Шотландия Католик Шіркеуінің Глазго Архиепископтығының Тарихы
Archdiocese of Glasgow
Шотландия Католик шіркеуі тарихы: Глазго Архиепископтығы, 12 ғасырда маңызды болған, Римнен 1560 жылы үзілген діни аймақ. Тарихы, құрамы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландия шіркеуінің епархиясы – Шотландиядағы католик шіркеуінің реформацияға дейінгі тарихи католик епархиясы.
Diocese of the Scottish church
the historical pre Reformation Catholic diocese of the Catholic Church in Scotland
Глазго архиепархиясы Шотландия шіркеуінің он үш (1633 жылдан кейін он төрт) епархиясының бірі болған. Ол Шотландия Корольдігінің екінші ірі епархиясы болып, Клайдсдейл, Тевиотдейл, Твиддейл, Лиддсдейл, Аннандейл, Нитсдейл, Каннингхем, Кайл және Стратграйф, сондай-ақ Леннокс, Каррик және Галлоуэйдің Деснес аталған бөлігін қамтыды. 1492 жылы Глазго архиепископтыққа айналып, Галлоуэй, Аргилл және Аралдар епархияларын өзіне бағындырды. Шотландия шіркеуі 1560 жылы Римге адалдығын жойды, бірақ епископтар 1689 жылға дейін үзіліс-үзіліс қызметін жалғастырды.
The Archdiocese of Glasgow was one of the thirteen (after 1633 fourteen) dioceses of the Scottish church. It was the second largest diocese in the Kingdom of Scotland, including Clydesdale, Teviotdale, parts of Tweeddale, Liddesdale, Annandale, Nithsdale, Cunninghame, Kyle, and Strathgryfe, as well as Lennox, Carrick and the part of Galloway known as Desnes. Glasgow became an archbishopric in 1492, eventually securing the dioceses of Galloway, Argyll and the Isles as suffragans. The Scottish church broke its allegiance to Rome in 1560, but bishops continued intermittently until 1689.
Тарих
Глазго епархиясы 12 ғасырда маңызды орын алды. Оны Шотландия королі Дэвид I және Глазго епискобы Джон ұйымдастырды. Бұрынғы діни орынның нақты жасы белгісіз. Күмәнді агиографиялық дәстүрге сәйкес, бұл шіркеулік орынды Киелі Кентигерн құрған. Епископтық Шотландия Корольдігінің ең ірі және байларының бірі болды, қалаға байлық пен мәртебе әкелді. 1175 және 1178 жылдар аралығында бұл жағдай одан әрі нығайды, өйткені епископ Жоселин патша Вильгельм Арыстаннан елді мекенге бург мәртебесін алды, бұл елді мекенге сауда монополиясы мен басқа да заңды кепілдіктермен кеңеюге мүмкіндік берді. 1189 және 1195 жылдар аралығында бұл мәртебе жыл сайынғы жәрмеңкемен толықтырылды, ол бүгінгі күнге дейін Глазго жәрмеңкесі ретінде сақталған. 1560 жылға дейін, Шотландия Парламенті актісімен католик дінін ұстануға тыйым салынғанда, Глазгоның барлық епископтары елдің үкіметінде белсенді түрде қатысқан; патшалықтың канцлері немесе қазынашысы ретінде немесе биліктің аздығы кезінде регенттік мүшелері ретінде. Роберт Вишарт (1272 жылы құлшылыққа бағышталған, 1316 жылы қайтыс болған) Шотландияның Англиядан тәуелсіздік алу соғысы кезінде өзінің патриотизмімен ерекшеленді және Уильям Уоллес пен Роберт Брюстің жақын досы болды. Уильям Тернбулл (1447 жылы құлшылыққа бағышталды, 1454 жылы қайтыс болды) 1450 жылы Папа Николай V-ден Глазго университеті үшін негіз салу туралы жарғыны алды. 1492 жылы 9 қаңтарда Папа Иннокентий VIII Аргил, Данблан, Дункельд және Галлоуэй епархияларын оған қоса отырып, епархияны митрополит дәрежесіне көтерді. Джеймс Битон, әйгілі кардинал Дэвид Битонның немере інісі, ескі иерархияның төртінші және соңғы архиепископы болды. 1560 жылы, ол тағайындалғаннан кейін сегіз жыл өткен соң, ол Францияға зейнетке шығуға мәжбүр болды, онда ол Шотландия королевасы Мэридің құпия агенті ретінде, кейіннен ашық түрде Джеймс VI-нің елшісі ретінде 1603 жылдың 25 сәуірінде Парижде қайтыс болғанға дейін әрекет етті. Ол өзімен бірге епархиялық жазбаларды алып кетті, олардың екеуі ерекше атауға лайық: 1) "Registrum Vetus Ecclesiae Cathedralis Glasguensis", он екінші және он үшінші ғасырларда қолжазбамен жазылған; 2) "Liber Ruber Ecclesiae Glasguensis", шамамен 1400 - 1476 жылдар аралығында жазылған. Бұл жазбалар басқа жазбалармен бірге 1843 жылы "Мейтленд клубы" үшін "Registrum Episcopatus Glasguensis: Munimenta Ecclesiae Metropolitanae Glasguensis a sede restauratâ saeculo ineunte XII ad reformatam religionem" деген атпен басылып шықты. Сол кездердің тағы бір тамаша ескерткіші – ескі собордағы Сент-Мунго, оны епископ Жоселин бастаған (1175 жылы бағышталған, 1199 жылы қайтыс болған) және оның соңғы толықтыруларын архиепископ Блэкадер (құдайыландырылған) алған. 1484, 1508 жылы қайтыс болған).
