Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Доктор Долиттл кітаптарының оныншы туындысы, авторы Хью Лофтинг.
Tenth work of Doctor Dolittle Books, the author was Hugh Lofting
«Доктор Долиттл және құпия көл» – Хью Лофтинг жазған «Доктор Долиттл» кітабы. Кітап 1948 жылы, алдыңғы кітабынан 15 жыл өткен соң, автордың қазасынан кейін жарық көрді. Осы сериядағы ең көлемді кітап және ең қараңғы атмосфераға ие; кітап жарыққа шығар алдында Екінші дүниежүзілік соғыс болған, сол кезде Лофтинг 1942 жылы «Жеңіс қаза тапқандар үшін» атты соғысқа қарсы өлеңін жариялаған. Кітапта адамға деген жеккөрушілікке жақын, соғыс және адамның адамға жасаған зұлмы туралы терең ойлар қамтылған өте күшті бөлімдер бар.
Doctor Dolittle and the Secret Lake is a Doctor Dolittle book written by Hugh Lofting. The book was published posthumously in 1948, 15 years after its predecessor. Fittingly, it is the longest book in the series, and the tone is the darkest; World War II took place before the book was published, during which Lofting had published his 1942 anti war poem Victory for the Slain. The book contains passages that almost border on being misanthropic with some very powerful passages concerning war and Man's inhumanity to man.
Стиль
Кітап Доктордың Айда жасаған жаңалықтарымен адам өмірін ұзарту арманынан бас тартып, үмітсіздік белгілерін көрсетуімен басталады. Алғаш рет, мәтін "тісі мен тырнағы бар табиғат" дегенді мойындайды: Доктордың тағы бір тәжірибесі, басқа тіршілік иелеріне зиян келтірмей, қоқыс жегіштер мен паразиттердің өмір сүретін үйі де сәтсіздікке ұшырайды. Содан кейін Доктор өзінің ең көне досы – Нұх кемесінде болған алып Тасбақаны құтқару үшін шұғыл шақыру алады. Лофтингтің 1923 жылғы "Доктор Дулиттлдің пошта кеңсесі" романында айтылмаған Ұлы су тасқыны туралы Тасбақаның әңгімесі баяндалады. Тасбақаның су тасқыны және оның салдары туралы айтқаны кітаптың көп бөлігін құрайды, және бұл көңілді оқиға емес. Геноцид пен құлдыққа қатысты көптеген сілтемелер бар, соның ішінде жануарлар үйдің сыртына жиналып, ішіндегі адамдарды жеп қоятын эпизодтар да бар (жас жігіт пен оның сүйіктісі, Тасбақа мен оның жұбайынан кейін ең жаны ашырлық кейіпкерлер). Комедия тек қараңғы эпизодтарды жеңілдету үшін аз ғана қолданылады. Кітап стилі жағынан ерекше, бірақ Хью Лофтингтің ең күшті жазу үлгісімен де ерекшеленеді. Сондай-ақ, Лофтингтің африкалық кейіпкерлерді бейнелеуі бұрынғы романдардағыдай карикатуралық емес.
The book starts with the Doctor giving up his dream of lengthening human life with discoveries he made on the Moon, and showing signs of despair. The tone of the passages for the first time acknowledges 'nature red in tooth and claw': another of the Doctor's experiments, a house where scavengers and parasites can live without harming other creatures, is also doomed to failure. The Doctor then receives an urgent call to rescue what is literally his oldest friend: Mudface the Giant Turtle, who was a passenger on Noah's Ark. Mudface's tale of the Great Flood is told, which was missing from Lofting's 1923 novel Doctor Dolittle's Post Office. Mudface's account of the Flood and its aftermath takes up most of the book, and it is by no means a jolly story. There are many references to genocide and slavery, including a passage where animals gather outside a hut to devour the humans inside (a young man and his beloved, who are the most sympathetic characters next to Mudface and his mate). Comedy is reduced to a mere sprinkling, just enough to lighten some of the more dark passages. The book stands alone in style but with, arguably, some of Hugh Lofting's most powerful writing. Also of note is that Lofting's depiction of African characters is far less caricatured than in previous novels.