Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жосаф I (Иоасаф I; ? – 28 қараша 1640, Мәскеу) – Мәскеу және Бүкіл Ресейдің бесінші Патриархы (1634–1640).
Joasaphus I (Иоасаф I; ? – 28 November 1640, Moscow) was the fifth Patriarch of Moscow and All Russia (1634–1640).
Өмірбаян
Иоасаф Соловецкий монастырінде монахтық ант берді. 1621 жылы Псков-Печерск монастырінде иегумен болды. 1627 жылдың қаңтар айында Иоасаф Псков және Великие Луки архиепискобы болып тағайындалды. Ол Псковтың саудалық жеңілдіктерін қорғағаны және неміс саудагерлерінің ықпалына қарсы тұрғанымен белгілі, соның салдарынан патриарх оны жазалады.
Joasaphus took monastic vows in Solovetsky Monastery. In 1621, he became a hegumen at Pskovo Pechorsky Monastery. In January 1627, Joasaphus was appointed archbishop of Pskov and Velikiye Luki. He is known for his protection of Pskov's trade privileges and resistance to pretensions of the German merchants, for which he would be punished by the patriarch.
Мәскеу патриархы
Филарет 1634 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның ұсынысы бойынша Иоасаф оның орнын басты. Патриарх лауазымына оның таңдалуы дәстүрлі жолмен жүргізілді: Ресей Православ шіркеуінің Епископтар кеңесі (Михаил Романовтың ниетін бұрыннан біліп) үш үміткерді ұсынды, олардың ішінде патша таңдау жасады. Ресей Православ шіркеуінің жаңа басшысының таққа отыру рәсімі дәстүрге сәйкес 1634 жылдың 6 ақпанында Мәскеу Кремліндегі Құдай анасының ұйықтауы соборында өтті. Иоасафтың алғашқы істерінің бірі – Суздаль архиепискобы Иосиф Курцевичті оның арсыз мінез-құлқы үшін қатаң жазалау болды. Ол Мәскеудегі баспа ісін қайта жандандыруға қатысты. Оның жетекшілігімен 23 рухани кітап жарық көрді. 1636 жылы Иоасаф «Память» (еске алу) деп аталатын жазба жазып, орыс дін қызметкерлерін араларындағы барлық келіспеушіліктерді реттеуге шақырды. Ол сондай-ақ «Лестница властям» (Билік сатысы) деген мақала жариялады, онда дін қызметкерлерінің қасиетті қызметтер мен соборлардағы иерархиясын түсіндірді. Сонымен қатар, Иоасаф Филареттің шешімдері мен жарлықтарын қоса, «Требник» (дұғалар кітабы) деп аталатын кітапты шығарды. Патриарх ретінде ол мемлекеттік саясат мәселелеріне араласпады және тіпті патшаға осы салада кеңес беруден бас тартты, осылайша елдегі Патриархаттың беделі нығаю үрдісі баяулады. Оның орнына ол қоғамның рухани жаңаруына күш салды. Ол ғибадат ету тәртібі бойынша жүз тараулық кеңестің қағидаларын тиімді жүзеге асыруға ұмтылды, бірнеше ғибадатты бір уақытта орындау салтына және жалған аскеттерге қарсы болды. Иоасаф I Мәскеу Кремліндегі Ұйықтауы соборында жерленген.
Upon Philaret's death in 1634, Joasaphus was appointed his successor, upon his recommendation. His selection to the role of Patriarch was held in the traditional way: The Council of Bishops of the Russian Orthodox Church (knowing in advance the will of Mikhaill Romanov) pointed to three candidates, of whom the Tsar could choose. Enthronement of the new Primate of the Russian Orthodox Church was held, also in keeping with tradition, in the Cathedral of the Dormition of the Mother of God in the Kremlin in Moscow on 6 February 1634. One of Joasaphus' first deeds was severe punishment of Joseph Kurtsevich, Archbishop of Suzdal, for his indecent behaviour. He took part in reviving Moscow's printing activities. They published 23 ecclesiastic books under his supervision. In 1636, Joasaphus wrote Память (Pamyat, or memo), in which he urged Russian clergymen to settle all the discords between themselves. He also published a piece called Лестница властям (Lestnitsa vlastyam, or Hierarchy of power), in which he explained the hierarchy of clergymen during divine services and sobors. Also, Joasaphus published the so called Требник (Trebnik, or book of prayers) with a supplement of Philaret's resolutions and decrees. As Patriarch, he did not interfere in affairs of state policy and refused to even granting the tsar advice in this regard, thereby the strengthening process the position of the Patriarchate in the country declined. He focused instead on efforts to moral renewal of society. He aimed for the effective implementation of the provisions of the Council of the Hundred Chapters in terms of arrangement of worship, opposed the custom of simultaneous execution of several passages of worship at the same time and false jurodiwych. Joasaphus I is buried in the Cathedral of the Dormition in the Moscow Kremlin.
Мұра
Тарихшылардың көпшілігі Иосафты көңілсіз тұлға деп бағалайды. Тарихшы Парслидің пікірінше, патриархтың осындай мінездемесі әділетсіз, себебі Иосафтың мемлекеттік істерге қызығушылығы болмауы, православие шіркеуінің мәселелеріне араласпағанын білдірмейді, керісінше ол белсенділік пен нық қадамдар көрсеткен. Парсли сондай-ақ, патриарх Жоазафтың қызмет мерзімінің салыстырмалы түрде қысқа болуы, оның жетістіктерін XVII ғасырдағы Ресей православие шіркеуінің басқа екі көрнекті басшылары – Филарет пен Никонның ірі әсерінен жасырып тастағанын айтады. Сонымен қатар, Иосафқа арналған еңбектердің авторлары оны қарапайым, сопылық жолмен өмір сүрген, ізгі және қарапайым адам ретінде сипаттайды.
Most historians assess Josaphus as a colorless figure. According to the historian Parsley such determination activities of the patriarch is unfair, because the lack of interest of Josaphus for state affairs did not mean lack of involvement in the problems of the Orthodox Church, where the latter showed the energy and determination. Parsley also points out that the relatively short period of office of the patriarch by Joazafa results in the obfuscation of his achievements by the much more well known and strong personalities of the two other seventeenth century Russian Orthodox Church superiors: Filaret and Nikon. At the same time the authors of works devoted to Josaphus give it a raw ascetic, pious and humble man.