Орта ғасырлық Англия қаржы құжаттары: "Труба тізімдері" тарихы

Кіріспе

Ортағасырлық және ортағасырлықтан кейінгі ағылшын қаржы құжаттары

Құбыр тізімдері, кейде Ұлы орамалар немесе Құбырдың Ұлы орамалары деп аталады, ағылшын қазынасы немесе қазынашылығы және оның ізбасарлары, сондай-ақ Ирландия қазынашылығы сақтайтын қаржылық жазбалар жинағы болып табылады. Ең ертесі 12 ғасырдан басталады, ал сериясы сол кезден бастап 1833 жылға дейін, көбінесе толық түрде жалғасады. Олар ағылшын, британ, ирланд және Ұлыбритания үкіметтері сақтайтын ағылшын басқаруына қатысты ең көне үздіксіз жазбалар тізбегін құрайды, бұл шамамен 700 жылды қамтиды. Ерте ортағасырлық тізімдер тарихи зерттеу үшін ерекше пайдалы, өйткені олар Орта ғасырлардан сақталған ең алғашқы қаржылық жазбалардың бірі болып табылады. 1066 жылдан 1205 жылға дейін ағылшын патшалары басқарған Нормандия үшін де ұқсас жазбалар жинағы жасалған, бірақ нормандық құбыр тізімдері ағылшын тізімдері сияқты үздіксіз серияда сақталған жоқ. Олар шерифтер мен басқа да патшалық шенеуніктер қазынаға ұсынған шоттар мен төлемдерді қазынашылық жүргізген жылдық тексерулердің жазбалары болды; ал олардың атауы олардың пішініне байланысты болды, себебі әртүрлі парақтар бір-біріне бекітіліп, содан кейін сақтау үшін құбырға ұқсас тығыз орамаға оралды. Олар үкіметке жасалған төлемдерді ғана емес, сондай-ақ тәжге тиесілі қарыздар мен патшалық шенеуніктер жасаған төлемдерді де тіркеді. Олар патшалық кірістердің көп бөлігін тіркегенмен, олар барлық кіріс түрлерін де, барлық шығындарды да тіркемеді, сондықтан оларды қатаң айтқанда бюджет деп атауға болмайды. 1883 жылы құрылған Құбыр тізімдері қоғамы 1224 жылға дейінгі кезеңдегі Құбыр тізімдерін жариялаған.

