Van der Graaf Generator – «Жүректердің кепілі» альбомы туралы
Pawn Hearts
Van der Graaf Generator тобының "Pawn Hearts" альбомы туралы: мазмұны, "Man Erg" және "A Plague of Lighthouse Keepers" сияқты әндері, тарихы мен идеялары. Прогрессив рок.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Pawn Hearts – ағылшын прогрессивті рок тобы Van der Graaf Generator-дың төртінші альбомы, ол 1971 жылдың 12 қарашасында Charisma Records лейблы арқылы жарық көрді. Гастрольдік сапардан кейін және альбомға дайындық кезінде Хаммилл продюсер Джон Энтониді үйіне шақырды, онда Хаммилл альбомға кіретін әндерді тек акустикалық гитара мен фортепианода орындады, соның арқасында Энтони жазбалар жасады. "Man Erg" әні жақсылық пен жамандық арасындағы күресті бейнелейді, онда "періштелер" мен "өлтірушілер" символдық тұлғалар ретінде көрінеді. "Маяк күзетшілерінің обасы" Хаммиллдің теңізге деген құштарлығынан туындаған, маяк күзетшісінің жағалауда батып келе жатқан адамдарды көріп, оларға көмектесе алмауынан мазасыздық табатын әңгімесі. Әннің соңы ашық қалдырылған, тыңдаушы күзетшінің өзін-өзі өлтіргені ме, әлде оқиғаны қабылдап, тыныш өмір сүруге тырысқандығын шешуге шақырылады. Бантон "A Plague of Lighthouse Keepers" әнін альбомға енгізуге қарсы болды, оның орнына бұрынғы H to He, Who Am the Only One альбомындағы "Killer" сияқты коммерциялық сәттілікке жеткізе алатын материалдарды қалаған, бірақ топ отырысынан кейін әнді репетициялауға және аранжировка жасауға келісті. 1971 жылдың жазында топ екі айға менеджер Тони Страттон Смиттің Лаксфорд Хаус атты үйіне, Кроуборо қаласына (Сассекс) көшіп, материалды репетициялады.
Pawn Hearts is the fourth album by English progressive rock band Van der Graaf Generator, released on 12 November 1971 on Charisma Records. Following the tour and in preparation for the album, Hammill invited producer John Anthony to his home, where Hammill played songs intended for the album unaccompanied on acoustic guitar and piano, allowing Anthony to take recording notes. "Man Erg" was written about the conflict between good and evil, represented as "angels" and "killers" in the song. "A Plague of Lighthouse Keepers" was inspired by Hammill's fascination with the sea, and the narrative is about a lighthouse keeper who keeps seeing people die offshore. He feels guilty about not being able to help, and the song's ending is left open, leaving the listener to decide if the keeper has committed suicide or rationalised events to live in peace. Banton was against putting "A Plague of Lighthouse Keepers" on the album, wanting more commercial material such as the previous album H to He, Who Am the Only One's "Killer", but after a band meeting he agreed to rehearse the song and worked out an arrangement. The group moved to manager Tony Stratton Smith's house, Luxford House, Crowborough, Sussex for two months in summer 1971 to rehearse material.
Жазу
1971 жылдың шілдесінен қыркүйекке дейін Trident Studios студиясында жазу жұмыстары жүргізілді. Топ мүшелері мен Энтониден басқа, Робин Кейбл, Дэвид Хентшель және Кен Скотт инженерлік қолдау көрсетті. Алғаш жазылған әндердің ішінде Джордж Мартиннің композициясы, BBC Radio 1 радиосының бастапқы қорытынды тақырыбы ретінде қолданылған "Theme One" және кейіннен альбомнан алынып тасталған "W" әні болды. Музыка, әсіресе "Маяк сақшыларының обасы" әні, екі мен бес минуттық шағын бөліктерге бөлініп жазылды, сосын олар біріктірілді. Хаммиллдің бастапқы сюитасына қоса, Бантон Оливье Мессьеннің ықпалымен жазылған орган бөлімінен тұратын "Pictures/Lighthouse" бөлімін, Эванс қысқа фортепиано рифіне негіделген "Kosmos Tours" әнін, ал Джексон қорытынды тақырыбы "We Go Now" әніне музыка жазды. Бұл туындының өңделу жұмысын Бантон мен Энтони сессия соңында аяқтады. Бантон "психоделикалық қырықпаш" деп аталатын эффектті пайдаланды, ол бірден кері айналдырып, жазба жасауға мүмкіндік беретін арнайы магнитофон болды. Бұл құрылғы топтың юмор сезімін ояқтырды. Бір кезде студиядағы барлық магнитофондар микстеу үшін қолданылуға мәжбүр болды. Албом бастапқыда Pink Floyd-тың 1969 жылғы "Ummagumma" альбомы сияқты қос альбом ретінде жоспарланған. Бірінші жартысы жарық көрген альбомнан құралса, екінші жартысы жеке жобалар мен "Killer" және "Octopus" сияқты Van der Graaf Generator әндерінің студиялық орындалуларына бөлінуі тиіс болған. Эванс "Инцидент бұрышы" атты авангардтық туындысын ұсынды, онда барабандар кері жазылып, студия баспалдақтарынан құлаған флуоресценттік шамның дыбысы естіледі. Джексон Хаммиллдің латын тілінде жазған мәтінімен "Ponker's Theme" атты қысқа джаз пьесасын және "Archimedes Agnostic" атты ұзақ туындысын жазды. Ақырында, Charisma лейблы топтың бір ғана альбом шығаруы керек деп шешті және тікелей концерттік жазбалар мен жеке туындыларға тыйым салды. Альбомның атауы Джексонның бір кезде айтқан "Студияға барып, тағы бірнеше порно харттарды дубляждаймын" деген сөзінен туындады, ол шын мәнінде "мүйіз бөліктерін" айтқан. Альбомның мұқабасын Charisma лейблының тұрақты суретшісі Пол Уайтхед жасады, Хаммилл оған: "Патша болсаң, кедей болсаң немесе кез келген болсаң да, сен тек қана қарызкерсің" деді, нәтижесінде жер және перде бейнеленген дизайн пайда болды. Ішкі қақпаның суретін Кит Моррис Люкфорд Хауста түсірді, онда топ Кроуборо теннис ойнап тұрып, бір-біріне нацистік сәлемдеме жасағандай көрінеді, бірақ Бантон кейін бұл топтың Монти Пайтон стилінде әжуалық көрінуге тырысқандығын айтты.
