Ланкастер және Престон қосылыс темір жолының тарихы

Кіріспе

тарихи теміржол компаниясы

Ланкастер және Престон түйіспелі темір жолы 1840 жылы Англияның Ланкашир округінде жиырма мильдік желісін ашты. Компания коммерциялық жағынан сәтті болмады. 1846 жылы Ланкастер және Карлайл темір жолы ашылғаннан кейін, L&PJR көлемді магистральдық темір жолдың бір бөлігіне айналды. Оның ешқашан маңызды рельстік жабдықтармен немесе тиісті сигнализация жүйесімен қамтамасыз етуге жеткілікті қаражаты болған емес. Желінің көп бөлігі бүгінде Батыс жағалау негізгі темір жолының құрамына кіріп, электрлендірілген. L&PJR станцияларының ешқайсысы қазір қолданыста жоқ. Компанияның заңды директорлар кеңесі болмады және Карлайл компаниясы рұқсатсыз пойыздарды желі арқылы жүргізіп, хаостық жағдай туды. Ланкастер канал компаниясы желіні жыл сайын жалға алып, мерзімі толыққанша кепілдіксіз жақсартуға қаражат жұмсауға құштар емес еді. Қауіпсіз жұмыс істеудің тиісті жүйесі құрылмады және 1848 жылы Бей-Хорс станциясында соқтығысу орын алып, кемшіліктерді көрсетті. 1848 жылдың соңында Ланкастер және Карлайл темір жолы бақылауды қолға алғанда жағдай түзтелді. Одан кейін Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы L&CR-ді бақылаудан өтті, ал 1859 жылы LNWR-ға ресми түрде берілді.

Құрастыру және рұқсат беру

Ұлыбританияның теміржол желісі дамыған сайын, 1835 жылы Жозеф Локк Англияның солтүстік-батысын Шотландияға қосатын желіні ұсынды. Солтүстік Одақ темір жолы 1834 жылы оңтүстіктен Престонға дейінгі жол салуға пайдаланылмаған құқықтарды алып, мақұлдау алды. Бұл Ланкастерде үлкен қызығушылық тудырды, онда теміржол байланысы өте қажет деп есептелді. 1836 жылғы 12 сәуірде өткен қоғамдық жиналыста Ланкастер мен Престон арасында желі салу туралы келісімге келді. NUR-дың Уиганнан Престонға дейінгі байланысы 1838 жылға дейін ашылмады. Ланкастер Престонға NUR желісінің дайын болуын күтпеді және 5 мамырда Ланкастер және Престон қосылыс темір жолы заңы 1837 (7 Will. 4 және 1 Vict. c. xxii) Парламенттен мақұлдау алды. Акционерлік капитал 250,000 фунт стерлинг құрады. Құрылыстың оңай болатыны күтілді және инвестициядан күтілетін пайда бастапқыда 10% болды, бірақ ашылуға дейін 18%-ға дейін қайта қарастырылды. Жүзеге асырылған көлік көлемі көңіл көншітпеді: Ланкастер соңғы станса болып қалғандықтан, оның саудасы ғана теміржолды ұстап тұра алмады, әсіресе 1833 жылдан бері жұмыс істеп келген Ланкастер каналының бәсекелестігіне байланысты. Олар теміржол вагондарына қарағанда ыңғайлырақ және қыста жылытылатын. Канал компаниясы теміржол ашылғанда бағасын төмендетті, ал канал Гарстангқа жақын, тағы бір маңызды аралық елді мекенге жақын орналасқан. Қайықтарды екі ат жүгірген күйде сүйреп алып жүрді.

