Оңтүстік Африкада бала еңбегімен күресудің ұлттық жоспары
Child Labour Programme of Action (South Africa)
Оңтүстік Африкада бала еңбегін жою жөніндегі ұлттық жоспар – CLPA бағдарламасы. Мақсаты: бала еңбегімен күресу, мемлекеттік органдардың үйлесімді жұмысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бала еңбегі жөніндегі іс-қимыл бағдарламасы (БЖЖІБ) – Оңтүстік Африкада бала еңбегін жою жөніндегі ұлттық жоспар. Ол 2003 жылдың қыркүйек айында маңызды мүдделі тараптардың кең тобы тарапынан алдын ала қабылданды. Бұл мүдделі тараптарға еңбек, провинциялық және жергілікті басқару, су шаруашылығы, әділет, құқық қорғау органдары, қылмыстық қуғын, әлеуметтік даму және білім беру салаларындағы негізгі мемлекеттік ведомстволар кіреді. Басқарушы ведомство – Еңбек министрлігі. Бұрынғы атауы – Бала еңбегі жөніндегі іс-қимыл бағдарламасы, бірақ 2006 жылдың ақпанында CLAP аббревиатурасымен байланысты теріс мағынасы болғандықтан қайта аталды. Бағдарламаның бірінші кезеңі 2004 жылдан 2008 жылдың наурызына дейін жалғасты және БЖЖІБ 1 деп аталды. 2004 жылдан бері көптеген ведомстволар мен басқа да мүдделі тараптар Бала еңбегі жөніндегі іс-қимыл бағдарламасының түрлі аспектілерін іске асырып келеді. Дегенмен, Еңбек министрі оны ресми кабинет бекітуіне тек шығындарды зерттеуден кейін ұсынуды жоспарлап отыр. Бұл зерттеудің мақсаты – бағдарламаның негізгі элементтеріне байланысты мемлекеттік бюджетке қажетті қосымша шығындарды есептеу. 2007 жылдың қыркүйегінде маңызды мүдделі тараптар 2008 жылдың сәуірінен 2013 жылдың наурызына дейінгі екінші бесжылдық кезеңді іске асыру жөніндегі ұлттық жоспарды қабылдады. Бұл БЖЖІБ 2 деп аталды. Оңтүстік Африка 1973 жылғы Ең төменгі жас жөніндегі МОТ конвенциясын ратификациялады (C138). Бұл конвенция ратификациялаған мемлекеттерден бала еңбегін тиімді жоюға және жұмысқа қабылдау немесе жұмыс істеудің ең төменгі жасын кезең-кезеңмен көтеруге бағытталған ұлттық саясатты жүргізуді талап етеді. Оңтүстік Африка сондай-ақ 1999 жылғы Бала еңбегінің ең нашар түрлерін жою туралы конвенцияны (C182) әзірлеуге көмектесті, оны 2000 жылы ратификациялады. Осы конвенцияға сәйкес Оңтүстік Африка бала еңбегінің ең нашар түрлерін жою үшін мерзімді шаралар қабылдауы тиіс. Оларға бағындырылған еңбек, балаларды коммерциялық сексуалдық мақсатта пайдалану, балаларды сату, балаларды басқалардың заңсыз қызметтеріне, соның ішінде есірткі саудасына тарту кіреді. 1996 жылдан бастап Оңтүстік Африка үкіметі бала еңбегіне қарсы күресу үшін тиісті саясатты және ұлттық іс-қимыл бағдарламасын қалыптастыру процесіне қатысып келеді. Еңбек министрлігі осы процеске жетекшілік етеді. Оңтүстік Африка үкіметі балалардың жағдайын тікелей және жанама түрде жақсартатын көптеген бағдарламаларды іске асырып келеді. Олардың көпшілігі кедейлікті жоюға бағытталған, мысалы, қоғамдық жұмыстар бағдарламалары, негізгі инфрақұрылымды дамыту, негізгі қызметтерге қол жеткізу және балаларға арналған әлеуметтік жәрдемақыны ұсыну. Бағдарламалардың көп бөлігі мемлекеттік бюджеттен қаржыландырылады. Бала еңбегі жөніндегі іс-қимыл бағдарламасы бала еңбегін тиімді болдырмау үшін қолданыстағы бағдарламаларды толықтырып, күшейтуге бағытталған. Оңтүстік Африка бағдарламасын әзірлеудегі алғашқы қадам – елдегі бала еңбегі туралы сенімді және нақты деректер базасын құру болды. 