болып боулингке түсті, ал Линдуолл Сирил Уошбруктың викетін алды, содан кейін 1/30 есебімен алаңнан шығуға мәжбүр болды. Линдуолл екі аптадан кейін лордста өткен екінші тестілік матчтың күні толыққанды дене шынықтыру сынағына түсті. Брэдман Линдуоллдың денсаулығына сенімді емес еді, бірақ боулингтің наразылығы оның капитанын оның кіруіне құмар ойындар ойнауға көндіруге жеткілікті болды. Алайда Линдуолл қайғыға бой алдырмады. Ол төртінші оверінде Уошбрукты ұстап, үш шардың ішінде Эдрих пен Том Доллериді таза соқтырды. Кейінгі жылдары Брэдман Линдуоллға Линдуоллдың ауырсынуын байқамай жүргенін айтты. Линдуолл Брэдманның өзінің жарақаттануын байқағанын ойлады, бірақ Брэдман кейіннен Линдуоллдың тынығуы үшін білімсіз болып көрінгенін мәлімдеді. Австралиялықтар Хаттонды Англияның ең үздік ұрысшысы деп санап, қуанышты болды. Англия бірінші болып ұрады және 350 ұпай жинады, Комптон 145 ұпай жинады, бірақ Линдуоллдың аузайымынан құлатылды. Линдуолл кейін Джордж Эмметті, Эдрих пен Джек Крэпты 5/119 есебімен алаңнан жіберді, кейін Комптон 4/99 есебімен аяқталғанда, иннингтерді қайта жандандыру үшін оралды. Линдуолл 6/172 есебімен шайбаға түсті, Сид Барнс жарақаттанып, зейнеткерлікке шығуға мәжбүр болды, ал Австралия оны жалғастыру мүмкіндігіне тап болды. Хаттон Хединглидегі төртінші тестіге оралды және Линдуоллдан боулингке түскенге дейін 168 ұпай жинады. Англия 496 ұпай жинап, Линдуолл 2/79 ұпай жинады. Джонстон мен Тошак 48 және 55-ші орындарды иеленіп, Австралия бірінші таймда 38 ұпайға артта қалды. Овалдағы соңғы тестіде Линдуолл өзінің ең жақсы көрінісін көрсетті. Англияның капитаны Ярдли жеребе тастап, жаңбырлы алаңға ұрыс бастады. Линдуолл Морис қиын ауғаннан кейін Комптонды түскі асқа дейін босатты, 16,1 оверде 6/20 есебімен аяқтады. Брэдман бұл серияны "Тесттік крикетке қатысқандағы ең ауыр және ең жылдам серия" деп сипаттады. Австралия 389 ұпаймен жауап бергеннен кейін, Англия екінші иннингінде 188 ұпайға ұтылып, Австралияға иннинг жеңіс және серияны 4:0 есебімен жеңді. Линдуолл 3/50 есебімен 9/70 есебіне ие болды. Ол серияны 19.62 орташасымен 27 жүлде алып, 31.83 орташасымен 191 ұпай жинап, ең үздік жүлде алушы ретінде аяқтады. Англиялықтар оның 43 қақпасын соққыға ұшыратып, соққыны жеңе алмады. Бұл матчтан шамамен 10 000 фунт жиналды. Миллер өзінің тек қана ұрысшы ретінде қарастырылуын қалайтынын айтты және оның бұл әрекеті үлкен дау тудырды. Англияны 6/30 есебіне дейін қысқартып, 122 ұпайға аутсалдап, 70 ұпайға жеңіске жетті. Линдуолл Мельбурндағы екінші тестіде бес жүлде алды, оның екеуі ағылшындықтардың ұпай артынан қуудың соңғы кезеңінде болды. 178-ші соқты қуып, Англия екінші жаңа допқа Браун мен Эвансты бірінен кейін бірін ұтып, жеңіске жетпей 28 ұпай қалды. Австралия Сиднейде өткен үшінші тестіде жеңіске жетіп, серияны бекітті. Линдуолл Браун мен Бедсерді боулингке жіберді, ал бірінші иннингте Тревор Бейлидің саусағын сындырды. Аделаидадағы төртінші тестіде Линдуолл Англияның бірінші иннингінде 3/51 ұпай жинады, ал Австралияның екінші иннингінде 31 ұпай жинады, бұл Браунның адамдарына 274 ұпай көп болатын мақсатқа жетуге көмектесті. Линдуолл серияда 22,93 орташасымен 15 жүлде жинады. Олардың соққысын атақты үштік, үш W: Фрэнк Уоррелл, Эвертон Уикс және Клайд Уолкотт басқарды. Алғашқы ойында Линдволл (29) мен Грейм Хоул (45*) арасында алтыншы жеребелі 54 ұпай жинады. Сиднейдегі екінші тестіде қысқа ұпайлар саны көбейді, бұл да Уизденді "қатыспайтын бампер тактикасы" туралы өкінішке ұшыратты. Бұл олардың 2:2 нәтижесіне қарағанда 3:1 серияда басымдыққа ие болуына мүмкіндік берді. Серияның соңында Сиднейдегі бесінші тестің соңғы күні Линдуолл мен Уикс арасындағы жанжал болды. Туристер 2/112-де 416-ны жеңіс үшін қуып, Линдуолл мен Миллерден бірнеше рет қашып шықты. Линдуоллдың алтыншы оверінде Уикс күмән келтіргеннен кейін ілмек соққысын жіберді. Оның ұрыс әріптесі Штоллмейер оған ілмек соққысын ойнамауға бұйырды, бұл Линдуолл естіп қалды. Линдуолл жауап ретінде одан да көп бамперлер тастады, бұл ұрысшыдан белгісіз жауаптарды тудырды. Уикс ілмек соққысын жасауға дайындалды, бірақ өзін ұстап тұрды, Штоллмейерден одан әрі нұсқаулар алды және австралиялықтардан қорқыту алды. Линдуолл төртінші бамперін тастады және Уикстен белгісіз ілмек соққысын шығарды, нәтижесінде ол викетке құлады. Линдуолл иннингте 5/52 және матчта 7/72 алды.