Солтүстік Одақ темір жолымен қақтығыс

1836 жылы, екі желі де салынар алдында, NUR өзінің желісін солтүстікке қарай Батлер көшесіндегі жоспарланған соңғы аялдамасынан Док көшесіне дейін ұзартуды ұсынды, онда ол Ланкастер компаниясымен бірлескен станция үшін жерге ие болатын. Престондағы өзара пайдалану құқығы келісімге енгізілуі керек еді, ал L&PJR NUR-дың шығындарын шығындар болғаннан кейін бір ай ішінде өтеуге міндеттенетін. L&PJR келісуге кешікті, өйткені оның өзінің заңы әлі бекітілмеген еді, бірақ 1837 жылдың наурыз айында NUR кеңейтуді салуды бастады, Фишергейт астында туннель қазып, содан кейін L&PJR оны аяқтағанда 1500 фунт стерлинг төлеуге міндеттенді. NUR 1839 жылдың желтоқсанында кеңейтуді аяқтады және 1500 фунт стерлинг төленді. L&PJR жеті айдан кейін ашылғанда, NUR төлем L&PJR-ге Батлер көшесіне дейінгі желіні тегін пайдалануға, сондай-ақ станцияны пайдалануға құқық бермейтінін мәлімдеді. Бұл ұсыныс болған, бірақ қабылданбаған және келісімнің бөлігі болмаған. Бұл L&PJR-дың қателігі болғанымен, ол назаланған сезімде болды және компаниялар арасындағы қарым-қатынас нашарлады. L&PJR желісінде жүк тасымалын келісімшарт бойынша жүзеге асыратын Джон Харгривс L&PJR локомотивтерінің паркін сатып алып, локомотивтерді басқаруды өз міндетіне алды. Болтон мен Престон темір жолы Престонға дейін толығымен салуды жоспарлаған, бұл NUR бағытының көп бөлігін қайталайтын және Престоннан Манчестерге қысқа жол беретін еді. Жоспар өзгергеннен кейін, ол енді NUR Euxton-мен қосылып, NUR арқылы Престонға жетуді көздеді. Престон станциясын салу туралы бастапқы ниеті сақталды, және жағдайды одан әрі шиеленістірді, B&PR L&PJR пайдалануы үшін сол жерде станция салуға келісті. Максвелл Хаустағы жеке B&PR станциясын Ланкастер пойыздары пайдалана берді, бірақ B&PR 1844 жылы NUR-ға қосылғанда, станция NUR-ға өтті, ол станцияны пайдаланудан бас тартты. Канал компаниясы 1844 жылдың 13 ақпанынан бастап келісілген Батлер көшесі станциясын пайдалану үшін жалдау туралы келісімге келуге мәжбүр болды, ал Батыс жағалаудың негізгі желісі құрылып жатты. L&CR директорлары L&PJR-дың дұрыс басқарылуына қызығушылық танытты. 1844 жылдың наурыз айында L&CR комитеті Канал компаниясын жалға алуды ұсынды, осылайша L&PJR-ды да, бірақ L&PJR жалға алу шартындағы түсініксіздіктер жоспарды қиындатты. Мәселені реттеуге жасалған басқа да әрекеттер сәтсіз аяқталды. 1846 жылдың 22 қыркүйегінен бастап L&CR Кендалдан Ланкастерге дейінгі желісін ашты, ал оның пойыздары ресми рұқсатсыз Престонға дейін жүрді. Ланкастер станциясы өткізу станциясы болды және желі L&PJR аялдамасынан өтті. Осы уақытқа дейін Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы, бірнеше желілерді біріктіру арқылы құрылған, оның ішінде Солтүстік Одақ темір жолы, пайда болды және L&CR-мен достық қарым-қатынас орнатып, Престон станциясын пайдалануға кешірім берді. Осы арада L&PJR пойыздары Ланкастердің бастапқы станциясынан Престон Док көшесіне дейін тәуелсіз түрде жұмыс істеді.

