Кіріспе

Американдық саясаткер Соломон Мередит (29 мамыр 1810 – 2 қазан 1875) – Индиана штатының фермері, саясаткері және заң қызметкері, Америка Азамат соғысындағы даулы Одақ армиясының генералы болған. Потомак армиясының "Темір бригадасының" командирлерінің бірі Мередит Геттисбург шайқасында бригаданы жетектеді. Ол сол күні алған жараларынан толыққан толық айықпаса да, туған жерінде жүлделі фермер және мал өсіруші болып, өз бөлімшесінің ветерандарын қабылдады.

Ерте және отбасылық өмірі

Соломон Мередит Солтүстік Каролина штатының Гилфорд округінде дүниеге келді. Ол Дэвид пен Мэри Фаррингтон Мередиттің он екі баласының ең кішісі болды. Мередиттің әкесі Джеймс Мередит Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Гилфорд соты шайқасында шайқасқан. Мередиттер квакерлер болып, жас Соломонды үйде оқытты. Оның бойы 2 метрден асып кеткендіктен, оған "Ұзын Соломон" деген лақап ат қойылды. 1836 жылы Мередит кейіннен 6-шы Индиана штатының қазынашысы болған Сэмюэл Ханнаның қызы Анна Ханнаға үйленді. Олардың қызы Мэри бала кезінде қайтыс болды, бірақ үш ұлы есейді. Ең үлкені, лейтенант Сэмюэл Х. Мередит, әкесінің астында қызмет етті және 1862 жылғы Гейнсвилл шайқасында алған жараларынан 1864 жылы үйде қайтыс болды. 15-ші АҚШ жаяу әскерінің капитаны Дэвид М. Мередит майор шеніне көтеріліп, 1867 жылы Алабама штатында қайтыс болды. Генри Клей Мередит (1843–1882) аман қалды және ферманы мұраға алды. Мередит квакер болып дүниеге келгенімен, кейін методист дініне көшті. Ол масон және Тәуелсіз Odd Fellows орденінің мүшесі болды.

Мансап

1829 жылы 19 жасында Соломон құлдарды қашуға көмектескені үшін қуғынға ұшыраған Солтүстік Каролинадан кетіп, Индиана штатының Уэйн округіне жаяу барады, онда ол ағаш кесіп, фермада жұмыс істейді. Кейіннен ол Центервиллдегі дүкенде кызметкер болып жұмыс істеді, содан кейін Милтон қаласында өз дүкенін ашты, бірақ Уэйн округінің орталығы – Кембридж қаласына көшіп келді. Ол Кембридж қаласының жанында "Оукленд" деп аталатын үлкен ферманың иесі болды. 1834 жылы Мередит Уэйн округінің шерифі болып сайланды және екі жыл қызмет еткеннен кейін, Индиана штатының Өкілдер палатасына виг партиясының белсенді мүшесі ретінде сайланды және қайта сайланды. Осы кезеңде Уэйн округі Жер асты жолында маңызды рөл атқарды, бірақ жетекші кәсіпкер және Солтүстік Каролинаның Гилфорд округынан келген эмигрант Леви Коффин 1847 жылы Цинциннатиге көшіп кетті. Мередит 1849 жылға дейін Индиана штатының Өкілдер палатасында Уэйн округін өкілдік етті, содан кейін жаңа сайланған виг президенті Закари Тейлор оны Индиана штаты бойынша АҚШ маршалы етіп тағайындады. Ол төрт жыл қызмет етті, содан кейін тағы да сайлауда жеңіске жетіп, бұл жолы жаңа Республикалық партияның мүшесі ретінде Индиана штатының Өкілдер палатасында Уэйн округін өкілдік етті. Заң шығарушы ретінде Мередит білім беруді, сондай-ақ инфрақұрылымды жақсарту жобаларын қолдады. Ол Уайтвотер каналын қолдады және қайнағасы Джон С. Ньюменмен бірге Индиана Орталық темір жолы үшін қаражат жинауға жұмыс істеді, ол ақырында Пенсильвания темір жолына өткізілді, ал кейіннен Цинциннати және Чикаго темір жолы компаниясының президенті болды.