As a result, Lindwall was selected as part of Sir Donald Bradman's Invincibles that toured England without defeat in 1948. There were two concerns for Lindwall in the lead up to the start of the tour. Lindwall was carrying an injured leg tendon and his foot drag in the delivery stride led to murmurings in the media and among umpires as to its legality. Bradman recalled how Ernie McCormick had been no balled 35 times in traditional tour opener against Worcester during the 1938 tour, destroying his confidence. Lindwall was not no balled in the first match at Worcester, and so it remained for the rest of the tour. Lindwall lined up for the First Test at Trent Bridge, where he had taken six wickets in the tour game. Australia bowled first, and Lindwall took the wicket of Cyril Washbrook, before he was forced to leave the field with a groin strain with figures of 1/30. Lindwall was subjected to a thorough fitness test on the morning of the Second Test at Lord's two weeks later, the home of cricket. Bradman was not convinced of Lindwall's fitness, but the bowler's protestations was sufficient to convince his captain to gamble on his inclusion. Despite this, Lindwall persevered through the pain. He had Washbrook caught behind in his fourth over and then clean bowled Edrich and Tom Dollery in the space of three balls. In later years, Bradman told Lindwall that he pretended not to notice Lindwall's pain. Lindwall was worried that Bradman had noticed his injury, but Bradman later claimed that he feigned ignorance to allow Lindwall to relax. The Australians were pleased, feeling that Hutton was England's best batsman. England batted first and made 350, with Compton making an unbeaten 145 despite being felled by a Lindwall bouncer. Lindwall then removed George Emmett, Edrich and Jack Crapp to leave England at 5/119 before Compton returned to revive the innings as Lindwall ended with 4/99. Lindwall came into bat at 6/172 with Sid Barnes forced to retire hurt and Australia facing the prospect of the follow on. Hutton returned for the Fourth Test at Headingley and an opening partnership of 168 resulted until he was bowled by Lindwall. England ran up a large score of 496, with Lindwall taking 2/79. dominating in stands of 48 and 55 with Johnston and Toshack respectively, leaving Australia 38 runs in arrears on the first innings. The final Test at The Oval saw Lindwall at his best. English captain Yardley won the toss and elected to bat on a rain affected pitch. Lindwall had Compton dismissed before lunch after Morris had taken a difficult catch. finishing with 6/20 in 16.1 overs. Bradman described the spell as "the most devastating and one of the fastest I ever saw in Test cricket". After Australia had replied with 389, England were bowled out for 188 in their second innings, giving Australia an innings victory and the series 4–0. Lindwall took 3/50 to give him 9/70 for the match. He ended the series as the leading wicket taker with 27 wickets at 19.62, and scored 191 runs at 31.83. The English were unable to cope with his swing, with 43 of his wickets coming after the batsmen had missed the ball and were bowled. The match raised around 10,000 pounds. Miller stated that he wished to be considered only as a batsman and his omission caused great controversy. reducing England to 6/30 before bowling them out for 122 to take the match by 70 runs. Lindwall took five wickets in the Second Test in Melbourne, two of which came in the closing stages of the English run chase. Chasing 178, England lost Brown and Evans in consecutive overs to the second new ball and ended 28 runs short of victory. Australia went on seal the series with an innings victory in the Third Test