Америкалық саяхатшы және әскери қолбасшы Джон Кливленд Робинсон

Кіріспе

Америка саясаткері

Джон Кливленд Робинсон (10 сәуір 1817 – 18 ақпан 1897) АҚШ армиясында ұзақ және көрнекті мансапқа ие болды, көптеген соғыстарға қатысты және Азамат соғысында еріктілер бригадалық генералы және еріктілер генерал-майоры дәрежесіне жетті. 1866 жылы президент Эндрю Джонсон Робинсонды тұрақты армияда генерал-майор патенттік шеніне ұсынды, ал АҚШ Сенаты бекітті. Ол 1864 жылы Вирджиния штатындағы Спотсильвания округіне жақын жердегі шайқаста көрсеткен батылдығы үшін Құрмет медалімен марапатталды, сол шайқаста ол бір аяғынан айырылды. 1869 жылдың 6 мамырында АҚШ армиясынан зейнеткерлікке шыққанда, ол АҚШ толық генерал-майоры шенімен зейнеткерлер тізіміне енгізілді. Армиядағы қызметтен кейін ол 1873-1874 жылдары Нью-Йорк штатының вице-губернаторы болды және Республика армиясының президенті қызметін екі рет атқарды.

Ерте өмір және мансап

Робинсон 1817 жылғы 10 сәуірде Нью-Йорк штатының Бингемтон қаласында дүниеге келген. 1835 жылғы 1 шілдеде ол Нью-Йорк штатының Вест-Пойнт қаласындағы АҚШ Әскери академиясына қабылданды. Робинсон 1845 жылдың қыркүйегінде Техас штатының Корпус-Кристи қаласына генерал Винфилд Скотт пен оккупациялық армияға полк және бригаданың кварталмейстері ретінде қосылу үшін барды. Ол 1862 жылғы 27 тамызда Вирджиния штатының Брод-Ран қаласында жараланды. Оның бригадасы қатыспағандықтан Мэриленд кампаниясын өткізіп алды. Ол Фредериксбург шайқасында да шайқасты. 1863 жылы Канцельорсвилл шайқасына қатысу үшін екінші дивизияның I корпусының басшылығына ауыстырылды. 1863 жылғы шілдеде Геттисбург шайқасында Робинсон Геттисбург қаласының солтүстігіндегі I корпустағы дивизияға қолбасшылық етті. Ол және оның әскері 1 шілдеде жақсы шайқасты, бірақ үлкен күштердің қысымымен қала көшелерінен кері шегінуге мәжбүр болды. Геттисбургтегі батылдығы мен еңбегі үшін ол тұрақты армияда подполковник атағына ие болды. Ол тағы да жоғары дәрежеге көтерілді, бұл жолы тұрақты армияда полковник атағын алды, Миналық кампания мен 1864 жылғы Жабайы Дала шайқасындағы еңбегі үшін. Соңғы шайқаста Робинсон өзінің бұрынғы дивизиясынан және Мэриленд әскерлерінің бригадасынан құралған қайта ұйымдастырылған V корпустың 2-дивизиясына қолбасшылық етті. Робинсон бригадалық генерал Томас А. Роулидің Геттисбургтегі әрекеттері үшін өткізілген әскери сотқа төрағалық етті. Соғыстан кейін ол 1864 жылғы 8 мамырда Вирджиния штатының Лорел Хилл қаласындағы Альсоптың фермасындағы Спотсильвания сотының шайқасына алдын ала жасаған әрекеттері үшін Құрмет медалімен марапатталды. Ресми мәліметтерге сәйкес, Робинсон "жаудың бекінісіне шабуыл жасаған алдыңғы бригаданың басына өзін қойып, ауыр жарақат алды". 1864 жылғы 12 желтоқсанда президент Линкольн Робинсонды 1864 жылғы 27 маусымнан бастап еріктілердің генерал-майорының патенттік шеніне тағайындауды ұсынды, және АҚШ Сенаты 1865 жылғы 14 ақпанда бұл тағайындаманы бекітті. Алайда, сол тізесінен оқ жарасы алып, жамбасынан ампутация жасалғаннан кейін мүгедек болған Робинсон Альсоптың фермасынан кейін далалық қызметке оралмады. Ол соғыстың қалған бөлігінде Шығыс департаментінде округтік командир ретінде әкімшілік қызметтерді атқарды. Мейн штатының бір сарбазы оны "көрген ең түкті генерал" деп атады, бұл оның "армиядағы ең түкті адам" деген танымал лақап атына әкелді.

