Кіріспе

Бразилиялық натуралист және орнитолог Мария Эмили Снетхлаж (13 сәуір 1868 жыл - 25 қараша 1929 жыл) – Амазонканың құс фаунасын зерттеген, Германияда туған бразилиялық натуралист және орнитолог. Снетхлаж 1905 жылдан өмірінің соңына дейін Бразилияда материалдар жинады. Ол 1914-1922 жылдары Museu Paraense Emílio Goeldi мұзесінің директоры болды. Ол бірнеше құс түрін сипаттаған.

Ерте өмір

Мария Эмили Снетладж Пруссияның Бранденбург провинциясындағы Краатц қаласында (қазіргі Гранзее) дүниеге келді. Анасы қайтыс болғаннан кейін оның әкесі, лютерандық пастор Эмиль Снетладж жеке оқытты. 1889 жылы ол орта мектепте қыздарға сабақ беруге мүмкіндік беретін емтихан тапсырды. 21 жасында ол Нойшательде француз тілін оқыды және бірнеше жыл Англияда, Ирландияда және Германияда жеке репетитор болып жұмыс істеді. Герман Вагнердің "Егістік пен даладағы саяхаттар" (Entdeckungsreisen in Feld und Flur) кітабы арқылы ол ерте жасында табиғатқа қызығушылық танытты, сонымен қатар Рудольф Блазиусқа құстар туралы жазбалар жіберіп, гербарий үшін өсімдіктер жинады. 1899 жылы, 30 жасында ол Берлин университетінде табиғаттануды оқуға бел буды. Университетте оқуға қабылдану үшін оған сабаққа бес минут бұрын келу және бүгілетін экранның артына отыру талап етілді. Сабақ барысында ешқандай сұрақ қоюға рұқсат берілмеді және сабақ аяқталғаннан кейін он бес минуттан кейін ғана ғимараттан шығуға болады. Снетладж университетке қабылданған алғашқы әйелдердің бірі болды және ол Йена мен Фрайбургте оқуын жалғастырып, 1904 жылы summa cum laude дәрежесімен докторлық диссертациясын қорғады. Оның диссертациялық жұмысы Август Вейсманн жетекшілігімен жәндіктердің бұлшық еттеріне арналған еді. Содан кейін ол Берлин табиғи тарих мұражайында зоологиялық көмекші болып жұмыс істеді, ал кейін доктор А. Райхеновтың ұсынысымен Эмилио Гоелди Белемдегі табиғи тарих мұражайына жұмысқа алды. Гоелди 1894 жылдан бастап Музео Параэнсеге жетекшілік етіп келді. Швейцариялық зоолог Готфрид Хагманн (1874-1946) Гоелдимен келіспеушіліктерге байланысты мұражайдан кеткеннен кейін, 1905 жылы бос орынды Снетладж иеленді. Ботаник Жак Губер қайтыс болғаннан кейін 1914-1922 жылдар аралығында ол Museu Paraense Emílio Goeldi директоры болды. Ол "Catálogo das Aves Amazônicas" (1914) еңбегін жазды. Снетладж 1915 жылы Британдық орнитологтар одағының құрметті мүшесі атанды. 1921 жылы ол Рио-де-Жанейродағы Ұлттық мұражайға "naturalista viajante" ретінде барды. Ол Минас-Жерайс, Мараньяно, Сеара, Эспириту-Санту, Санта-Катарина, Парана, Сан-Паулу штаты және Бразилияның Амазонка аймағына жасаған экспедициялары арқылы Бразилияның құс фаунасын зерттеуді жалғастырды. 1914 жылы Ирири өзенінің негізгі саласы Куруадағы экспедиция кезінде ол қайықта отырып, қолын суға түсіргенде пиранья шақты. Жасыған жараға байланысты ол оң қолының ортаңғы саусағын өз күшімен, кескіш пышақпен кесуге мәжбүр болды. Оның туысы этнолог доктор Эмиль Генрих Снетладж болды.

Мұра

Снетхладждың кіші тираны, Hemitriccus minor, оған жаңа түр ретінде сипатталды, ал 2002 жылы ғылымға жаңа ашылған Мадейраның қанаты, Pyrrhura snethlageae, оның құрметіне аталды. Снетхладж сонымен қатар Эмилия мармосетінің (Mico emiliae), сондай-ақ Снетхладж мармосеті деп те аталатын, және Оңтүстік Американың екі түрінің ғылыми атауларында еске алынады: Атрактус снетхлаж, жылан; және Локсофолис снетхлаж, гимнафтальмид кесірткесі.