in Sydney – Lindwall bowled Brown and Bedser before breaking Trevor Bailey's thumb in the first innings to help Australia seize control. In the Fourth Test in Adelaide, Lindwall took 3/51 in England's first innings before scoring a patient 31 in Australia's second innings, helping to set up at target that was 274 runs too much for Brown's men. Lindwall had taken 15 wickets at 22.93 for the series. Their batting was led by the celebrated batting trio, the three W's: Frank Worrell, Everton Weekes and Clyde Walcott. before a sixth wicket stand of 54 between Lindwall (29) and Graeme Hole (45*) saw Australia secure a narrow three wicket victory. The Second Test in Sydney saw an increase in the amount of short pitched deliveries, leading Wisden to bemoan the "relentless bumper tactics". allowing them to take a 3–1 series lead instead of a 2–2 result. The series ended with a controversial battle between Lindwall and Weekes on the final day of the Fifth Test in Sydney. The tourists resumed at 2/112 in pursuit of 416 for victory and were repeatedly bounced by Lindwall and Miller. During Lindwall's sixth over, Weekes missed an attempted hook shot after hesitating. His batting partner Stollmeyer ordered him not to play the hook, something that Lindwall overheard. Lindwall responded by bowling further bouncers, which elicited uncertain responses from the batsman. Weekes repeatedly positioned himself to hook, before restraining himself, leading to further instructions from Stollmeyer and taunting from the Australians. Lindwall bowled his fourth consecutive bouncer and managed to extract an uncertain hook shot from Weekes, which resulted in his dismissal behind the wicket. Lindwall went on to take 5/52 for the innings and 7/72 for the match,
Линдволл 1952 жылғы Австралия қысында Англиядағы Ланкашир лигасының ойыншысы болу туралы ұсынысты қабылдады, Нельсон крикет клубына 600 фунт және бонус төледі, бірақ ол және оның әйелі үшін билет ақысы кірмеді. Линдволл маусым ішінде 8,37 орташасымен 96 жүлде алды және жергілікті төрешінің кеңесімен инсвингерді дамытты, ол аутсвингерге қарсы LBW шешімдерін қабылдаудан бас тартты. Линдволл Ланкаширде болғанда туған ұлымен Австралияға оралды, және оның кәсіби сапары оның қабілеттерін жақсартты ма, әлде нашарлатты ма деген медиалық күмәні күшті болды. Линдволл Брисбендегі бірінші тестіде өзінің жан-жақтылығын тағы да көрсетті, екінші иннингте 38 ұпай жинап, Австралияның көшбасшылығын 373 ұпайға дейін ұзартты. Оңтүстік Африка мақсатты қуып жете алмағанда, Линдуолл 5/60 алып, оларды жеңіске 96 ұпай жетпей қалдырды. Линдуолл екінші тестіде Мельбурнда жарақаттан кейін оралған Миллермен қайта қосылды, және ескі комбинация 12 жүлде алды, Линдуолл матчта 5/116 алды, бірақ Австралия 82 ұпай жетпей қалды және Оңтүстік Африка Австралияға қарсы 42 жылдағы алғашқы тестілік жеңісіне қол жеткізді. Командалар Миллер мен Линдволлдың туған жеріне үшінші тестіге көшті, және жергілікті жұп туристерді 173 ұпайға дейін қысқартты, Линдуолл 4/40 алды. Австралия бірінші иннингте 270 ұпайға көшбасшылық еткеннен кейін, Линдуолл бірінші үш оверінде екі ашық ойыншыны алып, содан кейін 4/72 алып, иннинг жеңісіне және 2:1 сериялық көшбасшылыққа қол жеткізді. Тестке дейін өткен матчтарда Линдуолл Англияның жетекші ұрысшыларына психологиялық артықшылық алуға тырысты. Осылайша, ол оларды тестке дейін жағымсыз жағдайға түсіріп, олардың матчты жеңу қабілетін шектеуге тырысты. Йоркширге қарсы матчта Линдуолл Хаттонды инсвингер йоркермен боулингке жіберді, ол өткен жылы дамытқан. Овалдағы чемпиондар лигасының чемпионы Саррейге қарсы матчта Линдуолл соғыстан кейінгі дәуірдегі ең жас ағылшын ұрысшысы болып саналатын Питер Мэйге тап болды. Линдуоллдың Мэйге жасаған алғашқы оверінде үш инсвингер және үш аутсвингер болды, бұл оны жоғары деңгейдегі өзінің орнына қатысты ұйымсыз және күмәнді қалдырды. Линдуолл Мэйді алаңнан жібермесе де, ол бұл оверді өзінің кез келген деңгейдегі ең жақсы овері деп санады. Ұйымсыз Мэй келесі оверде Р... боулингке жіберілді.