Құрамы

Пайп түрмелері – жазбалар түпнұсқада оралған парқмалардан құралған «пайп» пішініне байланысты аталған. Англия королі Джонның тұсында кеңселік жазбалар басталғанға дейін, олар ағылшын үкіметі сақтаған жалғыз үздіксіз жазбалар жинағы болды. Бұл түрмелерде есеп жүйесі қолданылса да, ол қазіргі бухгалтерлерге таныс емес; мысалы, 12 ғасырдың соңына дейін әр графтың шерифі алған жалпы сома туралы жазба жасалмаған. Егер бір жыл ішінде қарыз толық өтелмеген болса, қалған сома келесі жылға ауыстырылатын. Олар өткен жылдардағы қарыздардың толық сомасын емес, тек сол жылы төленген және әлі де төленбеген сомаларды тіркейді. Шерифтерден басқа, аудит үшін есеп тапсырғандардың арасында әртүрлі құрметке ие сот орындаушылары, қала қызметкерлері және шіркеу мен феодалдық мүліктердің қамқоршылары болды. Ең көне сақталған Пайп түрмесі 1129–30 жылдарға, ал үздіксіз серия 1155–56 жылдардан басталып, жеті жүз жылға жуық уақытқа созылады. 1086 жылғы «Домсдей кітабымен» бірге, Пайп түрмелері Англияның Норман патшаларының (1066–1154 жылдары билік құрған) қаржылық жазбаларын орталықтандыруға ықпал етті, бұл сол кездегі Батыс Еуропа монархияларынан озып түсті; мысалы, француздықтарда 1190 жылдарға дейін есеп берудің баламалы жүйесі болмаған. Жазбалардың кітап емес, түрме ретінде сақталуы Англияға тән ерекшелік болды, бірақ Англияның кейбір әкімшілік жазбаларын неге осы түрде сақтағаны белгісіз. Генрих II (1154–1189 жылдары билік құрған) және Ричард I (1189–1199 жылдары билік құрған) патшалықтарының жылдарында, әртүрлі дайындалған Норман түрмелерінің жиынтығы сақталған, сондай-ақ Ричард I Францияның Нормандия герцогтігін басқарған. Норман түрмелері ағылшын түрмелерімен бірдей уақытта басталған деп есептеледі, бірақ бұрынғы Норман түрмелерінің сақталмауынан олардың нақты қашан басталғаны белгісіз. Ирландиялық қазына Ирландиялық Пайп түрмелерін жасады, ал ағылшын Пайп түрмелеріне ұқсас, ең ертерек сақталған Ирландиялық Пайп түрмесі, 1212 жылғы, алғашқысы болмаған сияқты. 1178 жылы жазылған «Диалог де Скакарио» немесе «Қазына туралы диалог» еңбегінде қазынаның жұмысы егжей-тегжейлі баяндалады және Пайп түрмелерінің қалай жасалғаны туралы ертеректе айтылған. ФицНил өзінің еңбегінде қазынашылықтың ішкі жұмысын түсіндіреді және онда қазынашылық қолданатын түрлі түрдегі түрмелерді тізімдейді. Сондай-ақ, ол Пайп түрмелерінің құрастырылуы мен олардың қалай қолданылатынын сипаттайды. Диалогта сондай-ақ, «Домсдей кітабы» және басқа да жазбалармен бірге Пайп түрмелері қазынашылықта сақталғаны, өйткені олар қазынашылық клерктерінің күнделікті пайдалануы үшін қажет болды делінген. Пайп түрмелерінде жазылған негізгі табыс көзі – округтік шаруа қожалығы, яғни патша иелігіндегі жерлерден түскен табыс. Бос епископтардан немесе аббатханалардан немесе басқа да көздерден түскен табыс сияқты кейбір кездейсоқ кіріс көздері де тіркелді. Төлемдер ақшамен де, шұңқыр, жер, дәмдеуіш немесе мал сияқты заттармен де жасалатын. Генрих I патшалығының жалғыз сақталған түрмесінде англосаксондық кезеңнен бастап жер салығының бір түрі болған зельд төлемдері де жазылған, бірақ 1161 жылдан кейін Пайп түрмелерінде зельд төлемдері туралы мәлімет жоқ. efn|Зельд 1161 жылы немесе одан кейін жойылған ба, жоқ па, бұл тарихшылар арасында талқылану мәселесі. Әскери қызмет орнына рыцарьлар төлейтін скутаж төлемдері де Генрих II патшалығынан бастап Пайп түрмелерінде жазылған. Олар қазынадан түскен барлық табысты тіркегенмен, табыстың барлық көздері осы кеңсе арқылы өткен жоқ, сондықтан Пайп түрмелері патшалық табыстың толық деректері емес. Олар патшалық жерлерден және сот пайдасынан тұрақты табыс, сондай-ақ феодалдық алымдардан, қамқорлықтан және шіркеулік бос орындардан алынатын кездейсоқ табысты қамтиды. Бұл жазбаларда жазылған басқа да табыс көзі – феодалдық рельефтер, яғни мұрагерге жер мұрагерлік кезінде төлейтін ақша. 1130 жылғы түрмедегі негізгі табыс көзі орманнан түскен, ол Орман заңына сәйкес болды, бұл