Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Саяси конвенция
Political convention
АҚШ Республика партиясының 1868 жылғы республикалық ұлттық конвенциясы 1868 жылғы 20-21 мамырда Иллинойс штатының Кук округіндегі Чикаго қаласындағы Кросби опера үйінде өтті. Улисс С. Грант сайлауда жеңіске жетіп, АҚШ-тың 18-ші президенті болды. АҚШ армиясының бас қолбасшысы генерал Улисс С. Грант Республика партиясы конвенциясының делегаттары тарапынан президенттікке бірауыздан сайланды. Вице-президенттікке делегаттар спикер Скайлер Колфаксты таңдады, оны Грант ұсынған болатын. Гранттың Республика партиясы ұлттық конвенциясының төрағасы Джозеф Р. Хоулиге жолдаған қабылдау телеграммасында, ол "Бейбітшілік болсын" деді, бұл американ халқының қиялын баурап алды.
The 1868 Republican National Convention of the Republican Party of the United States was held in Crosby's Opera House, Chicago, Cook County, Illinois, on May 20 to May 21, 1868. Ulysses S. Grant won the election and became the 18th president of the United States. Commanding General of the U. S. Army Ulysses S. Grant was the unanimous choice of the Republican convention delegates for president. For vice president the delegates chose Speaker Schuyler Colfax, who was Grant's choice. In Grant's acceptance telegram, a letter to then President of the Republican National Convention Joseph R. Hawley, Grant said "Let us have peace", which captured the imagination of the American people.
Өмірбаян
Республикашылдар, олардың Радикалдық фракциясы бастаған, 1866 жылғы сайлауда шешуші жеңіске жетті. Егер бұл үрдіс 1867 жылғы сайлауда жалғасса, партияның президенттік үміті, мүмкін, Бас судья Салмон П. Чейз немесе сенатор Бенджамин Уэйд сияқты радикалдардың біріне берілер еді. Чейз сенатор Чарльз Самнер мен қаржыгер Джей Кук сияқты маңызды тұлғалардың қолдауына ие болды. Сенатор Уильям П. Фессенден, Чарльз Фрэнсис Адамс кіші және «Нью-Йорк Таймс» сияқты орташа республикашылдар 1866 жылғы сайлауды радикализмге берілген мандат емес, президент Эндрю Джонсонның бағдарламалары мен тұлғасына қарсы пікір ретінде қабылдады; сондықтан олар радикал үміткерге күдікпен қарады. Бірақ Гранттың үміткерлігі 1867 жылғы штаттық сайлаулардан кейін күш алды. Сайлаушылар радикал республикашылдардың бағдарламасын қабылдамады, Нью-Йорк, Пенсильвания және Огайо штаттарындағы маңызды солтүстік штаттарда демократтардың жеңісіне дауыс берді және Канзас пен Огайода афроамерикалық ерлерге сайлау құқығын беру туралы түзетулерді қабылдамады. Сайлау қорытындысы орташа республикашылдардың позициясын нығайтып, радикал үміткерге жол жапқандай болды. «Париж Темпс» газетінің журналисі, кейіннен Франция премьері болған Жорж Клемансо дәл баяндады: «Демократтардың жеңісінің нағыз құрбандары – мырза Уэйд пен мырза Чейз».
Republicans, led by their Radical faction, had scored decisive victories in the 1866 elections. If that trend continued in the 1867 elections, then the party's presidential nomination would likely go to a Radical like Chief Justice Salmon P. Chase or Senator Benjamin Wade. Chase had the support of important figures like Senator Charles Sumner and financier Jay Cooke. More moderate Republicans, such as Senator William P. Fessenden, Charles Francis Adams Jr., and The New York Times, had interpreted the 1866 elections not as a mandate for radicalism, but as a rejection of President Andrew Johnson's programs and personality; therefore, they were wary of a Radical nominee. The Grant candidacy, though, took on momentum in the wake of the state elections in 1867. The electorate rejected the Radical Republican agenda by voting for Democratic control in the key Northern states of New York, Pennsylvania, and Ohio, and by rejecting black manhood suffrage amendments in Kansas and Ohio. The election results bolstered the case of the moderate Republicans and seemed to close the door to a Radical nominee. Georges Clemenceau, a Paris Temps journalist who would later be the French premier, reported accurately that "The real victims of the victory of the Democrats are Mr. Wade and Mr. Chase."