Robinson was born on April 10, 1817, in Binghamton, New York. He was appointed to the United States Military Academy at West Point, New York, July 1, 1835. Robinson traveled to Corpus Christi, Texas, in September 1845 to join Gen. Winfield Scott and the Army of Occupation as a regimental and brigade quartermaster. He was wounded at Broad Run, Virginia on August 27, 1862. He missed the Maryland Campaign as his brigade was not present. He next fought at the Battle of Fredericksburg. He was transferred to command of second division I Corps in time to participate in Chancellorsville in 1863. During the Battle of Gettysburg in July 1863, Robinson commanded a division in the I Corps north of the borough of Gettysburg. He and his men fought well on July 1, but eventually had to retire through the streets of the town under the pressure of overwhelming numbers. For his valor and meritorious performance at Gettysburg, he was brevetted as a lieutenant colonel in the regular army. He was again brevetted, this time to colonel in the regular army, for his efforts during the Mine Run Campaign and the 1864 Battle of the Wilderness. In the latter battle, Robinson commanded the 2nd Division in the reorganized V Corps, which was composed of his old division plus a brigade of Maryland troops. Robinson presided over the court martial of Brig. Gen. Thomas A. Rowley for his conduct at Gettysburg. After the war he received a Medal of Honor for his actions during a preliminary action to the Battle of Spotsylvania Court House, the fight at Alsop's farm at Laurel Hill, Virginia, on May 8, 1864. According to the official citation, Robinson "placed himself at the head of the leading brigade in a charge upon the enemy's breastworks; was severely wounded". On December 12, 1864, President Lincoln nominated Robinson for appointment to the brevet grade of major general of volunteers to rank from June 27, 1864, and the U. S. Senate confirmed the appointment on February 14, 1865. However, having been shot through the left knee and permanently disabled following its amputation at the thigh, Robinson never returned to field duty after Alsop's Farm. He performed administrative duty as a district commander in the Department of the East for the rest of the war. A Maine Soldier once called him "The hairiest General he ever saw." Which lead to his more famous nickname: "The hairiest man in the army."

Ұрсақтан кейінгі

Робинсон жаулық әрекеттер тоқтатылғаннан кейін әскерде қалды және Федералдық әскер басып алған Солтүстік Каролинадағы Бостандықтар бюросының (Freedmen's Bureau) басшылығына тағайындалды. 1866 жылдың 10 сәуірінде президент Эндрю Джонсон Робинсонды 1865 жылдың 13 наурызынан бастап реттелі армияда бригадир-генералдың патенттік шеніне тағайындауға ұсынды, ал АҚШ Сенаты бұл ұсынысты 1866 жылдың 4 мамырында бекітті. 1866 жылдың шілдесінде ол реттелі армияда полковник шеніне көтерілді. 1866 жылдың 17 шілдесінде президент Эндрю Джонсон Робинсонды реттелі армияда генерал-майордың патенттік шеніне тағайындады, ол 1865 жылдың 13 наурызынан бастап есептелді. АҚШ Сенаты 23 шілдеде тағайындауды растады. Робинсон 1866 жылдың 1 қыркүйегінде еріктілер армиясынан босатылды. 1867 жылы Робинсон Оңтүстік әскери округінің басшылығына тағайындалды. Келесі жылы ол қайтадан тағайындалды, бұл жолы Көлдер департаментіне жетекшілік етті. Робинсон 1869 жылдың 6 мамырында АҚШ армиясынан зейнеткерлікке шықты, зейнеткерлікке шыққан күні реттелі армияда генерал-майордың толық шеніне ие болды. Робинсон, сол заманғы көптеген көрнекті саяси және қоғамдық қайраткерлер сияқты, Эркін мүсіншілер (Freemason) ұйымының мүшесі болды, Бингемтон ложасының #177 мүшесі ретінде қатарларын жоғарылатып өтті. Робинсон Нью-Йоркте ұзақ жылдар бойы танымал болды және 1872 жылы Нью-Йорк штатының вице-губернаторы болып сайланды, республикалық губернатор Джон А. Дикстің басшылығымен қызмет етті. Робинсон ветерандар ісінде белсенді қатысты және 1877-1879 жылдар аралығында Республика армиясының Бас қолбасшысы болды. Он жылдан кейін ол Потомак армиясы қоғамының президенті болып сайланды. Ол сондай-ақ АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің Нью-Йорк бөлімінің мүшесі болды. Қартайған шағында Робинсон көру қабілетін жоғалтып, толық соқыр болды. 1897 жылдың 18 ақпанында 79 жасында үйде дүние салды және Нью-Йорк штатының Брум округіндегі Бингемтон қаласындағы Спринг Форест зиратында жерленді. Оак Ридж маңындағы Геттисбург ұлттық әскери паркінде Робинсонның қоладан құйылған мүсіні орнатылған.

Robinson remained in the army following the cessation of hostilities and was assigned command of the Freedmen's Bureau in Federally occupied North Carolina. On April 10, 1866, President Andrew Johnson nominated Robinson for appointment to the brevet grade of brigadier general in the regular army, to rank from March 13, 1865, and the U. S. Senate confirmed the nomination on May 4, 1866. In July 1866, he was promoted to full colonel in the regular army. On July 17, 1866, President Andrew Johnson nominated Robinson for appointment to the brevet grade of major general in the regular army, to rank from March 13, 1865, and the U. S. Senate confirmed the appointment on July 23, 1866. Robinson was mustered out of the volunteer army on September 1, 1866. In 1867, Robinson was assigned to command of the Military Department of the South. The following year, he was again reassigned, this time to lead the Department of the Lakes. Robinson retired from the U. S. Army on May 6, 1869, receiving a commission to the full grade of major general in the regular army on the date of his retirement. Robinson, as with many leading political and social figures of his day, was a Freemason, becoming a member of Binghamton Lodge #177 and rising through its ranks. Robinson, long a popular figure in New York, was elected the Lieutenant Governor of New York in 1872, serving under Republican Governor John A. Dix. Robinson was active in veterans affairs, and became the Commander in Chief of the Grand Army of the Republic from 1877 to 1879. A decade later, he was elected as president of the Society of the Army of the Potomac. He was also a member of the New York Commandery of the Military Order of the Loyal Legion of the United States. In his elder years, Robinson lost his eyesight and became totally blind. He died at home on February 18, 1897, at the age of 79 and was buried at Spring Forest Cemetery in Binghamton, Broome County, New York. A bronze statue of Robinson stands in Gettysburg National Military Park near Oak Ridge.