корольдік заң корольдік емес адамдар елдегі корольдік орман деп жариялаған аймақтарда аң аулауға салынған шектеулерді қамтиды. Алайда, патшаның жыл сайын есептелмейтін салықтан алған табысы, оның Англиядан тыс жерлерден алған табысы да, әдетте, Пайп түрмелеріне енгізілмеген. Кейбір төлемдер патшаның үй ішіне тікелей түсетін, ал олар қазынадан өтпегендіктен, олар Пайп түрмелерінде жазылмаған. Патша қызметшілерінің жалақысы, патшаның үйлері мен үйлерін жақсарту үшін төлем, патшаның жеке тұлғаларға сыйлықтары, аңшылық шығындары, жалдамалы әскерлерге төлем, және патшалықтың айналысында күміс тиындарды тасымалдауға арналған қаптар мен шамалардың құны. Кірістен басқа да мәселелер туралы ақпарат түрмелерде бар, оның ішінде тұтқындардың қозғалысы, осы орта ғасырлық қамалдар түрме ретінде қолданылғанын анықтауға көмектеседі. Пайп түрмелері патшалық жерлер мен қамалдардың қамқоршыларын анықтауға да мүмкіндік береді. Түрмелерді жазған кеңсе қызметкерлері оларды үкімет шенеуніктерін, мысалы, 1194 жылғы Пайп түрмесінде мазақ етілген Уильям Лонгшампты сынайтын орындар ретінде де пайдаланды. Кейбір аймақтар өз кірістерін қазынаға есептемеді, сондықтан олар Пайп түрмелерінде көрінбейді, егер жерлер патшаның бос орын арқылы бақылауында болмаса. Оларға Дарем және Честердің палатинаттары кірді. Корнуэлл графтығы да әдетте Пайп түрмелерінде көрінбеді, бірақ ол палатинат емес еді. Пайп түрмелерін тарихи зерттеу үшін пайдаланудың тағы бір мәселесі – қаржылық жылдың хронологиялық шектері түрмеден түрмеге өзгеретін болды. Теория бойынша, олар тек алдыңғы Пасхадан сол қаржылық жылдың Михайлов күніне дейінгі кірістерді тіркеді. Алайда, Пайп түрмелерінде көбінесе Михайлов күнінен кейін жасалған төлемдер тіркелді, көбінесе түрме құрастырылған күнді дейін. Сонымен қатар, кейбір қарыздар жыл сайын тексерілмеді, бірте-бірте бірнеше жыл тексеріліп, бір Пайп түрмесінде бірнеше жылдық төлемдер тіркелді. Генрих I патшалығының бұрынғы Пайп түрмесінен алынған үзінді, 1124 жылғы 25-ші патшалық жыл, қазіргі Британ кітапханасындағы Cotton Library-дегі 14 ғасырлық қолжазбада табылған. efn|Үзінді өте қысқа, бірақ Пайп түрмелері зельдтен босатуды тіркегенін көрсетеді. Қазіргі қолжазба Tiberius E. vi 1-бөлігі. 1110 жылғы жарлықта патшаның «түрмелеріне» сілтеме бар, ол Генрих I-нің Вестминстер аббатына он шиллинг бергені туралы мәлімдеме жасайды, бірақ жарлық жалған болуы мүмкін, немесе оның кейбір бөліктері шынайы, бірақ кейбір түзетулер енгізілген. Жарлық тек кейінгі картұлалардағы көшірмеде ғана бар, және Вестминстер аббаттығы да бірқатар басқа жарлықтарды немесе харталарды жасағандығы белгілі, сондықтан жарлық 1110 жылға дейін патшалық түрмелер сақталғаны туралы сенімді дерек емес. Генрих I патшалығынан сақталған жалғыз түрмеден кейін, оның патшалығынан басқа Пайп түрмелері сақталған жоқ, сондай-ақ оның ізбасары, король Стефеннің (1135–1154 жылдары билік құрған) патшалығынан да сақталған жоқ. Бірақ король Генрих II патшалығының екінші жылында, яғни 1155 жылы, олар қайтадан сақталды. Король Генрих II патшалығының басындағы жылдардан бастап, көптеген Пайп түрмелері сақталды, король Джонның патшалығының соңғы жылдарында (1199–1216 жылдары билік құрған) ғана үзіліс болды. 1130 жылғы сақталған Пайп түрмесі 24 500 фунт стерлингтік кіріс тіркелген. Бұл көрсеткіш корольге тиесілі деп жазылған сомамен, яғни 68 850 фунт стерлингпен салыстырғанда өте төмен. Олар Генрих II патшалығының басындағы жылдардағы кіріс Генрих I патшалығының сақталған бір жылдық кірісінен әлдеқайда төмен. Генрих I патшалығының ерте түрмелерінде шамамен 10 000-нан 15 000 фунт стерлингтік кіріс тіркелген. Генрих II патшалығының соңына қарай Пайп түрмелерінде тіркелген патшалық кіріс 20 000 фунт стерлингке жетті. Джон патшалығының соңында шамамен 30 000 фунт стерлингтік кіріс тіркелді, бірақ Генрих III патшалығының басындағы жылдарда тек 8 000 фунт стерлинг тіркелді, 1225 жылға қарай 16 500 фунт стерлингке дейін өсті. ...

