20 ғасырдағы Бенгал мектебі: Үнді сурет өнерінің ұлттық қозғалысы
Bengal School of Art
Беңгал мектебі: 20 ғ. басындағы үнді суретшілігінің ұлттық және авангардтық қозғалысы. Раджа Рави Варма мен британ мектептеріне қарсылық, Муғал миниатюраларының ықпалы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
20-ғасырдың басындағы өнер қозғалысы және үнді суретінің стилі. Бенгалия өнер мектебі, көбінесе Бенгалия мектебі деп аталады.
Art movement and a style of Indian painting in the early 20th century
The Bengal School of Art, commonly referred as Bengal School,
Тарих
Бенгалия мектебі авангардтық және ұлтшылдық қозғалыс ретінде туындады. Бұл қозғалыс бұрын Үндістанда Раджа Рави Варма сияқты үнді суретшілері мен британдық өнер мектептерінде кең таралған академиялық өнер стиліне қарсы бағытталды. Батыстағы үнді рухани идеяларының ықпалымен, британдық өнер мұғалімі Эрнест Бинфилд Хавелл студенттерді моғол миниатюраларын үлгі етіп алуға шақырып, Калькутта өнер мектебінің оқыту әдістемесін реформалауға тырысты. Бұл мәселе дау тудырып, студенттердің наразылық акциясына және жергілікті баспасөздің, соның ішінде ұлтшылдардың оны регрессивті қадам деп санайтын наразылықтарына әкелді. Хавеллге ақын Рабиндранат Тагордың туысы, суретші Абаниндранат Тагор қолдау көрсетті. Тагор моғол өнерінің ықпалымен көптеген туындылар жасады, ол және Хавелл бұл стильдің Батыстың материализміне қарсы Үндістанның ерекше рухани сапасын көрсетеді деп сенді. Тагордың ең танымал суреті – «Бхарат Мата» (Индия анасы) – Индияның ұлттық мүдделерін бейнелейтін нысандарды ұстаған, индуист құдайларының үлгісімен төрт қолы бар жас әйелді бейнелейді. Кейін Тагор пан-азиялық өнер үлгісін құру мақсатында жапон суретшілерімен байланыс орнатуға тырысты. Абаниндранат «Бхарат Мата» суреттері арқылы патриотизмнің үлгісін қалыптастырды. Бенгалия мектебінің көрнекті суретшілері мен өнер шеберлері: Нандалал Бос, М. А. Р. Чугтай, Сунайни Деви (Абаниндранат Тагордың қарындасы), Маниши Дей, Мукул Дей, Калипада Гошаль, Асит Кумар Халдар, Судир Хастгир, Кшитиндранат Мажумдар, Сугра Рабаби. Бенгалия мектебінің Үндістандағы ықпалы 1920 жылдары модернистік идеялардың таралуымен азайды. 2012 жылдан бастап ғалымдар мен өнер саршылары арасында Бенгалия өнер мектебіне қызығушылық артып келеді. Бимал Сил Абаниндранат Тагордың замандасы болды. Ол су бояуларымен сурет салған. Оның суреттері тек жеке коллекцияларда сақталады.
The Bengal school arose as an avant garde and nationalist movement reacting against the academic art styles previously promoted in India, both by Indian artists such as Raja Ravi Varma and in British art schools. Following the influence of Indian spiritual ideas in the West, the British art teacher Ernest Binfield Havell attempted to reform the teaching methods at the Calcutta School of Art by encouraging students to imitate Mughal miniatures. This caused controversy, leading to a strike by students and complaints from the local press, including from nationalists who considered it to be a retrogressive move. Havell was supported by the artist Abanindranath Tagore, a nephew of the poet Rabindranath Tagore. Tagore painted a number of works influenced by Mughal art, a style that he and Havell believed to be expressive of India's distinct spiritual qualities, as opposed to the materialism of the West. Tagore's best known painting, Bharat Mata (Mother India), depicted a young woman, portrayed with four arms in the manner of Hindu deities, holding objects symbolic of India's national aspirations. Tagore later attempted to develop links with Japanese artists as part of an aspiration to construct a pan Asianist model of art. Through the paintings of Bharat Mata, Abanindranath established the pattern of patriotism. Some of the notable painters and artists of Bengal school were Nandalal Bose, M. A. R Chughtai, Sunayani Devi (sister of Abanindranath Tagore), Manishi Dey, Mukul Dey, Kalipada Ghoshal, Asit Kumar Haldar, Sudhir Khastgir, Kshitindranath Majumdar, Sughra Rababi. The Bengal school's influence in India declined with the spread of modernist ideas in the 1920s. as of 2012, there has been a surge in interest in the Bengal school of art among scholars and connoisseurs. Bimal Sil was a contemporary of Abanindernath Tagore. He painted in water colours. His paintings are found in private collections only.