The diocese of Glasgow became important in the 12th century. It was organized by King David I of Scotland and John, Bishop of Glasgow. There had been an earlier religious site the exact age of which is unknown. According to doubtful hagiographical tradition, this ecclesiastical site had been established by Saint Kentigern. The bishopric became one of the largest and wealthiest in the Kingdom of Scotland, bringing wealth and status to the town. Somewhere between 1175 and 1178 this position was strengthened even further when Bishop Jocelin obtained for the episcopal settlement the status of burgh from King William the Lion, allowing the settlement to expand with the benefits of trading monopolies and other legal guarantees. Sometime between 1189 and 1195 this status was supplemented by an annual fair, which survives to this day as the Glasgow Fair. Until 1560, when practice of the Catholic Faith was suppressed by act of the Parliament of Scotland, nearly all the bishops of Glasgow took an active share in the government of the country; whether as chancellors or treasurers of the kingdom or as members of regency during the minority of a sovereign. Robert Wishart (consecrated 1272, d. 1316) was conspicuous for his patriotism during the Scottish War of Independence from England, and was the close friend of William Wallace and Robert Bruce. William Turnbull (consecrated 1447, d. 1454), obtained in 1450 from Pope Nicholas V the charter of foundation for the University of Glasgow. On 9 January 1492, Pope Innocent VIII raised the see to metropolitan rank, attaching to it the suffragan dioceses of Argyle, Dunblane, Dunkeld, and Galloway. James Beaton, nephew of the celebrated Cardinal David Beaton, was the fourth and last archbishop of the old hierarchy. In 1560, eight years after his nomination, he was forced to retire to France, where he acted as confidential agent of Mary, Queen of Scots, and later openly as ambassador for James VI, till his death in Paris, 25 April 1603. He carried away with him the diocesan records, two of which deserve special mention: (1) "Registrum Vetus Ecclesiae Cathedralis Glasguensis", in handwriting of the twelfth and thirteenth centuries, and (2) "Liber Ruber Ecclesiae Glasguensis", with entries from about 1400 to 1476. These, along with other records, were in 1843 printed in a volume for the Maitland Club under the title: "Registrum Episcopatus Glasguensis: Munimenta Ecclesiae Metropolitanae Glasguensis a sede restauratâ saeculo ineunte XII ad reformatam religionem". A more splendid memorial of those times still remains in the old cathedral of St. Mungo, which was begun by Bishop Jocelyn (consecrated 1175, d. 1199) and received its last additions from Archbishop Blackader (consecr. 1484, d. 1508).
Қалпына келтіру
1828 жылы Шотландия иерархиясын қалпына келтіру аясында Киелі Тақ Шотландияның Батыс округін немесе Викариатын құрды, ал Глазго қаласында тұратын алғашқы апостольдық викарий – Эретрия епискобы Эндрю Скотт (т. 1772, қ. 1846) болды. Одан кейін Кастабала епискобы Джон Мердок (т. 1796, қ. 1865) және Гипсополис епискобы Джон Грей (т. 1817, қ. 1872) оның орнын басты. 1869 жылы епископ Грей отставкаға шыққаннан кейін Чарльз Петре Эйр (т. 1817, қ. 1902) Аназарба архиепискобы болып бекітіліп, апостольдық әкімші тағайындалды. Папа Лео XIII-нің Шотландия иерархиясын қалпына келтіруімен, 1878 жылдың 4 наурызында Глазго архиепископтығы қайта құрылды және архиепископ Эйр қалпына келтірілген таққа ауыстырылды.
In 1828, as part of the Restoration of the Scottish hierarchy, the Holy See erected the Western District or Vicariate of Scotland, and the first vicar Apostolic to reside in Glasgow was Andrew Scott, Bishop of Eretria (b. 1772, d, 1846). He was succeeded by John Murdoch, Bishop of Castabala (b. 1796, d. 1865) and John Gray, Bishop of Hypsopolis (b. 1817, d. 1872). On the resignation of Bishop Gray in 1869 Charles Petre Eyre (b. 1817, d. 1902) was consecrated Archbishop of Anazarba and appointed administrator Apostolic. On the Restoration of the Scottish hierarchy by Pope Leo XIII, 4 March 1878, the Archbishopric of Glasgow was re established, and Archbishop Eyre was transferred to the restored see.