The Pipe rolls are named after the "pipe" shape formed by the rolled up parchments on which the records were originally written. Until the chancery records began in the reign of King John of England, they were the only continuous set of records kept by the English government. Although the rolls use an accounting system, it is not one that would be familiar to modern accountants; for instance until the end of the 12th century, no record was made of the total amount taken in by the sheriff of each shire. If a debt was not paid off completely in one year, the remainder of the amount owed was transferred to the next year. They did not record the full amount of debts incurred in previous years, only what was paid that year and what was still owed. Besides the sheriffs, others who submitted accounts for the audit included some bailiffs of various honours, town officials, and the custodians of ecclesiastical and feudal estates. The earliest surviving Pipe roll, already in a mature form, dates from 1129–30, and the continuous series begins in 1155–56, and continued for almost seven hundred years. Combined with the Domesday Book of 1086, the Pipe rolls contributed to the centralisation of financial records by the Norman kings (reigned 1066–1154) of England that was ahead of contemporary Western European monarchies; the French, for instance, did not have an equivalent system of accounting until the 1190s. The exact form of the records, kept in a roll instead of a book, was also unique to England, although why England kept some of its administrative records in this form is unclear. A set of Norman rolls, drafted differently, are extant in a few years for the reigns of Kings Henry II (reigned 1154–1189) and Richard I (reigned 1189–1199), who also ruled the Duchy of Normandy in France. It is believed that the Norman rolls were started about the same time as the English, but due to lack of survival of the earlier Norman rolls, it is unclear exactly when they did start. An Irish Exchequer produced Irish Pipe rolls, and much like the English Pipe rolls, the earliest surviving Irish Pipe roll, that of 1212, does not appear to be the first produced. The Dialogus de Scaccario or Dialogue concerning the Exchequer, written in about 1178, details the workings of the Exchequer and gives an early account of how the Pipe rolls were created. FitzNeal wrote his work to explain the inner workings of the Exchequer, and in it he lists a number of different types of rolls used by the Treasury. He also describes the creation of the Pipe rolls and how they are used. The Dialogue also states that the Pipe rolls, along with Domesday Book and other records, were kept in the treasury, because they were required for daily use by the Exchequer clerks. The main source of income recorded on the Pipe rolls was the county farm, or income derived from lands held by the king. Occasional sources of revenue, such as from vacant bishoprics or abbeys or other sources, were also recorded. The payments were made both in coin, or in objects, such as spurs, lands, spices, or livestock. The only surviving roll from Henry I's reign also records payments of geld, a form of land tax dating from Anglo Saxon times, although after 1161 the Pipe rolls no longer record any payments of geld. efn|Whether geld was abolished in 1161 or later is a matter of debate among historians. Scutage payments, made by knights in lieu of military service, were also recorded in the Pipe rolls from the reign of Henry II on. Although they recorded all income that came through the Exchequer, not all sources of income went through that office, so the Pipe rolls are not a complete record of royal income. They did include both regular income from the royal lands and judicial profits, as well as more occasional income derived from feudal levies, wardships, and ecclesiastical vacancies. Another source of income recorded in the rolls was from feudal reliefs, the payment made by an heir when inheriting an estate. A major source of income in the roll of 1130 is from the forests, under the Forest Law, which was the royal law covering the restrictions imposed on non royals hunting in areas of the country declared royal forest. However, royal income from taxation that was not annually assessed was not usually recorded in the Pipe rolls, nor were his receipts from lands outside England. Some payments went directly to the king's household, and because they did not pass through the Exchequer, they were not recorded in the Pipe rolls. wages for royal servants, payments for improvements to royal manors and houses, royal gifts to persons, hunting expenses, payments to mercenaries, and the costs of bags and casks to transport silver pennies about the kingdom. Information about other subjects besides revenues also is contained in the rolls, including the movement of prisoners, which helps to identify which medieval castles were used as prisons. The Pipe rolls also allow the identification of the custodians of royal lands and castles. The clerks writing the rolls also used them as places to deride officials of the government, such as William Longchamp, who was the object of derision in the 1194 Pipe roll. Certain areas did not report their income to the Exchequer, so they do not usually appear in the Pipe rolls, unless the lands were