Lindwall accepted an offer to play in the Lancashire League in England during the Australian winter of 1952, joining Nelson Cricket Club for a sum of 600 pounds and bonuses, which did not include the boat fares for him and his wife. Lindwall took 96 wickets at 8.37 during the season and developed an inswinger on the advice of a local umpire who adamantly refused to give leg before wicket decisions to outswingers. Lindwall returned to Australia with a newborn son who has been born during his stay in Lancashire, and he was greeted by media speculation as to whether his professional sojourn had improved or detracted from his capabilities. Lindwall showed his versatility again in the First Test in Brisbane, scoring an unbeaten 38 in the second innings to extend Australia's lead to 373. When South Africa attempted to chase the target, Lindwall took 5/60 to cut them down 96 runs short of victory. Lindwall was reunited with Miller when the latter returned from injury for the Second Test at Melbourne, and despite the old combination taking 12 wickets, with Lindwall taking match figures of 5/116, Australia fell 82 runs short and South Africa had its first Test victory over Australia in 42 years. The teams moved to the home ground of Miller and Lindwall for the Third Test in Sydney, and the local pair delivered, taking seven wickets between them to skittle the tourists for 173, with Lindwall taking 4/40. With Australia having taken a 270 first innings lead, Lindwall allowed Australia to seize the initiative, removing both openers in his first three overs, before ending with 4/72 to ensure an innings victory and a 2–1 series lead. In the tour matches leading up to the Test, Lindwall set about gaining a psychological advantage over England's leading batsmen. In doing so, he could leave them in a poor state leading up to the Test, potentially curtailing their ability to win matches. In a match against Yorkshire, Lindwall bowled Hutton with an inswinger yorker, something he had developed the previous year. During a match against the country champions Surrey at The Oval, Lindwall came across Peter May, who was regarded as the best young English batsman to emerge from the post war era. Lindwall's first over to May consisted of three inswingers and three outswingers, leaving him perplexed and uncertain about his position at top level cricket. Although Lindwall did not dismiss May, he regarded it as his best over at any level of cricket. The unsettled May was bowled in the following over by Ron Archer. Lindwall's performances saw him regarded as the finest fast bowler of his time. The match was drawn with Lindwall taking 2/26 in the second innings. After Australia took a 97 run lead, Lindwall took 3/104 to help leave the tourists with a victory target of 177. This was not before dour English all rounder Trevor Bailey attempted to stone wall an Australian victory by batting for over four hours for 38 runs. Along with Miller, the pair took 14 wickets between them, displaying their pivotal role in Australia's bowling attack, especially in the absence of the injured Johnston, who was unavailable for most of the tour. Hutton ordered Bedser and Bailey to bowl leg theory from a long run, sending balls down the leg side to prevent the Australians from scoring. England held on for a draw with Australia 30 runs short when time ran out. The teams met at The Oval for the deciding Test and Australia could manage 275 after winning the toss with Lindwall striking a quickfire 62 noted for an array of off drives to top score and push the total to respectability. Lindwall then took 4/70 but it was not enough to prevent England taking a 31 run lead. Australia collapsed for 162 in the second innings, with the Surrey spin twins of Jim Laker and Tony Lock taking nine wickets between them. This left England 132 to win, something they achieved with eight wickets intact. Lindwall was unable to remove any of the Englishmen.
Квинслендке ауысу
1953 жылдың қарашасында Линдуолл Брисбендегі автобус және көлік компаниясы «Кобб және Ко» компаниясына жұмысқа орналасты, бірақ 1953–54 маусымының қалған бөлігінде Жаңа Оңтүстік Уэльс құрамасы үшін ойнауын жалғастырды. Бұл қадам крикет қауымдастығының сынына ұшырады, олар Линдуоллдың еңбегіне лайықты құрметті қоштасу жасалуы керек деп есептеді. Линдуолл өзінің стандарттары бойынша орташа маусым өткізді, 30.14 орташа есеппен 22 қақпа алды. Оның соққысы одан да нәтижесіз болды, ол алты иннингте бар болғаны 14 ұпай жинады. Мұндай көрсеткіштер Линдуоллдың төмендеп бара жатқаны туралы медиада әңгімелерге әкеп соқты. Линдуолл 1954–55 маусымының басында Квинсленд құрамасы үшін карьерасын бастады және Англияның Аш турнирінің бірінші тестісіне қатысуға лайық болды. Матчтан кейін ағылшыз жылдам доп тастаушысы Фрэнк Тайсон Линдуоллдан тиімді боулинг жасау туралы кеңес сұрады. Линдуолл Тайсонға келесі кездесуде, яғни Сиднейдегі екінші тестіде көрсетуге уәде берді. Линдуолл Тайсонды бірінші иннингте қақпадан шығарды, ал екінші иннингте Тайсонның мойнына бағытталған қысқа допты жіберді. Тайсон басын бұрып, бас сүйегінің артына соққы алды. Тайсонды ауруханаға рентгенге түсіруге апарып, қайтып келгеннен кейін Линдуолл оны қақпадан шығарды. Кейін ол: «Маған қысқа допты көрсеткеніңізге көп рахмет» деді. Линдуолл үшінші тестіде аяғының созылуы мен гепатитке шалдыққандықтан қиналды.
