Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Клемсон классы эсминеці
Clemson class destroyer
USS Edwards (DD 265) АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті, содан кейін Корольдік теңіз күштеріне HMS Buxton (H96) ретінде берілді және екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада Корольдік теңіз күштерінде де қызмет етті.
USS Edwards (DD 265) was a in the United States Navy and transferred to the Royal Navy where she served as HMS Buxton (H96) and later in the Royal Canadian Navy during World War II.
Есімдес
Уильям В. Эдвардс шамамен 1790 жылы Вирджиния штатының Петербург қаласында дүниеге келген. 1811 жылдың 1 қыркүйегінде мічман болып тағайындалды. 1813 жылы «Аргус» кемесіне бекітілді және 1813 жылдың 14 тамызында шайқаста қаза тапты.
William W. Edwards was born c. 1790 in Petersburg, Virginia. He was appointed a midshipman on 1 September 1811. In 1813 he was assigned to Argus and was killed in the action with on 14 August 1813.
АҚШ Әскери-теңіз флоты
Эдвардс 1918 жылғы 10 қазанда «Бетлехем Шипбилдинг Корпорейшн» (Squantum, Массачусетс) компаниясымен құрылысы аяқталды; Мичман Эдвардстың шөбересі болған Джулия Эдвардс Нойс ханым демеушілік етті; және 1919 жылғы 24 сәуірде Бостон әскери-теңіз базасында қолданысқа берілді. 1919 жылғы мамыр айында Эдвардс әуе кемелері мен гидросамолеттерге арналған қосалқы бөлшектерді Ньюфаундлендтегі Сент-Джон қаласына жеткізді, бұл АҚШ әскери-теңіз күштерінің ұшқыштары жасаған тарихи бірінші трансатлантикалық гидросамолет рейсі үшін резерв болды. 1919 жылғы 28 мамырда Бостоннан (Массачусетс штаты) шығып, Еуропадағы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Бас штабына, сондай-ақ Азық-түлік басқармасына бағынды. Маусым айында Гибралтарға жетіп, президент Вудро Вильсонды тасымалдаған «Джордж Вашингтон» теңіз көлігін Брестке сүйемелдеуге қатысты, содан кейін Англия мен Германияны аралап, 25 тамызда АҚШ-қа оралды. Тынық мұхит флотына бекітілген Эдвардс 1919 жылғы 17 қыркүйекте Нью-Йорктен шығып, 13 қазанда Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы эсминец базасына жетті, онда 1919 жылғы 1 қарашада штаттық құрамы толық емес қысқартылған жағдайда қызметке орналастырылды. 1920 жылғы ақпанда Пьюгет-Саунд әскери-теңіз базасына ауыстырылды, бірақ бір жылдан кейін Сан-Диегоға қайта оралды, онда резервте қалды және кейде оқу атуларын жүргізу үшін теңізге шықты. 1922 жылғы 8 маусымда қызметтен босатылды. 1939 жылғы 18 желтоқсанда қайтадан қолданысқа берілген Эдвардс бейтараптық патруліне тағайындалды, жөндеуден өткен соң 1940 жылғы 22 наурызда Батыс жағалаудан Техас штатының Галвестон қаласына аттанды. Күзге дейін Персика шығанағы мен Шығыс жағалауын күзетті, содан кейін Новая Шотландиядағы Галифакс қаласына бағытталды, онда 1940 жылғы 8 қазанда қызметтен босатылды және базаларға айырбасталған эсминецтердің бірі ретінде Ұлыбритания үкіметіне тапсырылды.
Edwards was launched 10 October 1918 by Bethlehem Shipbuilding Corporation, Squantum, Massachusetts; sponsored by Miss Julia Edwards Noyes, whose great grandfather was the uncle of Midshipman Edwards; and commissioned 24 April 1919 at Boston Navy Yard. In May 1919 Edwards carried spare parts for airplanes and seaplanes to St. John's, Newfoundland, as reserves for the historic first transatlantic seaplane flight made by Navy planes. She sailed from Boston, Massachusetts 28 May to report to Commander, U. S. Naval Forces in Europe, for duty with the Food Administration. Arriving at Gibraltar in June, she took part in escorting the naval transport George Washington carrying President Woodrow Wilson into Brest, then visited England and Germany before returning to the United States on 25 August. Assigned to the Pacific Fleet, Edwards sailed from New York on 17 September 1919 and arrived at the destroyer base at San Diego, California on 13 October where she was placed in reduced commission with a partial complement 1 November 1919. In February 1920 she moved to Puget Sound Navy Yard, but returned to San Diego a year later where she remained in reserve, occasionally putting to sea for target practice. She was placed out of commission 8 June 1922. Recommissioned 18 December 1939, Edwards was assigned to the Neutrality Patrol, and after overhaul, left the west coast 22 March for Galveston, Texas. She patrolled the Gulf and east coast until fall, then sailed to Halifax, Nova Scotia, where she was decommissioned 8 October 1940, and delivered to the British government as one of the destroyers exchanged for bases.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылғы 8 қазанда Корольдік теңіз күштеріне HMS Buxton (H96) ретінде қабылданып, үшінші "Таун" флотилиясында қызмет ету үшін, эсминец U-көмекейлер соғысы күшейген кезде қысқа мерзімге Канада суларында болды. Содан кейін ол Ұлыбританияға жабдықтау желісін ашық ұстау үшін маңызды міндеттерді орындауға, Батыс бағыттары Командасының 6-шы эскорт тобына бөлінді. "Букстон" үш 4 дюймдік/50 калибрлі зеңбірек пен бір үштік торпедалық аппаратты алып тастау арқылы сауда конвойларын сүйемелдеу қызметіне бейімделді, бұл жоғары жағындағы салмақты азайтуға және қосымша тереңдік зарядтарын орналастыруға, сондай-ақ "hedgehog" орнатуға мүмкіндік берді. 1942 жылдың тамызында жаңа эскорт кемелері қолжетімді болғаннан кейін, ол Галифакста орналасқан Батыс жергілікті эскорт күштеріне (WLEF) тағайындалған HMCS Buxton ретінде Канада Корольдік теңіз күштеріне берілді. 1942 жылдың желтоқсанынан 1943 жылдың наурызына дейін Бостонда күрделі жөндеуден өткеннен кейін, ол 1943 жылдың сәуірінде WLEF-ке қайта қосылды. Ол сол жылдың тамызында қызметтен алынып, 1944 жылдың соңына дейін Галифакста және содан кейін Дигбиде, Нова-Скотияда стационарлық оқу кемесі ретінде пайдаланылды. 1945 жылдың басында ол толығымен қызметтен босатылды.
Commissioned in the Royal Navy 8 October 1940 as HMS Buxton (H96) for service in the third "Town" Flotilla, the destroyer served in Canadian waters briefly as the U boat war intensified; she was then allocated to 6th Escort Group, Western Approaches Command, for the vital duty of keeping the supply line open to Britain. Buxton was modified for trade convoy escort service by removal of three of the original 4"/50 caliber guns and one of the triple torpedo tube mounts to reduce topside weight for additional depth charge stowage and installation of hedgehog. In August 1942, when newer escorts were available, she was transferred to the Royal Canadian Navy as HMCS Buxton, assigned to the Western Local Escort Force (WLEF) based at Halifax. After undergoing refit in Boston from December 1942 to March 1943 she rejoined the WLEF in April, 1943. She was withdrawn from service that August and used as a static training ship at Halifax and then Digby, Nova Scotia, until the end of 1944. She was finally paid off early in 1945.