in the king's custody through a vacancy. These included the palatinates of Durham and Chester. The county of Cornwall also did not usually appear in the Pipe rolls, but it was not a palatinate. Another problem with using the Pipe rolls for historical study is the fact that the chronological limits for the financial year varied from roll to roll. In theory, they only recorded revenues from the previous Easter to Michaelmas of that financial year. However, the Pipe rolls often record payments made past Michaelmas, often up until the date the roll was actually compiled. Also, a few debts were not audited annually, but would instead have a number of consecutive years be investigated in one sitting and thus several years of payments would be recorded in one Pipe roll. An extract from an earlier Pipe roll, from the 25th regnal year of Henry I or 1124, has been found in a 14th century manuscript now in the Cotton Library at the British Library. efn|The extract is very short, but it shows that the Pipe rolls already recorded exemptions from danegeld. It is currently manuscript Tiberius E. vi part i. There is a reference to the king's "rolls" in a writ from 1110, which purports to be a grant from Henry I to the abbot of Westminster of ten shillings, but the writ may be a forgery, or parts of it may be genuine with some interpolations. The writ only exists in a copy in a later cartulary, and the Abbey of Westminster is also known to have forged a number of other writs or charters, so the writ is not a solid source for royal rolls being kept as early as 1110. After the one surviving roll from Henry I's reign, no further Pipe rolls survived from his reign, nor are any preserved from the reign of his successor, King Stephen (reigned 1135–1154). But by the second year of King Henry II's reign, or 1155, they once more survive. Continuously from the early years of King Henry II's reign, most Pipe rolls survive, with only a break in the last years of King John's reign (reigned 1199–1216). The surviving Pipe roll from 1130 records an income of £24,500. This figure is dwarfed by the amount recorded on the Pipe roll that was actually owed to the king, which totals £68,850. The income that they record in the early years of Henry II is much smaller than that of the one surviving year for Henry I. Those early Pipe rolls of Henry I record an income about £10,000 to £15,000. By the end of Henry II's reign, royal income recorded in the Pipe rolls had risen to £20,000. The end of John's reign saw a recorded income of about £30,000, but Henry III's reign recorded only £8,000 in the early years, rising to £16,500 by 1225. Not only do the rolls from the early years of Henry II's reign show less income reaching the Exchequer than during Henry I's reign, those early rolls were haphazard and not as accurate and detailed as rolls dating from the later part of the reign. Nor are they as carefully produced as either the later rolls or the roll of 1130. By the time of King John, the Pipe rolls were growing unwieldy, as too many fines and fees were being recorded, making the finding of information in the rolls difficult. Eventually, after some experimentation, by 1206 a system was settled on whereby the actual detailed receipts were recorded in a set of receipt rolls and only aggregates were entered in the Pipe rolls. A further reform in 1236 resulted in debts being recorded in separate Estreat rolls, and only the totals entered into the Pipe rolls. In 1284 the Statutes of Rhuddlan were issued, which further reformed the accounting systems, and further reduced the detail contained on the Pipe rolls. At this time, a large number of unrecoverable debts were also removed from the rolls, a process that had also been attempted in 1270. The attempt in 1270 had marked old debts with a "d" and stipulated that they were not to be re entered into future Pipe rolls unless they were paid off. But this had not worked, and so in 1284 old debts were to be recorded on a separate roll. The statutes in 1284 also laid out a procedure where debtors whose documentation of payment of debt that hadn't been accepted in the past would have that documentation accepted, thus helping to clear out some of the backlogged debts on the books. Yet more extraneous details were removed from the Pipe rolls under the Cowick Ordinance of June 1323, along with further ordinances in 1324 and 1326, all of which were done during the time that Walter de Stapledon held the office of Treasurer. Prior to this reform the rolls had become clogged with debts, and clauses 2 through 8 of the Cowick Ordinance attempted to return the rolls to an exposition of accounts. Another attempted reform at this time was the removal of customs receipts, as well as military accounts, from the rolls. New offices in the Exchequer were also created, in an attempt to speed up the auditing process and lessen the time it took to prepare the Pipe rolls and other financial records. The attempt to remove non Exchequer accounts did completely remove those types of records from the Pipe rolls; further reforms in 1368 created a set of foreign rolls, and all extraneous records in the Pipe rolls were transferred to those rolls. The Pipe rolls series ended in 1834 when the office that was in charge of their creation, the Pipe Office, was abolished.