In 1836, before construction of either line, the NUR had offered to extend its line northward from its intended terminus at Butler Street to Dock Street where it would acquire land for a joint station with the Lancaster company. Mutual running powers at Preston were to be included in the arrangement, and the L&PJR was to reimburse the NUR’s expenses within a month of the outlays. The L&PJR delayed agreeing as its own Act was not yet secured, but in March 1837 the NUR started building the extension, tunnelling under Fishergate, and then the L&PJR committed to paying £1,500 when it was completed. The NUR completed the extension in December 1839 and £1,500 was duly paid. When the L&PJR opened seven months later, the NUR said the payment did not get the L&PJR free use of the line to Butler Street, nor use of the station. This had been on offer, but not taken up, and did not form part of the agreement. Although this appears to have been L&PJR error, it felt aggrieved and relations between the companies were harmed. John Hargreaves who was working freight traffic on the L&PJR line under contract, acquired the L&PJR locomotive fleet and took over the locomotive working. The Bolton and Preston Railway had intended to build throughout to Preston which would have duplicated much of the NUR route and given it a shorter route from Preston to Manchester. In a change of plan, it now intended to make a junction with the NUR Euxton and reach Preston over the NUR. Its original intention to have a station at Preston remained, and in a further heightening of tension, the B&PR agreed to build the station there for the use of the L&PJR. The detached B&PR station at Maxwell House continued to be used by the Lancaster trains, but when the B&PR was absorbed by the NUR in 1844, the station passed to the NUR who refused to use the station. The canal company had to negotiate a rent to use Butler Street station which was agreed from 13 February 1844. and the west coast main line was being created. The L&CR directors had an interest in the proper management of the L&PJR. In March 1844 a committee of the L&CR recommended leasing the Canal Company, and through that the L&PJR, but ambiguities in the lease of the L&PJR were discovered frustrating the plan. Further attempts to regularise matters were also unsuccessful. From 22 September 1846 the L&CR opened its line from Kendal to Lancaster, and its trains ran on to Preston without formal authorisation. The Lancaster station was a through station and the line by passed the L&PJR terminus. By this time the London and North Western Railway, formed by amalgamating several networks including the North Union Railway, had come into being and was friendly to the L&CR, condoning the use of the Preston station. Meanwhile L&PJR trains operated independently from the original Lancaster station to Preston Dock Street.

Бей-Хорс қаласындағы соққы

1848 жылғы 21 тамызда солтүстікке қарай бағытталған экспресс пойыз Ланкастерден оңтүстікке қарай бес шақырым жердегі Бей-Хорс станциясында тоқтаған пойыздың артқы жағына соқтығысты, бұл станция L&PJR желісіне тиесілі болған. Экспресс Престонға кешігіп келгендіктен, тоқтаған пойыздың артынан жіберілді. Пойыздарды басқарудың уақыт аралығы жүйесі қолданылып тұрды. Тоқтаған пойыз станциядағы жұмыстарын орындап жатқанда, экспресс пойыз 40 миль/сағат жылдамдықпен жақындады. Станциядағы кедергі туралы машинистті ескертудің жалғыз құралы – бағанаға ілінген қызыл ту, бірақ ту анық көрінбеді. Машинист алдағы тоқтаған пойызды көрген соң экспрестің жылдамдығы төмендетілді, алайда 8 миль/сағат жылдамдықпен соқтығысу орын алды; бір адам қаза тауып, бірнеше адам жарақат алды. Капитан Лаффан Сауда кеңесінің тергеуі барысында тексеру жүргізді. Ол станциялардағы сигналдардың өте қарапайым болғанын, және бұл теміржол кішкентай жергілікті желі болған кезде олар көлікке жеткілікті болғанын, бірақ қазір халықтың қауіпсіздігін қамтамасыз етуге мүлдем жеткіліксіз екенін мәлімдеді. Әр станцияда тек бір сигнал бар, сондықтан ол қай рельске арналғанын анықтау мүмкін емес, ал бұл сигнал тек таяққа ілінген кішкентай қызыл тудан тұрады. Кейбір станцияларда туды желдің бағытына сәйкес тіктеп қоюға тырысады, бірақ басқаларында, әсіресе осы соқтығысу орын алған Бей-Хорс станциясында, тек үстіне кішкентай таяқ орнатылған, ал ту ешқандай түрде бекітілмегендіктен, жел соққанда еркін қозғалып, желдің күшіне байланысты анық көрінбейді. Дүйсенбі күні Бей-Хорс станциясында болғанда, ауа райы өте жақсы болды, мен сигналды көтеруге бұйрық бердім. Оның қанша қашықтықтан көрінетінін анықтау үшін одан алыстап кеттім. 200 метрден аспайтын қашықтықта, кездейсоқ кері қарасам, туды көрмегенімді байқап, таң қалдым. Себебін анықтау үшін кері қайттым, және жақындағанда желге ұшып, таяққа тым жақын оралғандықтан, жақыннан қарағанда да оны тану мүмкін емес екенін түсіндім. Егер дәл сол сәтте көршілес бұрылыстан тағы бір экспресс пойыз келсе, ал станцияда тағы бір жергілікті пойыз тұрса, екінші апат орын алуы мүмкін еді. Бұл сигналдардың жеткіліксіздігі туралы Компанияға бұрын капитан Коддингтон ескерткен болатын, бірақ оның ұсыныстары ескерілмеді. 1846 жылдың 22 қыркүйегінен 1849 жылдың 31 шілдесіне дейін Ланкастер-Престон желісі арқылы өткен L&CR пойыздары үшін төленбеген жол ақысы 83,616 фунт стерлингке жетті, бұл ақша сақталған, бірақ тапсырылмаған. L&PJR заңды тұлға ретінде 1859 жылдың 13 тамызында (L&CR-мен) біріктіру актісі қабылданған кезде таратылды. L&PJR акционерлері L&PJR-дің әр 100 фунт стерлингі үшін L&CR-дің шамамен 102 фунт стерлингтік қарапайым акцияларын алды.