In November 1953, Lindwall was given employment in Brisbane for the bus and transport company Cobb and Co., but continued to play for New South Wales for the remainder of the 1953–54 season before being dropped for the last match of the domestic season. The move generated criticism from the cricketing community who felt that Lindwall's service merited a more dignified farewell. Lindwall had a mediocre season by his standards, taking only 22 wickets at 30.14. His batting was even more ineffective, scoring only 14 runs in six innings. Such performances led to media speculation that Lindwall was in decline. Lindwall began his career for Queensland at the start of the 1954–55 season and did well enough to retain his place for the First Test of England's Ashes tour. After the match, English paceman Frank Tyson asked Lindwall for advice on how to bowl a more effective bouncer. Lindwall promised that he would show Tyson on their next meeting, which happened to be the Second Test in Sydney. Lindwall bowled Tyson in the first innings and in the second innings, Lindwall gave him a bouncer which skidded towards Tyson's throat. Tyson turned his head and was hit the back of the skull, Tyson was taken to hospital for X rays and was bowled upon his return by Lindwall. He later said "thanks so much for showing me the bouncer". Lindwall struggled in the Third Test while carrying a leg strain and a bout of hepatitis,
Линдуолл зейнетке шығу ниетінде болған жоқ. Ол 1955 жылдың басында Батыс Индияға сапарға шықты, Линдуолл жақында ауырған ауруынан жазылғаннан кейін көңіл көтеруге ниеттенді. Күндіз ол және Миллер үш «W»-мен күресті, ал түнде олар әлеуметтік желілерде кездесті. Алайда, Линдуолл гепатитінен толыққанды құтылу үшін демалыс пен диеталық тәртіпке мұқтаж болды. Ол енді Миллер білген тойға қатысушы емес еді. Команда екінші тестіге Тринидадтағы Куинс Паркке келді, онда Батыс Индия бірінші болып соғып, 382 ұпай жинады. Осы жолы Линдуолл 24,5 оверден тұратын ұзақ серия жасады және ақырында 95 ұпайға Батыс Индия құрамасының алты ойыншысын қақпадан шығарды. Бұл 4/16 есебімен аяқталды. Австралия 9/600 есебімен жауап берді, Линдуолл соққымен жеңілмейтін 37 ұпай жинады. Линдуоллдың матчы екінші иннингте ахилл сіңірінің жарақатынан зардап шегуімен нашарлап, матч тең аяқталды. Линдуолл үшінші тестінің басына дайындалды, ол Гайананың Джорджтаун қаласындағы Бурда стадионында өтті. Линдуолл спинге басымдық берілген ойында тыныш өтті, Австралияның сегіз қақпамен жеңіске жеткенінде екі қақпа алды. Линдуолл 1955–56 маусымында тұрақты өнер көрсетті, ол толығымен отандық болды. Линдуолл Квинсленд құрамасының капитаны болып тағайындалды, Линдуоллдың туры жамбас жарақатының қайталануымен одан әрі қиындатылды. Ол Трент-Бриджде өткен ашылу тестісінің бірінші иннингінде 0/43 есебімен ойнады және екінші иннингте боулингке түсе алмады, өйткені Лейкер мен Лок австралиялықтарды талқандады. Линдуоллдың сәтсіздігі жалғасты, ол екі ұпай және қаз жинап, матч бойынша 1/64 көрсеткішін алды, нәтижесінде Австралия тоғыз қақпамен жеңілді. Ойын барысында Алан Дэвидсон мен Пэт Кроуфордтың асқазан аурулары мен жамбастың ауыруы жағдайды нашарлатты. Аяқпен айналысатын Ричи Бенауд қызбаға шалдыққаннан кейін матчтың бір бөлігінде боулингке қатыса алмады, ал сол қолды ұстайтын спиннер Джон Уилсон дебюті кезінде бұлшық етін жыртып алды. Линдуолл үшінші тестіде Мадраста 8 және 28 ұпаймен турын аяқтады. Бұл Линдуолл үшін сәтті серия болды, ол 16.58 орташа есеппен 12 қақпа алды және 30.66 орташа есеппен 92 ұпай жинады.