Жасау

Олар графтықтар немесе басқа да әкімшілік аудандардың есептерін алып, оларды әдетте шамамен ені екі дюйм болатын екі парққа жазып жасалды. Кейде оларды латын тілінде *magnus rotulus pipae* деп атайды. Роликті ролик түрінде жасау идеясының бастаулары туралы бірнеше көзқарас бар, соның ішінде еврейлер, патша кеңсесінің қызметкері және арабтардың роликтерді пайдалану тәжірибесімен таныс болған Баттың Аделары, немесе Сицилиядан келген математикпен оқыған патша кеңсесінің қызметкері Тюркиль. Бұл кітаптар 1650 жылдардың шамасындағы қысқа мерзімнен басқа 1733 жылға дейін латын тілінде жазылған. Генрих II патшалығы тұсында жылдық "Пип ролл" ролігінің дубликаты канцлер үшін жасалып, "канцлер ролігі" деп аталды. Бұл, әдеттегі "Пип ролл" ролігімен бір уақытта жасалған және канцлер кеңсесінің қызметкерімен жазылған. Канцлер роліктері 1163 жылдан 1832 жылға дейін сақталған, бірақ олар негізінен тиісті "Пип ролл" роліктерінің көшірмелері, кейде жеке жарлықтар немесе басқа материалдар қосылған. Олар кірістерді, шығыстарды және төлемдерді егжей-тегжейлі жазады, бірақ патшалық жазбалар сияқты жалпы сома ретінде пайда мен зиянды көрсетпейді. "Пип ролл" роліктеріне ұқсайтын көптеген жеке роліктер монастырлардан табылған. Симон де Монфорттың әйелі Англияның Элеонорасына тиесілі үй шаруашылығы роліктері 1265 жылдың бір бөлігінен сақталған.

Тарихшылар зерттеулері

Бірқатар тарихшылар сақталған "Пип рулдерін" қаржы және үкімет тарихын, әсіресе ортағасырлық дәуірді зерттеудің негізі ретінде пайдаланып зерттеді. Ник Барраттың Ричард пен Джонның билік еткен кезеңдері туралы соңғы еңбектері бұрынғы зерттеулерді жаңартты. Тарихшы Дэвид Карпентер Генрих III патшалық құрған алғашқы жылдары туралы қосымша зерттеулер жүргізді. Сот айыппұлдарын жазғандықтан, "Пип роллдар" ортағасырлық Англиядағы сот жүйесінің қалай жұмыс істегенін, сондай-ақ патшалық судьяларды анықтау үшін де қолданылуы мүмкін. Олар нақты табыс көрсеткіштерін ұсынбағанымен, көптеген тарихшылар олардың табыстың жақын шамасын білдіреді деп санайды және орта ғасырларда ағылшын патшаларының қанша қаржы ресурстары бар екендігі туралы жалпы түсінік алу үшін пайдаланылуы мүмкін. Генрих I билік еткен кезден сақталған жалғыз "Пип роллы", 1130 жылғысы, зерттеудің кең таралған тақырыбы болды. Соңғы зерттеулерге Джудит Гриннің Генрихтің қаржы жүйесіне қатысты дәлелдерді іздеулері кіреді. Тағы бір тарихшы, Стефани Мурс Кристелоу, осы ролді Генрих II билік еткен кездегі роллдармен бірге зерттеді, екі патшаның да түрлі айрықша құқықтарына ие болған адалдарына жасаған босатулар мен үсыныстарды іздеді. Кристилоу сондай-ақ 1130 жылғы ролді Генрих I-нің сот жүйесіне, сондай-ақ Генрихтің билігі кезінде патшалық соттардың өсуіне қандай жарық түсіретінін анықтау үшін зерттеді. Тарихшы К. Уоррен Холлистер Генрихтің тұсында патшаға қызмет етудің сыйақысын зерттеу үшін 1130 жылғы "Пип роллін" пайдаланды. 13 ғасырдан бастап "Пип роллдар" тарихи зерттеу үшін осыншалықты маңызды емес, себебі басқа да сақталған қаржылық жазбалар бар. Олардың кейбіреулері, мысалы, түбіртектер, қазынашылықта сақталды және қазынашылық клерктері "Пип роллдарын" дайындау үшін пайдаланды. Басқа сақталған жазбаларды шерифтер "Пип роллдарына" есеп беру үшін өздері үшін сақтады. Дегенмен, 13 ғасырдан кейінгі роллдар кейде Уильям Шекспирдің Сент-Хеленнің Бишопскейт және Саутварк аудандарындағы резиденциясы сияқты тарихи фактілердің жалғыз көзі болып табылады.