1999 жылы Statistics South Africa Оңтүстік Африкада бала еңбегі туралы алғашқы ұлттық үй шаруашылық зерттеуін жүргізді, ол – Жастар қызметінің зерттеуі (ЖҚЗ). Бала еңбегі жөніндегі іс-қимыл бағдарламасын әзірлеу аясында ЖҚЗ-ден басқа, Оңтүстік Африкада осы саясатқа қатысты барлық белгілі сапалық зерттеулер де қарастырылды. Бұл шолу, әсіресе, саясаттың зерттеу әдістемесімен қарастырылмаған жұмыс және жұмыспен қамту түрлеріне қатысты элементтерін ақпараттандыру үшін пайдаланылды және Ұлттық бала еңбегі жөніндегі іс-қимыл бағдарламасына арналған талқылау құжаты ретінде жарияланды. ЖҚЗ және сапалық зерттеулерді қарау Оңтүстік Африкада бала еңбегі мәселесі басқа елдердегідей ауыр емес екенін көрсетті. Әсіресе, экономиканың ресми секторларында бала еңбегінің көлемі шектеулі. Дегенмен, ЖҚЗ сонымен қатар елде қабылдауға болмайтын жұмыс көлемін немесе қабылдауға болмайтын жұмыс істейтін балалардың бар екенін растады. Оңтүстік Африка Конституциясына және халықаралық конвенцияларға сәйкес міндеттемелерін орындау үшін осы мәселелерді шешуі керек. Проблемаларды ертерек шешу олардың көбеюін және болашақта одан да ауыр және қиын болып кетуін болдырмауға көмектеседі.
The Child Labour Programme of Action (or CLPA) is the national plan on elimination of child labour in South Africa. It was provisionally adopted by a large group of key stakeholders in September 2003. These stakeholders include key government departments, including those responsible for labour, provincial and local government, water service, justice, policing, prosecution, social development, and education. The lead department is the Department of Labour. It was previously known as the Child Labour Action Programme, but was renamed in February 2006 because of the negative connotation attached to the abbreviation CLAP. The first phase was from 2004 to March 2008 and referred to as the CLPA 1. Many departments and other stakeholders have been implementing aspects of the Child Labour Programme of Action since 2004. However, the Minister of Labour plans to submit it for formal cabinet approval only once a costing study has been done. This study aims at calculating the additional cost to government of key elements of this programme. In September 2007 key stakeholders adopted the national plan for the second five year phase of implementation, April 2008 to March 2013. This is referred to as CLPA 2. South Africa has ratified the ILO Minimum Age Convention, 1973 (C138). This Convention requires ratifying states to pursue a national policy designed to ensure the effective abolition of child labour and to progressively raise the minimum age for admission to employment or work. South Africa also assisted in drafting the Worst Forms of Child Labour Convention, 1999 (C182), which it ratified in 2000. In terms of this convention South Africa must take time bound measures to eliminate the worst forms of child labour (WFCL). These include forms of bonded labour, commercial sexual exploitation of children, trafficking of children, and the use of children by others in illegal activities, including drug trafficking. Since 1996 the Government of South Africa has been involved in a process towards the formulation of appropriate policies and a national action programme to combat child labour. The Department of Labour is the lead department in the process. The South African Government has a wide range of existing programmes that are directly and indirectly improving the situation of children. Many are aimed at addressing poverty, for example, the public works programmes, the provision of basic infrastructure, access to basic services and the roll out of social grants that benefit children. The programmes are funded for the most part from the government budget. The Child Labour Programme of Action is intended to complement and strengthen the existing programmes where they are not adequately preventing child labour. The first step in the development of the South African programme was the establishment of a reliable and credible database on child work in the country. In 1999, Statistics South Africa conducted the first national household based survey of child work in South Africa, the Survey