Lindwall had no intentions to retire. He continued onto the early 1955 tour of the West Indies, Lindwall was determined to enjoy himself, having recovered from his recent illness. By day, he and Miller battled with the three W's but at night they socialised. However, Lindwall needed respite and dietary discipline in order to completely ward off his hepatitis. He was no longer the reveller that Miller once knew. The team's travelled to Queen's Park in Trinidad for the Second Test, where the West Indies batted first and made 382. This time Lindwall bowled a long spell of 24.5 overs, and eventually prized out six of the West Indians for the cost of 95 runs. The culmination of this was a spell of 4/16. Australia replied with 9/600, with Lindwall contributing an unbeaten 37 with the bat. Lindwall's match soured in the second innings when he broke down with an achilles tendon problem as the match ended in a draw. Lindwall recovered for the start of the Third Test at Bourda in Georgetown, Guyana. Lindwall had a quiet time in a spin dominated game, taking two wickets in an eight wicket Australian victory. Lindwall performed steadily during the 1955–56, which was purely domestic. Lindwall was appointed the Queensland captain, Lindwall's tour was further compounded by a recurrence of his groin injury. He took 0/43 in the first innings of the opening Test at Trent Bridge and broke down, being unable to bowl in the second innings. as Laker and Lock ravaged the Australians. Lindwall's poor run continued, scoring two and a duck and taking match figures of 1/64 as Australia fell to a nine wicket defeat. The situation worsened throughout the match as pacemen Alan Davidson and Pat Crawford were hindered by stomach bugs and hip strains respectively during the game. Leg spinner Richie Benaud could not bowl for part of the match after being affected by a fever and left arm orthodox spinner John Wilson pulled a muscle midway through his debut. Lindwall finished the tour with scores of eight and 28 in the Third Test in Madras. It was a successful series for Lindwall, taking 12 wickets at 16.58 and scoring 92 runs at 30.66.
Ешқандай әрекет жасамау және қайта оралу
Турдың аяқталуы Австралия крикетінде жаңа кезеңді білдірді. Джонсон мен Миллер 30 жасқа толып, бірінші сыныпты крикеттен қанағат етті. 1956–57 маусымда Линдуолл 23.74 орташа есеппен 27 викет алып, 27.00 орташа есеппен 243 ұпай жинады. Соңғы халықаралық ойындарда сәтті өнер көрсеткен Линдуолл командадағы еңбек еткен рөлін жалғастырудан өзге ештеңе күтпеді. Линдуолл жұмыс істеп жатқанда радиодан жаңалықты естіді, оған бұрын хабарланбаған еді. Құрамаға Дэвидсон, Иан Мекифф, Рон Гонт және Джон Дреннан енді. Крейгтің командасы Оңтүстік Африканы 3:0 есебімен жеңгенімен, Линдуолл Квинсленд атынан Шеффилд Шилд турнирінде тұрақты өнер көрсетіп, 25.77 орташа есеппен 26 викет алып, 34.25 орташа есеппен 274 ұпай жинады. Маусым барысында Линдуолл 54-інші матчында Шилд турниріндегі Эрни Джонстың 209 викеттен тұратын рекордын жаңартты. 1958 жылдың қысында, 37 жасқа жақындаған Линдуолл тесттік құрамаға қайта оралуға күш салды. Ол күн сайын 5 шақырым жүгіріп, іш және арқа бұлшықтарын нығайтуға бағытталған қарқынды жаттығулардан тұратын қатаң физикалық дайындық бағдарламасын қабылдады. Гаражында жаттығуға қажетті құралдарды орнатты. Линдуолл өзінің тесттік есебіндегі 212 викетке қосымша жасауға бекінді, ол Кларри Гримметтің австралиялық рекордынан тек төрт викет қана артта қалды. 1958–59 жылғы «Пепел» сериясын журналист ретінде жабу үшін ағылшын газетінен түскен 6000 фунт стерлингтік ұсыныстан бас тартып, оның орнына серияда ойнағысы келді. Уотсон, Милтон, Колин Каудрей, Тревор Бейли және Джим Лейкердің қақпаларын түсірді. Екінші иннингте екі батыл ойыншыны 7 ұпайға дейін жеткізді, бірақ жаңбыр матчты тоқтатты, нәтижесінде Линдуолл матчта 7/73 көрсеткішін тіркеді. Үшінші тестте Мекифф жарақат алғандықтан, төртінші тестке қатысуы күмәнді болды. Осы уақытта Линдуолл Оңтүстік Австралияға қарсы Шилд матчында соңғы рет құрамаға шақыру үшін күшін сынады. Аймақ иелері 42 градусқа дейін қызған ыстықта бірінші болып ұрысты, ал Линдуолл 41 сегіз доптан тұратын овер жасап, 7/92 көрсеткішін тіркеді. Линдуолл жағдайға қарамастан көрсеткен өнері үшін тұрғындардың ыстық ықыласына бөленді және селекторлар төрағасы Брэдманмен күш қуды. Линдуолл Брэдманның жарақаттары туралы сұрақтарына жауап бермеуге тырысты, себебі бұл оның құрамаға ілігу мүмкіндігіне кедергі келтіруінен қорқады. 