2-6-6-6 локомотивтері: Құрастырылуы мен сипаттамасы

Кіріспе

Артикуляциялық локомотивтің дөңгелектер тізілімі

2 6 6 6 (Уайт нотациясы бойынша) – екі жетекші дөңгелегі, алты жетекші дөңгелектен екі жиынтығы және алты ілеспе дөңгелегі бар артикуляциялық локомотивтің түрі. 2 6 6 6 типінде тек екі класс құрылды. Олардың бірі – Лима локомотивтер зауытында салынған "Аллегени" классы. Атауы локомотивтің 1941 жылы Чесапик және Огайо темір жолындағы қызметінен бастау алды, онда ол Аллегени таулары арқылы жүктелген көмір пойыздарын тартты. Екіншісі – Виргиния темір жолының "Блю Ридж" классы. Бұл құрылған ең қуатты поршеньдік бу локомотивтерінің бірі болды, қуаты 7 500 а.к. (бұл көрсеткішпен тек Пенсильвания темір жолының Q2 классы ғана басып өтті) және салмағы 386 тонна (локомотивтің өзі) және жүктелген тендері 215 тонна болатын ең ауыр локомотивтердің бірі. Басқа балама жіктемелер:
UIC жіктемесі: 1CC3 (неміс және итальяндық жіктемелері деп те аталады)
Француздық жіктемесі: 130+033
Түрік жіктемесі: 34+36
Швейцариялық жіктемесі: 3/4+3/6

UIC жіктемесі жай артикуляциялық локомотивтер үшін (1'C)C3' ретінде нақтыланады.

Тарих

Екі класс 2-6-6-6 локомотивтері салынды: 1941 және 1948 жылдар аралығында Чесапик және Огайо темір жолы үшін алпыс H 8 "Аллегени" классы локомотивтері және 1945 жылы Вирджиния темір жолы үшін сегіз AG "Blue Ridge" классы локомотивтері. (Локомотивтер Вирджинияда AG сериясы ретінде тіркелді. Бұл "Артикуляциялы, G сериясы" дегеннің аббревиатурасы еді, кейде қате пікір бойынша "Аллегени" емес.) Олардың барлығы Лима локомотивтер зауытында салынды. "Аллегени" атауы C&O локомотивтерінің Allegheny таулары арқылы көмір пойыздарын тасымалдау жұмысына сілтеме жасайды. C&O 1601 локомотивінің қуаты 7500 а.к. Темір жол саласындағы көптеген сарапшыларға поршенді бу локомотивтері дизельдік қуатпен алмастырылуы мүмкін екендігі анық болғанмен, Лима және C&O ең жоғары қуатты бу локомотивтерін жасауға кірісіп, сәтті аяқтады. Бұл алыптар ең ауыр бу локомотивтерінің бірі болды. Оттық жәшігін қолдаған үш осьті соңғы тіреуші құрылым ерекше болды, ол 190 000 фунттан астам салмақты көтеріп, жоғары қуатқа қажетті үлкен оттық жәшігін жасауға мүмкіндік берді. Көрсетілгендей, бу локомотивтері тағы 20 жылға жуық қызмет етті. Джин Хаддлстонның "C&O Power" кітабында C&O локомотивтерінің динамометрлік вагонымен жүргізілген сынақтары туралы мәліметтер келтірілген, бірақ динамометрлік вагонының калибровкасы белгісіз. Есептелген бастапқы тартым күші тек 0,7 м/с болды, бірақ ешкім де ең жоғары динамиметрлік ат күшіне ие бу локомотиві туралы жарияламады. Локомотив Вирджиния штатының Аллегани қаласына дейін 0,57% көлбеумен көмір пойыздарын тасымалдау үшін салынды. Бір локомотив алдында, екіншісі артта орналасқан 11 500 тонналық көмір пойыздары Хинтоннан (Батыс Вирджиния) шығып, Уайт Сулфур Спрингстен Аллеганиге дейін толық қуатпен жүрді. C&O-ның 2-6-6-6 локомотивтері Батыс Вирджиниядан Колумбусқа, Огайоға дейін де көмір пойыздарын тасыды. Хаддлстонның сөзінше, 23 локомотив жолаушылар вагондарын жылытуға арналған бу құбырларымен жабдықталған. 1941 жылы алғашқы локомотивтер тобын жеткізген кезде Лима H 8 локомотивтерінің салмағын дұрыс есептеп, қате көрсеткен. Техникалық қызметкерлер салмақты қайта есептеп, H 8 локомотивтерінің салмағы 771 300 фунтқа жететінін анықтады, бұл Лиманың алғашқы мәлімдемесінен мыңдаған фунтқа ауыр. H 8 локомотивтерімен жұмыс істейтін поезд экипаждары, олар локомотивтің жетек дөңгелектеріндегі салмағына байланысты төленетін еді, бұл қателік олардың өмір сүруіне қатер төндіретін шабуыл деп санады. C&O компаниясы экипажға төленбеген соманы өтеу үшін мыңдаған доллар төлеуге мәжбүр болды және 1944 жылы Лимаға 3 миллионнан астам доллар талап етті. Дизельдік кезеңде көп бірлікпен жұмыс істеу, бір құрылғыда ең жоғары ат күшін жинақтау қажеттілігін жойды. H 8 локомотивтерінің 80 000 фунттан астам осьтік жүктемесі ауыр рельстер мен жол құрылымын қажет етті. Бір H 8, 1642 локомотиві 1953 жылдың маусым айында Батыс Вирджиния штатының Хинтон қаласында қазандықтың табаны бұзылып, жарылды. Жарылыс күші қазандықты артқа қарай, шассиден шығарып, үш экипаж мүшесінің өліміне себеп болды. Бұл локомотивтерде қазандықтың сумен қамтамасыз етілуінің екі көзі болды: бу турбиналық сорғысы және Worthington ыстық сорғысы, сондай-ақ бір инжектор, бірақ жөнелту кезінде олардың ақаулы болған-болмағаны белгісіз. Локомотив машинисі Уилбур Х. Андерсонның отбасының айтуынша, бұрынғы экипаждар су деңгейін көрсететін құрылымның ақаулы екені туралы шағымданыпты. Андерсонның әйелі Джорджия Андерсонға C&O компаниясы 10 000 доллар өтемақы төледі.