Recording ran from July to September 1971 in Trident Studios. In addition to the band and Anthony, Robin Cable, David Hentschel and Ken Scott helped with engineering. The first tracks to be recorded were "Theme One", a cover of the George Martin composition used as the original closing theme to BBC Radio 1, and "W", which was ultimately left off the album. The music, particularly "A Plague of Lighthouse Keepers" was recorded in short sections between two and five minutes, which were later edited together. In addition to Hammill's original suite, Banton contributed the "Pictures/Lighthouse" section, an Olivier Messiaen influenced organ piece, Evans wrote "Kosmos Tours" around a short piano riff, and Jackson wrote the music to the closing theme, "We Go Now". The piece was edited together by Banton and Anthony towards the end of the session. Banton used an effect called a "psychedelic razor", a customised tape recorder that could rewind and record simultaneously. The device appealed to the band's sense of humour. At one stage, every tape machine in the studio had to be used for mixing. The album was originally conceived as a double album similar to Pink Floyd's Ummagumma (1969). The first half was made up of the album as released, while the second was to be divided between personal projects and live in studio versions of older Van der Graaf Generator songs such as "Killer" and "Octopus". Evans contributed an avant garde piece, "Angle of Incidents" which featured drums being recorded backwards and the sound of a fluorescent lighting tube being dropped down the studio's stairs. Jackson recorded "Ponker's Theme'", a short jazz piece, and a longer piece, "Archimedes Agnostic", with Latin lyrics written by Hammill. Charisma ultimately felt that the group should simply release a single album, and vetoed the live and solo recordings. The album's title came from a spoonerism by Jackson, who once said, "I'll go down to the studio and dub on some more porn harts", meaning "horn parts". The cover was designed by regular Charisma album artist Paul Whitehead, who was told by Hammill, "no matter if you're a king, a pauper or whatever – you're a pawn" which led to a design containing the earth and a curtain. The inner gatefold picture was taken by Keith Morris at Luxford House and featured the band playing Crowborough Tennis while appearing to give Nazi salutes to each other, though Banton later said this was simply the band attempting to look ridiculous in the vein of Monty Python.
Шығару
Альбом 1971 жылғы 12 қарашада Charisma Records лейблы арқылы жарық көрді. Еуропада «Pawn Hearts» тек үш тректен тұрды, ал «Theme One» 1972 жылғы ақпанда «W» әнінің B-жағы ретінде сингл ретінде шығарылды. 2005 жылы Van der Graaf Generator каталогы жаңарту үшін қайта өңделген кезде, альбомның жоғалған бөлігінен бірнеше тректер табылып, бонус тректер ретінде қосылды. «Squid/Octopus» әнінің студияда тіркелген нұсқасы «H to He, Who Am the Only One» қайта шығарылымына, ал «Pawn Hearts» қайта шығарылымына «Angle of Incidents», «Ponker’s Theme» және «Diminutions» әндері қосылды. CD-де сондай-ақ сингл ретінде шығарылған нұсқадан өзгеше «Theme One» әнінің бастапқы миксі және «W» әнінің бұрынғы жазбасы да бар. «Theme One» әні 2003 жылғы «The Best Prog Rock Album in the World Ever» жинақ CD-сінде де жарық көрді.
The album was originally released on 12 November 1971 on Charisma Records. In Europe, where Pawn Hearts only contained the three tracks, "Theme One" was released as a single in February 1972, with "W" as its B side. When the Van der Graaf Generator catalogue was remastered for reissue in 2005, several of the tracks from the missing half of the album were found and added as bonus tracks. A live, in studio version of "Squid/Octopus" was added to the H to He, Who Am the Only One reissue, while the Pawn Hearts reissue added "Angle of Incidents", "Ponker's Theme", and "Diminutions". The CD also contained the original mix of "Theme One", which is different to the one released as a single, and an earlier take of "W". "Theme One" was also released on the 2003 compilation CD The Best Prog Rock Album in the World Ever.