Кіріспе

Бұл мақалада АҚШ-тың 18-ғасырдың соңында құрылғаннан бергі мәдени тарихы зерттеледі. Аймақта әртүрлі халықтардың бастапқы қоныстану үлгілері, содан кейін отаршылдық мемлекеттер мен қоғамдық құрылымдар қалыптасты. Елдің мәдениетін қалыптастыруда түрлі иммигранттар тобының үлесі болды. Әр түрлі этникалық топтар өздеріне тән ерекше мәдени ерекшеліктерін сақтай білсе де, уақыт өте келе бүкіл елді қамтитын жалпыамерикандық мәдениет дамыды. АҚШ мәдениетінің қазіргі заманғы тарихындағы өзгерістер көбінесе әлемнің басқа бөліктерінде де осыған ұқсас өзгерістерге (американдық мәдени империализм) әкеп соқты. Бұл американдықтардың білімі, дәстүр-салты мен өнері, сондай-ақ әлеуметтік, мәдени және саяси салалардағы оқиғаларды қамтиды.

Еуропалық отарлаудан бұрын

Еуропалық отарлауға дейін Америкада әртүрлі қоғамдар, экономикалар және мәдениеттер болған. Колумбиялық алмасу – бір жағынан Еуропа, Африка және Азия, екінші жағынан Солтүстік және Оңтүстік Америка арасындағы биологиялық және мәдени алмасулар тізбегі. Осы алмасудың ішінде бостандық, жеке меншік және еңбек сияқты ұғымдар да бар еді.

Сот жүйесі

XIX ғасырдың басына дейін адамдар түрмеге сирек қамалған. Түрмелердің ұстауы тым қымбат деп есептелді және қылмыскерді ұзақ мерзімге сенімді түрде сақтауға мүмкіндік бермеді. Сотталғандарды қамшымен жазалап, уақытша бағанаға байлап қоятын немесе дарға асып өлтіретін. 1829 жылы қылмыскерлерді түрмеге қамап, оларды түзеуге (өкінішке келтіруге) тырысты. Қатаң үнсіздік сақталды. Бұл үлгі кеңінен тарап, шамамен бір ғасыр бойы қолданылды. Бірақ, қамалғандардың көпшілігі әлеуметтік байланыс болмағандықтан ақыл-есінен айырылып, билік бұл әрекетті сәтсіз деп мойындады.

Америкалық индивидуализм

Америка Құрама Штаттарындағы жекелейшілік революциялық кезеңге дейін жетеді. Ағартушылықтың идеялары көптеген мемлекет құрушылардың үкімет туралы философиясына және оның жеке құқықтармен байланысына әсер етті. Америка Құрама Штаттарының негізгі құжаттары, әсіресе Құқықтар Жарғысы, жеке құқықтарды қорғауға және азаматтардың еркін ой-пікірін дамытуға бағытталған. Америка Құрама Штаттары батысқа қарай кеңейген сайын, жекелейшілік шекаралық мінез-құлықпен байланысты болды. Президент Герберт Гувер 1928 жылы бұны "ержүрек жекелейшілік" деп атады, соның салдарынан көптеген американдықтар өз өмірінде үкіметке қарсы қарым-қатынас жасады. Батыстың жекелейшілік сипаты қашық аймақтарда өмір сүрудің нәтижесінде өзін-өзі қамтамасыз етуге негізделді. Бүгінде жекелейшілік көзқарасы батыс шекарасын құраған көптеген аймақтарда әлі де кең таралған. Бұл, әсіресе, халық тығыздығы төмен аудандарда көрінеді.