37 жасында Линдуолл төртінші тестке Аделаида оваласында қайта шақырылды. Ол екі қиын төменгі қақпаны ұстады, бірақ Гримметтен озатын викетке қол жеткізе алмады, нәтижесінде 1/36 көрсеткішін тіркеді. Линдуолл екінші иннингте 28 000 жанкүйердің жаңа рекордты күтуімен боулингті бастады. Бірінші оверде Бейлиді екі сыртқа қарай бұрылған доппен ұтып, оны қақпадан шығарды, соның арқасында Гримметтен озасты. Линдуолл тағы екі викет алып, 3/37 көрсеткішін тіркеді, ал Австралия серияны 4:0 есебімен жеңді. Линдуолл өзінің қайта жандану маусымын 20.55 орташа есеппен 40 викетпен аяқтады. 38 жасында Линдуолл 1959–60 жылдары Үндістан құрлығына жасаған турда Австралия құрамасы үшін соңғы рет өнер көрсетті, онда Пәкістанмен үш, ал Үндістанмен бес тест матчы өткізілді.
The end of the tour represented a changing of the guard in Australian cricket. In their late 30s, Johnson and Miller retired from first class cricket. In the 1956–57 season, Lindwall took 27 wickets at 23.74 and made 243 runs at 27.00. Having had a successful series in the most recent international fixtures, Lindwall had no reason to expect anything but a continuation of his senior role in the team. Lindwall heard the news on the radio while he was working, having not being given prior notice. The pacemen selected were Davidson, Ian Meckiff, Ron Gaunt and John Drennan. While Craig's men defeated South Africa 3–0, Lindwall continued his consistent performances for Queensland in the Sheffield Shield, with 26 wickets at 25.77 and 274 runs at 34.25. During the seasons, Lindwall broke Ernie Jones' record of 209 wickets in Shield competitions in his 54th match in the competition. During the winter of 1958, nearing his 37th birthday, Lindwall stepped up his bid to reclaim his Test place. He committed him to an intense fitness program that included a 5 km daily run followed by vigorous exercises to increase his abdominal and back strength. He set up equipment in his garage. Lindwall was determined to add to his Test tally of 212 wickets, which was just four behind the Australian record of Clarrie Grimmett. He was unmoved by a 6000 pound offer from an English newspaper to cover the 1958–59 Ashes series as a journalist, instead wanting to play in the series. dismissing Watson, Milton, Colin Cowdrey, Trevor Bailey and Jim Laker. He removed both openers for seven in the second innings before rain curtailed the match, leaving Lindwall with match figures of 7/73. Meckiff was injured during the Third Test, leaving him in doubt for the Fourth Test. In the meantime, Lindwall had a Shield match away against South Australia to make a final claim for a recall. The hosts batted first in stifling heat around 42 degrees on a batting pitch, and Lindwall delivered 41 eight ball overs to take 7/92. Lindwall received a standing ovation for his performances in unfavourable conditions and was greeted by Bradman, the chairman of selectors. Lindwall avoided Bradman's inquiries as to whether he had any injury worries, fearing it would hinder his chances of selection. Lindwall was rewarded with a recall for the Fourth Test at the Adelaide Oval at the age of 37. He took two difficult low slips catches but could not take the wicket that would move him ahead of Grimmett, finishing with 1/36. Lindwall opened the bowling in the second innings with 28,000 fans awaiting a new record. He beat Bailey with two outswingers in his first over before bowling him for a duck to move ahead of Grimmett. Lindwall took two further wickets to end with 3/37 as Australia completed a 4–0 series victory. Lindwall finished his resurgent season with 40 wickets at 20.55. At the age of 38, Lindwall made his final appearances for Australia during the 1959–60 tour of the Indian subcontinent, which saw three and five Tests against Pakistan and India respectively.