of Activities of Young People (SAYP). In addition to the SAYP, as part of the development of the Child Labour programme of Action, all known qualitative research conducted within South Africa on areas relevant to this policy was reviewed. This review was used, in particular, to inform those elements of the policy that deal with forms of work and employment that survey methodologies cannot address and was published as Discussion document towards a National Child Labour Action Programme. The SAYP and review of qualitative research confirmed that South Africa does not seem to have as serious a problem in regard to child labour as some other countries. In particular, the extent of child labour in the formal sectors of the economy is limited. However, the SAYP also confirmed that there indeed are children in the country who are doing unacceptable amounts of work, or work of an unacceptable nature. South Africa clearly needs to address these if it is to fulfill its commitment in terms of the Constitution and international conventions. Addressing the problems sooner rather than later should also help to avoid their multiplying and becoming more serious and difficult to address in the future.
Бала еңбегі жөніндегі іс-қимыл бағдарламасына әкелген ұлттық консультациялар
Ақпарат жинау процесінен кейін Оңтүстік Африка Үкіметі бала еңбегіне қарсы күресу үшін тиісті саясатты және ұлттық іс-қимыл бағдарламасын жасауды бастады. Бұл Оңтүстік Африка халқымен кең ауқымды консультациялар жүргізу және негізгі мүдделі тараптармен байланыс орнату арқылы іске асырылды. Консультацияға мемлекеттік органдар, ұйымдасқан еңбек ұжымдары, ұйымдасқан бизнес және тиісті үкіметтік емес ұйымдар (ҮЕҰ) тартылды. Консультация процесіне бала еңбегінен зардап шеккен балалармен жұмыс топтары да қатысты, олардан олардың тәжірибелері туралы сұрақтар қойылды, содан кейін олардың жеке жағдайларын ескеретін ұсынылған саяси шаралар туралы пікірлері сұралды. Сондай-ақ, елдегі мектептерде 7-сынып оқушыларымен жаттығулар жүргізілді. Консультативтік процесс Оңтүстік Африка үшін ұлттық CLAP жобасын дайындаумен аяқталды. Бала еңбегіне қарсы іс-қимыл бағдарламасын әзірлеу процесін негізгі ведомстволар, жұмыс берушілер мен жұмысшылар ұйымдары, ҮЕҰ және Оңтүстік Африканың NEDLAC (Ұлттық экономикалық даму және еңбек кеңесі) қауымдастығының өкілдерінен құралған салааралық Ұлттық басқару комитеті бақылады және басшылық етті. Ұлттық басқару комитетін Еңбек министрлігі үйлестіріп, төрағалық етті.
Following the process of gathering information, the Government of South Africa began formulating appropriate policies and a national action programme to combat child labour. This was done through a process of extensive consultation with the South African public and engagement with key stakeholders. Stakeholders consulted included government departments, organised labour, organised business and relevant non governmental organisations (NGOs). The consultation process included focus groups with affected children, who were asked about their experiences and subsequently asked for their opinion on proposed policy measures aimed at addressing their specific circumstances. Exercises were also conducted with children in grade seven in schools throughout the country. The consultative process has culminated in the drafting of a national CLAP for South Africa. The process of developing the Child Labour Programme of Action was overseen and guided by an inter sectoral National Steering Committee involving key departments, employers' and workers organisations, NGOs and the community constituency of South Africa's NEDLAC (National Economic Development & Labour Council). The National Steering Committee was coordinated and chaired by the Department of Labour.