Two classes of 2 6 6 6 locomotives were built: the sixty H 8 "Allegheny" class locomotives for the Chesapeake and Ohio Railway (C&O) between 1941 and 1948, and the eight AG "Blue Ridge" class locomotives for the Virginian Railway in 1945. (The locomotives were Series AG on the Virginian. This was an abbreviation for "Articulated, Series G", not, as is sometimes thought, for "Allegheny".) All were built by the Lima Locomotive Works. The "Allegheny" name refers to the C&O locomotives' job of hauling coal trains over the Allegheny Mountains. C&O 1601's power output is 7,500 hp. Although it was apparent to many knowledgeable people in the railroad industry that reciprocating piston driven steam locomotives might soon be replaced by diesel power, Lima and C&O set out to build the ultimate in high power steam locomotives and they succeeded. No diesel engine ever surpassed the output of these giants, which were among the heaviest steam locomotives ever constructed. The three axle trailing truck supporting the firebox was unusual, carrying over 190,000 lbs, allowing the huge firebox needed for the high power. As it turned out, steam locomotives continued in service for almost another 20 years. Gene Huddleston's book, C&O Power, reports tests of the C&O with a dynamometer car indicating momentary readings of with readings between at about The state of calibration of the dynamometer car is not known. The calculated starting tractive effort was only , but no one has published a higher dynamometer horsepower for any steam locomotive. The locomotive was built to power coal trains on the 0.57% eastward climb from White Sulphur Springs, West Virginia, to Alleghany, Virginia. With one at the front and another at the back, 11,500 ton coal trains left Hinton, West Virginia, and were at full throttle from White Sulphur Springs to the top of the grade at Alleghany. C&O's 2 6 6 6s also handled coal trains from West Virginia to Columbus, Ohio. Huddleston says that 23 locomotives were equipped with steam piping for heating passenger trains. While delivering the first group of locomotives in 1941, Lima miscalculated and misrepresented the H 8s' weight. Maintenance crews recalculated the weight, and discovered that the H 8s weighed 771,300 pounds, which was thousands of pounds heavier than Lima first claimed. The train crews that worked with the H 8s, who were getting paid based on the locomotive's weight on the driving wheels at the time, started seeing this misrepresentation as an attack on their livelihood. The C&O was forced to pay their crews thousands of dollars to make up for lost payment, and they subsequently sued Lima for over 3 million dollars in 1944. Multiple unit operation in the diesel era removed the need to pack the highest horsepower in a single unit. The H 8's 80,000+ pound axle load demanded heavy rail and track structure. One H 8, the 1642, suffered a crown sheet failure and subsequent boiler explosion at Hinton, West Virginia, in June 1953. The force of the explosion rocketed the boiler off the running gear towards the rear, killing all three crew. While these locomotives had two sources of water for the boiler, a steam turbine pump fed Worthington hot pump and one injector, it is not known whether any were defective at the time of dispatch. According to the family of the locomotive's engineer, Wilbur H. Anderson, of Hinton, previous crews had complained of a faulty water level gauge. Anderson's widow, Georgia Anderson, was given $10,000 in compensation by the C&O.

Сақтау

Аллегей локомотивтерінің бар болғаны екеуі ғана сақталған. 1956 жылы қызметтен шыққаннан кейін 1601 Мичиган штатының Дирборн қаласындағы Генри Форд мұражайына сыйға берілді және содан бері ішкі көрмеде тұр. 1604 алғашқыда Кентюки штатының Рассел қаласындағы C&O дизель деполарының жанындағы металл теміржолдарына жіберілді. Кейіннен ол шамамен 1969 жылы Роаноктағы Вирджиния көлік мұражайына сыйға берілді, онда ол N&W 1218 локомотивінің қасында қойылды. 1985 жылғы 4 қарашада болған су тасқынынан локомотив ішінара зақымдалып, астындағы топырақ шайылып, құлауға шамасы келді. 1987 жылы Norfolk Southern компаниясы оны Роанок шеберханасында сыртқы жөндеуден өткізіп, Балтиморға жіберді. Ол B&O теміржол мұражайының жанында орналасқан Mount Clare Junction сауда орталығының орталық экспонаты ретінде қойылды. 1989 жылы сауда орталығы оны мұражайға сыйға берді, қазіргі таңда осы мұражайда сақтаулы.