Азаматтық соғыс

1861 жылдың басында Азамат соғысы басталғанда Мередит өз округінен жүздеген ер адамдарды таңдап, оларды ерікті жаяу әскер полкіне біріктірді. Губернатор Оливер П. Мортон Мередитті жаңадан аталған 19-шы Индиана полкінің алғашқы полковнигі етіп тағайындады, оның бұрынғы әскери тәжірибесі болмағанмен. Полк пойызбен Вашингтонға сапар шекті, онда ол ақырында Потомак армиясына қосылды және үш Висконсин полкімен бірге «Темір бригада» деп танымал болды. Мередит пен оның «хузиерлері» Солтүстік Вирджиния науқаны кезінде Браунер фермасында алғашқы шайқасына қатысты, онда оның атының астынан атылып, оны құлатып, бірнеше қабырғасын сындырды. Мэриленд науқаны кезінде Мередит Оңтүстік тау шайқасына қатысты. Содан кейін ол Браунер фермасында алған жарақатының салдарынан және Вирджиниядан ұзақ жорықтан шаршағандықтан өзін қызметке жарамсыз деп жариялады. Ол Вашингтонға демалуға және сауығуға барды, ал оның орнына тағайындалған подполковник Алоис О. Бахман Антиетамдағы жүгері егісінің жанында шабуылды басқарғанда қаза тапты. Бригадир генерал Джон Гиббон осы іс үшін оны қолбасшылықтан айыруға лайық деп есептеді. Бір айдан кейін Гиббон генерал-майор болып тағайындалды және 1-ші корпустың 2-ші дивизиясына қолбасшылық етіп, содан кейін 6-шы Висконсин полкінің полковнигі Лайсандер Катлер немесе 2-ші Висконсин полкінің полковнигі Люциус Фейрчайлдті «Темір бригаданы» басқаруға ұсынды. Алайда, Антиетам шайқасында 1-ші корпусты басқарған және сол шайқаста алған жарақатынан жазылып жатқан генерал-майор Джозеф Хукерге Мередит келіп, бригадир-генералдық шеніне көтеруді сұрады. Антиетамдағы сәтсіздікке және Гиббонның оған деген жек көруіне қарамастан, Мередит Индиана губернаторы Оливер Мортонның арқасында зор саяси ықпалға ие болды. Бұл Хукерді өтінішін Вашингтонға жіберуге көндірді. Қарашада Мередит бригадир-генералдың жұлдызын тағып, майданға шықты, ал Джон Гиббон Хукерді саяси пайда үшін өз қағидаларын құрбан еткен адам деп айыптады. Мередит бригаданы алғаш рет Фредериксбургте шайқасқа алып барды, онда ол дивизия қолбасшысы генерал-майор Абнер Даблдейдің наразылығын тудырды, ол Мередитті уақытша полковник Лизандер Катлермен ауыстырды. 1863 жылдың көктемінде Мередит бригадасы Чанселлорсвилл науқанына қатысты, бірақ салыстырмалы түрде аз шайқас көрді. Бұл шілде айында «Темір бригада» Геттисбургтегі алғашқы күнгі шайқаста Гербст орманшасында және Семинария төбесінде ауыр қатысу кезінде өзгерді. Олар майданға жеткен алғашқы жаяу әскер бригадаларының бірі болды. Таңертең олар бригадир генерал Джеймс Дж. Арчердің әскерін ойсырата жеңіп, Арчерді тұтқынға алды. Түстен кейін бригада 11-ші Солтүстік Каролинаның қанаттан шабуылымен және Конфедерацияның 26-шы Солтүстік Каролина әскерінің тікелей шабуылымен қиратылды, бұл генерал Джонстон Петигрю бригадасының шабуылы болды. Мередиттің басына шрапнель тиіп, бас сүйегі сынды және ауыр ми шайқауына шалдықты. Соққыдан аты өлді, содан кейін оның үстіне құлап, қабырғаларын сындырып, оң аяғына жарақат келтірді. Ол мүгедек болып, енді майданға қолбасшылық ете алмады. Мередит соғыстың қалған бөлігінде әкімшілік қызметтерді атқарды, Каирде (Иллинойс штаты) және Падукада (Кентукки штаты) Миссисипи өзенінің портын қорғаған гарнизонға қолбасшылық етті. 1864 жылдың ортасында әлі де армияда болған кезде Мередит Джордж Джулианға қарсы АҚШ Өкілдер палатасына сайлауға түсті. Қарсыласымен ашық қақтығысқан Мередит Джулианды қамшымен есінен танытты, бірақ шабуыл және батарея айыбын түсіру үшін саяси ықпалын пайдаланды.

Соғыстан кейінгі өмір

Соғыс 1865 жылы аяқталғаннан кейін Мередит ерікті әскерден генерал-майор шенімен демобилизацияланып, Индианаға қайтып келді. Геттисбургте алған жараларынан толыққан толық айықпағанымен, Мередит шаруашылықпен айналысуын жалғастырды және 1866–1867 жылдары жергілікті салық салымын есептеуші болып жұмыс істеді. 1867–1869 жылдары Монтана территориясының бас геодезистігіне тағайындалды. Кейін фермасына қайтып, жүлделі ұзын мүйізді мал, қой және жылқы өсірді. Генералдың қайтысынан кейін оның ұлы Генри Клей Мередит және келіні Вирджиния Клейпул Мередит ферманы басқарды және Мередиттің мал төлдерін өсірді.

Өлім және мұра

1875 жылы Соломон Мередит өзінің шаруашылығында қайтыс болды. Ол Индиана штатының Кембридж қаласындағы Риверсайд бейістігінде жерленген. Кейіннен Индиана штатының Ричмонд қаласындағы Grand Army of the Republic Post оның құрметіне аталды.