Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хордл – Англияның Гэмпшир графтығындағы ауыл және азаматтық приход. Ол Солент жағалауы мен Нью-Форест арасында орналасқан, ал Лаймингтон және Нью-Милтон қалаларымен көршілес. Көптеген Нью-Форест приходтары сияқты, Хордлдің де орталық ауылы жоқ. Азаматтық приходқа Типто және Эвертон шағын ауылдары, сондай-ақ Даунтонның бір бөлігі кіреді. Бұл приход бастапқыда әлдеқайда кеңейген, Нью-Форест шекарасынан Херст қамалына дейін созылған.
Hordle is a village and civil parish in the county of Hampshire, England. It is situated between the Solent coast and the New Forest, and is bordered by the towns of Lymington and New Milton. Like many New Forest parishes Hordle has no village centre. The civil parish includes the hamlets of Tiptoe and Everton as well as part of Downton. The parish was originally much larger; stretching from the New Forest boundary to Hurst Castle.
Ауыл
Хордлде бірнеше дүкен бар, оның ішінде дәріхана және кооперативтік дүкендер. Ауылда бастауыш мектеп және «Үш қоңырау» пабы бар. Парохтың топырағы негізінен оңтүстікте жақсы кеуекті қиыршық тастардан, ал солтүстікте сазды қара топырақтан тұрады: парохтың мінезі ауыл шаруашылығына бағытталған, бірақ орта ғасырларда жағалауда бірнеше тұз өндіру орындары болған. Қазіргі заманғы All Saints шіркеуі 1872 жылы салынды және 1830 жылы құлаған бұрынғы ғимараттың орнын басты. Бұрын, бұл парох шіркеуі шамамен 700 жыл бойы бір шақырым оңтүстікке қарай орналасқан, онда Хордл Клифте шіркеу қорымы әлі де сақталған. Жергілікті әңгімелерде, адырлардың эрозиясына байланысты теңізге батып кеткен шіркеудің жанындағы алғашқы ауыл болғандығы айтылады, бірақ бұл аңыз ғана, жағалаудың маңызды (және жалғасып жатқан) эрозиясы факт екендігі даусыз. «Алтын төбе» есімді жермен ешқандай байланыс жоқ, ол Хордлден Эшлиге дейінгі басты жолда орналасқан және Виктория дәуірінде пайда болған, Silver Street сияқты. Жақында «Алтын төбе» маңындағы бақта 4-ғасырлық мыс монета (Максимусқа тиесілі) табылған. Хордл 1086 жылғы «Соңғы сот кітабында» тізімделген, ол Хордл және Арнвуд иеліктерін қамтыды. Сол кезде Хордл иелігі Ойделардқа тиесілі болған, ол оны Ральф де Мортимерден алған. Кейін де Редверс әулеті, Девон графтары иелік еткен, ол шамамен 1140 жылы Пэган Тренчардқа берілді. Екі жеке иелік пайда болды: бірі Тренчард иелігі, екіншісі Бреамор монастыріне тиесілі болды. Арнвуд орманының қоршалған аймағының XIX ғасырдың басында пайда болуымен, халықтың басты орны жағалаудан солтүстікке қарай жылжыды. Бұл өзгеріске бейімделу үшін көне парох шіркеуі 1830 жылы бұзылып, қазіргі орнына, солтүстікке қарай екі миль (3 км) қашықтықтағы, қазір қоршалған Даунтон орманының жанына көшірілді. Олар соңында осы жерден шығарылып, жақын маңдағы Типтоға көшіп, көшбасшысы Мэри Энн Гирлинг 1886 жылы қайтыс болғанға дейін шатырларда тұрды. 1920 жылдан кейін парохта кең ауқымды құрылыс жұмыстары жүргізілді, бұл 1950 және 60 жылдары қарқынды жүріп, халықтың санының өсуіне әкелді, олар негізінен көршілес Лаймингтон және Нью-Милтон қалаларында жұмыс істейді. Ұлттық маңызы бар ғимараттар енді парох шегінде орналасқан жоқ. Оларға VIII Генрихтің қорғаныс құрылыстарының бірі – Хёрст қамалы және әлемдегі ең биік темірбетонсыз құрылыс – Свей мұнарасы (сонымен қатар Арнвуд немесе Питерсон мұнарасы деп те аталады) жатады.
Hordle has several shops including a pharmacy, and Co operative Stores. The village also has a primary school, and a pub: The Three Bells. The soils of the parish are based mainly on well drained gravels to the south and clayey loams to the north: the character of the parish is agricultural, although in medieval times a few saltworks were operated on the coast. The present parish church, All Saints, was built in 1872 and succeeded a previous building on the same site dating from 1830 which fell down. Prior to this, the parish church was for some 700 years located a mile further south, where the churchyard still remains at Hordle Cliff. The local tradition telling of the existence of the original village near the church, which has disappeared into the sea owing to cliff erosion, is a myth although there is no doubting the substantial (and ongoing) coastal erosion. There is no connection with "Golden Hill" which lies on the main road from Hordle to Ashley and which is a Victorian invention as is Silver Street. In modern times, one 4th century copper coin (of Maximus) has been found in a garden near Golden Hill. Hordle is listed in the Domesday Book of 1086 when it comprised the manors of Hordle and Arnwood. Hordle manor then belonged to Oidelard, who held it of Ralph de Mortimer. Afterwards held by the de Redvers family, Earls of Devon, it was granted to Pagan Trenchard around 1140. Two separate manors evolved, one the Trenchard Manor and the other that held by Breamore Priory. With the enclosure of Arnewood Common in the early nineteenth century, the main centre of population moved northwards, away from the coast, and to meet this change the ancient parish church was demolished in 1830 and moved to its present situation close to the now enclosed Downton Common, two miles (3 km) to the north. They were eventually evicted from this home and they moved to nearby Tiptoe, where they lived in tents until their leader, Mary Ann Girling, died in 1886. After about 1920 considerable infilling took place in the parish and this accelerated in the 1950s and 60s leading to a much increased population that largely seeks its livelihood in the neighbouring towns of Lymington and New Milton. Buildings of national importance are no longer within the parish boundary. These are Hurst Castle, one of Henry VIII's defensive works, and Sway tower (also known as Arnewood or Peterson's tower) the tallest non reinforced concrete construction in the world.
Тұз жасау
Domesday Book-та мұнда алты тұз қайнату ошағы есімдері тіркелген, бірақ одан кейін бұл өндіріс кеми бастады және 14 ғасырдың соңына дейін толық аяқталды, тек Хурст Спиттегі тұз өндіріс орны ғана сақталды.
The Domesday Book mentions six saltpans here but the industry declined thereafter and ceased well before the end of the 14th century apart from a saltworks on Hurst Spit.