On 21 August 1848, a northbound express train ran into the rear of a stopping train at Bay Horse, a passenger station on the L&PJR about five miles south of Lancaster. The express had arrived at Preston late, and was sent forward after a stopping train. The time interval system of train control was in operation. The stopping train was carrying out station duties, when the express train approached at 40 mph. The sole means of warning the driver of the obstruction in the station was a red flag hoisted on a pole, but the flag was indistinct and not seen. The speed of the express was reduced when the driver saw the stopping train ahead, but a collision at 8 mph took place; one person was killed and several injured. Captain Laffan made a site inspection during the Board of Trade inquiry. He reported that he

found that the signals at the stations were of the rudest description, and that though they might have sufficed for the traffic when this Railway was only a small local line, they are utterly insufficient to provide for the public safety now that it forms part of one of the great chains of railway communication with the North. There is but one signal at each station, so that it is impossible to tell to which line of rails it applies, and that one signal consists simply of a small red flag hoisted to a staff. At some of the stations an attempt is made to keep the flag square with the line by fixing to it small cross sticks, but at others, and particularly at the Bay Horse station, where the present collision occurred, there is simply a small stick at top, and the flag not being held down in any way, blows about freely, and can scarcely be perceived when the wind blows up or down the line. On Monday, when I was at the Bay Horse station, it was a remarkably fine bright day, and having directed the signal to be hoisted. I walked away from it to ascertain at what distance it could be seen. I had scarcely got 200 yards when, turning round by chance, I was surprised at not seeing the flag. I returned to ascertain the cause, and on getting nearer perceived that in fluttering to the wind it had wrapped itself so tightly round the staff that, at a short distance, it could not be distinguished from it. Had another express train been coming round the neighbouring curve just then, and another local train been standing in the station, it is probable that a second disaster would have occurred. <blockquote>The insufficiency of these signals was [previously] pointed out to the Company by Captain Coddington, but his suggestions were not attended to. The outstanding toll payments for the L&CR trains having run over the Lancaster Preston line from 22 September 1846 to 31 July 1849, which had been retained but not handed over, amounted to £83,616. The end of the L&PJR as a legal entity came when an amalgamation act (with the L&CR) was passed on 13 August 1859. L&PJR shareholders received nearly £102 of L&CR ordinary stock for each £100 of L&PJR.

Бүгін

Бүгінде бұл желі Батыс жағалау магистральдық жолының бір бөлігі. Престон қаласындағы Солтүстік Юнион станциясы енді Престон теміржол станциясы деп аталады. L&PJR Ланкастер станциясы жабылып, L&PJR станцияларының ешқайсысы бүгінгі күнге дейін жеткен жоқ.