Мұра
ХХ ғасырдың бірінші жартысында пайда болған Бенгал өнер мектебі үнді өнері әлемінде маңызды мұра қалдырды. Оның Үндістанның мәдени ортасына тигізген терең әсері және қазіргі үнді өнерінің бағытын қалыптастырудағы рөлі айтарлықтай. Абаниндранат Тагор, Нандалал Бос және Рабиндранат Тагор сияқты көрнекті суретшілер жетекшілігімен Бенгал мектебі дәстүрлі үнді өнерін жаңғырту және ерекше ұлттық сананы қалыптастыруды мақсат тұтқан қуатты қозғалыс ретінде қалыптасты. Дегенмен, "Абаниндранаттың суреттерінде және Рабиндранаттың ойларында ерекше ұлттық сезім болғанымен, осы сезімдердің түбінде тікелей саяси қақтығыстан қашуға ұмтылыс жатқан" екенін атап өту керек. Жахар Дасгупта, Самир Айч, Бикаш Бхаттачарджи, Маниндра Бушан Гупта, Судип Рой, Рамананда Бандопадхяй және Деваййоти Рэй.
The Bengal School of Art, which emerged in the first half of the twentieth century, has produced a significant legacy in the world of Indian art. Its deep impact on the cultural landscape of India and its role in shaping the trajectory of modern Indian art cannot be overstated. Led by eminent artists such as Abanindranath Tagore, Nandalal Bose, and Rabindranath Tagore, the Bengal School emerged as a powerful movement that sought to revive traditional Indian artistic practices and forge a unique national identity. However, it is important to note that "while a special kind of nationalist sentiment is present in the paintings of Abanindranath and in the ideas of Rabindranath, there was always an aversion to direct political confrontation at the core of those sentiments". Jahar Dasgupta, Samir Aich, Bikash Bhattacharjee, Manindra Bhushan Gupta, Sudip Roy, Ramananda Bandopadhyay and Devajyoti Ray.
Р. Шива Кумардың келіспеушілігі
Р. Сива Кумар 80-жылдардың басынан бері Сантиникатан мектеп шеберлерінің туындыларын және олардың өнерге қатысты ұстанымдарын зерттеп келеді. Сива Кумар Нандалал Бос, Абаниндранат Тагор, Рам Кинкер Байж және Беноде Бехари Мукерджиді Бенгал өнер мектебіне бағынушылықпен қарау тәжірибесін жоққа шығарады. Сива Кумардың пікірінше, "мұның себебі ерте жазушылардың стильдеріне, әлемге деген көзқарастарына және өнер практикасына қатысты ойларынан гөрі, шәкірттік байланыстарының генеалогиясына сүйенуі болды". Оның осы мәселедегі ойлары "Сантиникатан: Контекстуалды модернизмнің қалыптасуы" көрмесінің каталогындағы эссесінде жазылған.
R. Siva Kumar, who has been studying the work of the Santiniketan masters and their approach to art since the early 80s, refutes the practice of subsuming Nandalal Bose, Abanindranath Tagore, Ram Kinker Baij and Benode Behari Mukherjee under the Bengal School of Art. According to Siva Kumar, 'This happened because early writers were guided by genealogies of apprenticeship rather than their styles, worldviews, and perspectives on art practice'. His ideas on this issue are formulated in the catalogue essay of the exhibition Santiniketan: The Making of a Contextual Modernism.