A number of historians have studied the surviving Pipe rolls, using them as the basis for study of financial and governmental history, especially of the medieval era. Recent work by Nick Barratt on the reigns of Richard and John have updated the earlier research. Historian David Carpenter has carried out further studies on the early years of King Henry III's reign. Because they recorded judicial fines, the Pipe rolls also can be used to shed light on how the judicial system in medieval England worked, as well as identifying royal judges. Although they don't provide exact revenue figures, most historians believe they represent a close approximation of revenue, and can be used to gain a general understanding of how much financial resources the English kings had available in the Middle Ages. The lone surviving Pipe roll from Henry I's reign, that of 1130, has been a popular subject of study. Recent investigations include Judith Green's search for evidence of Henry's financial system. Another historian, Stephanie Mooers Christelow, has studied the roll along with those from the reign of Henry II, looking for the exemptions and grants made by both kings to various royal favourites. Christelow has also studied the 1130 roll to see what light it can shine on Henry I's judicial system, as well as on the growth of royal courts during Henry's reign. The historian C. Warren Hollister used the 1130 Pipe roll to study the rewards of royal service during Henry's reign. The Pipe rolls from the 13th century onwards are less important for historical study because there are other surviving financial records. Some, such as the receipt rolls, were also kept by the Exchequer, and were used by the treasury clerks to prepare the Pipe rolls. Other surviving records were kept by the sheriffs for their own use in submitting accounts to the Pipe rolls. However, the post 13th century Pipe rolls are occasionally the sole source for historical facts such as William Shakespeare's residence in the parish of St Helen's Bishopsgate and in Southwark.

Жарияланым

Ең алғашқы құбыр тізімдері 1833 жылы Рекорд комиссиясы (1130 жылғы жеке тізім) және 1844 жылы Мемлекеттік архив (1155–58 жылдарға арналған тізімдер) тарапынан жарияланды. 1883 жылы Уолфорд Дакин Селби және оның әріптесі Джеймс Гринстриттің бастамасымен «Pipe Roll Society» (мәтіндік жарияланым қоғамы) құрылды, оның мақсаты құбыр тізімдерін жүйелі түрде жариялау бағдарламасын құру болды. Үзіліссіз сериядан басқа, ол 1230 жылға арналған тізімді де жариялады. 1241 жылғы тізімдер 1918 жылы Йель университетінің баспасынан шықты. Әртүрлі округтік архивтік қоғамдар өздерінің округтеріне қатысты әртүрлі жылдарға арналған тізімдердің бөліктерін жариялады. Қоғамның ең алғашқы томдары (1900 жылға дейін) «архивтік шрифтпен» басылды, ол түпнұсқа қолжазбаның дерлік толық көшірмесін, оның ішінде жазушылардың қысқартуларын жасауға мүмкіндік берді. Бұл саясат 1903 жылы тоқтатылды, содан бері барлық томдар қалыпты шрифтпен, қысқартулар толық жазылып беріледі. «Pipe Roll Society» сонымен қатар көптеген байланысты мәтіндерді жариялады, оның ішінде 1196 жылғы Канцлер тізімдері және Генрих II-нің нормандық құбыр тізімдері бар.