Стиль
Линдуолл, барлық уақыттағы ең ұлы жылдам боулингшілердің бірі саналады, ол боулинг жасау әрекетінде классикалық және көркемдік стильде ойнады. Дэвид Фриттің жазуынша, оның "тепе-теңдігі, ырғақты жүгіруі, күш жинауы" және "көтеріңкі сезімі" оның тегіс доп беруінде болды. Ричи Бено Линдуоллды "техникалық тұрғыдан ең жақсы жылдам боулингші" деп атады. Линдуоллдың бала кезіндегі құрмет тұтқан Гарольд Ларвуд Денис Лиллиді Линдуоллмен бірдей деңгейде бағалады, бірақ одан жоғары емес. Линдуоллдың жоғары жылдамдықпен допты бұру қабілеті оған қарсыластарының қорғанысын қайта-қайта бұзуға мүмкіндік берді; оның 228 тест викетінің 98-і боулингпен алынды, ал тағы 31-і викет алдындағы аяқпен (leg before wicket) алынды. 1952 жылы ол инсвингерді ойлап тапты, содан кейін оны жоғары жылдамдықпен ұрып-соғатын йоркермен үйлестірді, ол батсмендердің аяқтарына тиеді. Екеуі бірге жаңа доппен ойнайтын жылдам боулинг комбинациясын құрды, ол тест тарихындағы ең жақсылардың бірі деп есептеледі. Хаттонның Линдуоллмен болған айқасы сол кездегі ағылшын-австралиялық бәсекелестіктерінің маңызды кездесулерінің бірі саналды, ал Хаттон оның қарсыласының "қалауынша соққы беру" қабілетіне ие екенін айтты. Англия 1950 жылдары өздерінің сапалы жылдам боулингшілерін дамытқанда, Хаттон капитан болды және ол Линдуолл мен Миллер қолданған стратегияға ұқсас стратегияны іске қосты.
Lindwall, widely regarded as one of the greatest fast bowlers of all time, bowled with a classical and artistic side on bowling action. David Frith wrote that "there was a balance, rhythmic run, a build up" and an "ecstasy" in his smooth delivery action. Richie Benaud said that Lindwall was "technically the best fast bowler" that he ever saw. Lindwall's childhood hero Harold Larwood rated Dennis Lillee to be equal to Lindwall "but not ahead of him". Lindwall's ability to swing the ball at high pace allowed him to repeatedly breach the defences of his opponents; of his 228 Test wickets, 98 were bowled and another 31 were leg before wicket. In 1952 he developed an inswinger and then coupled it with his yorker, which homed into the feet of batsmen at high pace. Together the pair formed a new ball fast bowling combination regarded as one of the best in Test history. Hutton's battles with Lindwall were regarded as one of the key match ups in Anglo Australian battles of the time, and Hutton said his opponent had the ability to "strike at will". When England developed quality pace bowlers of their own in the 1950s, Hutton was captain and he implemented a similar strategy to that executed by Lindwall and Miller.
Кейінгі жылдар
Австралияға оралғаннан кейін Линдуолл Квинслендтің маусымның соңғы Шилд матчында ойнады, содан кейін өкілдік крикеттен қанағаттанды. Алайда, ол Брисбендегі аудандық жарыста «Солтүстік округтер» үшін ойнауын жалғастырды, сондай-ақ Жаңа Зеландияда, Вест-Индияда, Родезияда, Кенияда және Пәкістанда ойнаған жеке командалар үшін сирек бірінші сынып матчтарына қатысты. Ол мен Пеггидің екі баласы болды – ұл және қыз. 1954 жылы «Ұшқан тікбағаналар» және 1961 жылы «Қиын сынақтар» атты екі кітап жариялады. 2000 жылы ол Австралия Крикет Кеңесінің ғасыр командасына басты шабуылшылардың бірі ретінде енді.
Upon returning to Australia, Lindwall played in Queensland's final Shield match of the season, before retiring from representative cricket. However, he continued to play for Northern Districts in Brisbane's district competition, as well as making sporadic first class appearances for private teams, which played in New Zealand, the West Indies, Rhodesia, Kenya and Pakistan. He and Peggy had two children, a son and a daughter. He published two books, Flying Stumps in 1954 and The Challenging Tests in 1961. In 2000, he was named in the Australian Cricket Board's Team of the Century as one of its opening bowlers.
Жеке өмір
Линдуолл Пегке үйленген, және олардың бір ұлы мен бір қызы болды. Ол 74 жасында инсульттан қайтыс болды. Крикет карьерасын аяқтағаннан кейін гүлші болған Линдуолл, австралиялық жылдам боулингші Джефф Томсонның тойына гүлдер дайындады, ол кейін 2016 жылы Линдуоллмен бірге Австралия Крикет Даңқ залының мүшесі атанды.
Lindwall was married to Peg, and together they had one son and one daughter. He died following a stroke, aged 74. Lindwall, who became a florist after his cricket career, provided the wedding flowers for fellow Australian fast bowler Jeff Thomson, who would later share Lindwall's Australian Cricket Hall of Fame status in 2016.